Over de bloemetjes en de bijtjes en passie……

De Pinksterdagen zitten er weer op. Had heel andere dingen gepland dan ik gedaan heb maar eigenlijk zijn het gewoon mooie dagen geweest.
Was van plan om grote afstanden te gaan fietsen, had een paar dingen bedacht maar achteraf ben ik best veel in mijn eigen tuintje geweest en ik heb er van genoten.
Heb sinds corona al mijn 6e boek uitgelezen, een unicum, jaren niet zoveel boeken gelezen.
Zo leuk dat iedere keer ma merel mijn hele tuin af komt struinen naar voedsel. Zag haar zelfs stukjes algen met kikkervisjes er in opslokken. Nou dan kan ze nog even vooruit, van beide is er genoeg.
Veel gefotografeerd. Vanmorgen bezig geweest met al mijn lensjes wat uitproberen.
Mijn passiebloem staat volop in bloei en wat een fotogenieke bloem is dat om wat uit te proberen. Een tuin volop met bloemetjes en bijtjes….. ik geniet er echt van hoor.


Beide dagen ook wel een rondje gaan fietsen maar vond het soms nog best fris.
Dan zit ik in de tuin een beetje weg te zweten en als ik dan op de fiets stap met best een flinke wind er bij viel het mij heel eerlijk gezegd best een beetje tegen.
Nou ja niet zeuren natuurlijk, waar heb ik het over.
Vandaag waren alle terrassen onderweg weer open, ben er niet geweest, heb zowel gisteren als vandaag wel een ijsje onderweg gegeten bij verschillende kleine ondernemertjes maar verder niets.
Het begint weer een beetje “back to normal” te worden.
Werd geappt of ik toch morgen al weer wil werken en dat ga ik doen. Las ook op de Hema app dat morgen het restaurant weer open gaat.
Het leek er op dat de zwarte sterns (een van mijn favo vogels) dit jaar niet kwamen broeden op de plekjes waar ik ze al een paar jaren volg en fotografeer.
Maar van de week kwamen ze opeens toch nog en werden alle vlotjes die daar neergelegd zijn veroverd. Dat gaat meestal gepaard met wat gesteggel en gedoe maar nu lijkt de rust wat teruggekeerd daar en wordt er gebroed.


Ik heb er beide dagen meer dan een uur gezeten. Ik vind het dan zo puur genieten, voel me dan zo ontzettend fijn, dat is haast niet uit te leggen, gewoon gelukkig.
Peter (en nog anderen ) doen er altijd een beetje lacherig over maar dat mag….
Morgen dus weer werken, ga toch even een kijkje nemen bij de Hema……. blij dat er veel meer weer mag. Aanstaande weekend weer naar Wim kan, daar verheug ik me heel erg op.
Maar toch die Corona tijd (het is natuurlijk nog niet over)  hoe gek het misschien ook klinkt, het leek voor mij wel een lange vakantie met alles kan en niets moet….en het heeft me wel aan het denken gezet over bepaalde dingen die ik doe. Heb nog nooit zoveel gefietst, gewandeld, gefotografeerd. Het weer zat wat dat betreft ook enorm mee.
De tijd zal het leren hoe ik daar mee om zal gaan.

Het zat er al jong in…….

