Vierkante ogen…..

Heb vandaag echt een beetje vierkante ogen gekregen een wat ‘nieuwere’ uitdrukking dan spreekwoorden en gezegdes die soms al honderden jaren oud zijn. In Wiki lees ik het volgende er over:
Een spreekwoord is een korte, krachtige uitspraak die een (volks)wijsheid, een collectieve ervaring of morele opvatting weergeeft. Sommige spreekwoorden zijn met elkaar in tegenspraak. Zo zijn er spreekwoorden die aanzetten tot moedig gedrag, en andere juist tot voorzichtigheid. De wetenschappelijke studie van de spreekwoorden heet paremiologie. In tegenstelling tot een werkwoordelijke uitdrukking, die naar het onderwerp wordt vervoegd, wordt in een spreekwoord steeds dezelfde tekst gebruikt. Vaak bestaat een spreekwoord uit twee delen, waarbij het eerste deel een oorzaak of voorwaarde beschrijft en het tweede deel een gevolg of conclusie.
Er bestaan meerdere spreekwoordenboeken, waarin ze verzameld zijn en verklaard worden. Reeds in 1480 werd er in Nederland een bundel spreekwoorden uitgegeven met de titel Proverbia communia (algemene spreekwoorden). Bij elk spreekwoord was de Latijnse versie gevoegd ten behoeve van het leren van Latijn. De eerste druk van Erasmus’ Adagia, waarin hij Latijnse en Griekse spreekwoorden van uitleg voorzag, dateert van 1500.

En voor wie het nog niet opgevallen is, dit jaar bestaat de televisie 70 jaar en in die tijd is de uitdrukking vast ontstaan. Mensen die veel televisie keken of kijken.
Vandaag is het niet alleen de televisie waar je vierkante ogen van kan krijgen maar ook andere beeldschermen zoals computers, tablets of telefoons.
Bij mij was het op deze regenachtige dag een combinatie van alle drie, hoewel mijn telefoon daar een kleine rol bij speelde.
Ik ben bezig geweest om al mijn foto’s eens goed op te slaan. Ben altijd bang om foto’s kwijt te raken vandaar dat ik ze wel 3x opsla ergens. Een keer ‘gewoon’ op mijn computer, daarnaast nog op een externe harde schijf en als dat nog niet genoeg is ook nog op sticks die ik op verschillende plaatsen in mijn huis bewaar.
Maar het iedere keer bijwerken is wel een kwestie van discipline en zoals in de zomermaanden schort dat er nog wel eens aan. Ik kopieer ze wel altijd meestal direct naar mijn externe schijf maar alles weer op die sticks zetten komt er dan niet van. De herfsttijd is dan een mooi moment om dat te doen zoals vandaag. Kwam er achter dat ik ook wel eens foto’s dubbel opgeslagen had. Kortom vandaag alles eens in orde gemaakt. Dat is regelmatig een kwestie van wachten voordat alles gekopieerd is. Dat was niet zo erg want vandaag heb ik echt genoten van alle overzichten van 70 jaar televisie.

De jeugdprogramma’s, cultuur, religie. Ik vond het enorm leuk, nostalgisch en herkennend om dingen weer te zien. Ook de veranderingen in de loop van de jaren.
Zo rond 4 uur brak de lucht hier en zag ik een paar streepjes blauw. Lekker even naar buiten een rondje gaan fietsen. Het zonnetje kwam zelfs nog even door.
Ben benieuwd of ik al wat paddenstoelen kan vinden, vooral mijn eerste vliegenzwam ‘scoren’ blijft ieder jaar voor mij bijzonder. Bij terugblikken van FB zie ik dat vorige jaren het veel vroeger was en daar is het lange droge weer debet aan. Ik ga zoeken op een aantal plaatsen waarvan ik weet dat ze wel te vinden zijn (onder de berkenbomen). Op een of andere manier voel ik dat ik er een zal vinden. Ik spit een aantal plaatsen door maar zie nog niks. Hier en daar word ik ook flink aangevallen door de bramen, oppassen geblazen want je gaat zo op je snufferd dan. Bij mijn derde plaats zie ik opeens in mijn ooghoeken iets oranjes en denk YES daar is er een. Ik loop er naar toe en inderdaad deze vliegenzwam is hard bezig zich naar boven te werken. Ik ga nog even verder en zie een stukje verder een die al eerder gekomen is. Hij is al aardig groot. Zie ook nog van die fragiele paddenstoeltjes die door mijn app ‘wieltje’ genoemd wordt. Het is weer paddenstoelentijd en als er deze week een paar droge dagen zullen komen dan ga ik zeker nog een keer op paddenstoelenjacht.

