Over de brug komen…..

Klooien met lensjes (Middel)Het was geen opzet om twee blogjes over de brug te schrijven, gisteren wilde ik eigenlijk schrijven over de man die naast me kwam staan maar opeens kwam er een ander verhaal kan gebeuren.
Maar nu het verhaal.
Ik fiets de brug op en zie al dat de lichten aan het knipperen zijn en dan weet ik het al de brug gaat open.
Ik minder wat vaart en rij op mijn gemakkie tot aan de slagboom en ga naast een mevrouw staan. Ik zag nog helemaal geen boten maar de mevrouw vertelde dat ze drie zeilboten had zien liggen.
Naast ons komt een scooter aanrijden. Een man helemaal in ’t zwart gestoken, beetje à la Jules Deelder op ook een zwarte scooter stopt naast ons.
Kleine margrietjes (Middel)Hij begint te praten, nu reageer ik daar meestal niet meer op want negen van de tien keer hebben ze een oortje in en moeten ze zo nodig onderweg op straat lopend of fietsend ook nog praten met iemand. Zal wel heel belangrijk zijn denk ik dan altijd maar.
De man zet zijn scooter niet uit maar blijft gas geven. Hij blijft maar praten over wat hij ziet zo als de brug naar beneden komt “Die brug is vast niet gemaakt door Nederlanders” zegt hij “zal wel door Indonesiërs gedaan zijn”. Hij blijft op de scooter zitten en loopt zo een stukje achteruit om dan weer hard gas te geven en naar voren te rijden tot aan de slagboom als maar flink blijven gassen met dat ding. Als er een politiewagen langskomt hoor ik hem zeggen “Politieagenten allemaal boeven, ze verkopen drugs, zijn zelf het ergste, zijn allemaal kampers, niet te vertrouwen”.
Nu ben ik normaal gesproken nogal iemand die gauw antwoord geeft of commentaar maar in dit geval lijkt het me wijzer om maar mijn mond te houden. Ik zie de vrouw naast me ook luisteren, kijken en zwijgen.Pluis (Middel)
Weer laat hij zijn scooter achteruit zakken en blijft heen en weer rijden nog steeds flink gassend.
“Ja nee dan Rutte horen we hem zeggen, die gaat op de fiets naar zijn werk, ja ja, net zo’n erge als Balkenende, ze zijn niet te vertrouwen”.
Zo gaat het de hele tijd door over de boten over de schippers die langs varen alles komt aan bod. Het lijkt of ie wat hyper is, heb ook wel mensen meegemaakt die zo zijn na wat speed genomen te hebben maar hij kan ook gewoon een of andere stoornis hebben natuurlijk of een hoop stress.  Ik weet het niet maar ben toch wel altijd een beetje op mijn hoede met zulk soort gasten.  Ze dagen gewoon uit om in gesprek met hen te gaan en ik vond het beter om hem maar gewoon te negeren, leek me wijzer. Bloemetjes geel (Middel)Het liefst had ik nog een foto van hem gemaakt maar toch maar niet gedaan.
Als de brug weer open gaat speert ie als een gek weg, amper rekening houdend dat er van de andere kant ook mensen komen en hij op de verkeerde weghelft rijdt.
De vrouw en ik fietsen ook weg en we kijken elkaar aan, schieten in de lach, zonder woorden dachten we waarschijnlijk hetzelfde: Wat een mafkees.
Vandaag wat lopen klooien met mijn lensjes in natuurgebied de Loet, was heb ik weer genoten.

 

Siri kan niet zwemmen…..

