Smijten met mijn aow…..

downloadVorig jaar na mijn ziekenhuisopnames wilde ik de mensen die mij zo goed geholpen hebben een bbq aanbieden. Aan het mooie weer lag het vorig jaar niet maar op een of andere manier kregen we alle neuzen niet dezelfde kant op. Op vakantie, weg of wat dan ook. Het kwam er gewoon niet van om dat te organiseren.
Daarbij heb ik altijd gezegd ik ga mijn eerste AOW verbrassen (mijn eerste AOW was maar een weekje dus niet het volle pond voor jullie denken dat ik het geld over de balk gooi)
Eetcafe-de-Crimpenaar-3Deze combinatie vond ik wel leuk om met het hele stel uit eten te gaan en dat zijn we afgelopen vrijdag gaan doen.
Wim was er ook dit weekend, twee vrienden, zus met man, broer met vrouw, Peter Chantal en Yenthe. Dus met zijn 11en lekker uit eten met elkaar.
Een eetcafé uitgekozen waar je voor een vaste prijs kan eten, driegangenmenu à la carte en ook de drank kan je dan afkopen er bij dus. Zo wist ik van te voren al wat ik zou moeten betalen. Het moet ook wel leuk blijven natuurlijk.
Het was super leuk om te doen, kreeg van mijn schoonzusje nog een mooie bos bloemen.
Een mooi restaurant, gezellig bediening en Yenthe deed het voorbeeldig en hield het 2 1/2 uur vol samen met ons. (wel een keer een rondje gaan lopen met Peter, je kan ook niet verwachten dat een kind van 1 jaar 2 1/2 uur in een kinderstoel blijft zitten). overgooier
Een hapje ijs van oma, ik zag die oogjes helemaal glinsteren toen ze het proefde. Had wat speelgoed meegenomen wat nog van Peter was geweest, iets dat ze niet kende nog en daar vermaakte ze zich prima mee. Had afgelopen week nog leuke kleertjes voor haar gekocht. Zo’n leuk geel overgooiertje met een wit bloesje er onder zo’n schattig setje.
Eigenlijk had iedereen het wel naar de zin en vonden het wel voor herhaling vatbaar.
Dat vind ik ook hoor alleen dan mag dat keer een ander het betalen haha……

Cold Turkey

Zkerstboom_flash_360o een druk weekje al met al achter de rug maar ook wel lekker om te doen. Nog wat poetswerk, boodschappen in huis halen, alle foto’s nog zitten bewerken er zaten echt heel mooie tussen van Chantal en Peter en gisterenavond gezellig wezen klaverjassen in het café op het dorp waar ik ook werk.
Voor mij een van de gezelligste avonden van het jaar altijd traditioneel op vrijdag voor de kerstmis. Een gezellige ploeg mensen, gewoon kaarten voor de fun zonder fanatiekelingen erbij. Beetjes sjoemelen met het loten met wie je gaat kaarten het hoort er allemaal bij.
Had twee matige potjes toen in de pauze tussen 2 en 3 een goeie kaartvriend naar me toe kwam en zei, ik wil de laatste pot weer eens een keer met jou kaarten en hij kreeg het voor elkaar met een beetje sjoemelen dat we samen konden kaarten.
Het spreekwoord zegt wel eerlijk duurt het langst maar wij speelden de laatste pot de sterren van de hemel waarmee ik uiteindelijk toch nog in de top 10 eindigde, op de 8e plaats en dus in de prijzen viel.
Er lag nog een “ cols turkey” hij was niet zo gelukkig van Trump amnesty te hebben gekregen dus zal hij bij mij in de pan of oven terecht komen.
Alleen vraag ik me wel af of ie wel past in mijn oven en anders zal ie gesloopt moeten worden, dat lijkt me een leuk werkje voor Wim om te doen. Kreeg net een berichtje dat hij onderweg is voor het Kerstweekend.  Hij is zelf de dag voor kalkoenKerstmis jarig en ik eerste Kerstdag, hoe hebben we het zo uit kunnen zoeken dus het wordt een driedubbel feest en ik heb er helemaal zin in.
Van bloggen zal niet veel meer komen dus wens ik al mijn blogvrienden mooie kerstdagen, liefde, vriendschap……… maak er wat van.

