Heb je dat ook wel eens……

Padoo 7 (Middel)Soms als ik in de spiegel kijk denk ik, wat heb ik toch een ouwe kop gekregen zeg.. en op een ander moment zie ik mezelf en denk…… goh eigenlijk zie je er nog best leuk uit voor je leeftijd.  Whahaha.
Denk dat iedereen dat wel eens heeft.
Twee keer per jaar heb ik altijd last van tranende ogen, best vervelend maar goed er zijn veel ergere dingen denk ik altijd maar.  Alleen ik ga er niet florissanter door uitzien.
Altijd in het voorjaar bij de eerste pollen en het naar de herfst/winter gaan.
Ik verklaar dat door het feit dat ik vaker binnen ben dan en langer,  minder buiten en in de open lucht. Meer achter mijn computer of tv scherm zit te kijken.
Padoo 6 (Middel)Nou ja hoe en waarom het komt, heb geen zin meer om het verder uit te laten zoeken.
Ben ooit al eens geopereerd aan mijn ogen waarbij ze wat gedaan hebben met mijn traanbuizen. Volgens mij heeft dat weinig of niets geholpen. Daarom laat ik het maar zoals het is.
Tenslotte heb ik ruim 10 maanden er weinig last van.
Ik druppel een paar keer per dag maar wat, dat scheelt wel. Maar het komt mijn uiterlijk niet ten goede. Heb ook al eens de vraag gehad of ik verdrietig was en in de trein een keer een zakdoekje aangeboden gekregen. Toch ook wel lief.
Vandaag was het prachtig bijna al een beetje winterachtig voelde het aan. Volop zon en echt heerlijk om een eind te gaan fietsen.
Kwam langs de Heemtuin en dacht, even een rondje lopen kijken of er nog wat paddenstoelen te fotograferen zijn. Paddo 25 (Middel)
Ik vind dat zo ontzettend ontspannend om te doen, geniet enorm van de prachtige kleurenpracht van de paddenstoelen, de bladeren, takken, gevallen eikeltjes en andere dingen. En ondanks dat er al weer veel weg ik vond ik toch nog heel veel verschillende soorten daar. Of steken nieuwe paddenstoelen hun kopje weer boven de grond.
Hoorde pas van een fotograaf dat ie een kwastje meeneemt en een schaartje om ieder stofje, blaadje of takje dat voor zijn paddenstoel die hij wilt fotograferen staat schoon mee maakt.  Ik haal ook wel eens een lastig takje weg maar ik vind juist die er op gedwarrelde bladeren of takjes zo’n meerwaarde er aan geven.
Nou ja ieder zijn meug…. ik heb vanmiddag heerlijk lopen wandelen daar en bij thuiskomst alles bekijken en gaan bewerken. Misschien nog wel net zo leuk om te doen eigenlijk……. Kortom het was een mooie dag…….