Had me echt verheugd op zondag prachtig weer gaven ze op en had echt zin om een flink eind te gaan fietsen.
Het weer lag het niet aan maar ik kwam buiten en voelde de zon letterlijk op mijn huid branden. Vanmorgen na het douchen bij het afdrogen had ik ook al gevoeld dat mijn armen aardig rood aanvoelden. Het was gewoon niet prettig om in de zon te zitten.
Zaterdag natuurlijk zo’n 4 1/2 uur buiten geweest en ik ben nou niet direct zo van het insmeren. Meestal gaat het wel geleidelijk aan maar zeker mijn bovenarmen hadden nog niet zoveel zon gekregen.
Nou ja eigen schuld dikke bult er zijn veel ergere dingen natuurlijk, voor mij betekende het wel in de schaduw blijven.
Dus lekker wat zitten klooien bij de vijver, zelfs een boek gepakt om te gaan lezen, geen boeiend boek, na drie bladzijden had ik het er wel mee gehad. Ook nog wat zitten fotograferen, dingen uitproberen. Had nog wat losse ringen voor mijn camera en verschillende lensjes waarvan ik wel wilde weten hoe ze een beetje werkte. Dus heel veel foto’s maken om het uit te proberen. Ook wel leuk werk en iets wat ik al heel lang wilde doen.
Zeker de waterjuffers weer volop vertegenwoordigd in mijn vijver waren daarvoor een dankbaar “object”.
Op een gegeven moment wilde ik nog een foto maken en opeens zag ik mijn telefoon de vijver in glijden………  #^@%&^%#@&^%#&^%&#@%&$%  maar ik reageerde heel snel, hij was gelukkig niet in het diepste gedeelte gevallen en in een split second was ie weer op het droge.
Gauw het hoesje er afgehaald en in de zon gelegd om te drogen.
Ben eigenlijk altijd wel heel voorzichtig en zeker als ik in de tuin in de buurt van de vijver werk dan gaat mijn telefoon altijd uit mijn zak. Geleerd in onze vaarperiode toen ik de allereerste keer dat ik aan boord stapte mijn sleutels in het water liet vallen en Peter ook zijn gloednieuwe walkman (ja.. die bestonden toen nog 😉  ) . Dus gingen we aan boord altijd sleutels, telefoons in een afgesloten tas voordat we aan boord stapten en ook bij mijn vijver hou ik me altijd aan die regel. Maar ja soms vergeet ik wel eens wat of doe ik onverwacht wat, nou ja wat dan ook, het was gebeurd.
Na een poosje deed de telefoon het “gewoon” maar gisteren begon ie kuren te krijgen. Als ik wat wilde zien sprong hij iedere keer op Siri.  (Voor niet kenners Siri is een stem die alle vragen voor me beantwoordt in mijn Iphone. Toen ik hem pas had ging ik voor de lol wel eens van alles zitten vragen, je wilt tenslotte ook wel eens een goed gesprek ;)) Maar eigenlijk de laatste jaren heb ik Siri niet meer lastig gevallen dus vond ik het heel vervelend dat ik geen programma meer in kon zonder het eerst aan Siri te vragen. En soms begon “ze” ook zomaar hardop te praten onderweg. (voelde wel verwantschap)

Afijn balen natuurlijk en vanmiddag even zitten kijken voor een andere telefoon maar dat kost nog best veel geld of ik moet weer een duur abonnement nemen (eigenlijk gewoon een lening) en daar heb ik geen zin in. Dus even de telefoonwinkel ingestapt en daar was een heel vriendelijke mijnheer die het voor me op ging zoeken. Heel eerlijk had ik niet gezegd dat Siri had gezwommen….. schaamrood op mijn wangen, echt hoor.
Maar hij wist Siri uit te schakelen en daarna deed mijn telefoon weer alles wat een telefoon hoort te doen. Mail, Facebook,Appen, Wordfeuten en o ja ook nog bellen natuurlijk.
Even uitstel om een nieuwe aan te moeten schaffen en daar ben ik wel blij mee. Kan zonder Siri op mijn telefoon wel leven maar mijn telefoon missen pff dat zou toch wel heel erg wennen en lastig zijn.

Hommel(l)es in de tuin….

