Een weekend gevoel…….

Sinds heel lang heb ik de laatste weken weer zo echt een weekend gevoel. Wat is dan een weekend gevoel? Ja voor mij toch dat niets hoeft en alles mag. Geen wekker zetten, uitslapen als ik wil.
Door de laatste weken dat ik op de doordeweekse dagen veel gewerkt heb op mijn kluskamertje zeg maar kreeg ik opeens weer zo’n weekend gevoel.
Ik ga even terug in de tijd. Wij hebben 13 jaar een dierenwinkel gehad die natuurlijk op zaterdag open was. Geen weekend voor ons tenminste niet in de vorm van zaterdag en zondag vrij. We hebben we vanaf het begin de winkel op maandag dicht gedaan om toch nog twee dagen achter elkaar te hebben. Het kwam er meestal wel op neer dat op maandag inkopen werden gedaan, we naar de kwekerijen of groothandels gingen of toch in de winkel met andere dingen bezig waren. Het huishouden en andere zaken in huis werden ook in het weekend of ’s avonds gedaan.
Nadat we de winkel verkocht hadden, kregen we opeens de luxe van een vrij weekend, sterker nog we hadden eigenlijk altijd vrij. Ik had alleen een parttime baan en Hans had nog geen werk gevonden. Lang uitslapen, laat naar bed, veel uitgaan ’s avonds… dat duurde niet heel lang want al snel was ik zwanger van mijn zoon. Maar wat nog steeds bleef was dat ik ’s avonds mijn huishoudelijke klusjes deed. Soms had ik overdag echt niks te doen maar wachtte ik toch tot na het avondeten om te gaan stofzuigen of andere klusjes. Heb regelmatig ’s avonds nog de ramen staan zemen soms wel eens in de zomermaanden om 10 uur of zo. (doe dat trouwens nog steeds wel eens, sta soms ook nog midden in de nacht de was buiten op te hangen)

Met de komst van onze zoon kwam er veel meer regelmaat, Hans had een baan gevonden, ik werkte parttime in een zorginstelling en dat betekende ook weer zaterdag en zondag werken bij toerbeurt.
Afijn zo heb ik echt jarenlang geen echte vrije weekenden gehad. Nu ik al een tijd met pensioen ben en zeker in coronatijd leken alle dagen soms wel op elkaar. En nu met dat werken zo kreeg ik opeens weer zo’n weekend gevoel, zeker nu mijn “vrije” weekend zeg maar. De weekenden met Wim samen om de week hebben sowieso altijd wel dat weekend gevoel.
Vandaag weer heerlijk een eind gaan fietsen, wilde even kijken in het vloedbos maar met de hoge waterstand was het ook echt een vloedbos en niet toegankelijk of ik had mijn waadpak aan moeten trekken. Was heerlijk om te fietsen of wandelen en dat deden ook velen dan. Zag ook nog in de wind waarom kuifeenden die naam hebben. Mij geoogste prei verwerkt in een grote pan macaroni en een nog grotere pan met erwtensoep. Van beide geproefd en beide goed geslaagd, wat rook dat ook al lekker die verse prei voor herhaling vatbaar. De was buiten gedroogd vannacht had ik de wasmachine al aangezet zodat ik het vanmorgen meteen op kon hangen. Morgen is het weer maandag, werkdag dus en ga ik na zo’n heerlijk weekend weer lekker aan de slag……verven……..



Dat kamertje…..

Vandaag mezelf toch maar weer een schop onder mijn achterste gegeven om wat te gaan doen, zo’n grijze mist geeft mij meestal weinig inspiratie.
Met een bak thee, radio aan begonnen aan het leegruimen van mijn boekenkast in het kleine slaapkamertje dat ik aan het opknappen ben. Vorig jaar mee begonnen en besloten dat het echt een winterklusje is. Twee wanden heb ik het behang al afgehaald nu nog twee waar twee wandkasten of wandrekken tegen aan staan. En die staan helemaal vol boeken en mijn dagboeken.
Vandaag dus begonnen met mijn boekenkast leeg te halen. Ga ze maar achter de zonnebank in mijn logeerkamer neerleggen zolang. En viel me mee hoeveel ik daar nog kwijt kon eigenlijk hoog opgestapeld.
Wilde ook weer een kritisch kijken wat ik nou nog wel weg kon doen aan boeken want echt veel lezen in deze boeken doe ik niet maar toch…….