Zomaar onderweg

Zo fietsend kom je nog wel eens leuke dingen tegen, vandaag was het aardig weer en ging ik met mijn zus op pad. We besloten een keer naar de Ablasserwaard te gaan en zij had twee adressen van kringloopwinkels opgezocht. Ik vind het altijd heerlijk om langs het water te fietsen en zeker langs de bedrijvige Noord.
De eerste kringloopwinkel vonden we via via redelijk snel, een kleine winkel, alles op elkaar gepakt we hadden het gauw gezien. De tweede konden we echt niet vinden, iedere keer stuurde de app van mijn zus ons weer naar die eerste winkel toe.
We zijn maar gaan eten bij de Hema in Alblasserdam en daar zat een mijnheer naast ons die nog een mooie kringloopwinkel wist maar wel in Papendrecht. Dat is niet zo heel ver fietsen en we hadden alle tijd dus gingen we op weg en vonden hem snel. Een mooie ruime winkel, had niks nodig maar zag wel 3 puzzels voor Yenthe, die vindt puzzelen zo leuk en zeker van Froozen. Voor 95 cent drie in een doos.
Onderweg kwamen we langs een aantal hekken en die hingen vol met knuffels. Echt wel een grappig gezicht. Waarom zou dat zijn vroeg ik aan mijn zus. Misschien een ongeluk gebeurd zei ze.
We gingen nog even wat boodschappen doen en weer verder.
Mijn zus had heel optimistisch een vest aangetrokken, zij houdt zich aan buienradar en die gaf aan dat het om 5 uur pas zou gaan regenen. Terwijl ik liever regelmatig ook even naar de lucht kijk. En ja hoor we kwamen de winkel uit en ik voelde het al spetteren. Het viel wel mee hoor maar het ging wel serieus regenen. We hoefden niet zo ver meer.
Thuis was ik toch wel nieuwsgierig geworden naar die knuffeldieren en ging het even opzoeken. Het bleek dat iemand tijdens coronatijd voor de grap daar een knuffel opgehangen had en dat had navolging gekregen. Gelukkig dus geen vervelende reden om ze daar op te hangen. Dit lees ik er over in Rijnmond Nieuws.



Eerst was de giraffe nog alleen, maar inmiddels is er spontaan een hele dierentuin van knuffels ontstaan bij een hek aan de rand van Alblasserdam. “Ik hoop dat de knuffels mogen blijven en dat de gemeente ze niet weghaalt”, zegt een Alblasserdammer die even een kijkje komt nemen bij het hek vol dieren.

In het dorp is het inmiddels het onderwerp van gesprek. Maxim van der Weijde hing de eerste knuffel op aan een hek langs de Helling bij de ingang van het dorp. Vakkundig vastgemaakt met tiewraps aan de poten.

“Het was een gewoon een grap”, vertelt de Alblasserdammer. Hij vindt het leuk dat er inmiddels een heleboel knuffels opduiken aan het hek. “Het is iets leuks, in deze coronatijd!” Hij denkt dat mensen er daarom ook zo enthousiast over zijn.

Inmiddels hangen er een lama, een hamster, een slang, een krokodil, een flamingo, een eend, een hond, een duif en een muis. Onze verslaggever hing er een boa bij.

Vrienden Noa en Skyler nemen op hun fietsjes een kijkje. Ze kunnen de ‘dierentuin’ van knuffels wel waarderen. “Het is heel erg grappig. Je ziet op deze plek normaal nooit wat.”

Een gewaagd plan…….