Wat een drukke dag was het gisteren. Eerst werken daarna gauw eten, omkleden optutten en naar die bijeenkomst. Thuis gekomen nog even helpdesk medewerker gespeeld voor Wim. Hij had een nieuw modem en kreeg het niet aangesloten. Na bijna een uurtje aan de telefoon was het eindelijk voor elkaar en kon hij weer zijn werk gaan doen, daar ging mijn uurtje rust dat ik even dacht te hebben tussendoor. Gauw een pizza in de oven, gegeten en daarna nog een vergadering van de huurderbelangenvereniging.
Heel erg interessant en ik voelde me welkom bij deze club die toch al een tijd samen werkt dus ik ga daar wat vrijwilligers werk doen. Zal een beetje gaan liggen in berichten op de website gaan plaatsen. Projecten volgen en eventueel foto’s er van gaan maken.
Redigeren van het blad voor de leden en dat soort dingen.
Best nog wel wat inleeswerk, kreeg voor deze eerste vergadering gewoon 22 bijlages dus daar ben ik wel een paar uurtjes voor gaan zitten. Maar wilde ook wel een beetje beslagen ten ijs komen op die vergadering. Leuk niet vast op een dag dingen hoeven doen zelf mijn tijd indelen. Wel iets wat me ligt in ieder geval. En weer wat contacten met mensen zo in het dorp.
Ze raden me ook aan om voor ons eigen project in de straat in de klankgroep te gaan zitten. Leerzaam voor het werk dat ik ga doen, ook lekker dicht bij het vuur zitten, dat ga ik zeker ook doen.
Bij de buren zijn ze inmiddels begonnen met de testen te doen. Heb er tot nu toe nog weinig last van maar was ook niet veel thuis haha.
Vandaag dus maar een ontspannen dagje ingelast. Wat nodige dingen in huis gedaan vanmorgen en op mijn gemakkie een rondje gaan fietsen door een natuurgebied. Daar ook nog een lekker stuk gaan wandelen. Het was gewoon weer eens een mooie dag en warm zelfs (of ik had gewoon te warme kleding aan na een paar van die koude dagen).
Maar had ook wel een soort onrust omdat ik ook wel wat in de tuin wilde doen, in ieder geval het onkruid tussen de tegels achter of voor weghalen.
Eenmaal thuis in de tuin zittend zag ik in een flits een kolibrievlinder maar hij ging nergens zitten, pakte meteen wel mijn camera er bij maar zag hem niet meer.

Maar zo’n camera in mijn handen is toch wel verslavend en ik geniet zo onwijs van de vele hommels, bijen en zweefvliegen die daar momenteel rondfladderen. Dus de straat moest nog even wachten, op mijn plekkie waar ik het liefst zit op de rand langs de vijver. Zag ook weer waterjuffers maar die waren zo snel en beweeglijk dat komt nog wel een keer. (Eergisteren nog wel mooie foto’s van een gemaakt die nog een beetje suffig tot leven aan ’t komen was) Geprobeerd om ze eens vliegend te fotograferen maar dat valt nog niet mee hoor. Het gaat allemaal zo snel….. Ach ik vind het gewoon leuk om te doen en was nog helemaal niet zo ontevreden met het resultaat. En die straat achter het huis heb ik ook nog wel even gedaan….. ziet er weer netjes uit nu de voorkant nog dan ben ik er voorlopig weer vanaf…