Ik maakte dus twee stapeltjes, nog even bekijken en dit kan weg, het werden heel lage stapeltjes want bij zoveel boeken heb ik een goed gevoel. Of de kinderboeken van mezelf, helemaal kapot gelezen. Wij kregen nooit boeken thuis zomaar maar op de zondagsschool met de Kerstmis kregen we er een en soms op mijn verjaardag. Voor de rest ging ik wel iedere week naar de bieb om ze op te halen. De weinige boeken die ik dus van mezelf had heb ik letterlijk stuk gelezen en zijn me nog steeds zo dierbaar. De eerste kreeg ik toen ik 6 jaar net was met Kerstmis. Tippeltje van W.G. van der Hulst. Altijd overgoten met een christelijk sausje of tenminste een opvoedend thema. Het boekje het meisje uit de gele auto over een gehandicapt meisje in een rolstoel heb ik zoveel keren gelezen ook nog als volwassene. Dat maakte zo’n indruk op me. Die mogen dus echt niet weg.
Het stapeltje dat mag weg is bijzonder klein en bij het wegbrengen naar de andere kamer gaan er ook nog weer van mee zodat er 5 overblijven die weg mogen. Niet echt een grote opruiming toch maar goed, heb er nog de ruimte voor en boeken geven me een goed gevoel.
Ook nu neem ik me voor er weer zo nu en dan eens een beet te pakken maar of het er ook echt van komt….. misschien in de trein onderweg dan lees ik nog wel.
Alle boeken er uit gehaald, de boeken die ik niet meer hoef op de weggeefhoek gezet en kreeg al meteen reacties dat is leuk om er dan weer een ander plezier mee te doen.

Heb in de 20 jaar werken voor de krant ook een groot aantal boeken gekregen over ons dorp. Verenigingen die bijvoorbeeld een aantal jaren bestonden, mensen die fotoboeken gemaakt hadden en wilde dat ik er iets over schreef en zo in de loop der jaren heb ik denk ik toch wel zo’n kleine 40 boeken gekregen over van alles en nog wat. Dat vind ik ook wel heel leuk om te bewaren.
Nou ja nu de kast nog slopen en het behang er van af halen. Dan kan ik beginnen met het verven van plinten en als de winkels weer open zijn behang gaan kopen en een stuk vast gaan doen. Dan de dagboeken even naar deze boekenkast verplaatsen en die wand doen. Het moet in gedeeltes en dat is niet erg. Ook wel leuk om te doen en het zo op te knappen……. het begin is er weer dus.
Ook met de nodige tegenzin toch nog een rondje gaan fietsen, het is koud, klam en grijs maar ga toch nog even een kijkje nemen in de eendenkooi, het lijken wel zwart wit foto’s van de vele smienten die er zitten. Je hoort ze al van verre een soort piepgeluid maken. Ook dit kleine rondje van zo’n 10 km doet met toch weer goed. Even toch weer bewegen en buiten zijn, je bent verslaafd of niet.

Vakantieplannen…….

Ja wat doe je op een weekend dat het eigenlijk geen weer is om er op uit te trekken, zeker nu er nog niets open is om even een pauze te nemen onderweg.
We hebben ons dus beperkt om even naar de stad te gaan, een surrealistisch gezicht dat in zo’n stad meer opvalt dan bij mij in mijn dorpje. De winkelstraten lijken wel of het zondag is terwijl het normaliter bruist van activiteiten en horeca.
Op de markt is het druk, de markt is momenteel verplaatst naar een andere locatie dat scheelt ook wel. Ze zijn er erg strikt bij de kramen en dat is prima. Als wij de markt verlaten is ie ook afgesloten, er zijn teveel mensen blijkbaar daar. Ik weet het nog van de eerste lockdown dat ze in Apeldoorn echt streng zijn. Maar goed we hebben dus vakantieplannen zitten maken al. De laatste jaren gingen we meestal in september een weekje maar nu willen we wat eerder en wat langer ook. We hebben het altijd nog getroffen in september maar wat we wel misten was de avonden, het is dan al snel weer donker.
Weet dat Wim Frankrijk heel leuk vindt om weer een keer naar toe te gaan, hij heeft er jaren gewoond. Maar we kwamen uit op een fietsvakantie langs de waddenkust iets wat we allebei ook heel leuk vinden en dan in mei al. We zijn lid geworden van Vrienden van de Fiets maar anders zoeken we gewoon onderweg een hotelletje of B en B op om te overnachten.
Lijkt me wel een uitdaging om de spullen mee te nemen, maar ook ontzettend leuk om te gaan doen. We willen dan in Harlingen beginnen en de afsluitdijk nemen en zo tot in Duitsland de waddenkust volgen en wellicht een van de Waddeneilanden een nachtje aandoen. Het Duitse gedeelte waar het trouwens Ostfriesland heet. We moeten het nog verder uit gaan werken allemaal. Maar wel ontzettend leuk om te doen. In Friesland en zeker langs de Waddenkust liggen ook mijn roots, daar is mijn vader geboren en getogen.