DSC00011 (Middel)Wat ik me herinner van mijn jeugd is ook vooral het klieren in de sloot met van alles.
Eigengemaakte schepnetjes die het nooit goed deden natuurlijk. Van een ijzerdraadje werd een rondje gemaakt, daaroverheen ging een oude nylonkous die werd vastgemaakt, aan de onderkant een knoop er in gedaan en aan een oude stok bevestigd.Waterjuffen 3 (Middel)
Het werkte wel maar soms boog het ijzertje om of schoot de kous er weer af. Maar het mocht de pret eigenlijk niet drukken.
Wij woonden in het laatste huis voordat de weilanden begonnen en we hadden een grote werf rond het huis en daar omheen allemaal sloten.
Kikker (5) (Middel)Best gevaarlijk terrein natuurlijk voor kinderen en voor het huis hadden mijn ouders een stuk afgezet met een hek voor de kleintjes.
Wat we allemaal leuk vonden was op de brug liggen en naar de sloot kijken. Ken je dat gevoel dat je naar het water kijkt dat stroomt en je denkt dat je zelf beweegt en het water stil staat. (vergelijk het een beetje met twee treinen naast elkaar, dan gaat de buurtrein rijden en het lijkt of je zelf rijdt, dat effect).Eend tuin 1 (Middel)
Ik was er veel te vinden, visjes kijken. De sloten waren toen nog aanzienlijk dieper dan nu.
Zo’n jaar of 2 ½  zal ik geweest zijn, moest vast nog achter het hek blijven maar zal wel met mijn broers en zus meegegaan zijn er uit. Ik ging op de brug liggen en keek blijkbaar naar het water en viel in de sloot.
Mijn moeder was me kwijt achter het hek en ging me zoeken. Ze zag in de sloot nog een klein stukje drijven van mijn rode rokje. Libelle 14 (Middel)Ze kon niet zwemmen, pakte een hark maar dat lukte niet en ze ging heel hard staan gillen. Een schoonzoon van de buren hoorde haar gillen bedacht zich geen moment, sprong over de schutting, schopte zijn schoenen uit en sprong in de sloot in en haalde mij er uit. Ik redde het, dankzij hem die ik mijn leven lang mijn redder heb genoemd. Musje 3 (5) (Middel)Natuurlijk weet ik dit niet meer maar het is me verteld uit overlevering. Het enige wat ik er aan over gehouden heb is de angst om met mijn hoofd onder water te gaan. Ik vind zwemmen heerlijk maar zodra ik weet dat ik geen vaste grond heb of niet dicht bij een reling in een zwembad ben komt er toch weer een soort paniek.
Wat zal mijn moeder een angst gehad hebben zeg.
Nou ja de liefde voor het water en sloten en kijken wat daar Gele kwikstaart6 (Middel)allemaal gebeurt heb ik nog steeds. En de vijver die ik bij mijn huis heb is voor mij nog steeds een bron van plezier.
Er is altijd wel iets te zien, is het niet met hetgeen er in zit dan ook wel met wat er allemaal boven vliegt of op bezoek komt. (Soms ook ongewenst zoals een paar keer wat eenden)  Ik kan echt nog steeds uren liggen op mijn vlonder om te kijken. Meestal met mijn camera erbij nu.. graag wel een zonnetje er bij natuurlijk haha……… Puur genieten.

Waterlelie vijver (Middel)

Upside down…..

