Meant to be…….

Gisteren had ik dus onverwacht vrij. Mijn werkgevers waren onverwacht een weekje naar Portugal gegaan dus met Pinksteren was het café gesloten. Vrijdag had ik nog gewerkt vandaar dat er nu niet veel te doen was.
Ook niet erg hoor zo onverwacht een ochtendje extra vrij, integendeel.
Heerlijk gaan struinen in de kringloop en zowaar weer eens een miniboekje gescoord.
Nog even een paar boodschappen gedaan en daarna een rondje polder.
Bij mij komt tijdens het rijden altijd pas van waar ga ik heen en wat ga ik doen, plan zelden iets eigenlijk.
Opeens dacht ik, ik ga eens kijken of er nog vlinders zitten waar ik een tijdje geleden zoveel verschillende vlinders zag. Camera mee en gaan wandelen.
Kwam wel een enkele vlinder tegen maar niet veel en heel veel libellen kon er zelfs nog een paar op de foto krijgen.
Wilde nog even gaan kijken of het veld waar de moerasorchis bloeien, ieder jaar verschijnt er tussen de paarse altijd een witte en die had ik nog niet gezien. Dus ik liep daar zo voorzichtig wat te struinen en zag een man staan die daar stond te fotograferen.
Fototoestel op statief. Ik liep er langs en vroeg nog wat leuks aan het fotograferen. Hij antwoordde kikkers. Dus ik zei zachtjes, dan loop ik snel door zonder je te storen. Vind het zelf ook vervelend als ik iets sta te fotograferen en iemand mee komt staan kijken.
Even later was de man klaar en kwam mijn richting uit. Hij liet de foto’s zien die hij gemaakt had, echt mooi. Heb je wel eens de Zonnedauw gezien zei hij. De Zonnedauw is een heel klein vleesetend plantje, vrij zelfdaam en ik weet dat blogster Angeniet van Altijd mooi weer (die kortgeleden overleden is) daar altijd de mooiste foto’s van maakte. Het waren echt haar plantjes en ik moest dan ook meteen aan haar denken.
Nee zei ik. Kom maar mee zei de man en samen liepen we weer het veld op waar ik al gelopen had en hij wees me verschillende plekken aan waar ze groeien. Echt prachtig maar wel kletsnat en niets bij me om op te gaan zitten. Je moet die echt dicht bij de grond fotograferen. We stonden nog even zo te praten en ik zeg tegen die man, kan me niet schelen ook ga gewoon op mijn knieën zitten de wasmachine is er toch wel goed voor. De man moest lachen en ging weer verder op zoek naar kikkers. Ik maakte een mooi aantal foto’s….

Het voelde zo goed aan een beetje meant tot be…… dat ik op dat moment daar moest zijn en die man mij op die Zonnedauw wees. Misschien een beetje overdreven maar voor mij voelde het wel zo aan. Ga zeker nog een keer kijken dan wel met een plastic zak er bij. Mijn broek was al weer droog voordat ik thuis was, muziekje aan en de foto’s gaan bekijken en bewerken….. ik was meer dan tevreden.

Het vijfde juweeltje..

Indiaan 2Ik vind bij het vinden van mini boekjes de verrassing van wat ik vind en dan nog het liefst ook voor de 50 cent die ik er meestal moet voor betalen tot nu toe in alle kringloopwinkels waar ik geweest ben tenminste.
Maar zeker ook het verrassende iets onbekends tegenkomen dat toch ook weer interessant is om te weten en dat vond ik helemaal in het vijfde juweeltje dat ik zag twee weken geleden namelijk een mini boekje over de Amerikaanse fotograaf Edward S Curtis die de cultuur van de oorspronkelijk bewoners van Amerika de Indianen in beeld bracht. Mooie foto’s en prachtige teksten, wel in het Engels. Ik vind opvallend veel Engelse boekjes dat vind ik ook wel leuk eigenlijk.
Deze tekst las ik op een site van het fotomuseum in den Haag waar er in 2004 een tentoonstelling van hem was.Indianen
Meer dan honderd jaar geleden begon de Amerikaanse fotograaf Edward Sherriff Curtis (Wisconsin, 1868) aan zijn grote zoektocht naar het oorspronkelijke gezicht van Amerika: in ruim dertig jaar maakte hij 40.000 fotoportretten van indianen behorend tot circa tachtig verschillende stammen die sinds tijden de westelijke streken van de rivier de Mississippi bevolken. Hij was ervan overtuigd dat hij de ‘sacred legacy’, de heilige nalatenschap van zijn land, voor de toekomst veilig moest stellen door in woord en beeld de steeds zeldzamer wordende tradities en gebruiken van de ‘Native Americans’ te documenteren.
miniboekje 1Van wat ik er van weet en nu weer gelezen heb stonden de Indianen dicht bij de natuur, geloofden ook dat alles wat leeft een geest heeft en niet onnodig gekwetst mochten worden. Alleen nemen wat je nodig hebt om te leven.