Ook niet te laat in mei natuurlijk want begin juni wordt ons tweede kleinkind verwacht.
We gaan interessante of mooie plaatsen opzoeken waar we een tussenstop kunnen maken, heb er al helemaal zin in. Een week is wat kort, we kijken gewoon hoe lang we het volhouden zo te gaan trekken met de fiets. Het voordeel dat we eigen baas zijn, willen we een dag extra ergens blijven kan het ook natuurlijk. Nou ja we gaan het ervaren. Eerst nog de plannen samen verder uitwerken en dat op zich is al weer leuk om te doen zeker tijdens zo’n grijs weekend. En tips zijn van harte welkom vooral op het gebied van cultuurhistorie en natuurgebieden langs de kustlijn, toch wel onze interesses.

Wat Góóóed !?!?!?!?!

Nee hoor ik ben geen Meiland fan, sterker nog ik heb dat programma nog nooit bekeken, dat is niet aan mij besteed maar soms kom je er niet onderuit om een kreet hier en daar in een ander programma of van mensen te horen.
Afgelopen zondag werd Max kampioen ook niet mijn ding, heb behalve in het journaal de auto’s geen meter zien rijden. Maar het was afgelopen zondag de verjaardag van mijn schoondochter en ze werd 33. Voor de wel liefhebbers het nummer van de auto van “onze” (niet mijn) max. Zij vierde het niet op deze dag, niet daarom hoor dat had een andere reden maar op mijn oppasdag hebben we het gevierd en daar kwam dit ter sprake.
Maar wat ik bedoelde met Wat Goed dat slaat meer op mijn dingen doen momenteel.
Was eigenlijk altijd wel iemand van op de laatste dag nog dingen regelen, het kan morgen ook nog wel maar nu heb ik steeds zoiets van doe het toch maar vast dan is het gebeurd. En dat heeft er ook wel mee te maken omdat ik het best druk heb, blijkbaar doe je het dan wel meteen.

Zoals vorige week, onze leden van de HBV krijgen allemaal een kalender en pen aan het einde van het jaar samen met ons boekje, we hebben zo’n 1100 leden. Met elkaar gaan we die dan ook weer wegbrengen, voor mij zijn dat er zo’n 200.
Afgelopen vrijdag kreeg ik ze binnen en ’s middags moest ik mijn fiets wegbrengen voor een nieuwe band bij de fietsenmaker, ik nam meteen de kalenders voor daar in de buurt mee om weg te brengen en eind van de middag mijn fiets weer opgehaald. En zaterdag in een keer de rest gedaan, zo van dan is het maar klaar, zijn die dozen weer uit mijn huis weg.
Afgelopen zondag heb ik al mijn kerstkaarten al zitten schrijven, een unicum hoe vroeg ik dat nu gedaan heb. Vandaag al op de post gedaan en in ons dorp de kaarten weggebracht. Morgen nog in een paar aangrenzende dorpen de rest wegbrengen. Een mooi fietstochtje en dan heb ik dat ook maar weer gehad.
Afgelopen zaterdag wilde ik mijn fiets met nieuwe band pakken en die stond leeg. Ik fietste met mijn andere fiets naar de fietsenmaker en zei, heb ik nog garantie? Het grappige was dat toen ik mijn fiets op ging halen ik vroeg was de binnenband nog goed en hij zei, ja hoor die was nog prima. Ik kon hem dinsdag weer opnieuw brengen.
Vandaag kon ik hem ophalen maar had ook met mijn zus afgesproken en ik dacht, ik haal hem vanmiddag wel op maar opeens toch weer bedacht ik me en ging hem vanmorgen al ophalen onder het mom van dan heb ik het maar gehad.

De binnenband was inderdaad lek, die was al aardig oud hij zei ook met het er uittrekken is ie waarschijnlijk lek geraakt.
Nou ja de nieuwe binnenband moest ik wel betalen natuurlijk maar het werk zat in de garantie. Goed geregeld dus.
Ik ben gewoon verbaasd over mezelf, dat kan blijkbaar ook, het gewoon op tijd doen en er van af zijn. Zo zie je maar ben nooit te oud om te leren. Vandaar dat ik opeens dacht wat goeddddddddddddddd…….