Gisteren hebben we weer een heerlijke fietstocht gemaakt. Het weer was wel een beetje somber maar het was droog en we gingen op pad.
Dit keer gekozen om naar Oudewater te gaan via een mooie route door de polder. Het eerste stuk hadden we wel eens vaker gedaan naar Bergambacht Vlist Haastrecht.
Via een gehucht Stein en Hekendorp gingen we aan de andere kant van de IJssel richting Oudewater.
Stein, Hekendorp allemaal plaatsjes waar mijn moeder vaak over vertelde. Zij was geboren in Haastrecht en ging lopend maar die dorpen om te gaan werken bij de boeren.
Een mooie route maar wel langer dan ik gedacht had, dacht dat Oudewater dichter bij Haastrecht lag.
Maakte niet uit verder. Na een terrasstop gaan kijken in het stadje.
Oudewater staat bekend om de Heksenwaag en daar kon je ook een bezoek aan brengen met een weging er bij om te kijken of je niet te licht bevonden werd en als heks gekwalificeerd.
Wij vonden dat het een gewaagd plan om die Heksenwaag in te gaan maar dat had er meer mee te maken dat we weer redelijk op tijd terug wilden gaan fietsen en dan maar hooguit een kwartier daar binnen zouden kunnen zijn dan dat we bang waren te licht te worden bevonden.


Al werd ik vroeger wel Anneke Tanneke Toverheks genoemd, hangt er achter in mijn tuin wel mijn heksenbezem naast de deur en vind ik Heksen en dat soort dingen reuze interessant. Staat er ook een mooi exemplaar van een heks op mijn schoonsteen en had ik op mijn computer op mijn werk ook altijd een heksje staan.
Maar voor een weging met geprint exemplaar van bewijs dat je geen Heks ben moest wel pp 7,00 betaald worden en dat vonden wij voor even daar naar binnen gaan het niet waard.
Alleen weet ik nu nog steeds niet of ik echt een heks ben of niet. Lijkt me trouwens wel handig hoor om zo nu en dan even met een bezem de lucht in te gaan en alles eens van de bovenkant te bekijken. Maar misschien ga ik nog wel eens het museum bezoeken om wat meer te weten te komen over de heksenvervolging.
Maar goed nog wat informatie van Wiki over de Heksenwaag in Oudewater.

De waag werd in 1482 gebouwd als goederenwaag. Keizer Karel V gaf Oudewater in 1545 als enige plaats in Europa het privilege voor een eerlijk weegproces. Niemand werd er ooit als heks veroordeeld. Historisch onderzoek door Kurt Baschwitz en anderen heeft duidelijk gemaakt dat dit een lucratieve onderneming betrof die ten tijde van de heksenvervolgingen in Europa op grote schaal voorzag in “niet-heks-verklaringen”: oorkondes waarmee onschuldigen tegen betaling konden ontkomen aan gerechtelijke dwalingen. De personen die zich daadwerkelijk in Oudewater lieten wegen om aan te tonen dat zij geen heks waren, waren gering in aantal en voornamelijk uit de directe omgeving van Oudewater afkomstig. In 1987 kon op basis van de beschikbare bronnen uit de periode 1674-1743 van slechts 13 personen met zekerheid vastgesteld worden dat zij een certificaat ontvangen hadden waaruit bleek dat zij op grond van hun gewicht geen heks konden zijn. Ten tijde van de heksenprocessen in de gewesten Holland en Utrecht in de laatste decennia van de zestiende eeuw werd van de Heksenwaag geen gebruik gemaakt. De overheid in Oudewater voerde de weegproeven nog uit in een periode dat elders in de Republiek rechters weigerden om dergelijke testen waarmee van hekserij beschuldigden hun onschuld wilden bewijzen uit te voeren. Beschuldigingen van hekserij werden toen eerder als smaad dan als een serieus te nemen klacht beschouwd. Aangezien voor ieder certificaat betaald diende te worden hebben mogelijk economische motieven hierbij een rol gespeeld. Iedere weging betekende immers meer inkomsten voor de stad Oudewater.
Museum
Tegenwoordig is de Heksenwaag een toeristische attractie. Bezoekers kunnen zich er nog steeds
laten wegen en krijgen dan een Certificaet van Weginghe waarop staat dat de gewogene niet te licht bevonden is en dus geen heks is. Op de bovenverdieping van het waaggebouw is een tentoonstelling over heksenvervolging in Europa ingericht.

Daarnaast is het ook een oud stadje met mooie gevels en gebouwen. In de stad hingen ook allemaal religieuze panelen aan de huizen. Kon niet terug vinden waarom en of die er altijd hangen. Maar eigenlijk hadden we te weinig tijd om wat uitgebreider rond te kijken.
Weer richting huis gaan fietsen gingen we de verkeerde kant op, richting Utrecht, ik twijfelde meteen al maar Wim dacht dat we wel goed gingen en hij is meestal meer de postduif dan ik. Maar na zo´n 3 km fietsen en het bordje Snelrewaard gezien te hebben stapte ik toch maar even af om het aan iemand te vragen. En inderdaad, we gingen helemaal de verkeerde kant op, was wel een mooie route trouwens. Terug naar Oudewater weer gegaan en daarvandaan de snelste route naar huis want het begon zo nu en dan al te druppelen een beetje. Nog een klein stukje voordat we thuis waren ging het wat harder regenen maar het viel allemaal nog wel mee.
Een mooie tocht, precies 66 km afgetikt op mijn fiets, dat is best een stukje hoor maar leuk was het wel.

