Mooie herinneringen….

Schrijven-vanuit-je-hartVandaag had ik weer eens een interview voor de krant van het zorgcentrum, het is geen dagtaak, het blad verschijnt 4x per jaar en dan doe ik 1 of 2 interviews per keer maar toch vond ik het wel weer leuk om te doen.
En deze keer was het zeker erg leuk.
Een mevrouw van 97 jaar oud, bijzonder goed bij de pinken qua hoofd. Wel slecht ter been maar zich goed kunnen redden nog steeds en zelfstandig wonend in een appartement.
Zij woont een jaar of 14 in Duitsland en was voor een sentimentel journey een weekje woonachtig in het zorgcentrum.
Hier in de omgeving altijd gewoond en opgegroeid hoopte ze nog weer wat oude contacten te vinden en dat lukte blijkbaar wel goed want ik was er al voor de derde keer (ze was vergeten telefoon aan laten sluiten en had geen mobieltje) voordat ze een keer thuis was.
In het zorgcentrum zelf had ze nog twee mensen gevonden die ongeveer even oud als zij zijn en daar was ze ook een praatje gaan maken.
In deze omgeving woonden ook nog twee zussen van haar ook al dik in de 90 inmiddels die ze zelden meer ziet.
Veertien jaar geleden emigreerde ze naar Duitsland met haar man omdat hun enige dochter daar woonde met hun kleinkinderen en inmiddels ook achterkleinkinderen, haar man overleed 2 jaar daarna onverwacht.
Ze vertelde haar verhaal over het wonen daar, hoe ze het vond, wat soms best moeilijk is zoals vijf maanden per jaar min of meer ingesneeuwd zitten.
Uit haar verhaal blijkt dat ze zich hier even in een warm bad voelt en als ik haar vraagt wat ze het meest mist in Duitsland hoeft ze niet na te denken.
“De Lek” , de rivier waar ze zo’n 26 jaar aan gewoond heeft. Vrienden hadden haar opgehaald een paar dagen geleden en waren met haar gaan rijden van Lekkerkerk tot aan Vianen, daar overgevaren en aan de andere kant teruggereden. Ze had er zo van genoten.
CroppedImage636347-stakeholder-interview-600Ze is heel gelukkig met haar kind/schoonzoon en kleinkinderen maar zoals ik wel meer gehoord heb van emigranten, die zeker niet terug zouden willen, het heimwee blijft toch altijd doorklinken.
En ik voelde ook wel verwantschap toen ze vertelde in de oorlog dat haar ouders een elektriciteitszaak hadden en zij haar vader ging helpen met draden trekken, apparaten repareren……natuurlijk doordat er geen mannen meer te vinden waren voor dit werk in die tijd. Maar ik deed het liever van een jurk naaien vertelde ze en dat snapte ik helemaal. Een mooi mens….een mooie ontmoeting…..

Gelukkig is er nog “boer zoekt vrouw”

