Dat werd ff sleutelen……

sleutels (2)Even een blogje uit 2012 omdat ik iets heb met sleutels. Ik was al begonnen met het schrijven van een blogje er over toen ik dacht, volgens mij heb ik daar al eens wat over geschreven. Hoef het wiel tenslotte niet voor de tweede keer uit te vinden dus hier komt ie. Denk toch niet dat veel dit al gelezen hadden en zo ja…  ik vond hem voor herhaling vatbaar omdat ik deze week weer iets geks had dat te maken heeft met sleutels.

Een sleutel opent deuren, dat is een waarheid als een koe natuurlijk, maar sleutels hebben voor mij ook iets speciaals en ik weet niet waar dat door ontstaan is maar er is gewoon mee te leven.
Vandaar dat ik ook een hele doos met sleutels heb van huizen waar ik gewoond heb en van bedrijven waar ik gewerkt heb en ik weet het, dat is een soort tic.
Voordat ik een sleutel inleverde maakte ik er dan een bij en leverde de originele in. Op een of andere manier gaf me dat een goed gevoel.
Niet dat ik er ooit iets mee gedaan heb, sterker nog meestal na een paar maanden wist ik al niet meer welke sleutel waar bij hoorde want ik heb ze nooit gemerkt. Maar van sommige weet ik dat nog steeds dezelfde sloten er in zitten zoals de sleutels van onze oude winkel en dat is toch wel een grappig idee eigenlijk.
Ik heb dat ook  met sleutels van auto’s waarvan ik er altijd een achterhield en zei dat we nog maar een sleutel hadden.
Vanmiddag was ik na een week keihard werken een beetje aan het opruimen, laatjes opruimen en dat soort dingen en zo zocht ik een sleutel bij een hangslot (natuurlijk niet te vinden) en kwam ik mijn hele doos met sleutels weer tegen.
Sommige herkende ik dan nog wel, van mijn allereerste zelfgekochte nieuwe fiets, opgespaard van toen ik gestopt was met roken en mijn geld in een potje had gestopt. Hij is allang versleten en weg. En die sleutel 12 van de achterdeur van ons vorige huis, dat weet ik dan nog wel. En de sleutel van een Daf die we ooit gehad hebben, met de hand legergroen geverfd hadden en waar we langere tijd aan geverfd hebben dan mee gereden ;).
Zo vertellen alle sleutels ook weer hun eigen verhaal en ach het is een onschuldige tic zal ik maar zeggen want wie heeft er last van?  Niemand toch.

Ik moest natuurlijk een nieuw extra slot voor mijn fiets hebben, had al hier en daar rondgekeken maar vond nog niet wat ik wilde. Ga gewoon naar Ruud (de fietsenmaker) zei mijn zus en koop meteen een goed slot. Dus (soms) haar advies maar opgevolgd.
Eigenlijk wilde ik weer een los slot omdat de ANWB verzekering dat ook als advies geeft omdat ze dan toch twee handelingen moeten doen voordat mijn fiets los is. (Dat werd bewezen toen de politie mijn slot door moest knippen).
Maar goed Ruud overtuigde me toch om zo’n slot te nemen dat je in het slot zelf kan steken, dan heb je maar een sleutel nodig en volgens hem zijn van die sleutels die ik heb moeilijk lopers van na te maken. Dus ik kocht dat slot en afgelopen maandag zette ik voor het eerst mijn fiets er mee vast. Heel gemakkelijk. Alleen toen ik weer naar huis wilde gaan kreeg ik met geen mogelijkheden meer open. Een vrouw die ik kende kwam nog helpen en met moeite kregen we na een minuut of 10 klooien eindelijk toch nog het slot open. Daarna durfde ik hem er niet meer in te stoppen. Vanmorgen even naar Ruud gegaan. Dat heb ik nou nog nooit gehoord, zei hij en stak de pen in het slot en zette mijn fiets op slot. Hij opende het weer en opnieuw kreeg hij de pen er niet uit met geen mogelijkheid. We hebben echt 10 minuten staan proberen maar het lukte nu helemaal niet meer. Neem maar een leenfiets dan probeer ik het straks nog wel een keer zei Ruud.
sleutel12Einde van de middag fietste ik even langs om te kijken en zag mijn fiets al weer buiten staan. Gelukt?? vroeg ik. Ja zei hij, het was een hele operatie heb het slot er afgehaald en in de bankschroef gezet en met heel hard trekken ging ie er eindelijk uit. Daarna heb ik nog een ander slot van hetzelfde merk geprobeerd maar ook die deed het niet. Dus als ik jou was zou ik een los slot nemen er bij, dan heb je toch wat je eigenlijk wilde hebben, zei Ruud.  We schoten allebei in de lach, ik kocht een los slot en ging naar huis. Zoals ik al zei, ik heb iets met sleutels. Mijn hele verzameling sleutels heb ik trouwens een aantal jaren geleden al naar de kringloop gebracht, een paar die speciaal waren nog bewaard tenslotte blijft het een onschuldige tic. 