Onderweg……..

Vandaag op weg gegaan naar Intratuin. Had gekeken hoe ik ongeveer moest rijden en besloten om de heenroute via Ouderkerk overvaren met het pontje naar Hitland, richting Nieuwerkerk aan den IJssel, Zevenhuizen waar Intratuin is. Onderweg nog bij een vogelkijkhut die ik tegenkwam gaan kijken waar ik helemaal geen vogels zag, o ja ik mag niet liegen ik zag toen weer naar beneden klom 1 meerkoet nou daar kon ik nou ook niet echt warm voor lopen en daar haalde ik mijn camera niet voor uit mijn tas.
Het eerste stuk van de route was geen probleem, ook het begin aan de overkant van de IJssel ging nog wel goed maar richting Zevenhuizen fietste ik maar op de fietsbordjes maar opeens zag ik die niet meer en zat in op een industrieterrein.
Maar uiteindelijk zag ik toch boven de omliggende tuinderijen en kassen het Intratuin reclamezuil steken.
Alleen fietste ik toen weer een stuk aan de verkeerde kant, weer terug, reed ik er nog voorbij, weer terug zodat ik de route die zo´n 22 km was in 27 km aflegde. Vond het nog netjes gedaan van mezelf. Wel een mooie route trouwens, langs een ringvaart nog met mooie bruggen. Net daarvoor in het gras nog even een paar bammetjes gaan zitten eten en bij Intratuin op het terras een bakje thee zitten doen.
Gisteren had ik nog geprobeerd of ik ergens vijvergrond kon kopen onder andere bij Karwei maar ik kan het in de omgeving nergens krijgen.
Ik had dat niet hoeven doen want de planten die ik zocht zaten al in bakken met grond er in. Waardoor ze wel zwaarder waren dan alleen planten maar ik was wel meteen klaar er mee. Kon er 3 meenemen in mijn fietstassen en daar pasten nog net 3 bessen struikjes bij die ik ook graag wilden hebben nog.


Het voordeel van op de fiets bij zo´n tuincentrum komen, dan koop je ook niet gauw te veel want ik zag best veel moois ook weer.
Terug een andere route genomen, via Moordrecht, daar overgevaren met een pont waar 2 auto´s op kunnen. Die pont draait op de IJssel zodat je er of achteruit op moet gaan of achteruit er af rijden. Lijkt me nog niet heel erg makkelijk. Met mijn fiets had ik minder problemen natuurlijk. Vanaf Gouderak waar de pont naar toe vaart was het weer bekend terrein. Door de polder naar huis gefietst.
Drie uur gefietst en 52 km terug was het makkelijker te vinden. De planten in de vijver gezet, de drie bessen in een emmer water die ga ik morgen wel poten. Nu ik het weet waar het is kan ik er nog een keer 3 halen want ik denk dat het wel nodig is. Maar voorlopig tevreden met 3 mooie bakken zuurstof planten.

Een W Weekend…

Heb weer een Willem weekend achter de rug en wat hadden we weer een mooie dag gisteren maar voordat het zover was hadden we nog een paar hobbels te nemen.
We begonnen vrijdag lekker op een terrasje aan ons weekend, genieten in het zonnetje.
Wim zijn fiets had een lekke band en we wilden gisteren toch gaan fietsen. Nu is Wim gezegend met een heleboel goede eigenschappen maar echt handig is ie niet.
Vandaat dat ik de lekke band ging maken en Wim het eten voor ons klaarmaken. Goede deal toch.
Het lukte om de band te maken alleen toen we na het eten buiten kwamen was ie weer leeg.
Opnieuw geprobeerd, ik was al bang dat ik de plakker te dik in de solutie had gesmeerd en ja hoor hij bleef vol maar helaas maar weer een uurtje dat was dus wel balen. Inmiddels te donker geworden om nog goed te kunnen zien besloten we de volgende dag er maar een nieuwe binnenband er in te doen, laat hij die nou wel in de goede maat in huis hebben.
Gisterenmorgen de nieuwe band er om heen gedaan, dat is makkelijker dan plakken eigenlijk, het was het voorwiel dat was er zo uit. En hij bleef vol. . Ik wilde nog wel weten waarom die andere band nu weer leeg was gelopen en het lek zat nu niet onder mijn plakker maar een stuk er naast en ik zag nog meer dunne plekken. Die band was gewoon aan vervanging toe.
Gaan fietsen naar Niersen onaanzienlijk klein we zagen amper huizen laat staan ergens waar we wat konden drinken, door gefietst naar Gortel van hetzelfde laken een pak, we waren wel toe aan een bakje inmiddels hadden al zo’n 20 km gefietst. Doorgefietst naar Vierhouten, echt dat dorp was echt een en al terras en we streken bij het eerste de beste terras neer. Dan smaakt zo’n bakje wel lekker hoor.