Opladen en ontladen vervolg

Nou ja het was prachtig weer gisteren, de zon scheen, helder weer en ik voelde me helemaal zelf ook opladen buiten. Als een koudbloedig reptiel dat zich oplaadt in het zonnetje. Dit lees ik er over in Wiki en ik kan me daar wel in vinden, denk dat ik ook een reptiel ben. Ik word ook bij warmte en zon pas echt flink actief, alleen gisteren dus niet zo 😂😁
Vandaag de dag zijn alle reptielen koudbloedig. Dat betekent dat ze hun lichaamstemperatuur niet intern regelen, maar aanpassen aan de temperatuur van hun omgeving. Dat heeft als gevolg dat de reptielen in periodes van kou zeer langzaam zijn en bij hitte pas echt actief worden.
Omdat de ene kringloop en daarbij dat rondje fietsen niet doorging vroeg mijn zus of ik nog iets wilde gaan doen en ik zei, sowieso nog een tijdje buiten blijven. Maar zij wilde liever naar huis, ook prima, met haar meegefietst tot ze thuis was en zelf verder gegaan. En heel stiekem vond ik het ook niet zo erg.
Dacht heerlijk ga even lekker wandelen in de Heemtuin had nog een mandarijntje in mijn tas. Even gaan zitten daar op een bankje in het zonnetje om nog verder op te laden.
Ik was bijna bij de Heemtuin toen de weg daar naar toe helemaal afgesloten was ook voor fietsers en ik had geen zin om een heel eind om te fietsen om van de andere kant er naar toe te gaan, dan maar niet.
Terugfietsen dan maar en een mooie route gekozen zodat ik toch nog zo’n 1 1/2 uur lekker buiten was.
Dinsdag was ik bij mijn zoon vergeten mijn fototas mee te nemen. Hij had hem mee naar de zaak genomen en ik appte toen ik bijna thuis was of ik hem op kon komen halen. Ik kreeg geen antwoord en ik wilde niet zo aanbellen daar want als hij in bespreking is of zo wil ik hem niet storen op zijn werk. Ik fietste er voorbij en zag inderdaad veel auto’s staan van het personeel, er zal dus inderdaad wel een werkoverleg zijn geweest.
Ik ga naar huis en denk, lekker even niks meer…. Was even bij de Hema wezen lunchen onderweg op mijn fietstochtjes hoefde ook niks meer.
Er zijn weer van die lekker sentimentele kerstfilms op tv en ik zette er een op, dekentje op de bank, verwarming aan en ontladen.

Best de laatste weken is het heel druk met mijn vrijwilligerswerk dingen met en voor andere doen en dan heb ik het wel nodig om zo nu en dan even niks te doen.
Als ik net een kwartiertje lig appt mijn zoon dat hij uit het overleg is en ik langs kan komen. Kan het over een uurtje ook app ik terug, lig net even lekker op de bank. Het is geen probleem. Maar ook na een uur heb ik eigenlijk nog geen zin maar doe het toch maar. Hij werkt dicht bij me in de buurt.
Eenmaal thuis duik ik opnieuw op de bank, zet de film weer op en ben binnen een kwartier helemaal vertrokken en kwart voor 7 word ik weer wakker. Had het echt nodig woensdag om me even buiten op te laden en binnen op mijn bank met dekentje en niks meer, even helemaal te ontladen. Voel me weer heerlijk. Heb makkelijk even gemengde sla met gebakken aardappelen uit de air fryer. Het smaakt me heerlijk.
Morgen ga ik weer richting Apeldoorn, zal nu best mooi zijn in de bossen, hopelijk nog een beetje droog weer om wat te gaan fietsen en wandelen. Ik kijk er weer naar uit. Fijn weekend voor iedereen. Volgende week kom ik weer eens reageren hier en daar……….