Hebberig….. zonder schuldgevoel

Ik word er altijd een beetje hebberig van, van dit weer dan wil ik van alles tegelijk gaan doen. Fietsen, fotograferen, in de tuin werken, ergens gaan wandelen….. nou ja kortom allemaal van die dingen die ik momenteel zo leuk vind om te doen.
Het klinkt misschien een beetje overdreven maar sinds ik AOW heb voel ik me gewoon vrijer dan daarvoor. Dan had ik altijd nog het idee, beetje schuldgevoel dat ik eigenlijk wat zou moeten doen voor mijn uitkering. Vrijwilligerswerk of iets voor iemand doen.
En nu heb ik zoiets, ik ga lekker gewoon doen wat ik leuk vind om te doen.
Heb jarenlang naast mijn ex in de auto gezeten dat ik al die mensen lekker zag fietsen buiten en dacht, hier zitten we weer in die hete auto. Mijn ex had niets met fietsen en natuurlijk fietste ik wel als hij was werken, dan had ik geen auto.
Maar juist in het weekend leek me het zo leuk om samen te gaan fietsen maar dat zat er niet in.
En nu voelt het wel eens zo aan alsof ik het nog voor al die keren dat ik liever gefietst had iets in het halen heb. Misschien dat ik daarom nu ook zo gretig ben.
Ik fietste ook veel toen mijn moeder nog leefde naar haar toe maar dan was het echt heen en weer fietsen, meestal tegen de avond pas weer thuis.
Niet dat ik blij ben dat mijn moeder er niet meer is en ik heb het altijd echt met veel liefde gedaan, heb het ook nog heel lang gemist dat zorgen voor iemand die het ook zo waardeerde en altijd blij was als ik kwam.
Maar nu het is zoals het is merk ik dat ik zelf ook andere dingen ga doen. Veel vaker van mijn fiets afstap. Ergens een natuurgebied in ga lopen, kijken, genieten en fotograferen.
Soms urenlang, met niemand rekening te hoeven houden.  Zo heerlijk vind ik dat. De grenzen ook verleg en steeds verder ga. Vanmorgen had ik ook weer iets geks, ging even met mijn zus naar Rotjeknor fietsen, meer om het fietsen dan echt te gaan winkelen. Onderweg zag ik al weer een dode zwaan liggen. Zal jullie het dit keer besparen. Vond het toch wel apart eigenlijk. Heb wel eens een jaar gehad dat ik overal koeien in de sloot zag. Hoop dat dit wel de laatste dode zwaan geweest is.


Dan zag ik liever dit jonge haasje dat de sloot over kwam zwemmen en zich zo verstopte voor me. Zijn moeder had hem vast geleerd, stil liggen, oren plat en niet bewegen. Dus daar had ie goed naar geluisterd. Ik kon hem bijna aanraken….. heel bijzonder, je zag dat zijn vacht nog nat was.  Gauw een foto genomen en weer verder gegaan.

