Het verhaal van de kaart

Zit nog steeds in de opruimmodus, ben met mijn bestanden voor de krant bijna klaar en deze vond ik nog wel grappig om te laten lezen.
Over een kaart die je zelf vanuit Frankrijk verstuurde na 38 jaar opeens bij jezelf bezorgd wordt.

kaart2
Onverwachte post

LEKKERKERK  – Het zou je toch maar gebeuren dat je de brievenbus open doet en daar een kaart ziet liggen die geschreven is in je eigen handschrift,  want je stuurt nu eenmaal meestal geen kaart aan jezelf.
Maar de verbazing werd bij mevrouw A uit Opperduit nog veel groter toen ze zag dat het een kaart was die ze bijna 38 jaar geleden verstuurd had vanuit Agay, aan de Franse Rivièra, waar ze toen met man en kinderen op vakantie was.
De kaart was gestuurd naar de familie Jonker, de ouders van mevrouw A,  die op hetzelfde adres woonden destijds waar het echtpaar A nu woont.
Heel veel verbazing bij het echtpaar A hoe zoiets kan,  maar daarnaast bracht de kaart mooie herinneringen naar boven. Herinneringen aan een van de leukste vakanties die ze met de vier kinderen hadden in Frankrijk in een tent op een mooie camping in Agay  waar ze genoten van het zonnige weer en de omgeving.
Ze hebben er totaal geen idee van hoe het mogelijk is dat deze kaart na zoveel jaren opeens met de post bij hen thuisbezorgd is en daar was ik dus ook wel heel nieuwsgierig naar geworden door het verhaal.
Vandaar dat ik gebeld heb met mevrouw Kluck, communicatie adviseur bij Post.NL die mij heel vriendelijk te woord stond en vroeg de foto van de kaart op te sturen om te laten bekijken door een deskundige die de kaart daarna geanalyseerd heeft.  Zij vertelde dat dergelijke bijzonderheden gemiddeld zo’n 3 of 4 keer per jaar gemeld worden bij Post.Nl.
Uit de analyse bleek dat deze kaart die in juli 1974 verstuurd is naar alle waarschijnlijkheid op een verkeerd adres bezorgd is en misschien opeens weer eens een keer tevoorschijn kwam en alsnog door die betreffende mensen op de post is gedaan.
Grappig was ook dat op het poststempel van St. Raphael op juli 1975 stond, in die tijd moesten de “stempelaars”
  de datum iedere dag aanpassen en een slaperige beambte zat dit per ongeluk een jaar verder gezet hebben.
Uit het poststempel bleek dat deze kaart in de regio Den Haag opnieuw gepost is. Dat de kaart uit een oude sorteermachine of bij een verhuizing van een sorteercentrum tevoorschijn is gekomen leek mevrouw Kluck niet aannemelijk omdat dit centrum in den Haag nog steeds op dezelfde plaats is waar het in 1974 was gevestigd is en er daar recentelijk ook geen machines of kasten vervangen zijn. Dus waar de kaart vandaan komt, wie hem opnieuw gepost heeft zal waarschijnlijk niet opgelost worden maar blijft is wel het leuke verhaal dat zeker nog vaak in de familie A verteld zal worden.

Vanmorgen kreeg ik zelf nog een leuke brief, vorig jaar had ik afwijzing van kwijtschelding gehad van de Regionale Belastingdienst met als argumentering dat ik als freelancer onder de categorie zelfstandige viel en daardoor niet voor kwijtschelding in aanmerking kwam. Er stond ook onder dat er geen beroep meer mogelijk was op deze uitspraak. Ik belde nog een paar keer met de dienst maar ze bleven bij hun standpunt.
Op een gegeven moment was ik zo boos omdat ik op onterechte gronden een afwijzing had gekregen en heb toch nog een brief gestuurd met verklaringen van de belastingdienst en de kamer van koophandel waar ik opgezocht had wat zij voor criteria hanteren voor een zelfstandige. En dat ik vond dat ze het verweer op verkeerde gronden hadden afgewezen.  En vandaag kreeg ik het bericht dat het verzoek gehonoreerd is en dat ik alsnog kwijtschelding krijg.  Yes…..Dat is deel een, zit nog steeds te wachten op de gemeente nog niets van gehoord om bij die commissie te komen.  Nog een paar weken dan kan ik ze een brief sturen dat ze het binnen twee weken voor elkaar moeten hebben omdat ze anders een dwangsom moeten gaan betalen.  Maar zover zullen ze het best niet laten komen denk ik. Ik wacht nog maar even rustig af (nou ja rustig??).