Boer_Zoekt_Vrouw_2017_KRO_NCRVMomenteel vind ik te televisieprogramma’s nou niet echt om naar huis te schrijven en ik heb ook niet het idee dat ik veel mis als ik (bijna) geen tv aan heb gehad zoals het afgelopen weekend.
thDYXY2L7NHoewel, ik genoten heb van Het uur van de Wolf over Joe Cocker, echt geweldig om te zien hoe heftig sommige van die levens zijn voor mensen die zo echt helemaal leven voor de muziek.  Wetend dat Wim ook een grote fan van hem is hebben we het gisteren nog een keer gekeken en dat was geen straf,  maar goed dat is dan wel een soort van uitzondering weer.
Zo spreek ik mezelf ook weer tegen en dat mag ik van mezelf.
Maar gelukkig is het zondagavond nu nog dus “Boer zoekt vrouw” en ik vind dat gewoon zo’n geweldig programma.
Ook al brandt iedereen het af het maakt mij niet uit, ik vind het zo prachtig om te zien.
En zeker nu deze buitenlandse serie. Soms vraag ik me wel af waarom dames daar op schrijven.
Volgens mij realiseren ze zich niet dat ze dan ook moeten emigreren en is het niet alleen een programma om een reisje naar Kenia of Canada of whatever te hebben. Je zou het bij sommige dames wel denken eigenlijk.
Nu is het ook niet gemakkelijk hoor lijkt me om alle schepen achter je te verbranden en te vertrekken naar het buitenland. En dan iemand met meerdere vrouwen te moeten veroveren is toch eigenlijk ook wel dubbel een beetje natuurlijk.
Volgens Wim ben ik ook wel een soort vastgeroest en misschien is dat ook wel zo want ik moet me echt niet indenken om te gaan verhuizen momenteel. Hoewel Apeldoorn helemaal niet ver is en het ook helemaal geen optie is hoor maar we er toch wel eens over praten.
Maar mijn huisje en tuin is toch wel mijn ding hoor, daar moet wel iemand met goede argumenten komen voordat ik daar afstand van zal nemen. Was toen ik ging scheiden al zo ontzettend blij dat ik hier kon blijven wonen. Het was vanaf het begin mijn huis, zo voelde het aan. En zeker nu ik het van boven tot beneden opgeknapt heb. Mijn tuin bijna zover is dat ik er zo blij mee ben. Nee, geen sprake van.
Andersom trouwens ook hoor, Wim vindt het hier prachtig waterrijk, ruimte om te fietsen maar die gaat ook niet weg uit Apeldoorn.
Maar goed dat speelt echt helemaal niet. We hebben het zo goed zo samen en dat wil ik graag ook zo houden. Samenwonen met iemand, ik geloof er niet meer zo in hoor.
Even terugkomend op Boer zoekt vrouw en waarom ik (met nog heel veel andere want het is een goed bekeken programma) dat nou zo leuk vind.
Ik zou er toch niet aan moeten denken dat je zo gefilmd wordt en met een aantal vrouwen gaat “strijden” om een man.
Gaat het dan nog om die man of wil je gewoon winnen en als je gewonnen hebt denk je dan misschien, in hemelsnaam waar ben ik nou weer aan begonnen.
Er zijn uit dit programma wel een aantal vaste relaties en huwelijken ontstaan en er zijn al heel wat Boer zoekt vrouw baby’s geboren.
Maar er zijn er ook een aantal heel teleurstellend afgelopen, het lijkt het “gewone” leven zelf wel.
Toch kijk ik er graag naar, waarom ik weet het ook niet, zit ook te zwijmelen als ik zie dat er stellen zijn waar het echt mee klikt. En dat zal ook wel het succes van dit programma zijn, ik zou het ook niet anders kunnen verklaren.
Tja en dan komen ze er opeens blijkbaar achter dat zoals die vrouw bij Olke in Canada dat een boerenbedrijf meer is dan kalfjes voeren met een fles. Dat ze ook opgegeten worden.  Geloof er niets van, ze besefte volgens mij opeens dat het nu wel echt werd allemaal en ze gewoon toch wel liever in Friesland bleef.
Die Herman helemaal verliefd voor de eerste keer, daar zie ik nog wel een echte romance opbloeien, tenslotte is Frankrijk nou ook niet de wereld uit.
En dan Marc in Zambia, het lekkerste ding onder de boeren,  tot nu toe zo onverschillig kan het opeens niet langer voor zich houden en kiest voor het “buurmeisje”  uit Zambia. En dat hoort dan dat andere meisje totaal onverwacht als ze even een dutje ligt te doen. Dat noem ik nou een echte boer.
Ja die Riks, die het gewoon niet weet, volgens mij bij geen van allen ook maar iets van vlinders in zijn buik voelt en nooit hoefde te kiezen want de twee dames kozen zelf om weg te gaan. Hoe voelt dat dan om over te blijven, ben je dan de ‘troostprijs’.??
En als laatste heb je dan nog David,  een bijzondere keuze met een leeftijdsverschil van zo’n 12 jaar tussen de dames. Waar zou hij voor kiezen, volgens mij zou ie ze het liefst allebei gezellig bij zich willen houden.
Nou ja volgende week komt de ontknoping, ik ga voor 2 echte dates (Marc en Herman)van de 5, de andere zijn volgens mij een kort leven beschoren maar ik kan er helemaal naast zitten tenslotte heb ik ook niet de wijsheid in pacht. 16a4ee457359edbf29daf37c62a874b8-1481896010