Genen

Al weer een flink aantal jarelezenn geleden¬†( ūüėČ )¬†kwamen 23 chromosomen van mijn vader en 23 chromosomen van mijn moeder samen en met die 46 chromosomen moest ik het dus gaan doen. ¬†Twee x chromosomen bepaalden dat ik een meisje werd. Die chromosomen zijn ook de dragers van de erfelijke eigenschappen en heb ik van beide een portie meegekregen.
Toen ik jong was heb ik daar nooit over nagedacht moet ik zeggen. Natuurlijk herkende ik best een aantal dingen die ik deelde met mijn vader, zoals de liefde voor de natuur, het buiten zijn. Kijken naar onweer buiten of lekker in het gras liggen en kijken naar de wolken. En zijn humor en het plezier dat hij duidelijk in het leven had altijd. Het drinken van thee.
De laatste jaren herkende ik ook wel veel eigenschappen die ik mezelf ook wel toedicht¬†bij mijn moeder.Vooral de liefde voor schrijven en dingen bewaren en dan heb ik het niet over materi√ęle dingen maar zoals ik vanmiddag ontdekte toen ik een doos met spullen door ging zitten spitten dingen zoals berichtjes uit de krant, kaarten met een bijzondere boodschap of tekst. En niet te vergeten haar dagboek dat ze een jaar of 10 geleden opeens begon. Maar ook van langer geleden verhalen en gedichten die ze opschreef in een kladblok.
En hoewel ichromosomenk best ook blij ben met een aantal materi√ęle zaken die uit haar huis gekomen zijn, vind ik toch die papieren voor mij in ieder geval veel¬†waardevoller.
Het vertelt ook de geschiedenis van mijn familie, zoals dat berichtje in de krant van een oom die aangereden is door een auto en overleed. Of de berichtjes die denk ik uit een kerkblad kwamen waarin familiegebeurtenissen te lezen zijn. En alle rouwadvertenties.
Ben zo blij dat ik gezegd heb dat ik niet zomaar alles weg wilde doen.
Wat me daarbij ook opvalt bij mijn moeder is haar taalgebruik. Woorden praktisch zonder fouten geschreven in goed leesbare zinnen.  Ze had toch maar 7 jaar lagere school en mocht niet doorleren hoewel het hoofd van de school dat kwam vragen bij mijn opa en oma omdat mijn moeder zo goed kon leren. Maar er was geen sprake van, ze moest gaan werken.
Ze heeft altijd veel gelezen en op de vrouwenvereniging waar ze op zat was ze ook secretaresse en schreef ze de jaarverslagen en maakten ze de notulen, die ook nog bewaard zijn. Denk dat ze zichzelf zo verder ontwikkeld heeft in de loop der jaren.
Toen ik van de week voor haar servieskast stond wist ik datschrijven we nog een eigenschap deelden met elkaar namelijk regelmatig iets kapot laten vallen. Het was echt een allegaartje aan serviesgoed dat daar stond. En tot ik pas een nieuw servies kocht was dat bij mij ook het geval wel. Haha echt grappig om die dingen te ontdekken.
Een aantal dingen wist ik natuurlijk wel maar toch, een mooie ontdekkingstocht om zo door haar spulletjes heen te gaan die haar zo dierbaar waren. Ik zal niet alles bewaren maar een doosje met een aantal voorbeelden zeker wel.