Tot ziens misschien in de bosjes

Nee hoor maak je niet ongerust. Ik maak geen vreemde afspraakjes in bosjes.
Maandagmiddag werd het onverwacht mooi zonnig weer en onderweg naar huis bedacht ik even kijken of ik al wat paddenstoelen kan vinden in de Loet, het natuurgebied bij ons in de buurt.
Ik weet daar wel een paar plaatsen waar verschillende soorten paddenstoelen groeien.
Sinds vorig jaar ook beter begaanbaar geworden, heb er ook wel eens moeten worstelen door de bramentakken en hoge brandnetels, maar het is wel echt het bos in van de paden af en de bosjes in.
Het gekke is, ik moet me altijd even focussen op wat ik zoek en hoop te vinden en ik werd op mijn wenken bediend.
Er was al van alles weer te vinden, naast de wel tot verbeelding sprekende vliegenzwammen nog veel meer andere paddenstoelen die ik dus ook mooi vind.
Heerlijk weer en ruim de tijd genomen om wat foto’s te gaan maken.
Opeens zie ik nog iemand bezig met fotograferen, een vrouw en op hetzelfde moment hoort zij mij aankomen.
We hebben een leuk gesprek over fotograferen, locaties en we wijzen elkaar op de paddenstoelen die wel al gevonden hebben. Zo ontzettend leuk. En ze gaf ook nog een tip om wat extra licht te krijgen. Ze was net als ik wel een liefhebber maar geen fanaticus die iedere paddenstoel ook bij de naam kent. Weet er inmiddels wel een aantal en zoek ook ieder jaar wel weer nieuwe op maar weet ik er een niet of kan ik het niet vinden dan geniet ik er toch wel van.
Ik ga na een poosje een andere kant op en zij zegt ook naar huis te gaan. Nu had ik in het eerste gedeelte waar ik bezig was nog iets gezien vandaar dat ik nog even terugliep, door een redelijk droge greppel nog wat verderop ging. Als ik daar zo loop hoor ik weer wat kraken en we beginnen allebei te lachen als we weer elkaar zien. Kan je er ook niet genoeg van krijgen zeker, vroeg ze me. Nee zei ik, je wordt er zo hebberig van. Maar nu ga ik echt naar huis, ik ook hoor zei ze en misschien tot ziens ergens in de bosjes.
Het klonk zo grappig die zin en wie weet kom ik haar nog een keer tegen.
Vanmiddag na mijn werk fietste ik naar huis en zag het bordje heemtuin in Krimpen, ik dacht, even zomaar kijken of daar ook nog wat staat. Het was nog lekker droog tussen de buien door. Overweldigend was het zo ontzettend veel vliegenzwammen waren er te zien echt tientallen en ik overdrijf niet. Ik hoor het ook van alle kanten dat er veel zijn dit jaar. De naaktslakken liggen al klaar om er aan te gaan knabbelen, er staan dan ook veel aangevreten zwammen.
Twee dagen paddo’s zoeken en fotograferen, zo ontzettend leuk om te doen en dat zal echt niet de laatste keer geweest zijn dat ik op pad ben geweest. Al denken mijn knieën daar na een weekend klussen, veel lopen, werken en nu twee dagen achter elkaar iedere keer door de knieën (want natuurlijk maak je de mooiste foto’s dicht bij de grond) wel anders over. Vandaag dus alleen de vliegenzwammen…..  van groot naar klein…..