Terug in de tijd…..

dsc00009-smallJa heb toch wel wat andere bezigheden gezocht en ik was al begonnen met het uitzoeken van mijn foto’s die ik voor de krant gemaakt heb. Vanaf 2000 heb ik een digitale camera en alle foto’s bewaard en opgeslagen die ik gemaakt heb. Maar mijn kwaliteit dus grootte van foto’s is inmiddels veel groter geworden dus mijn externe schijf begon aardig vol te lopen.
Dus hier en daar maar wat gaan opruimen want van veel gebeurtenissen heb ik toch meer foto’s gemaakt. Helemaal alles weggooien vind ik nog wel een beetje zonde hoewel dscf9557-smallik de “gewone” foto’s en negatieven van de eerste jaren inmiddels wel allemaal weggedaan heb. Veel weggeven aan mensen die er op stonden en de rest door de versnipperaar, had een hele doos vol waar ik toch niets mee deed.
Het is veel werk om te doen maar het is ook wel leuk en het meeste kan ik met mijn rechterhand doen. Van sommige foto’s moet ik ook wel denken van goh wat was er toen aan de hand. Nu heb ik ook de teksten nog bewaard dus desgewenst kan ik het ook nog even nalezen.
Het viel me wel op dat er een aantal openingen van nieuwe winkels waren die inmiddels al lang weer ter ziele zijn, het niet gered hebben of gewoon weer gestopt zijn.
echtpaarEn dan nog het grote aantal mensen dat ik tegenkom dat inmiddels is overleden. Kwam natuurlijk vaak bij mensen die 50 of meer jaren getrouwd waren en als je dan zo’n 15 jaar later komt ja dan zijn er best veel al weer weg.
Ook leuke dingen die ik tegen kwam zoals van het echtpaar dat 70 jaar getrouwd was, Kees en Marie. Ze hadden hun werkzame leven lang in de horeca gezeten en daarna gingen ze met een camper trekken, de hele winter gingen ze overwinteren. Prachtige mensen, beide inmiddels al weer jaren geleden overleden. Ze hadden ook een groot verdriet dat hun dochter nooit meer thuis kwam. Maar ondanks dat zulke positieve en open mensen. Ze hielden ook allebei van kaarten en ik weet nog dat ik Marie  tegenkwam op het winkelcentrum en we een praatje haddstringparade-smallen. Ik vertelde dat ik ’s avonds ging kaarten in ’t café en ze was toen denk toch al een eind in de 80 maar ’s avonds  was ze er om mee te doen. De verhalen die ze wist te vertellen over hun café tijd. Geweldig.
En een foto van een wedstrijd bij de opening van een Expert zaak waarbij de mensen zo lang mogelijk op een wasmachine moesten blijven zitten buiten voor de winkel. En de foto van het eerste team van de voetbal allemaal in een string, een weddenschap bij het 75 jarig bestaan van de voetbalclub. Zitten best mooie billen bij hoor ;).
Of het echtpaar dat echt letterlijk met het huwelijksbootje naar het stadhuis kwamen om er in te stappen…… nog in zwart wit want in die tijd moest ik alle foto’s nog in zwart wit aanleveren.Huwelijk.jpg
En tussen al die foto’s van de krant ook nog een foto van mijn nichtje. Ik paste een keer op haar en toen zijn we chocolaatjes gaan maken. Op de foto kan je zien dat de liefde voor chocolade er al vroeg in zit. Ik weet nog dat ik een filmpje van haar gemaakt had en dat ik zei je bent een chocolade monster dat ze antwoordde “ik vind het gewoon lekker”.
Ben tot 2002 gekomen inmiddels, de echte opslagwinst zal ik pas krijgen in de latere foto’s maar best leuk werk om zo even te doen en meteen weer inspiratie voor een blogje.