Fietsen op het baronnenlijntje

Weer een mooie weekend bij Wim gehad, getroffen op vrijdag met het fietsen naar Gouda, een klein buitje onderweg maar het viel allemaal wel mee.
Zaterdag was het beter weer althans het was droog en weinig wind maar de zon liet het wel afweten, het was aardig grijs.
Toch zijn we wel gaan fietsen, hadden een route uitgezocht rondom Apeldoorn, zo´n 40 km fietsen leek om een leuke ronde.
Afwisselend maar het eerste deel van de route vonden we niet echt heel boeiend, ging richting IJsselvallei, weinig bossen te vinden daar. Op een gegeven moment kwamen we op een fietspad dat was gemaakt op een oude spoorlijn het z.g. baronnenlijntje. Ontstaan op voorspraak van een aantal burgemeesters uit omliggende plaatsen (dat waren allemaal baronnen). Een mooi stuk om te fietsen was het daar wel.
Onderweg kwamen we eigenlijk nergens iets van horeca tegen om een bakje te doen tot we per ongeluk (doordat we het verkeerde nummer gekozen hadden) in een piepklein dorpje terrecht dat De Vecht heet en verdraaid daar was ook een terras en een mooie zaak binnen ook. Op Wiki las ik het volgende over dit dorpje:
De Vecht is een klein dorp in de gemeente Voorst, in de Nederlandse provincie Gelderland. De Vecht heeft circa 180 inwoners en ligt aan de Grote Wetering, halverwege Apeldoorn en Terwolde, in een agrarische omgeving. Het dorp heeft onder meer twee kerken (de voormalig rooms-katholieke Antoniuskerk en een gereformeerde gemeente), een café, een manege en een monumentale hoeve genaamd Avervoorde. Nabij deze hoeve, die een restant is van een 17e-eeuwse havezate, in noordelijke richting, staat een hagelkruis uit 1570.
En dan denk je ook twee kerken op 180 inwoners dat is toch wel apart. Maar goed de momumentale hoeve hebben we niet gezien, wisten we ook niet natuurlijk.
Doorgefietst langs vliegveld Teuge waar we ook nog wat parachutisten gelost zagen worden. Brr moet er niet aan denken. Wim heeft in zijn diensttijd 15 sprongen moeten maken maar hij vond het echt niet leuk om te doen. De route vervolgd en nog een stukje in de wat meer bosrijke omgeving gaan wandelen. De Veluwe begint al een beetje te kleuren nog niet volop maar het begint te komen. Denk over 4 weken dat we volop kunnen genieten van de kleurenpracht daar in de bossen. Onderweg kwamen we nog velden vol “kerstbomen” tegen, heb er vast eentje gereserveerd.
Al met al toch best een mooie afwisselende route hadden we zo, werd wel iets meer dan 40 km. En ’s avonds hebben we ons weer helemaal uitgeleefd met Triviant
We zijn aardig aan elkaar gewaagd alleen Wim weet echt alles van topografie, dat is echt bizar hoor. Dat is juist mijn zwakke punt. Ik weet daarentegen vaak weer meer over amusement. Het zijn oude Triviant kaarten dus de vragen zijn ook zo uit de 2e helft van de vorige eeuw (wat klinkt dat lang geleden) en in die tijd is er toch wel meer blijven hangen blijkbaar bij me. Beide dus een potje gewonnen.


Vierkante ogen…..

Heb vandaag echt een beetje vierkante ogen gekregen een wat ‘nieuwere’ uitdrukking dan spreekwoorden en gezegdes die soms al honderden jaren oud zijn. In Wiki lees ik het volgende er over:
Een spreekwoord is een korte, krachtige uitspraak die een (volks)wijsheid, een collectieve ervaring of morele opvatting weergeeft. Sommige spreekwoorden zijn met elkaar in tegenspraak. Zo zijn er spreekwoorden die aanzetten tot moedig gedrag, en andere juist tot voorzichtigheid. De wetenschappelijke studie van de spreekwoorden heet paremiologie. In tegenstelling tot een werkwoordelijke uitdrukking, die naar het onderwerp wordt vervoegd, wordt in een spreekwoord steeds dezelfde tekst gebruikt. Vaak bestaat een spreekwoord uit twee delen, waarbij het eerste deel een oorzaak of voorwaarde beschrijft en het tweede deel een gevolg of conclusie.
Er bestaan meerdere spreekwoordenboeken, waarin ze verzameld zijn en verklaard worden. Reeds in 1480 werd er in Nederland een bundel spreekwoorden uitgegeven met de titel Proverbia communia (algemene spreekwoorden). Bij elk spreekwoord was de Latijnse versie gevoegd ten behoeve van het leren van Latijn. De eerste druk van Erasmus’ Adagia, waarin hij Latijnse en Griekse spreekwoorden van uitleg voorzag, dateert van 1500.

En voor wie het nog niet opgevallen is, dit jaar bestaat de televisie 70 jaar en in die tijd is de uitdrukking vast ontstaan. Mensen die veel televisie keken of kijken.
Vandaag is het niet alleen de televisie waar je vierkante ogen van kan krijgen maar ook andere beeldschermen zoals computers, tablets of telefoons.
Bij mij was het op deze regenachtige dag een combinatie van alle drie, hoewel mijn telefoon daar een kleine rol bij speelde.
Ik ben bezig geweest om al mijn foto’s eens goed op te slaan. Ben altijd bang om foto’s kwijt te raken vandaar dat ik ze wel 3x opsla ergens. Een keer ‘gewoon’ op mijn computer, daarnaast nog op een externe harde schijf en als dat nog niet genoeg is ook nog op sticks die ik op verschillende plaatsen in mijn huis bewaar.
Maar het iedere keer bijwerken is wel een kwestie van discipline en zoals in de zomermaanden schort dat er nog wel eens aan. Ik kopieer ze wel altijd meestal direct naar mijn externe schijf maar alles weer op die sticks zetten komt er dan niet van. De herfsttijd is dan een mooi moment om dat te doen zoals vandaag. Kwam er achter dat ik ook wel eens foto’s dubbel opgeslagen had. Kortom vandaag alles eens in orde gemaakt. Dat is regelmatig een kwestie van wachten voordat alles gekopieerd is. Dat was niet zo erg want vandaag heb ik echt genoten van alle overzichten van 70 jaar televisie.

