Het went……

Gisterenavond had ik het voor het eerst dat ik me heel ontspannen voelde en gezellig toen ze weer thuiskwamen. En dat werkte ook door op mijn slapen en mijn duizelingen. Nog een keer vannacht voelde ik wat duizelen maar voor de rest niet meer.
En vandaag toch maar gewoon gaan werken, daarna fietsen en totaal geen last.
Vanmiddag waren mijn gasten bij Hans en heb ik lekker met een dekentje over me heen op de bank gelegen, dom detectives liggen kijken. Heerlijk vond het ook koud vandaag en ik kwam helemaal tot rust.
En opnieuw geen duizelingen meer. Wel wat oefeningen nog steeds gedaan en als ik er met iemand over praat of over schreef zoals hier op mijn blog blijken nog veel meer mensen het te hebben.
Niet dat ik het die mensen gun maar ben zelf altijd nog al zo van dat ik het eng vind en allerlei doemscenario’s de revue passeren en deze verhalen geven mij ook rust dat het wel vervelend maar niet ernstig is. Iets was de dokter ook zei natuurlijk. En de oefeningen helpen me ook wel.
So far so good…… ja mijn Engels gaat met sprongen vooruit haha.
Nee hoor, ik spreek best een woordje Engels maar mijn zwager is een echte Aussie dus om die te volgen moet ik best goed concentreren. Als dan mijn schoonzusje aanvullingen e.d. geeft dan is het soms heel lastig om twee mensen tegelijk te kunnen volgen. 
Maar ik leer iedere dag wel weer nieuwe woordjes bij. De dagelijkse dingen gaan wel natuurlijk maar zoals gisteren toen we over de tuin spraken. Ja ik weet echt niet wat al die groentes en beestjes en dingen in het Engels zijn hoor. Maar met handen en voeten en soms vertalen van mijn schoonzusje (al weet die ze ook niet allemaal) komen we er wel hoor.
Het is ook wel leuk, zelfs zijn het ook wel tuinders, mijn zwager is al twee keer bij Hans (mijn ex) wezen helpen die is pas begonnen met een moestuin. Hij vond het heel leuk om te doen en mijn schoonzusje had nog een paar oude kennissen die ze op kon zoeken.
Zo gaan de dagen ook weer door, hoop dat ze morgen ook echt gaan proberen te fietsen want ik wil ze ook best een paar daagjes entertainen maar dat moeten ze wel kunnen fietsen natuurlijk.  Lopend kom je niet zover.
Leuk om een keer naar Kinderdijk te gaan of met de Ferry te gaan varen naar Rotterdam of Dordrecht, Biesbosch. Morgen gaan ze oefenen. In Australië fietsen ze bijna nooit meer. Een aantal jaren geleden toen ze hier ook waren en ik nog (on)gelukkig getrouwd (jaar daarna gescheiden) met Hans gingen we ook vaak op pad op de fiets met zijn drieën.  Hans kon toen niet mee omdat hij kort daarvoor een hartinfarct had gehad.  Best mooie tochtjes gemaakt toen. Maar ja toen waren ze ook zo’n jaar of 12 jonger, we zullen het zien hoe het gaat maar dat zou ik nog wel leuk vinden. (foto’s van 12 jaar geleden)

In,op en langs het water…..