Bloem 9 (Middel)Goh wat een leuk weekend was het eigenlijk en veel van die lieve en aardige dingen die gebeurden.
Gisteren kreeg ik al eerst een kaartje van mijn vrijwilligerswerk van het zorgcentrum, van we missen je en hopen dat je weer gauw mag komen hier. Alle vrijwilligers zitten natuurlijk thuis nu.
Bloem 7 (Middel)Mijn buurmeisje was jarig en we hadden allemaal filmpjes gemaakt omdat ze haar verjaardag niet kon vieren, ze is 19 geworden. ’s Avonds kwam ze even een gebakje brengen, dat is toch superleuk dat ze dat doen.
Samen met een aantal mooie ontmoetingen dat doet me dan wel heel erg goed.
Vandaag een rustige dag. Volgens mij zijn de weermensen ook wel redelijk in de war althans wel voor onze regio. Bloem 8 (Middel)Gisteren gaven ze regen en onweer op en was het bij ons een stralend zonnige dag en heb ik heel de middag in de tuin gewerkt. Voor vandaag zon en mooi weer en eigenlijk was het bijna heel de dag bewolkt, wel droog en niet heel veel wind.
Nou ja het maakte niet zoveel uit. Ben lekker gaan fietsen een heel eind…wilde eigenlijk kijken of ik al wat vlinders zag. Ken een afgelegen terrein waar heel veel wilde bloemen groeien en daar zie ik in de zomer altijd zoveel verschillende vlinders.
Bloem 10 (Middel)Maar het was nog te vroeg. Er stonden wel een aantal bloemen al en ik besloot wat te gaan “rommelen” met de camera en de onderkanten van de bloemen te fotograferen.
Gewoon leuk om te doen om het eens uit te proberen. En ik moet zeggen dat ik het resultaat ook wel aardig vond geworden. Het smaakte naar meer.Bloem 5 (Middel)
Op de terugweg bij mijn broer en schoonzusje een bakje gaan doen. Ze waren blij dat ik weer eens kwam en andersom ook dat ik ze weer eens zag en een praatje kon maken. Het mag nu weer zei ik, boven de 70 mogen weer twee mantelzorgers komen hè.  We moesten er ook wel om lachen. Heel fijn weer eens bij zitten praten.
Mijn broer is altijd wel aan het rommelen en nu was hij weer voor mensen een loods aan het leegmaken. De loods was van een vrouw die daar woont in een schitterende bungalow aan de IJssel. Ze is overleden en hij mocht daar altijd wat werken en doen en deed ook wat dingen voor die vrouw. De kinderen wonen ver weg en hadden hem gevraagd dit leeg te ruimen en wat hij kon gebruiken Bloem 4 (Middel)mocht hij hebben. Nu stond er ook nog een mooie tegelsnijder en aangezien Peter altijd bezig is met bestratingen in zijn vrije tijd zei ik, goh misschien wil Peter die wel hebben anders zou ie naar de schroot gaan als oud ijzer terwijl het nog een goed apparaat is. Ik ga meteen Peter bellen en die zou hem graag willen hebben. Hij gaat ook nog even facetimen zodat mijn broer en schoonzus ook Yenthe nog even kunnen zien. En als ze zegt die opa (mijn broer haha) moet ook nog een keer zwaaien zie ik hem smelten haha. Hoe leuk is dat toch van die kleine dingen.
Met een doos met duizendschonen en een goed gevoel ga ik weer naar huis. Een prachtig weekend……

Een zwaluw……..

Een zwaluw maakt nog geen zomer…….. maar ik zie er steeds meer komen en over het mooie weer hebben we ook niet te klagen al zou mijn tuin best een buitje (liefst ’s nachts dan maar ) kunnen gebruiken. En niet alleen mijn tuin, het is overal behoorlijk droog.
Eergisteren heb ik echt een flink eind gefietst, zulk heerlijk weer, kon er eigenlijk niet genoeg van krijgen en besloot nog een extra rondje polder te doen.
Op de terugweg zag ik een aantal zwaluwen op de boerenhekken zitten, meestal als ik mijn camera pak zijn ze meteen verdwenen maar deze niet, ze bleven lekker nog in het zonnetje even zitten.


Tja vandaag heb ik eigenlijk nog heel de dag na zitten genieten van gisteren. Hoe leuk was dat toch en wat voelde het zo ontzettend goed aan allemaal.
Van iets wat eigenlijk niet leuk was toch nog wat moois maken en ons als familie van twee kanten zo verbonden te voelen en samen wat te doen voor dit stel of eigenlijk trio al begreep Yenthe er natuurlijk nog niet zoveel van. Ik vond het heel bijzonder.
Momenteel of eigenlijk al een paar weken ben ik begonnen met iedere dag naast het fietsen nog een half uur of langer, soms iets korter maar eigenlijk is een half uur het minimum voor me, te gaan wandelen. Alleen wandelen vind ik eigenlijk helemaal niet leuk maar hoe langer het ik nu doe hoe lekkerder ik het ga vinden.
Vanavond was het al aan de late kant, had nog een hele tijd met mijn vriendin in Harderwijk zitten praten vandaar dat ik zo’n uur of 9 pas op weg ging. Best een flink stuk gelopen, zo’n 40 minuten en dan ben ik super trots op mezelf. Mijn ene knie is best aardig slecht en moet daar gewoon eens naar laten kijken maar het gaat nog steeds goed dat lopen al voel ik die knie wel bij iedere stap die ik doe.
Beetje dubbel gevoel maar wie weet is het gewoon niets ernstigs en kan het “gerepareerd” worden zonder een nieuwe knie te hoeven. (Dat hoop ik dan maar).
Voorlopig is de dokterspraktijk als ik bel alleen voor spoedgevallen. Ja een knie waar ik al heel lang last van heb eigenlijk is voor mij geen spoedgeval.