Een vluggertje……..

Even nog een kort snel blogje oftewel een vluggertje……
Deze week zit bij mij aardig dichtgetimmerd met afspraken, leuke dingen, morgen de onthulling van de naam van de nieuwe veerpont tussen Krimpen aan de Lek en Kinderdijk met daarbij aansluitend een feest.  Ben heel benieuwd hoe de nieuwe pont gaat heten. De vorige heette Christina genoemd naar mijn zus die bijna 30 jaar geleden met haar man dit veerbedrijf begon.  Zijn zoon en haar stiefzoon (wat is het dan van mij een stiefneef of zo haha) heeft het bedrijf overgenomen toen haar man is overleden nu alweer 9 jaar geleden.
Afgelopen week ook veel afspraken voor de krant, verjaardagen, vandaag mijn broer 71 al weer geworden en die waren ook nog eens 45 jaar getrouwd.
Kortom heb me afgelopen week niet verveelt en morgen dus ook niet, zaterdag ga ik een dag later dan normaal naar Wim toe in Apeldoorn, heel veel zin in om hem weer te zien natuurlijk en ik blijf gewoon een dagje langer dan.
Ze geven mooi weer op, dat zal een van de eerste keren worden dat ik als ik in Apeldoorn ben goed weer heb, dat is nog niet veel voorgekomen.
Vanmiddag een half uurtje gestolen om wat paddenstoelen te fotograferen. Een voorbij rijdend echtpaar op de fiets had bijna 112 gebeld omdat ze dachten dat ik niet lekker geworden was omdat ik op mijn knieën foto’s lag/zat te maken. Nou wel goed eigenlijk natuurlijk dat ze zo reageerden maar gelukkig was er niets aan de hand……..
Ik wens iedereen een zonnig en mooi weekend toe geniet van dit toetje van moeder natuur en van mij mag het nog een poosje zo blijven.

Zit een vrouw bij de Hema

kerk_haastrechtVorige week was ik een keer bij de Hema om een bakje te doen, het was rustig, naast me kwam een mevrouw zitten die ook alleen was.
Ze begon een praatje over de MS mode die weer een herstart gemaakt heeft en zo raakten we in gesprek over kortingen, winkelen, nou ja allemaal dat soort praatjes zoals je wel vaker met iemand hebt.
Het was een leuk mens en het gesprek werd wat persoonlijker ze vertelde over haar dochter, dat ze zelf een auto immuun ziekte had en haar twee huwelijken.
En op een gegeven moment kwam het gesprek op het feit dat ze geboren en getogen was in Haastrecht.
Nu is Haastrecht de plaats waar mijn moeder geboren is en een groot deel van haar familie woonde waaronder mijn opa en oma dus daar kwamen we vroeger regelmatig.
Een van mijn tantes had daar een drogisterij waar we ook heel graag kwamen want die tante had altijd wel wat lekkers voor ons en we mochten altijd monstertjes uitzoeken van make up artikelen, kleine tubetjes tandpasta. We gingen allemaal wel met een handjevol naar huis en wie had dat nou in die tijd. Boven de deur hing nog zo’n echte oude gaper, ben eigenlijk wel benieuwd waar die ooit terecht gekomen is. Even gaan googelen en ik vond een foto van een monument op het adres waar de drogisterij gevestigd was en volgens mij nog steeds een drogisterij is gevestigd. 5ad8526ead52bd710c1ae2c487b0406ed4b9927f0ed8d94d80f706b27142544f
De mevrouw had mijn tante ook gekend en mijn neef die later de zaak overgenomen had met zijn vrouw.
Het praatje kwam ook op het “bos” dat je daar had, dat was eigenlijk een park dat hoort bij het museum Bisdom van Vliet. En waarvan ik altijd het heel bijzondere vond dat daar een grafmonument was voor de hond Nora. Dat vond ik zo raar eigenlijk.
Het woonhuis is uniek door de authentieke interieurs uit het laatste kwart van de negentiende eeuw. De sfeer wordt bepaald door de weelde en smaak van het fin de siècle. Het is de wereld van Paulina Bisdom van Vliet (1840-1923), de laatste telg van een oude regentenfamilie uit het stadje Haastrecht, bij Gouda.