De jeugdprogramma’s, cultuur, religie. Ik vond het enorm leuk, nostalgisch en herkennend om dingen weer te zien. Ook de veranderingen in de loop van de jaren.
Zo rond 4 uur brak de lucht hier en zag ik een paar streepjes blauw. Lekker even naar buiten een rondje gaan fietsen. Het zonnetje kwam zelfs nog even door.
Ben benieuwd of ik al wat paddenstoelen kan vinden, vooral mijn eerste vliegenzwam ‘scoren’ blijft ieder jaar voor mij bijzonder. Bij terugblikken van FB zie ik dat vorige jaren het veel vroeger was en daar is het lange droge weer debet aan. Ik ga zoeken op een aantal plaatsen waarvan ik weet dat ze wel te vinden zijn (onder de berkenbomen). Op een of andere manier voel ik dat ik er een zal vinden. Ik spit een aantal plaatsen door maar zie nog niks. Hier en daar word ik ook flink aangevallen door de bramen, oppassen geblazen want je gaat zo op je snufferd dan. Bij mijn derde plaats zie ik opeens in mijn ooghoeken iets oranjes en denk YES daar is er een. Ik loop er naar toe en inderdaad deze vliegenzwam is hard bezig zich naar boven te werken. Ik ga nog even verder en zie een stukje verder een die al eerder gekomen is. Hij is al aardig groot. Zie ook nog van die fragiele paddenstoeltjes die door mijn app ‘wieltje’ genoemd wordt. Het is weer paddenstoelentijd en als er deze week een paar droge dagen zullen komen dan ga ik zeker nog een keer op paddenstoelenjacht.

Zomaar onderweg

Zo fietsend kom je nog wel eens leuke dingen tegen, vandaag was het aardig weer en ging ik met mijn zus op pad. We besloten een keer naar de Ablasserwaard te gaan en zij had twee adressen van kringloopwinkels opgezocht. Ik vind het altijd heerlijk om langs het water te fietsen en zeker langs de bedrijvige Noord.
De eerste kringloopwinkel vonden we via via redelijk snel, een kleine winkel, alles op elkaar gepakt we hadden het gauw gezien. De tweede konden we echt niet vinden, iedere keer stuurde de app van mijn zus ons weer naar die eerste winkel toe.
We zijn maar gaan eten bij de Hema in Alblasserdam en daar zat een mijnheer naast ons die nog een mooie kringloopwinkel wist maar wel in Papendrecht. Dat is niet zo heel ver fietsen en we hadden alle tijd dus gingen we op weg en vonden hem snel. Een mooie ruime winkel, had niks nodig maar zag wel 3 puzzels voor Pretty, die vindt puzzelen zo leuk en zeker van Froozen. Voor 95 cent drie in een doos.
Onderweg kwamen we langs een aantal hekken en die hingen vol met knuffels. Echt wel een grappig gezicht. Waarom zou dat zijn vroeg ik aan mijn zus. Misschien een ongeluk gebeurd zei ze.
We gingen nog even wat boodschappen doen en weer verder.
Mijn zus had heel optimistisch een vest aangetrokken, zij houdt zich aan buienradar en die gaf aan dat het om 5 uur pas zou gaan regenen. Terwijl ik liever regelmatig ook even naar de lucht kijk. En ja hoor we kwamen de winkel uit en ik voelde het al spetteren. Het viel wel mee hoor maar het ging wel serieus regenen. We hoefden niet zo ver meer.
Thuis was ik toch wel nieuwsgierig geworden naar die knuffeldieren en ging het even opzoeken. Het bleek dat iemand tijdens coronatijd voor de grap daar een knuffel opgehangen had en dat had navolging gekregen. Gelukkig dus geen vervelende reden om ze daar op te hangen. Dit lees ik er over in Rijnmond Nieuws.



Eerst was de giraffe nog alleen, maar inmiddels is er spontaan een hele dierentuin van knuffels ontstaan bij een hek aan de rand van Alblasserdam. “Ik hoop dat de knuffels mogen blijven en dat de gemeente ze niet weghaalt”, zegt een Alblasserdammer die even een kijkje komt nemen bij het hek vol dieren.