Avond
Nou ja dat komt nog wel een keer natuurlijk. (dat zeg ik al een paar jaar tegen mezelf) .
Weer een blog met weinig inhoud maar ja zoveel gebeurt er ook niet momenteel, de dagen hebben ongeveer een zelfde verloop. Wat in huis doen, fietsen, fotograferen, foto’s bewerken, wat bellen met mensen, wat werken in de tuin, lezen, wat schrijven, beetje tv kijken……. tja veel boeiends kom ik ook niet tegen. Komt vast wel weer goed een keer………

The day after

cute animal cartoon icon imageAch na een nachtje goed slapen zakt alles al weer een beetje naar de achtergrond en ben ik eigenlijk alleen maar boos op zo’n klojo die sowieso mijn dag verziekte…
Had het plan om nog een eind te gaan fietsen omdat het eindelijk eens een mooie zonnige dag was.
Maar ook mijn “vrijheid” even van me afnam om gewoon zonder er bij na te denken in de polder te fietsen zoals ik altijd deed. Dat is best vaak op heel stille weggetjes en ik ga ook wandelen in natuurgebieden waar weinig mensen komen.
En dat ga ik zeker niet laten maar even…… toch……. voelt het niet fijn aan.
Vandaag wel gaan fietsen. Met regen en een harde wind fietste ik op de dijk en opeens zat er gewoon een wielrenner naast me die ik niet gehoord of gezien had nog.
842_fiets_1En dan voel ik opeens weer zo’n eng gevoel in mijn buik terwijl er natuurlijk niets aan de hand is.
Ik weet ook dat het met een paar weken wel weer over zal zijn hoor ga er ook niet te dramatisch over doen.
Heb op het ogenblik een leuke missie om voor Peter en Chantal voor op de tafeltjes bij het bruiloftsfeest een aantal vaasjes op te snorren bij kringloopwinkels.
In een dag tijd heb ik er al twee gevonden, zo leuk toch. Ze willen er twaalf hebben en ik heb al een aantal nieuwe kringloopwinkels op het oog waar ik toch al eens een keer wilde gaan kijken. Lijkt me een leuke sport om ze allemaal bij elkaar te krijgen voor ze.
Zo kan ik mijn fietshobby mooi combineren met het snuffelen in kringloopwinkels.
Verder ook niets kopen, nou ja vandaag nog een paar mooie natuurboeken gekocht dat wel dan haha, dat kan ik niet laten. bomen-en-struiken-van-west-en-midden-europa-79362705
Als ik fotografeer wil ik ook altijd wel weten wat ik op de foto gezet heb. Dus drie mooie veldgidsen van Readers Digest. Goh bij het zoeken van plaatjes zie ik waar ze voor aangeboden worden op verkoopsites. Ik had een koopje dus bij de kringloop.
Ik kreeg trouwens afgelopen zondag nog een leuke vraag namelijk of ik op de huwelijksdag van de bonusdochter van mijn zus de foto’s wilde maken. Een nieuwe uitdaging en wel ontzettend leuk om te doen.
Zij trouwt voor de tweede keer dus het wordt geen uitgebreide en grote aangelegenheid maar toch zou ze het wel leuk vinden om er foto’s van te hebben. Zij had natuurlijk de foto’s gezien bij mijn zus haar bruiloft die ik ook gemaakt heb. En niet onbelangrijk het finaciële aspect.Ik doe het toch gewoon voor een symbolisch bedrag omdat ik dat soort dingen leuk vind om te doen.
Binnenkort ga ik er een keer praten wat ze wil en hoe ze het wil. Het is pas in mei maar weet wel graag waar het is en hoe het daar is en wat ze er van verwachten. uil-hipster-hoed-en-zonnebril-die-retro-camera-houden-vogelfotograaf-54404057Als ik het tegen Peter vertel zegt hij dat ik op zijn bruiloft mijn fototas niet mee hoef te nemen omdat ze het allemaal al geregeld hebben. Natuurlijk had ik dat ook graag gedaan maar ook niet want je hebt echt geen vrij moment dan om zelf mee te feesten. Heb al een aantal bruiloften inmiddels gefotografeerd en dat is gewoon hard werken zo’n dag.  En het is ook wel eens leuk om op een bruiloft echt gast en ook nog getuige natuurlijk te zijn dan alles alleen maar te zien door mijn lens.