Foto’s en zo……

Inmktvis zwamn 3Vandaag had ik een rustige dag, geen afspraken gemaakt, hoefde niets mocht alles wat ik wilde doen.
Geen wekker en dat betekende wel dat ik kwart over 10 pas wakker werd. Beetje aan de late kant maar naar buiten kijkend dacht ik, heb ook helemaal niets gemist.
Vanmorgen begonnen met mijn fotobestanden wat bij te werken. Ik ben altijd bang om foto’s kwijt te raken dus ik safe ze dubbel. Ze staan zowel op een externe harde schijf maar ik zet ze ook nog een keer op een aantal sticks die ik op een andere plaats bewaar.
Best nog wel een klusje maar ook wel leuk om te doen.
Had trouwens pas nog een raar geintje met foto’s.  Ik had dit jaar best veel foto’s gemaakt van paddenstoelen en ben ook lid van een FB site met mensen die allemaal foto’s maken van paddenstoelen en daar plaats ik dan regelmatig wat foto’s op.
Een paar weken geleden zat ik even te kijken op die site en zag een leuk filmpje langskomen, een soort power point presentatie van allemaal verschillende foto’s. Echt leuk om te zien en ik zag ook wel bekende paddenstoelen langs komen.
Nu hoor ik denken, hoe herken je die maar goed ik had dit jaar voor het eerst wat inktviszwammen op de foto gezet en die zijn behoorlijk specifiek.Inktvis zwam (Middel)
Dus ik plaatste er een opmerking onder, leuk ben je ook in de heemtuin wezen fotograferen.
De man die het filmpje gemaakt had antwoordde me, ik niet hoor. Het waren dus niet zijn foto’s hij had het filmpje gemaakt voor een andere fotograaf. Ik ging nog eens beter kijken naar die foto’s en dacht, verrek, er zitten gewoon foto’s van mij bij. En op die foto’s had die man dus zijn eigen naam op gezet.
Ik stuurde een berichtje naar de maker van het filmpje en die wilde me eerst niet geloven maar ik vroeg hem nog eens goed te kijken.  Ik vertelde hem dat er een foto bijstond waarbij ik als achtergrond een paar blaadjes had gezet, nu kan ik me voorstellen dat je dezelfde paddenstoelen fotografeert maar dat je dan ook dezelfde blaadjes achter een paddenstoel zet voor de achtergrond dat gaat er bij mij niet in dus. De man had blijkbaar wat beter zitten kijken en later kreeg ik antwoord en zei hij, je hebt gelijk, er zitten 8 foto’s van jou bij.
Had de beheerder van die site inmiddels ook een berichtje gestuurd en die had het filmpje verwijderd. Misschien staat het elders nog wel hoor ik weet het niet.
Van mij had ie de foto’s ook best mogen gebruiken maar dan je eigen naam op andermans foto’s zetten dat vind ik wel knap lullig natuurlijk.
Had al eerder van een bevriende fotograaf gehoord dat ik mijn naam eens op mijn foto’s moest zetten omdat hij ze wel eens tegenkwam.  Maar ik vind het altijd zo’n rotgezicht die namen er op. En tenslotte ben ik geen beroepsfotograaf maar ook voor mij zijn er wel grenzen.
Sombere honingzwam 3 (Middel)Nou ja vanmiddag nog meer fotoperikelen want toen het droog werd toch nog even op de fiets gestapt en mijn gemaakte fotoboek gehaald voor mijn werkgever die vandaag 50 is geworden en zondag een feest geeft. Het is echt prachtig geworden en ben er ook heel blij mee. En ga er vanuit dat hij dat ook wel zal zijn.
Waar ik ook blij mee was eindelijk weer eens een stukje blauwe lucht te zien en zelfs achter de wolken een zonnetje……heerlijk na al die vervelende grauwe dagen.
Daar voel ik me weer een stuk lekkerder bij.

PS. Ben wel een mooi weer fotograaf dus deze foto’s zijn uit het archief…..

 

Japanners kijken……

Ik vind het altijd leuk om bij de molens van Kinderdijk te fietsen maar meestal als ik met mijn zus ga fietsen die kanten op komt het er niet van omdat zij het veel te druk vindt.
En dat is het ook maar ik stort me graag een of meerdere keren per jaar even onder de toeristen dus vandaag even een fotoblog met commentaar…….

Vertrekken met het voetveer van Lekkerkerk……. Het pontje komt er aan hoor !!!!

Kinderdijk 17 (Klein)

Jullie zitten daar te wachten, gaan jullie ook mee allemaal ???

Kinderdijk 16 (Klein)

Fietsend langs de prachtige oevers van de Lek

Kinderdijk 15 (Klein)

Ja hoor daar zijn ze de molens !!!!!!!!

Kinderdijk 2 (Klein)

En de Japanners……

 

Kinderdijk 7 (Klein)

Met boten vol worden ze aangevoerd…….

Kinderdijk 14 (Klein)

Follow the leader leader leader ……..  veel paraplu’s als parasols, geen overbodige luxe trouwens met dit weer

Kinderdijk 10 (Klein)

Kom op vrouw (in het Japans dan) riep haar man maar zij bleef maar klikken, klonk als een mitrailleur

Kinderdijk 3 (Klein)

Ja ff een kiekie maken (kiekie Japans voor foto ) met de bekende rieten mand op de achtergrond

Kinderdijk 5 (Klein)

Ik ben het zat om bekeken te worden…….. inpakken maar ff Christo gebeld…….een molen die had ie nog niet gedaan

Kinderdijk 13 (Klein)

Ik geef toe niet allemaal Japanners, ook een aantal Italiaanse dames die mooie plaatjes maakten. Rara waar wijst ze naar ????