Opeens zag ik mezelf……

SChaduw 3Wat is nou het leuke aan fotograferen. Voor mij een van de belangrijkste dingen gewoon lekker in de natuur zijn en al fietsend of wandelend hopen iets leuks, grappigs, ontroerend, bijzonders of wat dan ook tegen te komen.
Er komt ook een grote dosis geluk bij maar door het feit dat ik gewoon veel buiten ben is de kans om iets leuks tegen te komen natuurlijk wel groter.
Soms ga ik ook wel bewust ergens naar toe om iets te fotograferen zoals bijvoorbeeld als  ik wat ga vlinderen zoals ik het altijd noem. Of straks weer de paddenstoelen en in het voorjaar de jonge vogels. Dan zoek ik het echt wel op natuurlijk. Maar de meeste foto’s maak ik gewoon onderweg als ik aan het fietsen ben wat ik tegen kom.
Ik ben geen vogelaar of zo die alles gefotografeerd wil hebben al vind ik het wel leuk om weer eens een “nieuwe” vogel of vlinder te ontdekken.
Fotograferen doe ik dan ook het liefst alleen.
Als ik met Wim ga wandelen maak ik ook wel foto’s maar ik weet ook dat hij na vier dezelfde vlinders of paddenstoelen gaat zeggen ” Die heb je toch al” en daar heeft ie dan ook gelijk mee.
Ik heb al gewoon heel veel foto’s maar toch ik hoop altijd weer precies op die bijzondere foto of een nog mooiere dan ik al heb. En ik kijk ook best nog heel vaak naar mijn foto’s.  En zeker van sommige foto’s beleef ik die magische (in mijn ogen dan) momenten weer opnieuw.
Dat is gewoon mijn hobby en als ik alleen ben leef ik me lekker uit, ben ik met iemand samen kan ik ook gemakkelijk “familiekiekjes” maken zeg maar.
Zoals pas in de dierentuin met Chantal, Peter en Yenthe dan vind ik het leuker en belangrijker om te genieten van het enthousiasme zeker van Yenthe voor de eerste keer dat is mooier dan de mooiste foto.
Gisterenavond was ik nog even een rondje gaan fietsen in de polder. Ik zag opeens een grutto, dacht dat die al lang weer weg waren. Ik ging even in het gras zitten kijken, hij zat zo te roepen, ik dacht misschien komt er nog wel een bij. Maar dat gebeurde niet.Schaduw 3 (2)
Opeens zag ik de schaduw van mezelf aan de overkant van de sloot en maakte er een foto van.
Daarna bedacht ik, wat zou het leuk zijn als het en profiel was en ik de lens van mijn camera duidelijker kan zien. Ik ging het uit zitten proberen en het zag er best grappig uit. Maar zodra ik er een foto van wilde maken was het profiel natuurlijk weer weg.
Dus voor alles een oplossing en mijn mobieltje er bij gepakt en gaan proberen of dat ging. Even wiebelen en kijken hoe het uitpakte en ik vond het best grappig geworden.
Dat is voor mij het leuke van het fotograferen, het onverwachte, dingen uitproberen, gekke dingetjes…… ik hou er van.

Over de brug komen…..

Klooien met lensjes (Middel)Het was geen opzet om twee blogjes over de brug te schrijven, gisteren wilde ik eigenlijk schrijven over de man die naast me kwam staan maar opeens kwam er een ander verhaal kan gebeuren.
Maar nu het verhaal.
Ik fiets de brug op en zie al dat de lichten aan het knipperen zijn en dan weet ik het al de brug gaat open.
Ik minder wat vaart en rij op mijn gemakkie tot aan de slagboom en ga naast een mevrouw staan. Ik zag nog helemaal geen boten maar de mevrouw vertelde dat ze drie zeilboten had zien liggen.
Naast ons komt een scooter aanrijden. Een man helemaal in ’t zwart gestoken, beetje à la Jules Deelder op ook een zwarte scooter stopt naast ons.
Kleine margrietjes (Middel)Hij begint te praten, nu reageer ik daar meestal niet meer op want negen van de tien keer hebben ze een oortje in en moeten ze zo nodig onderweg op straat lopend of fietsend ook nog praten met iemand. Zal wel heel belangrijk zijn denk ik dan altijd maar.
De man zet zijn scooter niet uit maar blijft gas geven. Hij blijft maar praten over wat hij ziet zo als de brug naar beneden komt “Die brug is vast niet gemaakt door Nederlanders” zegt hij “zal wel door Indonesiërs gedaan zijn”. Hij blijft op de scooter zitten en loopt zo een stukje achteruit om dan weer hard gas te geven en naar voren te rijden tot aan de slagboom als maar flink blijven gassen met dat ding. Als er een politiewagen langskomt hoor ik hem zeggen “Politieagenten allemaal boeven, ze verkopen drugs, zijn zelf het ergste, zijn allemaal kampers, niet te vertrouwen”.
Nu ben ik normaal gesproken nogal iemand die gauw antwoord geeft of commentaar maar in dit geval lijkt het me wijzer om maar mijn mond te houden. Ik zie de vrouw naast me ook luisteren, kijken en zwijgen.Pluis (Middel)
Weer laat hij zijn scooter achteruit zakken en blijft heen en weer rijden nog steeds flink gassend.
“Ja nee dan Rutte horen we hem zeggen, die gaat op de fiets naar zijn werk, ja ja, net zo’n erge als Balkenende, ze zijn niet te vertrouwen”.
Zo gaat het de hele tijd door over de boten over de schippers die langs varen alles komt aan bod. Het lijkt of ie wat hyper is, heb ook wel mensen meegemaakt die zo zijn na wat speed genomen te hebben maar hij kan ook gewoon een of andere stoornis hebben natuurlijk of een hoop stress.  Ik weet het niet maar ben toch wel altijd een beetje op mijn hoede met zulk soort gasten.  Ze dagen gewoon uit om in gesprek met hen te gaan en ik vond het beter om hem maar gewoon te negeren, leek me wijzer. Bloemetjes geel (Middel)Het liefst had ik nog een foto van hem gemaakt maar toch maar niet gedaan.
Als de brug weer open gaat speert ie als een gek weg, amper rekening houdend dat er van de andere kant ook mensen komen en hij op de verkeerde weghelft rijdt.
De vrouw en ik fietsen ook weg en we kijken elkaar aan, schieten in de lach, zonder woorden dachten we waarschijnlijk hetzelfde: Wat een mafkees.
Vandaag wat lopen klooien met mijn lensjes in natuurgebied de Loet, was heb ik weer genoten.