Bij een picknicktafel hebben we zitten eten. Doorgefietst richting Elspeet en daar kwamen we langs de Elspeetse heide. Ook voor Wim was dit nieuw, dat is wel het leuke zo samen met mij is ook hij al op veel plaatsen geweest waar ie nog nooit geweest was. Hij wilde een foto van me maken terwijl ik op de heide zat en ik liep daar naar toe. Ik zag wat bewegen en er zat een mooie grote hagedis, die toen ik het op ging zoeken een levendbarende hagedis was. Er zijn zo’n 4 verschillende soorten hagedissen in Nederland en dit is er een van. Helemaal niet zeldzaam maar toch mooi om er een te spotten met zijn schutkleuren.
Het was best een flinke tocht zo’n 60 km en allemaal zonder ondersteuning en veel heuvel op en heuvel af en ook nog een flink stuk denk zo’n 10 km over onverharde fietspaden. Wel mooie omgeving maar het was wel werken. Onderweg kwamen we ook nog twee dames tegen toen we even op de kaart gingen kijken en die waarschuwde al er komen veel heuvels hoor. Een van de dames zei, ik het bewondering dat jullie op een fiets zonder ondersteuning rijden. Dat was wel leuk. Hoe heerlijk was het om daarna het laatste stuk me lekker naar beneden te laten storten. Hoewel zo hard durfde ik ook niet met dat losliggende grind of gravel op dat onverharde fietspad. Via de kroondomeinen weer teruggefietst en nog even een terrasje gepikt.
En daarna thuis gaan eten. Zo’n mooie dag, we hebben er weer volop van genoten.

Mooie lens……

Vandaag mijn nieuwe lens wezen halen. Had op internet zitten kijken wat ik wilde hebben en vond een lens die zowel dichtbij als wat verderaf gebruikt kan worden zodat ik niet altijd lenzen hoef te wisselen.
Zag een site waar die lens aanzienlijk goedkoper was en op een of andere manier vertrouw ik het dan niet en dan laat ik meestal mijn zoon even kijken of het wel klopt.
En het bleek dus inderdaad een site te zijn met veel slechte reviews, mensen die hun spullen niet gekregen hadden. Zonder garantie of dingen.
Waarmee weer bewezen is als iets te mooi lijkt om waar te zijn dan klopt er meestal iets niet.
En bij de zaak waar ik nu de lens gekocht heb heb ik al eerder wat gekocht en nooit problemen gehad.
Wilde hem eerst via internet bestellen maar zag ook dat ze hem op voorraad hadden bij een winkel van hun in Capelle aan den IJssel, dat was voor mij zo´n 16 km fietsen, goed te doen dus.
Wel even zoeken daar, ben niet zo´n postduif, had het wel opgezocht, wist in welke hoek ik het moest zoeken maar toch, ging precies de verkeerde kant uit. Dat loste google maps dus even voor me op die me netjes er naar toe bracht.
Zelf ophalen heeft ook het voordeel dat je kan vragen of die lens geschikt is voor mijn camera en wat dingen er over vragen. Ik trof een heel aardige verkoper die er veel over wist te vertellen en alle tijd er voor nam ook.
Onderweg nog wel een paar foto´s gemaakt maar moet hem gewoon een keer op mijn gemakkie helemaal uit gaan proberen. De scholeksters die ik zag leken wel een onderonsje samen te hebben. Ik heb er wel zin in de komende week om wat te gaan fotograferen, hoewel ik een druk weekje heb omdat mijn vriendin komt maar ik vind vast nog wel wat tijd er voor.


