Elkaar sparen…..

101 Oktober 1981 Carolien en Carolien kwamen graag in de winkel helpen maar ook met jou spelen .jpg 1 (2)Soms sparen mensen onbewust elkaar door dingen niet uit te spreken. En opeens als het uitgesproken wordt dan is dat zo bijzonder mooi zo hartverwarmend en dat had ik dus vanmiddag toen ik met Peter aan de telefoon was.
Een paar weken geleden had ik mijn filmpjes en video’s van Angela en Peter weggebracht en in het weekend kreeg ik bericht dat ze klaar waren dus vanmiddag ben ik ze op gaan halen.
Ik stuurde Peter een appje want hij vertelde pas al dat hij er zo nieuwsgierig naar was en ook naar de filmpjes van Angela. Het is natuurlijk zijn zusje maar omdat ze al overleden was voor hij geboren werd heeft hij daar weinig van meegekregen.  Toen hij wat groter werd wilde hij wel altijd naar de foto’s kijken van die baby in het fotolijstje op de kast en nog later hebben we wel dingen verteld wat hij voor zijn leeftijd kon begrijpen. En er werd dan ook wel regelmatig over haar gesproken.
Maar voor hem was het natuurlijk ook wel wat vreemd, hij had wel een zusje ( of eigenlijk 3) maar was toch “enigst” kind voor iedereen.
Een paar weken geleden had ik de foto’s van Angela allemaal aan mijn ex gegeven en zijn vriendin Erica vertelde mij dat ze op sommige foto’s Yenthe zo op Angela vond lijken. En natuurlijk dat had ik ook al gezien, vooral die ogen en dat blonde kopje met haar,  maar ik durfde dat nooit te zeggen tegen Chantal of Peter.
Omdat ik het gewoon moeilijk vond omdat Angela het syndroom van Down had. Nou ja dat kan ik eigenlijk niet uitleggen maar daar had ik moeite mee omdat ik bang was dat zij dat niet leuk zouden vinden als ik dat zou zeggen.
Ook mijn zusje die Yenthe een tijdje niet gezien had en haar weer zag vertelde dat ze gewoon geschrokken was omdat ze ook die gelijkenis met Angela zo zag.
Mijn zusje woonde toen Angela geboren was bij ons op kamers, voor haar was het een soort zusje en zij maakte haar natuurlijk intensief mee omdat we altijd met elkaar aten en in een zelfde huis woonden.
102 nov 1981 allebei een staartje mama .jpg 1.jpg 2 (2)Afijn, vanmiddag had ik Peter aan de telefoon en hij vertelde heel benieuwd te zijn ook naar de filmpjes van Angela.
“Ik heb het nooit willen zeggen mam” zei hij, “maar er zijn momenten dat ik Yenthe zo op Angela vind lijken als ik die foto’s van haar zie”.  Een onbeschrijflijk warm gevoel ging er door me heen. Dat heb ik ook wel gehad hoor Peter zei ik, maar ik heb het ook nooit willen zeggen.
We hebben een avondje filmpjes kijken gepland. De filmpjes van Angela waren langer dan ik in gedachte had en op verschillende tijden gefilmd. Had gedacht er emotioneel van te worden of verdrietig maar nee ik was alleen maar blij, trots en zo blij dat die filmpjes er zijn en ik koester ze zo als een mooie herinnering.

Mooie mensen mooie ontmoetingen

download (1)Net het nieuwe jaar begonnen en ik heb het al weer druk met van alles.
Mijn pyjama dag en het opruimen op mijn computer leverde ook nog een mailtje op van Marja dat ik ooit gekregen heb over het overzetten van smallfilms naar digitaal. (waarvan nogmaals dank Marja, wie wat bewaard heeft wat)
Via deze site kwam ik terecht bij een fotozaak in Capelle aan den IJssel als inleverpunt, voor mij goed overbrugbaar per fiets. Toch voor alle zekerheid maar even gebeld of ze het zelf deden maar dat was niet zo. Zij stuurden het ook weer op naar Amsterdam per post.
En dat wil ik nu net niet en ik legde het die man uit dat het voor mij heel belangrijke filmpjes zijn van mijn overleden dochtertje en ik ze persoonlijk ergens wil brengen en ophalen waar ze dit werk doen.
Ik snap het helemaal, antwoordde de man, normaal doe ik het niet maar ik geef u een adres van iemand die het persoonlijk doet. Wel in Schiedam maar dat is goed te doen met het openbaar vervoer. Wat een ontzettend aardige man om me dat door te geven.
Ga er ook meteen mijn oude video banden van Peter laten digitaliseren. Volgende week ga ik er voor op stap.
Gisteren kwam ook nog een directeur van een stichting die drie wooncomplexen beheert of ik weer een nieuwjaarstoespraak voor hem wilde schrijven. (hier over later nog een blogje) Hij had een aantal speerpunten opgeschreven. Leuk om te doen en niet zo heel veel werk. Vorige keer had ik dat ook al gedaan toen een huismeester afscheid nam en kreeg ik een cadeaubon van 25,00 en dat zou hij nu ook weer doen. Toch mooi zo’n extraatje voor zo’n half uurtje werk. download
Kom ook morgen naar de receptie zei hij, je kent er veel mensen en ik dacht, dat kan ik wel eens doen. Vanmiddag daar naar toe gegaan en bewust eens bij een groepje mensen gaan zitten die ik niet zo heel goed ken. En dat was een goede keuze, zulke leuke gesprekken had ik opeens. Met een vrouw over werken en stoppen met werken en alleen zijn, haar man was overleden. Ook nog oude bekenden weer tegenkomen. Hapje en drankje er bij, niets mis mee en als laatste weer vertrekken. Ja als ik dan toch ga dan moet ik het meteen maar goed doen. 😉
Ten slotte vanavond nog even de computer van mijn vriendin die het niet meer deed na wat morren en porren zal ik maar zeggen, beetje proberen weer aan de praat gekregen.
Alles deed het tenminste weer toen ik wegging.
Kortom het nieuwe jaar draait weer als een speer…… en dat is prima zo.