 

Siri kan niet zwemmen…..

Had me echt verheugd op zondag prachtig weer gaven ze op en had echt zin om een flink eind te gaan fietsen.
Het weer lag het niet aan maar ik kwam buiten en voelde de zon letterlijk op mijn huid branden. Vanmorgen na het douchen bij het afdrogen had ik ook al gevoeld dat mijn armen aardig rood aanvoelden. Het was gewoon niet prettig om in de zon te zitten.
Zaterdag natuurlijk zo’n 4 1/2 uur buiten geweest en ik ben nou niet direct zo van het insmeren. Meestal gaat het wel geleidelijk aan maar zeker mijn bovenarmen hadden nog niet zoveel zon gekregen.
Nou ja eigen schuld dikke bult er zijn veel ergere dingen natuurlijk, voor mij betekende het wel in de schaduw blijven.
Dus lekker wat zitten klooien bij de vijver, zelfs een boek gepakt om te gaan lezen, geen boeiend boek, na drie bladzijden had ik het er wel mee gehad. Ook nog wat zitten fotograferen, dingen uitproberen. Had nog wat losse ringen voor mijn camera en verschillende lensjes waarvan ik wel wilde weten hoe ze een beetje werkte. Dus heel veel foto’s maken om het uit te proberen. Ook wel leuk werk en iets wat ik al heel lang wilde doen.
Zeker de waterjuffers weer volop vertegenwoordigd in mijn vijver waren daarvoor een dankbaar “object”.
Op een gegeven moment wilde ik nog een foto maken en opeens zag ik mijn telefoon de vijver in glijden………  #^@%&^%#@&^%#&^%&#@%&$%  maar ik reageerde heel snel, hij was gelukkig niet in het diepste gedeelte gevallen en in een split second was ie weer op het droge.
Gauw het hoesje er afgehaald en in de zon gelegd om te drogen.
Ben eigenlijk altijd wel heel voorzichtig en zeker als ik in de tuin in de buurt van de vijver werk dan gaat mijn telefoon altijd uit mijn zak. Geleerd in onze vaarperiode toen ik de allereerste keer dat ik aan boord stapte mijn sleutels in het water liet vallen en Peter ook zijn gloednieuwe walkman (ja.. die bestonden toen nog 😉  ) . Dus gingen we aan boord altijd sleutels, telefoons in een afgesloten tas voordat we aan boord stapten en ook bij mijn vijver hou ik me altijd aan die regel. Maar ja soms vergeet ik wel eens wat of doe ik onverwacht wat, nou ja wat dan ook, het was gebeurd.
Na een poosje deed de telefoon het “gewoon” maar gisteren begon ie kuren te krijgen. Als ik wat wilde zien sprong hij iedere keer op Siri.  (Voor niet kenners Siri is een stem die alle vragen voor me beantwoordt in mijn Iphone. Toen ik hem pas had ging ik voor de lol wel eens van alles zitten vragen, je wilt tenslotte ook wel eens een goed gesprek ;)) Maar eigenlijk de laatste jaren heb ik Siri niet meer lastig gevallen dus vond ik het heel vervelend dat ik geen programma meer in kon zonder het eerst aan Siri te vragen. En soms begon “ze” ook zomaar hardop te praten onderweg. (voelde wel verwantschap)