In het dorp is het inmiddels het onderwerp van gesprek. Maxim van der Weijde hing de eerste knuffel op aan een hek langs de Helling bij de ingang van het dorp. Vakkundig vastgemaakt met tiewraps aan de poten.

“Het was een gewoon een grap”, vertelt de Alblasserdammer. Hij vindt het leuk dat er inmiddels een heleboel knuffels opduiken aan het hek. “Het is iets leuks, in deze coronatijd!” Hij denkt dat mensen er daarom ook zo enthousiast over zijn.

Inmiddels hangen er een lama, een hamster, een slang, een krokodil, een flamingo, een eend, een hond, een duif en een muis. Onze verslaggever hing er een boa bij.

Vrienden Noa en Skyler nemen op hun fietsjes een kijkje. Ze kunnen de ‘dierentuin’ van knuffels wel waarderen. “Het is heel erg grappig. Je ziet op deze plek normaal nooit wat.”

Een gewaagd plan…….

Gisteren hebben we weer een heerlijke fietstocht gemaakt. Het weer was wel een beetje somber maar het was droog en we gingen op pad.
Dit keer gekozen om naar Oudewater te gaan via een mooie route door de polder. Het eerste stuk hadden we wel eens vaker gedaan naar Bergambacht Vlist Haastrecht.
Via een gehucht Stein en Hekendorp gingen we aan de andere kant van de IJssel richting Oudewater.
Stein, Hekendorp allemaal plaatsjes waar mijn moeder vaak over vertelde. Zij was geboren in Haastrecht en ging lopend maar die dorpen om te gaan werken bij de boeren.
Een mooie route maar wel langer dan ik gedacht had, dacht dat Oudewater dichter bij Haastrecht lag.
Maakte niet uit verder. Na een terrasstop gaan kijken in het stadje.
Oudewater staat bekend om de Heksenwaag en daar kon je ook een bezoek aan brengen met een weging er bij om te kijken of je niet te licht bevonden werd en als heks gekwalificeerd.
Wij vonden dat het een gewaagd plan om die Heksenwaag in te gaan maar dat had er meer mee te maken dat we weer redelijk op tijd terug wilden gaan fietsen en dan maar hooguit een kwartier daar binnen zouden kunnen zijn dan dat we bang waren te licht te worden bevonden.


Al werd ik vroeger wel Anneke Tanneke Toverheks genoemd, hangt er achter in mijn tuin wel mijn heksenbezem naast de deur en vind ik Heksen en dat soort dingen reuze interessant. Staat er ook een mooi exemplaar van een heks op mijn schoonsteen en had ik op mijn computer op mijn werk ook altijd een heksje staan.
Maar voor een weging met geprint exemplaar van bewijs dat je geen Heks ben moest wel pp 7,00 betaald worden en dat vonden wij voor even daar naar binnen gaan het niet waard.
Alleen weet ik nu nog steeds niet of ik echt een heks ben of niet. Lijkt me trouwens wel handig hoor om zo nu en dan even met een bezem de lucht in te gaan en alles eens van de bovenkant te bekijken. Maar misschien ga ik nog wel eens het museum bezoeken om wat meer te weten te komen over de heksenvervolging.
Maar goed nog wat informatie van Wiki over de Heksenwaag in Oudewater.

De waag werd in 1482 gebouwd als goederenwaag. Keizer Karel V gaf Oudewater in 1545 als enige plaats in Europa het privilege voor een eerlijk weegproces. Niemand werd er ooit als heks veroordeeld. Historisch onderzoek door Kurt Baschwitz en anderen heeft duidelijk gemaakt dat dit een lucratieve onderneming betrof die ten tijde van de heksenvervolgingen in Europa op grote schaal voorzag in “niet-heks-verklaringen”: oorkondes waarmee onschuldigen tegen betaling konden ontkomen aan gerechtelijke dwalingen. De personen die zich daadwerkelijk in Oudewater lieten wegen om aan te tonen dat zij geen heks waren, waren gering in aantal en voornamelijk uit de directe omgeving van Oudewater afkomstig. In 1987 kon op basis van de beschikbare bronnen uit de periode 1674-1743 van slechts 13 personen met zekerheid vastgesteld worden dat zij een certificaat ontvangen hadden waaruit bleek dat zij op grond van hun gewicht geen heks konden zijn. Ten tijde van de heksenprocessen in de gewesten Holland en Utrecht in de laatste decennia van de zestiende eeuw werd van de Heksenwaag geen gebruik gemaakt. De overheid in Oudewater voerde de weegproeven nog uit in een periode dat elders in de Republiek rechters weigerden om dergelijke testen waarmee van hekserij beschuldigden hun onschuld wilden bewijzen uit te voeren. Beschuldigingen van hekserij werden toen eerder als smaad dan als een serieus te nemen klacht beschouwd. Aangezien voor ieder certificaat betaald diende te worden hebben mogelijk economische motieven hierbij een rol gespeeld. Iedere weging betekende immers meer inkomsten voor de stad Oudewater.
Museum
Tegenwoordig is de Heksenwaag een toeristische attractie. Bezoekers kunnen zich er nog steeds
laten wegen en krijgen dan een Certificaet van Weginghe waarop staat dat de gewogene niet te licht bevonden is en dus geen heks is. Op de bovenverdieping van het waaggebouw is een tentoonstelling over heksenvervolging in Europa ingericht.