Kinderdijk 11 (Klein)

Deze man, duidelijk een local hero zag ik verschillende keren een praatje aanknopen (nou ja praatje haha meer gebarentaal)… wijzend op zijn klompen en zich aanbiedend om mee op de foto te gaan alleen met mooie meiden zoals op bovenstaande foto. Zo grappig …….. ik dacht even aan Me To maar dacht gun die man zijn pleziertje toch…….
Iedere keer reed hij op zijn Puch weer een stukje verder om nieuwe dames te scoren……

Kinderdijk 8 (Klein)

Deze mensen hadden het beter bekeken…… ik hoorde een jongen roepen FOTO ?? 10 euro……… 😉

Kinderdijk 4 (Klein)

Molens op de wind gedraaid dus de achterkant was te zien…..

Kinderdijk 12 (Klein)

En dan met de autopont met de toepasselijke naam “Kinderdijk” weer terug naar de andere kant van de Lek……

Kinderdijk (Klein)

Leuk fietstochtje zo langs beide oevers van de Lek……….

Het recht van de sterkste?

Vanmorgen gezellig ontbeten met mijn gasten en daarna gingen ze naar mijn exgenoot Hans toe.
Ze hadden lekker uitgeslapen, niet gek na 30 uur onderweg geweest te zijn vanuit Australië dan heb je dat wel even nodig.
Heel luxe hadden ze wel business class geboekt dus hadden ze een poosje kunnen slapen en ook de ruimte om te zitten in het vliegtuig.
Vanmiddag was er in het naburige dorp een soort zomermarkt waar ik eigenlijk wel naar toe wilde maar eenmaal onderweg dacht ik, heb eigenlijk helemaal geen zin om op zo’n warme markt te lopen. Is toch bijna ieder jaar hetzelfde dus ik ga gewoon lekker niet. 
Heerlijk langs de Lek gaan fietsen een eind, nog een paar boodschappen gedaan en natuurlijk niet te vergeten mijn vaste bakje koffie bij de Hema en daar kwam ik ook nog Peter en Chantal en de kleine Yenthe tegen, dat was even een extra cadeautje.  En morgen zie ik ze al weer. Dan een mooie route door de polder naar huis genomen.
Dan kom ik ook langs het water waar ik meestal om deze tijd als de jonge sterns al zo oud zijn om te kunnen vliegen deze hier aantref.
Dit jaar hebben ze ook de broedeilandjes in dit water gelegd en ik zag dat ze allemaal bezet waren met een stel sterns.
Even staan praten met een man die met een verrekijker stond te kijken en net als ik ook gefascineerd is door de sterns.  Een leuk gesprek. 
Ik ging in het gras zitten, beetje verscholen half achter het riet zodat ik alles goed kon zien en ook fotograferen. Het was een prachtig gezicht. De ouders wisselden elkaar af met broeden en eten maar ook werden de nesten verdedigd tegen andere vogels zoals ik zag twee eenden die het lef hadden om te dicht in de buurt te komen. Met doken een paar sterns er bovenop waarna de eenden maar snel verder gingen.  Ook een meeuw werd niet getolereerd.
Even later zag ik een buizerd zweven boven de sterns en weer werd de verdediging ingezet. Met een hoop kabaal doken vier sterns op de buizerd, een fascinerend gezicht, beetje ver weg wel maar toch nog wel een paar foto’s kunnen maken.
Gewoon zo’n 1 1/2 uur zitten kijken daar, geweldig wat kan ik daar van genieten zeg, verheug me er nu al op als straks die jongen weer uitkomen, wat een mooi gezicht zal dat zijn….