Rust Roest

Ransuilen33 (Middel).jpgRust roest….. een bekend spreekwoord.
Ik lees dat het ontstaan is uit de ijzerindustrie.  Metaal waar niets mee gedaan gaat roesten. Dus rustend metaal roest.
Maar roesten heeft nog meer betekenissen onder andere het gezamenlijk slapen van vogels. Dit lees ik er over:

roesten

Het gezamenlijk slapen van vogels. Roesten gebeurt alleen als de roestplaats voldoende bescherming biedt tegen predatoren, wind en regen. Tijdens het rusten op de slaapplaats worden de veren opgezet, omdat lucht (tussen de veren) isolerend werkt. Vogel die tegen elkaar aan zitten profiteren van elkaars lichaamswarmte en sparen zo op hun eigen energie.
Gevonden op http://www.soortenbank.nl/soorten.php?soortengroep=vogels&selected=definiti

Oudejaarsdag ging ik naar Apeldoorn kwam een achternichtje van me tegen in het Loetbos bij ons die bij een aantal bomen foto’s stond te maken.
In de bomen zaten wel zo’n 20 ransuilen te “roesten”  oftewel te rusten in de bomen.
Overdag rusten en ’s nachts gaan ze op jacht. Even dit opgezocht er over. Ransuil 2 (Middel)

In de winter verzamelen ransuilen zich in kleine groepen op zogenaamde roestplaatsen. Vaak komen ze daar elk jaar terug. Je moet even zoeken voor je ze ziet, want door hun schutkleur zie je ze gemakkelijk over het hoofd. In naaldbomen vallen ze helemaal niet op, gelukkig zitten ze ook wel in loofbomen en zijn ze beter te observeren. Vaak zitten ze dicht tegen de stam, ze lijken nog het meest op een verticale plank die in de takken hangt. Vind je er een, zoek dan even door of er nog meer in de buurt zitten. Let ook op de braakballen onder de boom.

Onderweg er naartoe scheen nog aardig de zon maar eenmaal aangekomen was het toch weer aardig bewolkt en eigenlijk te donker om nog te fotograferen. Maar toch wat plaatjes geschoten. Een prachtig gezicht en een goede reden om er nog een keer langs te gaan. Beetje jammer is wel dat ze heel dicht langs de weg zitten in bomen. In de korte tijd dat ik er stond kwamen er al zoveel mensen langs die vroegen wat zie je daar als ze je zien fotograferen. En daarna ook zonder kijken er heen banjerden en gingen fotograferen. Ik deed het ook dus heb geen recht van spreken maar ik ben altijd zo voorzichtig dat ik de vogels zeker niet wil verstoren. En hoe meer mensen er komen hoe groter de kans daarop is natuurlijk en dat is dan weer het jammerde er van.
Altijd zo dubbel gaan voor een  mooie foto mag bij mij niet ten koste gaan van de natuur…..