Miniboek3

 

 

Daar zijn wij inmiddels een eind van af komen te staan maar ik ben er wel van overtuigd dat er een grote waarheid in schuilt te zien aan het feit hoe wij met de aarde omgaan, alleen maar nemen dat gaat op den duur ook niet goed natuurlijk.

En al heeft de natuur een grote overlevingskracht daar ben ik ook wel van overtuigd we kunnen ook te ver gaan en krijgen dan zelf de rekening daarvoor betaald. Wat je nu al gaat zien bij de klimaatsveranderingen.

Boekje

Om het even wat luchtiger af te sluiten als dat inhoudt dat we voortaan meer van deze zomers krijgen, ik teken er voor. (Al zou een buitje ’s nachts wel eens lekker zijn voor de tuin) Ik weet dat sommige het verwensen dit weer, mijn zus is ook een mol met deze dagen die amper buiten komt en daar is het vervelend voor.  Ik kan ze een positief vooruitzicht geven, er liggen weer kruidnootjes in de winkels dus houd moed het wordt vanzelf weer december. Maar ik vind het heerlijk en met mij ook wel veel mensen hoor die van zo’n bijzondere zomer genieten. Iedereen dus een fijn weekend gewenst dat hoop ik ook te hebben met mijn lief.

Media nieuws

Spreeuwen lichtmast 1Geloof me dat de mensen die zelf schrijven voor een krant het helemaal niet leuk vinden om daar ook zelf in te staan.  En ik ben er ook zo een eigenlijk, ik hoef niet zo nodig met mijn gezicht in de krant te staan.
En om mezelf meteen maar weer tegen te spreken, ik vond het heel leuk om ooit een keer voor het waterleidingbedrijf geïnterviewd te worden, een paar keer voor het jeugdwerk en laatst nog een keer voor Nestor.
Maar voor mijn gevoel is dat toch een wat “ver-van-mijn-bed-show” niet veel mensen die ik ken hebben dat gelezen (denk ik).
Nu heb ik die helikoptervlucht gewonnen en kreeg ik een berichtje van de gemeente dat ik de voucher officieel overhandigd krijgt door de wethouder en ik weet niet of ik daar nu wel zo blij om ben. Voor mijn eigen krant kan ik het gewoon verdoezelen natuurlijk, ga echt niet over mezelf schrijven maar ik weet dat ook de andere kranten dan persberichten krijgen.
En daar krijg ik nog meer de kriebels van dan voor die hele helikoptervlucht moet ik eerlijk zeggen.
Had me niet gerealiseerd dat het er ook bijhoort blijkbaar. Maar ja ook die promotie van onze mooie Krimpenerwaard daar willen ze aandacht voor en daar was deze fotoactie dus voor bedoeld. Spreeuwen tellen
Nu nog even een mooi verhaal bedenken waarom ik voor deze foto gekozen heb. Of eigenlijk hoef ik het niet te bedenken. Het was een soort magisch moment, aan het einde dan de dag door de polder fietsend zag ik al die honderden spreeuwen op de lichtmast gaan zitten om nog even uit te rusten voordat ze naar de boorden van de IJssel gingen om daar te overnachten. Met die prachtige lucht op de achtergrond.  Het was echt een mooi moment en er waren gewoon verschillende mensen die langskwamen toen ik stond te fotograferen en afstapten en meekeken of gewoon langsfietsend zeiden, prachtig hé. En misschien ik het niet mijn mooiste foto die ik gemaakt heb maar heb hem wel gekozen voor dat gevoel er bij.
Nou ja ik sla me er wel weer doorheen natuurlijk, ben bang dat ik er niet onderuit kan komen. Gelukkig ken ik de meeste journalisten en fotografen wel haha dat scheelt dan wel.
En vanmiddag appte mijn zus me dat ik met een foto in het AD stond gisteren, ik dacht dat het ging over die helikoptervlucht maar blijkbaar hadden ze me op de foto gezet bij de onthulling van het kunstwerk met die zalmen.  Ik snap dat niet helemaal dat ze voor deze foto gekozen hebben want de wethouder en de kunstenaar die het onthulden staan er niet eens op. IMG_0339Of ze moeten gedacht hebben dat ik de wethouder was en mijn collega fotograaf waar ik mee samen op de foto sta, de kunstenaar. 😉  Hij is ook wel een fotograaf die graag natuurfoto’s maak dus ik stond hem net de foto’s te laten zien van die snoek die ik gemaakt had en even bij te praten.
Zo zie je maar onverwacht zonder dat ze het vragen kunnen ze je zomaar in de krant zetten. Voortaan maar wat beter opletten waar ik ga staan.