Daarnaast is het ook een oud stadje met mooie gevels en gebouwen. In de stad hingen ook allemaal religieuze panelen aan de huizen. Kon niet terug vinden waarom en of die er altijd hangen. Maar eigenlijk hadden we te weinig tijd om wat uitgebreider rond te kijken.
Weer richting huis gaan fietsen gingen we de verkeerde kant op, richting Utrecht, ik twijfelde meteen al maar Wim dacht dat we wel goed gingen en hij is meestal meer de postduif dan ik. Maar na zo´n 3 km fietsen en het bordje Snelrewaard gezien te hebben stapte ik toch maar even af om het aan iemand te vragen. En inderdaad, we gingen helemaal de verkeerde kant op, was wel een mooie route trouwens. Terug naar Oudewater weer gegaan en daarvandaan de snelste route naar huis want het begon zo nu en dan al te druppelen een beetje. Nog een klein stukje voordat we thuis waren ging het wat harder regenen maar het viel allemaal nog wel mee.
Een mooie tocht, precies 66 km afgetikt op mijn fiets, dat is best een stukje hoor maar leuk was het wel.

Onderweg……..

Vandaag op weg gegaan naar Intratuin. Had gekeken hoe ik ongeveer moest rijden en besloten om de heenroute via Ouderkerk overvaren met het pontje naar Hitland, richting Nieuwerkerk aan den IJssel, Zevenhuizen waar Intratuin is. Onderweg nog bij een vogelkijkhut die ik tegenkwam gaan kijken waar ik helemaal geen vogels zag, o ja ik mag niet liegen ik zag toen weer naar beneden klom 1 meerkoet nou daar kon ik nou ook niet echt warm voor lopen en daar haalde ik mijn camera niet voor uit mijn tas.
Het eerste stuk van de route was geen probleem, ook het begin aan de overkant van de IJssel ging nog wel goed maar richting Zevenhuizen fietste ik maar op de fietsbordjes maar opeens zag ik die niet meer en zat in op een industrieterrein.
Maar uiteindelijk zag ik toch boven de omliggende tuinderijen en kassen het Intratuin reclamezuil steken.
Alleen fietste ik toen weer een stuk aan de verkeerde kant, weer terug, reed ik er nog voorbij, weer terug zodat ik de route die zo´n 22 km was in 27 km aflegde. Vond het nog netjes gedaan van mezelf. Wel een mooie route trouwens, langs een ringvaart nog met mooie bruggen. Net daarvoor in het gras nog even een paar bammetjes gaan zitten eten en bij Intratuin op het terras een bakje thee zitten doen.
Gisteren had ik nog geprobeerd of ik ergens vijvergrond kon kopen onder andere bij Karwei maar ik kan het in de omgeving nergens krijgen.
Ik had dat niet hoeven doen want de planten die ik zocht zaten al in bakken met grond er in. Waardoor ze wel zwaarder waren dan alleen planten maar ik was wel meteen klaar er mee. Kon er 3 meenemen in mijn fietstassen en daar pasten nog net 3 bessen struikjes bij die ik ook graag wilden hebben nog.


Het voordeel van op de fiets bij zo´n tuincentrum komen, dan koop je ook niet gauw te veel want ik zag best veel moois ook weer.
Terug een andere route genomen, via Moordrecht, daar overgevaren met een pont waar 2 auto´s op kunnen. Die pont draait op de IJssel zodat je er of achteruit op moet gaan of achteruit er af rijden. Lijkt me nog niet heel erg makkelijk. Met mijn fiets had ik minder problemen natuurlijk. Vanaf Gouderak waar de pont naar toe vaart was het weer bekend terrein. Door de polder naar huis gefietst.
Drie uur gefietst en 52 km terug was het makkelijker te vinden. De planten in de vijver gezet, de drie bessen in een emmer water die ga ik morgen wel poten. Nu ik het weet waar het is kan ik er nog een keer 3 halen want ik denk dat het wel nodig is. Maar voorlopig tevreden met 3 mooie bakken zuurstof planten.