Heb je dat ook wel eens……

Padoo 7 (Middel)Soms als ik in de spiegel kijk denk ik, wat heb ik toch een ouwe kop gekregen zeg.. en op een ander moment zie ik mezelf en denk…… goh eigenlijk zie je er nog best leuk uit voor je leeftijd.  Whahaha.
Denk dat iedereen dat wel eens heeft.
Twee keer per jaar heb ik altijd last van tranende ogen, best vervelend maar goed er zijn veel ergere dingen denk ik altijd maar.  Alleen ik ga er niet florissanter door uitzien.
Altijd in het voorjaar bij de eerste pollen en het naar de herfst/winter gaan.
Ik verklaar dat door het feit dat ik vaker binnen ben dan en langer,  minder buiten en in de open lucht. Meer achter mijn computer of tv scherm zit te kijken.
Padoo 6 (Middel)Nou ja hoe en waarom het komt, heb geen zin meer om het verder uit te laten zoeken.
Ben ooit al eens geopereerd aan mijn ogen waarbij ze wat gedaan hebben met mijn traanbuizen. Volgens mij heeft dat weinig of niets geholpen. Daarom laat ik het maar zoals het is.
Tenslotte heb ik ruim 10 maanden er weinig last van.
Ik druppel een paar keer per dag maar wat, dat scheelt wel. Maar het komt mijn uiterlijk niet ten goede. Heb ook al eens de vraag gehad of ik verdrietig was en in de trein een keer een zakdoekje aangeboden gekregen. Toch ook wel lief.
Vandaag was het prachtig bijna al een beetje winterachtig voelde het aan. Volop zon en echt heerlijk om een eind te gaan fietsen.
Kwam langs de Heemtuin en dacht, even een rondje lopen kijken of er nog wat paddenstoelen te fotograferen zijn. Paddo 25 (Middel)
Ik vind dat zo ontzettend ontspannend om te doen, geniet enorm van de prachtige kleurenpracht van de paddenstoelen, de bladeren, takken, gevallen eikeltjes en andere dingen. En ondanks dat er al weer veel weg ik vond ik toch nog heel veel verschillende soorten daar. Of steken nieuwe paddenstoelen hun kopje weer boven de grond.
Hoorde pas van een fotograaf dat ie een kwastje meeneemt en een schaartje om ieder stofje, blaadje of takje dat voor zijn paddenstoel die hij wilt fotograferen staat schoon mee maakt.  Ik haal ook wel eens een lastig takje weg maar ik vind juist die er op gedwarrelde bladeren of takjes zo’n meerwaarde er aan geven.
Nou ja ieder zijn meug…. ik heb vanmiddag heerlijk lopen wandelen daar en bij thuiskomst alles bekijken en gaan bewerken. Misschien nog wel net zo leuk om te doen eigenlijk……. Kortom het was een mooie dag…….

Tot ziens misschien in de bosjes

Nee hoor maak je niet ongerust. Ik maak geen vreemde afspraakjes in bosjes.
Maandagmiddag werd het onverwacht mooi zonnig weer en onderweg naar huis bedacht ik even kijken of ik al wat paddenstoelen kan vinden in de Loet, het natuurgebied bij ons in de buurt.
Ik weet daar wel een paar plaatsen waar verschillende soorten paddenstoelen groeien.
Sinds vorig jaar ook beter begaanbaar geworden, heb er ook wel eens moeten worstelen door de bramentakken en hoge brandnetels, maar het is wel echt het bos in van de paden af en de bosjes in.
Het gekke is, ik moet me altijd even focussen op wat ik zoek en hoop te vinden en ik werd op mijn wenken bediend.
Er was al van alles weer te vinden, naast de wel tot verbeelding sprekende vliegenzwammen nog veel meer andere paddenstoelen die ik dus ook mooi vind.
Heerlijk weer en ruim de tijd genomen om wat foto’s te gaan maken.
Opeens zie ik nog iemand bezig met fotograferen, een vrouw en op hetzelfde moment hoort zij mij aankomen.
We hebben een leuk gesprek over fotograferen, locaties en we wijzen elkaar op de paddenstoelen die wel al gevonden hebben. Zo ontzettend leuk. En ze gaf ook nog een tip om wat extra licht te krijgen. Ze was net als ik wel een liefhebber maar geen fanaticus die iedere paddenstoel ook bij de naam kent. Weet er inmiddels wel een aantal en zoek ook ieder jaar wel weer nieuwe op maar weet ik er een niet of kan ik het niet vinden dan geniet ik er toch wel van.
Ik ga na een poosje een andere kant op en zij zegt ook naar huis te gaan. Nu had ik in het eerste gedeelte waar ik bezig was nog iets gezien vandaar dat ik nog even terugliep, door een redelijk droge greppel nog wat verderop ging. Als ik daar zo loop hoor ik weer wat kraken en we beginnen allebei te lachen als we weer elkaar zien. Kan je er ook niet genoeg van krijgen zeker, vroeg ze me. Nee zei ik, je wordt er zo hebberig van. Maar nu ga ik echt naar huis, ik ook hoor zei ze en misschien tot ziens ergens in de bosjes.
Het klonk zo grappig die zin en wie weet kom ik haar nog een keer tegen.
Vanmiddag na mijn werk fietste ik naar huis en zag het bordje heemtuin in Krimpen, ik dacht, even zomaar kijken of daar ook nog wat staat. Het was nog lekker droog tussen de buien door. Overweldigend was het zo ontzettend veel vliegenzwammen waren er te zien echt tientallen en ik overdrijf niet. Ik hoor het ook van alle kanten dat er veel zijn dit jaar. De naaktslakken liggen al klaar om er aan te gaan knabbelen, er staan dan ook veel aangevreten zwammen.
Twee dagen paddo’s zoeken en fotograferen, zo ontzettend leuk om te doen en dat zal echt niet de laatste keer geweest zijn dat ik op pad ben geweest. Al denken mijn knieën daar na een weekend klussen, veel lopen, werken en nu twee dagen achter elkaar iedere keer door de knieën (want natuurlijk maak je de mooiste foto’s dicht bij de grond) wel anders over. Vandaag dus alleen de vliegenzwammen…..  van groot naar klein…..

