Evenaren

Zij had het altijd gezegd, ik zou best zo op de manier van mijn moeder net zo oud willen worden.
Niet dat ze er vanuit ging dat het ook zou gaan gebeuren tenslotte is oud worden niet genetisch bepaald toch of misschien ook wel. Want haar oma werd 93 en de opoe van haar moeder werd op een week na 100.
Alleen de laatste maanden komt ze steeds meer terug van deze uitspraak nu ze ziet hoe haar moeder toch wel hard achteruit gaat en veel zorg en ondersteuning nodig heeft en krijgt.
Zij heeft nog vier kinderen waarvan drie allemaal een taak voor hun rekening nemen, de een doet de administratie, de ander de boodschappen en de derde, zij dus de tuin en de was.
Het gaat nog steeds goed, de buurman zet iedere week de containers bij de weg om te laten legen en als het nodig is vervangt hij wel eens een lampje of kijkt een keer naar de televisie als die het weer niet doet omdat haar moeder op de verkeerde knoppen heeft zitten drukken.
Zij heeft het getroffen met zoveel mensen om zich heen. En daarbij de thuiszorg.
Maar zij zit vaak te denken.  Ik heb een kind  en die kan ik toch niet met mijn zorgen belasten als ik oud ben.
Vanmiddag zei haar moeder tegen haar “het zou beter zijn als ik er niet meer was, jullie moeten zoveel dingen doen”.
Vanuit de grond van haar hart zei ze “dat moet je niet meer denken en zeggen, wij doen het graag voor je”.
Maar als ze thuis komt en amper een voet over de drempel heeft gezet gaat al weer de telefoon en ze ziet dat haar moeder het is en denkt  “Nee. Zo oud als mijn moeder worden,  toch maar liever niet”.

Geschreven voor de uitdaging van Plato. In 300 woorden het gekozen woord, in dit geval evenaren, omschrijven zonder daadwerkelijk dat woord te noemen.
Meer verhalen op:  https://platoonline.wordpress.com/2015/04/14/we-300-evenaren/