Tijdreis
Het lijkt of u een andere tijd binnenstapt bij een bezoek aan het woonhuis van Paulina Bisdom van Vliet. De ontvangstsalons zijn ook vandaag de dag nog gehuld in een plechtige stilte. Het geluid van voetstappen en stemmen wordt gedempt door dikke, Deventer vloerkleden en zware, fluwelen gordijnen. U hoort alleen het rustgevende getik van één van de vele klokken.
Dit verstilde karakter van Museum Paulina Bisdom van Vliet wordt als een waardevolle kwaliteit gekoesterd. Daarom wordt er geen grote aantallen mensen tegelijk toegelaten tot het museum.
Als u rond loopt door de vertrekken van Paulina kunt u zich werkelijk voorstellen hoe het moet zijn geweest om hier te wonen. De interieurs komen dicht bij de historische werkelijkheid omdat er een authentieke woonsituatie wordt getoond zonder museale toevoegingen of veranderingen.
Het Museum
Het museum toont het in 300 jaar opgebouwde familiebezit van het geslacht Bisdom van Vliet. Maar het is vooral een heel uniek en waardevol museum als tijdsdocument van het wonen omstreeks 1900. Want het interieur is volkomen origineel gebleven met al het bijbehorende interieurtextiel, zoals vaste vloerkleden, gordijnen en deurgordijnen. Geen stoel is verplaatst en geen Chinees bord verhangen sinds het overlijden van Paulina in 1923. De sfeer van de interieurs uit de tijd van Couperus’ heldin Eline Vere wordt in Museum Paulina Bisdom van Vliet dan ook een heel tastbaar. 

vooraanzicht_tuin_1b

En zij vertelde dat ze er nog niet zo lang geleden een keer geweest was en dat ze toen het park zo klein vond, voor haar gevoel was het veel groter en ik herkende precies dat gevoel. Toen we (zij was ongeveer zo oud als ik) klein waren leek zo’n park natuurlijk veel groter en avontuurlijker dan nu. Ik vertelde haar dat mijn moeder nog bij mevrouw Paulina le Fèvre de Montigny – Bisdom van Vliet zoals ze voluit heette op de breischool had gezeten. Mevrouw de Montigny zoals mijn moeder haar altijd noemde hielp zo gezinnen met veel kinderen door wol beschikbaar te stellen waar de kinderen op de breischool van mochten breien, sokken en andere dingen voor het gezin. Zij kende ook het verhaal van de brief die 100 jaar later pas geopend mag worden en dat is in 2023. Niemand weet wat er in die brief staat.
De mevrouw vroeg hoe mijn moeder heette en waar ze gewoond had aan de Liezeweg, dicht bij het museum en dat kende ze ook wel, zelf bleek ze altijd langs de IJssel gewoond te hebben.mevrouw_235x235
En ook daar waren er herkenningspunten. Het leren zwemmen in de IJssel met opgepompte oude tractorbanden waar we heerlijk in konden drijven en peddelen.
Ze zaten we denk ik zomaar een uur gezellig te kletsen en na afloop bedankte ze me voor het leuke gesprek. “Dat heeft zo moeten zijn” zei ze en daar kan ik het alleen maar mee eens zijn.