Fotograferen (2)

Het digitafotototestelle fotografie tijdperk bracht heel wat veranderingen. Voor veel fotowinkels betekende het een fors omzetverlies. Foto’s werden niet meer bijgemaakt of minder afgedrukt, er werden geen rolletjes meer verkocht. En zo kan ik nog wel even doorgaan.
Maar ook voor de fotografen die voor de krant werkten als fotograaf werd het anders.
De meeste werkten freelance en moesten het ook hebben van hun nabestellingen en toen alles digitaal werd vroegen steeds vaker mensen om even een foto te mailen, alsof digitaal vakwerk gratis was.  Voor mij was het geen ramp want bij mij was het toch “bijzaak” en het schrijven hoofdzaak. En eigenlijk was ik er wel blij mee want vaak was het een foto bijbestellen, ik verdiende er wel wat aan maar het was ook wel aardig wat werk om te doen.  Maar ik zag het aantal fotografen bij evenementen fors afnemen en momenteel zijn er veel verslaggevers die ook met een fototoestel om hun nek lopen omdat het voor de kranten ook voordeliger is dat ze zelf even een foto er bij maken in plaats van de fotograaf die vroeger gestuurd werd.
Want ook de krantenwereld moest inleveren, werden er voor die tijd nog volop advertenties geplaatst, ook dat veranderde bij bedrijven. Winkels moesten ook concurreren met de webshops en dan gaan ze al gauw besparen op advertenties of gingen ook via internet adverteren zoals op Facebook en andere media. fotograaf
Allemaal treurzang, nee hoor, de digitale fotografie zorgde er ook voor dat we tenminste voor onze krant veel actueler konden gaan werken.  Het ontwikkelen van de foto’s duurde altijd toch wel twee dagen en dat was nu gewonnen. Bovendien werd de aanlevering gemakkelijker voor mij.  Ik heb nog jaren alles op een floppy gezet en deze floppy’s bracht ik dan iedere week naar iemand die bij de drukkerij werkte.  Een omslachtige methode, floppy’s weer omruilen. Wat is er in betrekkelijke korte tijd toch veel veranderd op dat gebied. Alles sneller geworden en gemakkelijker. Het gebeurt me nog wel eens dat iemand iets “op papier” aanlevert en dan zucht ik pff moet ik het weer helemaal overtikken. Terwijl toen ik net voor de krant werkte ik gewoon alles per post aangeleverd kreeg en het uit moest tikken.  Maar ik dwaal af van het fotograferen.
Eigenlijk is er nog maar een vaste fotograaf die vanaf het begin dat ik begon bij de krant nog steeds actief is als fotograaf voor andere kranten.  Even was het heel moeilijk voor hem maar momenteel trekt het weer wat aan en heeft ie wat mooie freelance klussen er bij gekregen. Heel leuk voor hem want het is een fijne collega. En ook gezellig om zo nu en dan even bij te praten.
Of het allemaal ten goede gekomen is van de kwaliteit van de foto’s in de kranten weet ik niet. Ik zie zelf best het verschil tussen een professionele fotograaf en een verslaggever die het er even bij doet. (Zoals ik zelf ook ben natuurlijk al heb ik in de loop der jaren wel veel bijgeleerd ook van andere fotografen.) Hij let toch op andere dingen. Zoekt toch altijd naar een mooie indeling, achtergrond en dfotograaf1at voegt echt wel iets toe aan een foto. En dat is voor mij ook wel gemakkelijk want daar maak ik dan ook gebruik van. Bovendien wisselen we ook wel eens foto’s uit. Als hij een keer niet kan stuur ik hem een foto en andersom ook. We zijn altijd goeie collega’s en nooit concurrenten van elkaar geweest gelukkig.
(wordt vervolgd)

Plaatjes internet

Vakantie………..