Morgen komt Wim weer dus vanmiddag al de fiets voor hem klaar gaan zetten, genoeg gefietst voor vandaag ruim 55 km dan kan het wel weer ff.
Ze geven voor het weekend weer aardig weer op, vanavond nog even kijken of er in de buurt nog iets leuks is om naar toe te gaan en anders maar gewoon lekker een eind gaan fietsen, terrasje pikken, helemaal wel weer zin in.
Zo nog even een aantal planten een droppie water geven die ik bakken en het kastje staan.
Voor iedereen al vast een fijn weekend gewenst…….

Zo’n dag…..

Soms opeens heb ik zo’n dag dat ik het niet naar mijn zin heb zonder bijzondere reden zoals gisteren toen ik opkwam.
Best een beetje gek want het zonnetje scheen, het was prachtig weer, dat zijn wel mijn dagen.
Maar gevoel laat je soms niet dwingen.
Misschien omdat het vaderdag was, al is mijn vader al 30 jaar geleden overleden, hij overleed precies op vaderdag, was destijds zo bizar eigenlijk. En iedere vaderdag moet ik daar wel even aan denken.
Of omdat ik eigenlijk vandaag even weer mijn kleinkind had willen zien maar ja vaderdag dus “moeten” ze bij de vaders op bezoek en Peter natuurlijk zelf verwend worden, het is allemaal zo logisch.
Dat is wel een van de dingen die ik mis al zou ik mijn ex echt nooit meer terug willen. Maar had wel graag samen opa en oma geworden om er als setje samen van te kunnen genieten en herinneringen aan onze eigen kinderen ophalen. Dat is niet anders.
Maar goed dat verklaart misschien waarom ik me opeens wat triestig voelde en wat werkt dan het beste voor mij ? Op pad gaan met de fiets.
Echt zulk heerlijk fietsweer vandaag en ik had me voorgenomen een flink eind te gaan fietsen. Eerst even langs de zwarte sterns die momenteel jongen hebben. Ga lekker in het gras zitten kijken naar het voederen de vele libelles worden aangesleept om de hongerige keeltjes te vullen.
Het is echt zo’n mooi gezicht, zo’n jong dat echt alleen maar reageert als zijn eigen pa of ma aan komt vliegen. Bij andere sterns die overvliegen reageren ze niet eens. Terwijl het voor mij dezelfde geluiden zijn die ze voortbrengen.


Ik merk dat ik helemaal weer begin te ontspannen en me relaxer voelen. Er komt nog een fotograaf naast me zitten en we komen in gesprek over de zwarte sterns en wisselen wat ervaringen uit.
Nog een eindje verder fietsen en even een ijsje gaan eten in het Schapenschuurtje. Weer naar huis gauw de foto’s gaan zitten bekijken. Ik verwacht er niet veel van mijn lens wordt slecht, er moet echt een nieuwe komen en ter plekke besluit ik dat ie er ook gaat komen. Heb al weken een mooie gezien maar ja een lens is niet goedkoop en ben voor mezelf altijd zuinig. Maar fotograferen is zo mijn hobby geworden en hobbys kosten nou eenmaal geld toch. Daar heb ik ook het plezier weer van.
Er zijn wel een aantal redelijk geslaagde foto’s bij, het valt me niet tegen. Lekker muziekje aan. Even eten maken, verse tuinbonen plukken, voel me net de heks van Hans en Grietjes, aan de bonen voelen of ze dik genoeg zijn om te eten. Ze hoeven van mij ook niet te dik en groot te worden. Ze zijn perfect en smaken heerlijk. Takje vers bonenkruid, mintthee uit de tuin en aardbeien met kwark toe. Een aardige maaltijd uit de tuin zo.
Mijn ik-voel-me-niet-zo-lekker gevoel is helemaal verdwenen, voor mij is de natuur echt helend.
Afgelopen week las ik ook een spreuk van de Buddha die ik zo mooi vond en zo op mijn lijf geschreven: Dit geldt natuurlijk niet voor de boeketjes madeliefjes die Yenthe voor me plukt. 😉 dat is pure liefde.

Verken de Veluwe…….