Afijn balen natuurlijk en vanmiddag even zitten kijken voor een andere telefoon maar dat kost nog best veel geld of ik moet weer een duur abonnement nemen (eigenlijk gewoon een lening) en daar heb ik geen zin in. Dus even de telefoonwinkel ingestapt en daar was een heel vriendelijke mijnheer die het voor me op ging zoeken. Heel eerlijk had ik niet gezegd dat Siri had gezwommen….. schaamrood op mijn wangen, echt hoor.
Maar hij wist Siri uit te schakelen en daarna deed mijn telefoon weer alles wat een telefoon hoort te doen. Mail, Facebook,Appen, Wordfeuten en o ja ook nog bellen natuurlijk.
Even uitstel om een nieuwe aan te moeten schaffen en daar ben ik wel blij mee. Kan zonder Siri op mijn telefoon wel leven maar mijn telefoon missen pff dat zou toch wel heel erg wennen en lastig zijn.

Hommel(l)es in de tuin….

Wat een drukke dag was het gisteren. Eerst werken daarna gauw eten, omkleden optutten en naar die bijeenkomst. Thuis gekomen nog even helpdesk medewerker gespeeld voor Wim. Hij had een nieuw modem en kreeg het niet aangesloten. Na bijna een uurtje aan de telefoon was het eindelijk voor elkaar en kon hij weer zijn werk gaan doen, daar ging mijn uurtje rust dat ik even dacht te hebben tussendoor. Gauw een pizza in de oven, gegeten en daarna nog een vergadering van de huurderbelangenvereniging.
Heel erg interessant en ik voelde me welkom bij deze club die toch al een tijd samen werkt dus ik ga daar wat vrijwilligers werk doen. Zal een beetje gaan liggen in berichten op de website gaan plaatsen. Projecten volgen en eventueel foto’s er van gaan maken.
Redigeren van het blad voor de leden en dat soort dingen.
Best nog wel wat inleeswerk, kreeg voor deze eerste vergadering gewoon 22 bijlages dus daar ben ik wel een paar uurtjes voor gaan zitten. Maar wilde ook wel een beetje beslagen ten ijs komen op die vergadering. Leuk niet vast op een dag dingen hoeven doen zelf mijn tijd indelen. Wel iets wat me ligt in ieder geval. En weer wat contacten met mensen zo in het dorp.
Ze raden me ook aan om voor ons eigen project in de straat in de klankgroep te gaan zitten. Leerzaam voor het werk dat ik ga doen, ook lekker dicht bij het vuur zitten, dat ga ik zeker ook doen.
Bij de buren zijn ze inmiddels begonnen met de testen te doen. Heb er tot nu toe nog weinig last van maar was ook niet veel thuis haha.
Vandaag dus maar een ontspannen dagje ingelast. Wat nodige dingen in huis gedaan vanmorgen en op mijn gemakkie een rondje gaan fietsen door een natuurgebied. Daar ook nog een lekker stuk gaan wandelen. Het was gewoon weer eens een mooie dag en warm zelfs (of ik had gewoon te warme kleding aan na een paar van die koude dagen).
Maar had ook wel een soort onrust omdat ik ook wel wat in de tuin wilde doen, in ieder geval het onkruid tussen de tegels achter of voor weghalen.
Eenmaal thuis in de tuin zittend zag ik in een flits een kolibrievlinder maar hij ging nergens zitten, pakte meteen wel mijn camera er bij maar zag hem niet meer.