trouwen1De komende twee weken heb ik vakantie al blijf ik voor de krant nog wel even de mailtjes doen maar ga niet actief op zoek voor reportages. Ben er ook best aan toe na zo’n onwijs drukke week voor me.
Wil kijken of ik nog misschien een paar dagen ergens naar toe ga of anders gewoon zo nu en dan een dagje weg of lekker gaan fietsen is voor mij ook vakantie hoor.
Vanmiddag ben ik nog even met mijn vriendin naar de hoorspecialist geweest, ze had in het ziekenhuis ook nog buisjes in haar oren gekregen dus haar gehoorapparaten moesten opnieuw afgesteld worden. Ze heeft me twee weken vakantie gegeven zei ze haha…… maar goed ze rijdt nog geen auto dus heb wel gezegd als het echt nodig is dan bel je maar hoor.
En de nieuwe bruiloft die er aan komt, ik mag er gelukkig nu over praten, had me al bijna een paar keer versproken maar nu mag ik het vertellen al zal ik het niet aan de grote klok hangen, dat moet ze zelf maar doen maar  “MIJN ZUS GAAT TROUWEN”.
Vorige week kwamen ze samen om het me persoonlijk te vertellen en ook te vragen of ik hun getuige wil zijn. Ik werd er helemaal blij van en of ik ook de foto’s wilde maken en ceremoniemeester zijn haha.
Nou ja vrouwen kunnen veel dingen tegelijk maar tegelijk tekenen als getuige en foto’s maken is lastig maar dat wordt wel geregeld. Zoonlief is ook heel handig met de camera.
Eigenlijk had ik ze niet eens gefeliciteerd en toen ik gisteren bij haar was zei ik dat ook en heb ik het ook gedaan. Dat was even heel emotioneel en we hebben echt samen even staan knuffelen en sniffen (en nog meer haha). Tenslotte is en blijft ze altijd mijn kleine zusje en ik ben zo blij voor haar.
Voor haar is het de eerste keer dat ze gaat trouwen. Ze heeft wel 20 jaar samengewoond met haar vorige man die overleden is maar ze waren niet getrouwd. Zijn kinderen waar ze nog steeds een goede band mee hebt zijn ook getuigen en zijn dochter.
Dus ze vindt het echt heel spannend en hoewel ze niet in vol ornaat wil trouwen wil ze natuurlijk wel iets speciaals om aan te trekken.
Dus dat wordt shoppppppppppppppppppennnnnnnnn.  We hebben al een aantal winkels uitgezocht waar we willen gaan kijken want het mag wel iets meer worden dan een C en A tje.  En ja ook natuurlijk voor mezelf, als getuige op haar bruiloft wil ik me in een jurk of rok hijsen, helemaal niet mijn ding maar goed.
Leuke vooruitzichten om te gaan doen dus. Het wordt wel pas volgend jaar februari 1 dag voor haar 60e verjaardag.  (trouw niet voor je 60 bent of nee zo was het niet maar klinkt leuk).
In mijn hoofd borrelen ook al eetrouwenn hoop ideeën wat ik voor dat stel zal gaan doen, heb er echt zin in. Een leuk vooruitzicht al vast voor de komende winter.
Als alles gaat zoals het nu gaat en iedereen gezond en alles blijft zal het dan half januari feest zijn omdat mijn moeder dan 100 hoopt te worden en een maandje later mijn zus trouwen…. super leuk.

This day my day

IMG_6121Vandaag heb ik een fotosessie gehad voor het interview wat ik kortgeleden had voor het seniorenblad over het bloggen. Helemaal opgetut, mijn haren netjes, 10 keer verkleed want wat zou ik nou toch aantrekken haha.
Ik had geen idee hoe of waar en wat hij voor foto wilde maken. Hij Paardenpluishad verteld dat hij mijn een deel van mijn blog had zitten lezen. Eigenlijk zijn het een soort columns zei hij die verhalen van je, ze lezen lekker weg. Leuk om te horen toch.
Zelf had ik wel zin om een foto te gaan maken in de polder, ergens bij een bruggetje of zo maar ik wist ook niet hoeveel tijd die fotograaf had dus Visdief1als alternatief met dit mooie weer zou een foto in de tuin ook wel leuk zijn.
Maar hij stelde hetzelfde voor, gezien de verhalen ook wel over de polder in mijn blog en inderdaad het mooie weer. Dus in zijn oude VW campertje de polder ingegaan.  Hij had heel gezellig zijn hond bij hem die het ook niet verkeerd vond om in het weiland te gaan liggen rollebollen in het pas gemaaide gras.
Een hele serie foto’s gemaakt bij een boerenhek, echt superleuk om te doen hoor al geef ik er nog steeds de voorkeur aan om achter de camera te staan in plaats van ervoor. VeerMaar toch ook weer wat tips gekregen over het fotograferen. Moet me er eigenlijk eens wat meer in gaan verdiepen of eens een cursus doen.
Nou ja ik zie het wel, ik zou een paar foto’s krijgen ter zijner tijd en als ze door de censuur kunnen zal ik er wel een laten zien.
Mijn mijn gekapte haren zal wel niets meer van te zien zijn geweest met die wind in de polder maar eigenlijk is dat ook wel wat en wie ik ben.
Ben nou eenmaal geen net, keurigIMG_6186 gekapt iemand, bij mij zit er altijd wel ergens als ik niet oppas een vlek of mijn haar helemaal verwaaid of zo, weer eens in mijn ogen geveegd dus een vlek oogschaduw.. Ik doe het er maar mee……
Daarna nog even zelf de polder in gegaan op mijn fietsje, kortom een superdag, dat houdt de zaak weer in evenwicht.