Dagje Apenheul

Ik wilde nog steeds eens een keer naar de Apenheul en met mijn weekenden Apeldoorn nog gemakkelijker om een keer te combineren. Dus afgelopen vrijdag op tijd met de trein gegaan om naar de Apenheul te gaan. Heb een abonnement op de stationsfiets, reuze handig zodat ik daar ook een fiets had.
“Draai wel een routebeschrijving uit”had Wim gezegd dus dat had ik gedaan maar ergens de weg vinden en ik zijn geen vrienden van elkaar. De eerste straat vond ik feilloos, de stationsstraat dat was niet zo moeilijk natuurlijk als je met de trein komt. Maar toen was het ook al meteen over. Ik een stukje gaan fietsen maar natuurlijk echt geen idee welke kant ik op moest dus dat gevraagd en die mevrouw wees me hoe ik rijden moest het eerste gedeelte. Onderweg nog een paar keer gevraagd en ja hoor, wel via een omweg natuurlijk en veel langer er over gedaan maar ik kwam bij de Apenheul. Eerst al een mooie wandeling door het park naar de entree toe. Ik wist echt niet wat ik me er bij voor moest stellen,was er nog nooit geweest voor zover ik me kan herinneren.
Ik vond het verrassend leuk, de parkeerplaatsen stonden stampvol, voor een aantal scholen de laatste vakantiedag en prachtig zonnig weer. Maar toch in het park was het wel zo verdeeld dat het niet storend opviel.
De route gelopen en overal wat staan kijken en foto’s maken. En altijd valt me dan wel weer op dat we wel familie van elkaar moeten zijn. De emoties, de ontdekkende jongen, het soms zo nadenkend kijken, zo als ik dat tenminste beoordeel als nadenken. Verbazing, sommige vond ik ook verdrietig kijken. Een klein aapje dat op zijn staart zat te sabbelen, zou dat hetzelfde zijn als dat bij ons kinderen op hun duim of vingers soppen als ze klein zijn (en sommige nog heel lang). Een hele luie aap. Een aap als je hem kan vinden die zijn middelvinger opsteekt (niet bewust natuurlijk denk ik )
Het was nog best een eind lopen maar de routes liepen wel logisch. Met hier en daar uitstapjes naar waar je beter kon kijken naar de apen.
Ook gebieden met loslopende apen. Vooral de doodskopaapjes vond ik leuk om te zien.
Niet aanraken wordt er overal duidelijk gezegd maar het lijkt wel of dat juist mensen aanspoort om het wel te doen. Een zo’n aapje had een grote libelle gevangen, echt een prachtig gezicht. Eerst de verbazing, wat moet ik er mee, het proeven van een vleugel.
Ik heb er echt van genoten en had eigenlijk te weinig tijd om ook nog wat informatie te lezen dus genoeg redenen om nog een keer terug te gaan en er dan wat meer tijd voor uit te trekken. Op het laatst moest ik nog snel doorlopen omdat ik afgesproken had met Wim dat hij me op zou komen halen. Ik zat net een minuutje toen hij er al aankwam. Even nog een boodschap onderweg gedaan en toen naar zijn huis. Hij woont zelf dicht in de buurt van de Apenheul en ’s morgens horen we daar de apengeluiden vanuit de Apenheul.
Ik begreep dat de Apenheul gekozen was als het uitje van het jaar en het is er echt leuk. Ook heel veel dingen voor kinderen die ze kunnen doen.
Dus op de foto’s wat emoties van apen die ik zo tegenkwam.