Daar komt de bruid…….

IMG_3378Vorig jaar was ik fotograaf op de bruiloft van de beste vriend van mijn zoon die me daarvoor gevraagd had.  Heel spannend maar ook wel leuk om te doen want zulke dingen kan je gewoon niet over doen natuurlijk.
En ik vond het best een hele klus, je probeert ook constant leuke momenten te pakken met de camera.
En hoewel toen ook die vriend toen zei, wel gewoon mee doen hoor op de bruiloft en met het feest werkt dat niet zo natuurlijk. Was toch steeds in de weer om foto’s te maken maar goed een leuke ervaring om eens te doen en ze vonden het mooie foto’s. Ook veel van geleerd. Maar ik zei toen wel, dat doe ik nooit meer want ik was na zo’n dag echt helemaal versleten.
Tot een paar maanden geleden een zoon van oude vrienden van mij waar we jaren mee op vakantie samen gingen met onze boten vroeg of ik foto’s wilde maken op zijn bruiloft.
Ik wist wat het inhield dus zei er even over na te willen denken, ging een keer praten met het stel en ik zei toch ja. Heb een beetje een zwak voor die jongen nog steeds want dit zijn wel allemaal liefdewerk oud papier klussen waar een hoop tijd in gaat zitten.
En gisteren was het zover, een stralend zonnige dag dus ze troffen het. Ze hebben al twee kleine kindjes  die mooie pakjes hadden maar ze vonden het veel te warm en heel snel waren ze toch maar gekleed in een korte broek en shirtje.
IMG_3377Ik hoefde dit keer niet zo vroeg maar het zijn altijd wel hectische uren voordat iedereen er is, alles aangekleed en klaar er voor is. Ik heb het maar een beetje over me heen laten komen.
De dag er voor was ik al wezen kijken op de plaats waar ze foto’s wilden gaan maken bij ons in het Loetbos voor wat leuke plekjes en die had ik ook gevonden.
Heel leuk om te merken dat alle passerende fietsers, roeiers, wandelaars zo positief reageren. Twee jongens in een kano van zo in de leeftijd van puistjes en pukkels begonnen te applaudisseren en veel mensen riepen, fijne dag of gefeliciteerd of mooi. Vond ik zo bijzonder om mee te maken eigenlijk.
Nou ja verder verliep de dag een beetje traditioneel zoals trouwdagen vaak verlopen. Familie op de foto, gemeentehuis (vreselijk wat een lange toespraak en dat met allemaal gasten met kleine kinderen pfff) ,  bruidstaart, eerste dans, eerste drankje samen, eten  en daarna het bruiloftsfeest. Nog steeds mooi weer, zelfs flink warm zo nu en dan.
Pas tijdens het feest ’s avonds had ik ook wat ruimte om hier en daar een praatje te maken voor zover dat mogelijk was met die harde muziek. Maar wel een heel leuke D.J. hoor die voor jong en oud wel wat in huis had en draaide. Er werd veel gedanst, heerlijk hoor, kon ook even lekker de beentjes van de vloer.
Kortom een heel ontspannen bruiloftsfeest.
Thuis meteen de foto’s gesaved, dubbel gesaved haha en zitten kijken.Maria en Colinda
Er zitten echt een paar mooie foto’s bij en ik hoop dat ze er blij mee zijn.
Nog een paar avonden foto’s uitzoeken, bewerken maar dat vind ik eigenlijk nog het leukste om te doen.
Toch zou ik niet mijn werk er van willen maken, vind het altijd wel spannend om te doen, ik kan niet zeggen, dat doe ik nooit meer want de volgende aanvraag van zelfs familie van mij is al gedaan. Dat moet nog even geheim blijven wie dat is….maar ik vind het heel erg leuk, over een maand of zeven gaan ze trouwen. Dus deze winter toch maar eens gaan kijken naar een cursus fotografie want doe alles nog steeds op zijn Janboerenfluitjes  en wil nog wel wat meer er over weten en leren. Iets om naar uit te kijken dus.