Opeens zag ik mezelf……

SChaduw 3Wat is nou het leuke aan fotograferen. Voor mij een van de belangrijkste dingen gewoon lekker in de natuur zijn en al fietsend of wandelend hopen iets leuks, grappigs, ontroerend, bijzonders of wat dan ook tegen te komen.
Er komt ook een grote dosis geluk bij maar door het feit dat ik gewoon veel buiten ben is de kans om iets leuks tegen te komen natuurlijk wel groter.
Soms ga ik ook wel bewust ergens naar toe om iets te fotograferen zoals bijvoorbeeld als  ik wat ga vlinderen zoals ik het altijd noem. Of straks weer de paddenstoelen en in het voorjaar de jonge vogels. Dan zoek ik het echt wel op natuurlijk. Maar de meeste foto’s maak ik gewoon onderweg als ik aan het fietsen ben wat ik tegen kom.
Ik ben geen vogelaar of zo die alles gefotografeerd wil hebben al vind ik het wel leuk om weer eens een “nieuwe” vogel of vlinder te ontdekken.
Fotograferen doe ik dan ook het liefst alleen.
Als ik met Wim ga wandelen maak ik ook wel foto’s maar ik weet ook dat hij na vier dezelfde vlinders of paddenstoelen gaat zeggen ” Die heb je toch al” en daar heeft ie dan ook gelijk mee.
Ik heb al gewoon heel veel foto’s maar toch ik hoop altijd weer precies op die bijzondere foto of een nog mooiere dan ik al heb. En ik kijk ook best nog heel vaak naar mijn foto’s.  En zeker van sommige foto’s beleef ik die magische (in mijn ogen dan) momenten weer opnieuw.
Dat is gewoon mijn hobby en als ik alleen ben leef ik me lekker uit, ben ik met iemand samen kan ik ook gemakkelijk “familiekiekjes” maken zeg maar.
Zoals pas in de dierentuin met Chantal, Peter en Yenthe dan vind ik het leuker en belangrijker om te genieten van het enthousiasme zeker van Yenthe voor de eerste keer dat is mooier dan de mooiste foto.
Gisterenavond was ik nog even een rondje gaan fietsen in de polder. Ik zag opeens een grutto, dacht dat die al lang weer weg waren. Ik ging even in het gras zitten kijken, hij zat zo te roepen, ik dacht misschien komt er nog wel een bij. Maar dat gebeurde niet.Schaduw 3 (2)
Opeens zag ik de schaduw van mezelf aan de overkant van de sloot en maakte er een foto van.
Daarna bedacht ik, wat zou het leuk zijn als het en profiel was en ik de lens van mijn camera duidelijker kan zien. Ik ging het uit zitten proberen en het zag er best grappig uit. Maar zodra ik er een foto van wilde maken was het profiel natuurlijk weer weg.
Dus voor alles een oplossing en mijn mobieltje er bij gepakt en gaan proberen of dat ging. Even wiebelen en kijken hoe het uitpakte en ik vond het best grappig geworden.
Dat is voor mij het leuke van het fotograferen, het onverwachte, dingen uitproberen, gekke dingetjes…… ik hou er van.