De bruiloft vervolg ….

anenrayHet was toch wel heel bijzonder om het van zo dichtbij mee te maken. Wat een prachtig stel is het ook om te zien. Maar goed na het aankleden, beetje ook traditionele foto’s van de aankomst van de bruid en het boeket natuurlijk. Daarna met de twee ceremoniemeesters naar Rotterdam gereden waar zij werkt bij het havenbedrijf en daar foto’s gaan maken. Een mooi uitzicht op het water en de Euromast en met een boot die water begon te spuiten toen ze er aankwamen. Alle tijd om op mijn gemak mooie foto’s te maken. Het was echt een goeie locatie. Beetje bewolkt weer maar om foto’s te maken is dat eigenlijk ook veel prettiger.
Daarvandaan naar Delft gereden waar ze gingen trouwen, een mooi stadhuis hoor dat wel maar wel lopende band werk. We moesten nog een kwartier wachten omdat de vorige nog niet klaar waren.
Een krappe zaal vond ik met amper ruimte om wat leuke foto’s te maken maar goed het lukte toch wel. Meteen naar een ander zaaltje doorgeschoven voor de felicitaties omdat de volgende trouwpartij weer stond te wachten.
Dat ben ik bij ons op het dorp wel anders gewend. Maar goed richting feestzaal gegaan waar we met zijn allen een heel leuke barbecue hadden. Het was prachtig weer heel de dag, niet te warm, maar zo aangenaam dat je buiten kon zitten zonder jas. Ideaal weer eigenlijk.
’s Avonds werden er wat dingen gedaan van verhaaltjes, zingen tot aan een flashmob, dat was trouwens wel heel erg leuk om te zien hoor. En gewoon daarna een lekker dansfeest. Een tafel waar iedereen zijn cadeaus neer kon zetten met naam er op. En een bruidspaar dat pas weer binnenkwam toen praktisch iedereen er al was.
Dus niet de standaard in de rij met de hele familie. Ik vond het wel heel leuk eigenlijk hoor niet zo stijf en een beetje eigentijds.
Eigenlijk pas ’s avonds dat mijn werk er een beetje op zat, heb nog wel wat foto’s van de avondgasten genomen maar daarna kon ik ook nog wel een beetje meefeesten.
Ik had gezegd dat ik er niets voor wilde hebben voor het maken van de foto’s (behalve dan het fotoboek dat ze wel zelf moeten betalen) en het mijn cadeau voor hun bruiloft was.
Maar aan het einde van de avond kreeg ik toch een weekendje weg voor twee personen, nou ja dat is toch wel superleuk eigenlijk.(helaas werd de tweede persoon er niet bijgeleverd haha) 🙂
Was ook heel trots op mijn zoon die getuige was, helemaal netjes in pak (dat ik deze week nog met veel zuchten en kreunen korter had zitten maken) en schoondochter die er ook schattig uitzag.
Om 1 uur was ik weer thuis en natuurlijk wilde ik weten of alle foto’s goed waren. Nou ja alle foto’s, had er 1100 gemaakt dus niet alle foto’s zijn bruikbaar natuurlijk.
Maar ik zag meteen al dat er heel veel mooie foto’s bijzitten dus mijn missie is geslaagd. Ze meteen dubbel gesaved en nu nog de klus om er een album van te maken. Leuk om te doen maar ik weet dat het veel werk is.
Peetenchan9Het stel is 3 weken naar Bali dus ik hoop dat het tegen die tijd klaar is,ze hebben me vrije hand gegeven.
Heb ze een paar foto’s al toegestuurd en ze waren er heel blij mee.
Het was een leuke ervaring maar ook wel heel enerverend en druk om te doen, had het niet willen missen maar denk ook niet dat ik het wekelijks zou willen doen. Het is gewoon hard werken.
En dat heb je momenteel ook nog wel, als je wat publieksfoto’s wil maken zit iedereen met een I-phone voor zijn gezicht om zelf foto’s te maken. Maar goed om een mooie herinneringsboek te maken heb ik foto’s genoeg.