VDriehoeksveeranmiddag had ik een afspraak bij de Drukkerij waar ik voor werk om te praten over onze krant. Een tijdje geleden had ik de nieuwe directeur gebeld en wat dingen aangegeven om onze krant weer een beetje op te krikken. Naar aanleiding daarvan had hij me uitgenodigd.
Nou leek het me ook wel eens tijd worden zo’n jaar geleden is het bedrijf overgenomen en wist totaal niet wie de nieuwe directeur was geworden. Alle contacten liepen altijd via de mail, zo is het al die jaren al geweest. Ook niet erg maar toch wel eens een goed idee om over dit soort zaken te praten met elkaar.
NoordEen goed gesprek was het en hij was heel positief, ook over de dingen die ik aangaf en ik heb ook wel zin om me daar wat voor in te gaan zetten ook. Alleen op pad te gaan voor advertenties zoals hij voorstelde te gaan doen heb ik negatief op gereageerd.
Zeiljacht5Sowieso vind ik het moeilijk samen gaan redactionele stukken schrijven en ook advertenties te verkopen.  En het is ook niet helemaal mijn ding om het te doen dus. Ik had inmiddels wel iemand gepolst die dat misschien wel wilde gaan doen dus die naam kon ik hem wel doorgeven. Verder ga ik daar niet tussen zitten.
Nu is de drukkerij gevestigd in Ridderkerk en met de fiets is dat goed te doen. In Krimpen gaat er een driehoeksveer naar Ridderkerk en daar is het nog maar net 2 km fietsen.
Met een goed gevoel en een lekkere fles wijn die ik gekregen had ging ik weer weg. Het was nog vroeg zo 2 uur dus ik dacht neem even de Ferry naar AlblasserdamMolen Kinderdijk en fiets zo via Kinderdijk weer naar huis. Prachtig weer vandaag eindelijk een keer een zomerdag.
Op de heenweg was ik al veel te vroeg en ook in Ridderkerk was ik veel te vroeg. Nou aan het water is altijd van alles te zien. Een prachtig gezicht in Krimpen toen daar net een oud zeilschip met volle zeilen de haven uit kwam.  Het is een druk punt daar op de kruising van de Noord/Lek en Maas en veel levendigheid. Muren RidderkerkVeel scheepvaart en langs het water allerlei bedrijven waarvan de meeste wel met de scheepvaart gerelateerd zijn.
Hier en daar varen van die kleine werkbootjes heen en weer.
In Ridderkerk kom ik langs een mooi park waar veel verschillende wilde bloemen staan en daar kan ik mooi dat half uur dat ik te vroeg ben mijn hart ophalen. Tegenover het park is nog een stuk te zien van de oude stadsmuur neem ik aan van Ridderkerk.
In Kinderdijk voel ik me altijd op vakantie in eigen land. Veel toeristen, bussen vol worden er afgeleverd.
Ga lekker op een terrasje een bakje thee zitten drinken. DMus Kinderdijk 4e musjes komen de koekkruimeltjes uit mijn handen eten. De brutale rakkers. Op de terugweg zie ik opeens een grote rieten mand in het water drijven. Een grote Mozes zou daar makkelijk in kunnen liggen. Wel grappig gedaan. Zal wel een soort kunstwerk zijn denk ik.
Even googelen leert me het volgende en denk dat het daar naar verwijst:
Kinderdijk: de kat op de wieg
Tijdens de Elisabethsvloed van 1421, een overstroming waarbij volgens verschillende schattingen tussen de twee- en de vierduizend mensen omkwamen, zou een baby op drift zijn geraakt in een wieg. Wat het leven van het kindje redde, was de kat die meevoer en die door telkens van de ene naar de andere kant te lopen de wieg in evenwicht hield op de golven. Baby en kat spoelden aan in Kinderdijk – vandaar de naam.
Met de volgende pont weer naar huis gegaan. Een mooie dag met nog een gelukkig slot want als ik thuiskom zie ik dat de best zware lamp boven mijn eetkamer naar beneden is komen zetten. Biezen mand 1Mooi dat is tenminste niet gebeurd terwijl ik daar zat te eten want ik denk dat ik me dan een flinke slag in de rondte geschrokken zou zijn, laat staan wat er had kunnen gebeuren als zo’n lamp op mijn bord met eten gevallen zou zijn. Maar niet aan denken, is tenslotte niet gebeurd.  En vanavond neem ik een lekker glaasje wijn op deze voor mij zo mooie dag.