Over de brug komen…..

Klooien met lensjes (Middel)Het was geen opzet om twee blogjes over de brug te schrijven, gisteren wilde ik eigenlijk schrijven over de man die naast me kwam staan maar opeens kwam er een ander verhaal kan gebeuren.
Maar nu het verhaal.
Ik fiets de brug op en zie al dat de lichten aan het knipperen zijn en dan weet ik het al de brug gaat open.
Ik minder wat vaart en rij op mijn gemakkie tot aan de slagboom en ga naast een mevrouw staan. Ik zag nog helemaal geen boten maar de mevrouw vertelde dat ze drie zeilboten had zien liggen.
Naast ons komt een scooter aanrijden. Een man helemaal in ’t zwart gestoken, beetje à la Jules Deelder op ook een zwarte scooter stopt naast ons.
Kleine margrietjes (Middel)Hij begint te praten, nu reageer ik daar meestal niet meer op want negen van de tien keer hebben ze een oortje in en moeten ze zo nodig onderweg op straat lopend of fietsend ook nog praten met iemand. Zal wel heel belangrijk zijn denk ik dan altijd maar.
De man zet zijn scooter niet uit maar blijft gas geven. Hij blijft maar praten over wat hij ziet zo als de brug naar beneden komt “Die brug is vast niet gemaakt door Nederlanders” zegt hij “zal wel door Indonesiërs gedaan zijn”. Hij blijft op de scooter zitten en loopt zo een stukje achteruit om dan weer hard gas te geven en naar voren te rijden tot aan de slagboom als maar flink blijven gassen met dat ding. Als er een politiewagen langskomt hoor ik hem zeggen “Politieagenten allemaal boeven, ze verkopen drugs, zijn zelf het ergste, zijn allemaal kampers, niet te vertrouwen”.
Nu ben ik normaal gesproken nogal iemand die gauw antwoord geeft of commentaar maar in dit geval lijkt het me wijzer om maar mijn mond te houden. Ik zie de vrouw naast me ook luisteren, kijken en zwijgen.Pluis (Middel)
Weer laat hij zijn scooter achteruit zakken en blijft heen en weer rijden nog steeds flink gassend.
“Ja nee dan Rutte horen we hem zeggen, die gaat op de fiets naar zijn werk, ja ja, net zo’n erge als Balkenende, ze zijn niet te vertrouwen”.
Zo gaat het de hele tijd door over de boten over de schippers die langs varen alles komt aan bod. Het lijkt of ie wat hyper is, heb ook wel mensen meegemaakt die zo zijn na wat speed genomen te hebben maar hij kan ook gewoon een of andere stoornis hebben natuurlijk of een hoop stress.  Ik weet het niet maar ben toch wel altijd een beetje op mijn hoede met zulk soort gasten.  Ze dagen gewoon uit om in gesprek met hen te gaan en ik vond het beter om hem maar gewoon te negeren, leek me wijzer. Bloemetjes geel (Middel)Het liefst had ik nog een foto van hem gemaakt maar toch maar niet gedaan.
Als de brug weer open gaat speert ie als een gek weg, amper rekening houdend dat er van de andere kant ook mensen komen en hij op de verkeerde weghelft rijdt.
De vrouw en ik fietsen ook weg en we kijken elkaar aan, schieten in de lach, zonder woorden dachten we waarschijnlijk hetzelfde: Wat een mafkees.
Vandaag wat lopen klooien met mijn lensjes in natuurgebied de Loet, was heb ik weer genoten.