Al weer een mooi weekend in Apeldoorn achter de rug. Een reis met hindernissen want er was een treinstoring waardoor ik een uurtje later in Apeldoorn was. Kon gelukkig Wim nog op tijd bellen zodat hij niet op het station een uur hoefde te wachten tot ik kwam. ( hij is altijd bang dat ik na ruim 5 jaar nog niet weet hoe ik bij zijn huis moet komen 😉 maar het blijft leuk als iemand je op staat te wachten bij de trein) Zelf heb ik de tijd gekort op een terrasje bij het station in Amersfoort, ook niks mis mee.
Zaterdag hebben we een fietstocht gemaakt richting Vaassen, Wim had eigenlijk iets anders op het oog waar we naar toe zouden gaan maar we kwamen echt in een gebied waar nergens knooppunten of richtingsbordjes stonden, midden in de bossen, onverharde fietspaden en dan ben je snel de richting kwijt.
Op een gegeven moment zei ik, het lijkt wel of we een rondje gereden hebben, dat voelde ik aan de wind die we opeens mee hadden maar volgens mijn postduif en routebepaler geen rondje maar een hoefijzer…..
Wat betekende dat we ongeveer weer ergens waren waar we een half uurtje er voor ook al waren.
Ach wat maakt het uit de tijd aan onszelf.


In Vaassen op een terras zitten lunchen en daarna doorgereden naar Epe. Daar waren we wel eens eerder geweest. Onderweg in Emst kwamen we nog een Curiosa, Brons en Funart winkeltje tegen. Een heel enthousiaste mevrouw begroette ons en vertelde iets over haar werken.
Later in de folder die we meenamen zagen we dat ze al 78 jaar oud was, dat hadden we haar echt niet gegeven.
Ze maakte van kringloopspullen kunstwerken, echt zo leuk om te zien. Daarnaast had ze ook nog eigen bronsbeelden die ze gemaakt had en een hele boel curiosa. Heel leuk om te zien. Let op de naam op de naaimachine.
In Epe aangekomen was het daar ontzettend druk, mooi weer al vakantie of weekendtoeristen natuurlijk ook maar we vonden nog een plaatsje op een terras.


En via de snelste weg weer terug naar Apeldoorn. Toch zo’n 50 km gefietst en zonder ondersteuning en heuveltje op en af maar het ging eigenlijk prima zo. Het went al weer een “gewone” fiets, ik weet dat veel mensen denken dat je op een E bike vanzelf gaat maar zonder te trappen kom ik echt geen meter verder. En doordat ik toch iedere dag wel zo’n 25 km minimaal rij heb ik die fietsbewegingen toch wel in mijn benen zitten al ga je op een gewone fiets natuurlijk veel langzamer. Maar dat vind ik ook eigenlijk wel prettig.
Zondag op tijd naar huis gegaan, had nog wat dingen te doen. Eerst vanuit Gouda naar huis gefietst. Verrast worden door het grote aantal rijpe aardbeien.

Mijn wassen gedraaid en weer naar Peter gefietst om zijn plantjes water te gaan geven. Daarna thuis de tuin sproeien. De wassen weer opruimen het droogde enorm snel. Eten en ’s avonds had ik afgesproken om met een aantal mensen naar het Nederlands Elftal te kijken. Heel gezellig was het daar en ze wonnen, wat spannend was het nog even. Het wel het gevoel dat ik er gisteren twee dagen op had zitten op een dag maar al met al een superleuk weekend.

Twee mijlpalen…….

Vanmorgen zat ik dus al vroeg (voor mij dan om 9 uur) op de fiets om me te laten vaccineren. Het was best nog koud vond ik met mijn blote voeten in sandalen, wel een jas aan. Gewoon een jas kouder dan gisteren.
Bij mijn vorige vaccinatie hadden ze gezegd dat ik een nieuw formulier opgestuurd zou krijgen maar ik had niks gekregen bedacht ik me gisterenavond opeens. Op de site gekeken of ik het ergens kon downloaden en uitdraaien en dat kon. Je kon kiezen tussen 1e en 2e vaccinatie. Dat formulier voor de 2e vaccinatie bestond maar uit 4 vragen. En of ik een voorgevoel had dacht ik, ik draai ze allebei wel even uit en vul ze in.
En dat was maar goed want dat 2e korte formulier klopte niet, toch gek dat het zo op die site van de GGD staat. Nu hadden ze daar ook wel blanco formulieren want ik was niet de enige. Omdat ik het al ingevuld had mocht ik meteen doorlopen. Het was dit keer veel drukker dan de vorige keer, het gaat nu echt heel snel met die vaccinaties. Kwartiertje wachten daarna met een bakje thee en mijlpaal 1 had ik bereikt. Ik ben gevaccineerd en er (voorlopig) weer van af. De vorige keer voelde ik me al zo opgelucht en nu nog meer echt zo’n ik ben weer vrij gevoel, kan het niet helemaal omschrijven.