Zussiedag……

Molens met zussie (Middel)Vandaag weer eens een zussiedag. Ze was twee weken op vakantie geweest en het weekend daarna was ik weg dus het was al weer een tijdje geleden dat we samen op stap gingen. (Hoewel ze me zondag natuurlijk nog wel even gered heeft met mijn fiets)
Meestal of bijna altijd gaan we een (soms zelfs twee) keer per week samen wat winkelen, bakje doen of broodje eten of in de zomermaanden een eind fietsen.
Leuk hoor, zou het ook niet willen missen al moet ik wel zeggen dat ze wat mij betreft wel precies op het juiste moment op vakantie ging want de afgelopen twee en een halve week zat ik druk in de afspraken en verplichtingen. (die ik zelf aangegaan ben natuurlijk).
Vergaderingen, naar musical, onverwacht condoleance (dat is natuurlijk altijd onverwacht) feestweek werken, in de tuin bij Peter werken.
Ik had ze dus amper gemist en zo na een paar weken is het dan weer extra leuk om samen op stap te gaan.
Had nog wat dingen nodig onder andere een nieuw extra slot voor mijn fiets, een rugzakje en nog wat dingen. En zoals het soms gaat dan lijkt het wel of alles wat je zoekt niet kan vinden deze dag. Dit was zo’n dag. Ook niet erg hoewel dat slot dat moet ik wel snel een keer vinden. De rest was niet zo’n haast bij.
Veel tijd genomen om even bij te kletsen. Zij over haar vakantie, ze had ook zo’n last gehad van uitslag en jeuk heel vervelend. Maar ondanks dat hadden ze een goede vakantie gehad. Mooi weer natuurlijk, voor haar zelfs soms te warm, ze is niet zo’n zonaanbidder als ik ben. Voor haar is 20 graden ook wel weer prima.
Gezellig even een broodje ergens zitten eten en zo al met al weer een paar uurtjes bij elkaar geweest, heerlijk hoor.
Bloememen (Middel)Vanmiddag nog een keer de tuin van Peter van wat vocht voorzien. Kreeg net een fotootje dat ze in het vliegtuig zitten naar huis. Toen ik daar bezig was kwam ook de andere oma die had nog een strijkje gedaan voor Chantal. Net op dat moment belde Peter even op en hebben we zitten facetimen (is dat een werkwoord)  Zo grappig Yenthe wist niet waar ze kijken moest, twee oma’s tegelijk. Weer nieuwe woorden erbij geleerd ze zegt nu ook al echt oma en ook hola wat bijna net zo klinkt als oma natuurlijk.
Vanavond opnieuw uit mijn eigen tuintje gegeten, sla, paprikaatjes, komkommer, paar blaadjes basilicum, bieslook, uien. Alleen de tomaatjes moeten nog komen. Die uien vers uit de tuin gehaald echt zo heerlijk zeg. Kopje muntthee en nog lekker een uurtje in mijn eigen tuin klooien…… Een heerlijke dag……….. P.s. Het gaat met mijn oog weer de goede kant op gelukkig.
Foto met zussie paar jaar geleden rondvaart op Kinderdijk op een mooie zomerdag……