Maar zo’n camera in mijn handen is toch wel verslavend en ik geniet zo onwijs van de vele hommels, bijen en zweefvliegen die daar momenteel rondfladderen. Dus de straat moest nog even wachten, op mijn plekkie waar ik het liefst zit op de rand langs de vijver. Zag ook weer waterjuffers maar die waren zo snel en beweeglijk dat komt nog wel een keer. (Eergisteren nog wel mooie foto’s van een gemaakt die nog een beetje suffig tot leven aan ’t komen was) Geprobeerd om ze eens vliegend te fotograferen maar dat valt nog niet mee hoor. Het gaat allemaal zo snel….. Ach ik vind het gewoon leuk om te doen en was nog helemaal niet zo ontevreden met het resultaat. En die straat achter het huis heb ik ook nog wel even gedaan….. ziet er weer netjes uit nu de voorkant nog dan ben ik er voorlopig weer vanaf…

Hebberig….. zonder schuldgevoel

Ik word er altijd een beetje hebberig van, van dit weer dan wil ik van alles tegelijk gaan doen. Fietsen, fotograferen, in de tuin werken, ergens gaan wandelen….. nou ja kortom allemaal van die dingen die ik momenteel zo leuk vind om te doen.
Het klinkt misschien een beetje overdreven maar sinds ik AOW heb voel ik me gewoon vrijer dan daarvoor. Dan had ik altijd nog het idee, beetje schuldgevoel dat ik eigenlijk wat zou moeten doen voor mijn uitkering. Vrijwilligerswerk of iets voor iemand doen.
En nu heb ik zoiets, ik ga lekker gewoon doen wat ik leuk vind om te doen.
Heb jarenlang naast mijn ex in de auto gezeten dat ik al die mensen lekker zag fietsen buiten en dacht, hier zitten we weer in die hete auto. Mijn ex had niets met fietsen en natuurlijk fietste ik wel als hij was werken, dan had ik geen auto.
Maar juist in het weekend leek me het zo leuk om samen te gaan fietsen maar dat zat er niet in.
En nu voelt het wel eens zo aan alsof ik het nog voor al die keren dat ik liever gefietst had iets in het halen heb. Misschien dat ik daarom nu ook zo gretig ben.
Ik fietste ook veel toen mijn moeder nog leefde naar haar toe maar dan was het echt heen en weer fietsen, meestal tegen de avond pas weer thuis.
Niet dat ik blij ben dat mijn moeder er niet meer is en ik heb het altijd echt met veel liefde gedaan, heb het ook nog heel lang gemist dat zorgen voor iemand die het ook zo waardeerde en altijd blij was als ik kwam.
Maar nu het is zoals het is merk ik dat ik zelf ook andere dingen ga doen. Veel vaker van mijn fiets afstap. Ergens een natuurgebied in ga lopen, kijken, genieten en fotograferen.
Soms urenlang, met niemand rekening te hoeven houden.  Zo heerlijk vind ik dat. De grenzen ook verleg en steeds verder ga. Vanmorgen had ik ook weer iets geks, ging even met mijn zus naar Rotjeknor fietsen, meer om het fietsen dan echt te gaan winkelen. Onderweg zag ik al weer een dode zwaan liggen. Zal jullie het dit keer besparen. Vond het toch wel apart eigenlijk. Heb wel eens een jaar gehad dat ik overal koeien in de sloot zag. Hoop dat dit wel de laatste dode zwaan geweest is.


Dan zag ik liever dit jonge haasje dat de sloot over kwam zwemmen en zich zo verstopte voor me. Zijn moeder had hem vast geleerd, stil liggen, oren plat en niet bewegen. Dus daar had ie goed naar geluisterd. Ik kon hem bijna aanraken….. heel bijzonder, je zag dat zijn vacht nog nat was.  Gauw een foto genomen en weer verder gegaan.