Op naar mijn tweede mijlpaal van deze dag want ik wist dan vandaag het Hemarestaurant weer open was. Wel een stuk fietsen natuurlijk want dat is precies de andere kant op als mijn vaccinatiedorp.
Maar de moeite waard, de meiden van het restaurant waren ook zo vrolijk dat het weer mocht en kan en ik ook. Kon weer lekker in mijn “eigen” restaurant zitten in het hoekje waar ik zo graag zit. Ik was niet de enige zag alleen maar blije gezichten. Vond dat ik wel na zo’n eind fietsen een broodje en bak koffie verdiend had. Mijlpaal twee dit mag ook weer.
Verder niet zoveel gedaan vandaag. De eerste vaccinatie was ik echt heel erg nerveus en zo blij dat Wim er toen bij was maar nu had ik daar geen last meer van. ( al miste ik natuurlijk wel zijn support zei ik hem toen ik hem belde ;)) Heb eigenlijk ook nergens last van.

Hoefde ook niet veel te doen en het was somber weer dus lekker een filmpje zitten/liggen kijken op Netflix ik volg daar een serie The Kominsky methode. Ik vind het echt een schitterende serie. Ik tracteer me iedere dag op een aflevering om er zo lang mogelijk van de genieten. Wat een acteur die Michael Douglas.
Acteercoach Sandy Kominsky en zijn beste vriend Norman Newlander maken elkaar aan het lachen terwijl ze leren omgaan met de ups en downs van het ouder worden.Hoofdrollen:Michael Douglas,Alan Arkin,Sarah Baker.

Zal hem nog wel een keer opnieuw bekijken deze aflevering want binnen 5 minuten was ik vertrokken naar dromenland……dat mag op een vrije zaterdag en na 40 km fietsen.


Takkennest…….

De ooievaars zijn ook weer gearriveerd of ze zijn gewoon deze winter gebleven, dat gebeurt ook met veel ooievaars.
Meteen wordt er uitgekeken naar een goede broedplaats en momenteel staan overal van die kant en klare palen waar ze dan zelf nog takken aan toevoegen om een mooi nest te maken.
Vanmorgen ging ik met mijn zus fietsen, we hebben echt een heel eind gefietst, zonder dat we een plan gemaakt hadden. De IJssel overgevaren met het kleine pontje en zo naar Moordrecht gaan fietsen. Op de dijk bleken we te fietsen op een stuk bij een industrieterrein waar het niet mocht en werden we daar door een “aardige” chauffeur op attent gemaakt. Gewoon een kwestie van even niet opletten, kan gebeuren toch.
Onderweg kwamen met nog een paal tegen waar zo het leek ooievaars begonnen waren een nest te maken, maar met die praktijkscholen die nog niet open zijn lijkt het gedoemd te mislukken. Hierbij dus van mijn kant een oproep aan de regering om de praktijkscholen te openen want anders zie ik het zwaar in voor dit ooievaarsnest to be.

We hebben gewoon 45 km gefietst. Twee keer gestopt en lekker in het zonnetje gezeten met uitzicht op de IJssel. Mandarijntje en appeltje voor onderweg. Best een mooie route om te fietsen.
Vanmiddag weer de tuin in gedoken. Mijn kasje schoongemaakt aan de binnenkant, afgelopen dagen al de eerste dingen gezaaid, uien en tuinbonen gelegd, pluksla gezaaid. En vanmiddag bij het tuincentrum een paar koolplantjes gekocht, bloemkool en spitskool. Die mogen nog een paar weken in de kas en dan naar buiten. Echt zo’n lekkere groente voor het voorseizoen, ze groeien meestal zo snel als kool en tegen de tijd dat ze gegeten kunnen worden kunnen daar de boontjes weer in. Zag nog steeds mijn verpopte rupsen zitten, benieuwd of en wanneer ze uit zullen gaan komen. Toch weer leuk hoor om zo te gaan beginnen met wat prutsen zo iedere dag een paar uurtjes in de tuin. Alles weer tevoorschijn zien komen. Echt een mooi gezicht.