Dankzij de sterke arm van de wet……

763Hoe vaak hoor je het niet dat de politie of andere hulpverleners lastig gevallen worden als ze hulp moeten verlenen. Hoorde het vanmiddag nog op de radio bij een reanimatie in een café. Twee brandweermensen wilden reanimeren en werden lastig gevallen en de politie moest er met peperspray aan te pas komen om de rust te herstellen. De man was overleden. Of dat zonder die ophef ook niet gebeurd was werd niet verteld maar het geeft wel te denken trouwens. |
Nou ja vanmiddag maakte ik op een heel positieve manier kennis met de sterke arm van de wet.
Wat was het geval. Ik kwam vanmorgen, wat vroeger dan normaal uit Apeldoorn vandaan, niet dat het wat uitmaakte want mijn eerdere trein reed niet. Dus op een randje gaan zitten van het station in Apeldoorn om een half uur extra te wachten.
Even wat drinken, ik dacht, ik zoek vast even mijn sleutels op voor straks mijn fiets en huissleutel.
Nu ben ik echt daar best heel precies in en stop ze altijd in een zijvakje van mijn kleine rugzakje. Mijn huissleutels zaten er wel in maar mijn fietssleutels kon ik niet vinden.
Had toch nog even de tijd dus allebei mijn rugzakken even leeg gekiept, alles er uit gehaald, alle vakjes gecontroleerd maar niet te vinden. Ik probeerde na te gaan hoe het ging toen ik wegging vrijdag. Tijd genoeg had ik om de bus te halen dus ook om alles goed op slot te doen, mijn fiets altijd met een extra slot aan het fietsenrek vast.
download (5)Ik kon niets anders bedenken dan dat ik ze verloren had. Nog even naar Wim gebeld of ie ze soms ergens gezien had maar ook nee. Zat eigenlijk best flink in de stress want ooit heb ik een keer per ongeluk mijn sleutels in het extra slot laten zitten, zou toch nu ook niet gedaan hebben. Ik wilde de tijd wel laten versnellen om te weten of mijn fiets er nog zou staan want als de sleutels er in waren blijven zitten nodig ik wel uit natuurlijk om hem te laten stelen en dan ben ik ook niet verzekerd, lijkt me logisch.
Dus na een paar uurtjes in de stress en eersteklas (vanwege de drukte mochten we daar zitten) gereisd te hebben kwam ik bij het busstation. Helemaal opgelucht, mijn fiets stond er nog en er zaten geen sleutels in. Even mijn fietstassen nagekeken. Als ik namelijk een fiets zou zien met sleutels er nog in zou ik die in de fietstassen gooien, maar goed ik zag niets.
Wat te doen.
Nog een keer mijn twee rugtassen alle dingen een voor een er uit gehaald,uitgeschud en in mijn fietstassen gegooid. De rugzakken op zijn kop gehouden alle vakjes nog eens in gevoeld maar nee. Niks, noppes, nada.
Dan maar mijn zus gebeld of ze mijn reservesleutel bij mij thuis op wilde halen en naar het busstation brengen want ik moest anders nog meer dan 1 ½  uur wachten op een bus naar Lekkerkerk, die rijdt zondags maar om de 2 uur.images Echt waardeloos. Nou ze waren thuis en echt binnen 20 minuten waren ze er al met sleutel. Maar geen sleutel van het extra slot, dat wist ik ook niet maar daar had ik dus geen reservesleutel meer van.
Wat te doen. Nu is de bushalte dicht bij het politiebureau dus mijn zus zei, vraag bij de politie of ze zo’n tang hebben om het slot kapot te knippen. Ik naar het politiebureau en het verhaal uitgelegd. We hebben dat wel zei die agent maar kunt u aantonen dat het uw fiets ook is en heeft u een identiteitsbewijs.  Ik vis mijn rijbewijs op en ben nog bezig om mijn verzekeringspasje met al mijn fietsgegevens op te zoeken als er een andere agente bij komt.  Bent u van de fiets zei ze, ja, zei ik. Dan is het probleem opgelost ga er maar naar toe, dat kreeg ik net te horen van een collega. Ik was helemaal verbaasd maar liep naar mijn fiets toe. Daar stonden mijn zus en zwager met twee politieagenten en een grote kniptang al gereed. Wat was het geval mijn zwager stak de weg over toen er een politiewagen aan kwam rijden. Hij had zijn hand opgestoken en ze kwamen naar hem toe en de rest laat zich raden. Ook aan deze twee dames moest ik mijn ID laten zien maar ze keken er amper op. Ze hadden best al begrepen dat het mijn fiets was.  Dus in no time was het slot doorgeknipt en met mijn reserve sleutel kon ik gaan fietsen maar niet voordat ik eerst natuurlijk mijn zus en zwager en de politie heel hartelijk bedankt had voor hun medewerking.  Ik meteen doorgefietst naar Peter om de tuin de bewateren want ze zijn op vakantie. Pff even zitten om bij te komen van alle commotie zeg terwijl de sproeier zijn werk deed.
Vanavond thuis ga ik mijn rugzakken leegmaken, wasgoed in de machine, de rest van de meestal onnodige dingen die ik altijd meesleep ook weer opgeruimd. Het kleine rugzakje is helemaal leeg. Als ik hem in mijn la wil gooien voel ik iets, een pen. Hé denk ik hoe kan dat nou. Heb alle vakjes leeggemaakt waar zit ie pen dan.  In een van de vakjes voel ik een klein gaatje, daar zal die pen doorgegaan zijn. Het zal toch niet denk ik, maar ik wil het wel weten, ik scheur de hele voering er uit en verdomd daar zitten mijn sleutels ook. IMG_4170 (Middel)Snap niet hoe ze door zo’n klein gaatje gepiept zijn maar wel blij dat ik ze heb en dus geen moeite hoef te doen om een nieuwe te regelen. (Voor de verzekering moet je altijd twee originele sleutels kunnen tonen of een nieuwe via de verzekering bestellen dan wordt het genoteerd).  Ik bel met veel schroom mijn zus om het te vertellen. “Je kan voortaan gewoon vragen of we een bakje komen doen hoor als je ons wil zien” lacht mijn zus.
De rugzak verdwijnt meteen de vuilnis in, hij begon toch al aardig te slijten ook, ooit een jaar of 10 geleden gekocht voor 2,00 bij de kringloop dus die heeft zijn geld al ruim opgebracht, heel veel gebruikt.  Eind goed al goed en dank aan zus en zwager en de politie die zo spontaan meewerkte en hielp.  Ach ja het kleeft wel een beetje aan me die dingen…… never a dull moment……