Ff bouwvakker af……

De inzet van zoonlief, gisteren samen met mijn broer en vandaag samen met zijn neef, heeft er voor gezorgd dat er aardig schot in het huis komt. En daar ben ik eigenlijk wel blij mee. Want hoe leuk ik het ook vind om te doen hoor dat knutsel en kluswerk wordt het ook wel tijd om het af te kunnen ronden.
Samen met mijn broer heeft Peter gisteren een flinke vracht afval weggebracht en de kasten die verwijderd moesten worden gesloopt. Nog een hele klus want mijn andere broer die ze gemaakt had was timmerman en dus was het stevig, alles netjes nog gekit en afgewerkt. Een degelijk bouwwerk geworden dus dat aardig wat sloopvaardigheid vroeg.
Maar ja Peter is ook wel net als ik, hij vindt het ook leuk om te doen en mijn broer er bij die met hetzelfde sop overgoten is haha waren we gisteren een mooie trio bij elkaar zo.
Wel leuk hoor, mijn broer en Peter leerden elkaar zo ook eens op een andere manier kennen en dat verstevigde wel de band tussen die twee.
Ik merk bij mezelf ook wel dat hoe langer ik er bezig ben hoe meer ik weer mee naar huis wil nemen dus regelmatig ging er nog een auto met spullen weer richting huiswaarts. Waar het dan ook weer een plaatsje moet krijgen en opgeruimd want heb geen zin om in twee huizen tegelijk een soort puinhoop te hebben. (Het stof hier en daar even niet meegerekend dan haha)
Denk nu nog twee keer rijden naar de stortplaats, nog een stuk vloerbedekking er uit halen dan is het wel klaar en kan er nog even schoongemaakt worden maar dat doen we op het laatst met de meiden even een leuke dag van maken om af te sluiten.
Ik voel voor mezelf dat het me goed doet dat het op deze manier gaat, ieder ding dat weggaat, ieder stukje dat leeg gaat is een stukje afscheid nemen voor me en dat had ik gewoon nodig zo.
Maar vandaag was ik even bouwvakker af. Even lekker aandacht voor mezelf. Peter en zijn neef hebben vandaag alle tegels uit de tuin van mijn moeder verplaatst naar mij thuis. Een flinke klus hoor om te doen voor de mannen. Ik zorgde voor de catering en het eten ging er tussendoor goed in.
Lekker nog wel een stukje wezen fietsen vanmiddag toen het mooier weer werd, heerlijk hoor, na een paar dagen autorijden weer even een verademing. Ben toch meer een fietser dan een autorijder als is het wel even verdraaid makkelijk natuurlijk een auto te hebben zo.

Leuke week..

Zonsokomst 1 (Small)Heb best een mooie week achter de rug met leuke ontmoetingen, fijne gesprekken en weer dingen geleerd en het allermooiste natuurlijk dat mijn moeder 100 is geworden maar zeker zo mooi dat mijn zoon eindelijk zijn laatste tentamen gehaald heeft en klaar is met zijn studie. Na een paar jaar werken weer zijn studie opgepakt en dat is gewoon niet gemakkelijk dus ik was super trots en blij dat hij het toch gehaald heeft.
Wat een opluchting voor hem, zijn vriendin en voor mij ook want het hing bij hem echt als een molensteen om zijn nek, dat konden we allemaal de laatste maanden wel merken.
Ook weer wat geleerd deze week namelijk dat als je een kopje thee over de wekker gooit dat hij het niet meer doet ;).  Maar ook dat als je het gewoon een dagje of twee laat drogen dat ie het toch weer doet….. dat moet een goeie wekker zijn.
Weer een paar keer gefietst van de week, wel koud maar zo lekker om te doen en wat knapte ik daar helemaal van op. Leuke items voor de krant deze week.
Voel me ook weer goed, bij de dokter nog geweest deze week voor de uitslag van bloedonderzoek en alles. Mijn bloeddruk was al weer wat gedaald maar was nog wel te hoog over een maandje nog een keer meten.
De rest was alles prima in orde, geen gekke dingen gelukkig. Ook wel weer fijn om te horen.
En vanmorgen met de zon in mijn slaapkamer krijg ik opeens weer de kriebels om wat in de tuin te gaan doen. Ook wel nodig hier en daar om wat onkruid te gaan verwijderen.
Laat de lente maar komen hoor, heb er wel weer zin in. Zilverreiger
Maar vandaag eerst nog een feestje voor mijn moeder voor de familie, het ziet er naar uit dat het een reünie zal gaan worden want veel nichten en neven hebben laten weten om te komen. We zullen het zien.
We hebben allemaal wat hapjes gemaakt de kleinkinderen zorgen voor de catering dus dat zal zeker wel gaan lukken.
Vanavond als ik puf en energie nog heb is er nog een nostalgische avond bij de voetbal waar ik uitgenodigd ben. Even kijken hoe het vandaag verder loopt.
Kortom het lijkt wel een mooi weekend te worden dus daar ga ik maar voor………