Dilemma’s en balen

Bamboorek (Middel)Soms word ik zo overvallen door dilemma’s ook over het schrijven in mijn blog. Als ik de blogs van de laatste maanden zie zijn het toch wel een beetje huis-tuin- en keukenpraatjes en voor mij voelt het toch wel wat oppervlakkig aan. Niet dat ik nou zo nodig de wereld wil veranderen, probeer dat wel op mijn eigen kleine manier, of diepzinnige blogs wil produceren maar toch…
Als ik dan bij andere bloggers lees waarvan er toch wel een aantal flink in de ellende zitten qua gezondheid voelt het toch wel aardig banaal aan om te schrijven dat ik altijd een week last heb van het begin van de zomertijd, een paar nachten slecht geslapen heb.  Voortuin (Middel)Hoe erg is dat nou eigenlijk en ik weet uit ervaring dat het meestal met een flinke week wel weer over is en mijn biologische klok weer een beetje gelijk loopt.
Of schrijven over het feit dat ik vanmiddag binnen korte tijd voor de tweede keer foto’s kwijt ben omdat er weer een kaart vraagt om gedefragmenteerd te worden voordat ik er iets mee kan en daar baal ik dan stevig van.
Vanmiddag had ik een mooie reportage gemaakt van de ooievaars die weer aangekomen zijn en zag ik twee zwanen aan het baltsen, al veel gezien hoor maar dit was wel bijzonder want er was een derde zwaan die steeds mee ging doen.Bloempot tuin (Middel)Het was zo’n prachtig gezicht, twee vrouwen die om de gunst van een man hun beste vleugetjes voor zetten.
Ik kon gewoon alle foto’s nog even terwijl ik daar zat aan de rand van de weg terugkijken en opeens zonder dat ik iets geks met mijn camera deed zegt ie geen contact met kaart defragmenteer.
Al weet ik er zijn gewoon heel veel ergere dingen waar zeur ik  nou toch over. De ooievaars blijven hopelijk nog een tijdje alleen die zwanen zullen geen triootje blijven ga ik zomaar van uit. Hoewel je weet het maar nooit met zwanen toch?
Of voor de zoveelste keer jubelen dat ik zo heerlijk gefietst heb, mijn plantenbakken gevuld met zomerbloeiers. Een aantal leuke nieuwe potten gekocht heb waarvan het theepotje voor mij wel de mooiste is. UIltje 1 (Middel)Kon hem niet laten staan.  Zoveel bijen, hommels, vlinders en andere insecten al weer in mijn tuin en onderweg zag. Lekker nog een uurtje in de zon heb zitten genieten met een kopje thee.
Alsof ik andere mensen de ogen uit wil steken, dat is zeker niet mijn bedoeling, dit is gewoon momenteel mijn leven met veel vrije tijd, zin en energie om te doen en er zo van te genieten. En ik weet ook dat veel andere bloggers echt niet zouden willen dat ik mee ging zitten treuren maar zoals sommige mensen getroffen worden dat raakt met toch wel ook al zijn het “maar” blogvrienden.
En ook wel heel vaak een gevoel van dankbaarheid heb dat ik het allemaal nog kan en mag doen…  dus taterata…….. weer wat foto’s van mijn tuin haha…….

Tuin (Middel)

Aan de klus…

februari_009Pff ben blij dat januari weer voorbij is. Ik denk dat ik dit wel de vervelendste maand van het jaar vind. Hij duurt voor mijn gevoel heel lang, meestal grotendeels grijs en grauw weer….. gauw vergeten maar die maand.
De afgelopen jaren ging ik altijd in januari lopen klussen in huis maar ik ben gewoon klaar. Heb van boven tot beneden alles opgeknapt, geverfd, behangen, verbouwd dus tja het houdt ook een keer op.
Heb deze winter wel veel papierwerk en foto’s opgeruimd, gearchiveerd en hoewel ik dat ook wel leuk vind om te doen ben ik het op een gegeven moment wel heel erg zat om zolang binnen te zitten.
Zoals deze week die zo ontzettend saai was….mijn werkgever op vakantie dus in mijn uppie werken, thuis ook weer in mijn uppie, mijn zus waar ik altijd mee op stap gaat was niet lekker dus ook steeds alleen gaan fietsen, mijn vriendin had deze week ook geen tijd.
Wil niet zeuren hoor maar ben wel blij dat deze week voorbij is en ik morgen lekker weer naar Apeldoorn ga en wat gaan we doe ???? Ja hoor we gaan dit weekend klussen samen. Benieuwd hoe dat zal gaan.
Wim is totaal niet handig maar hij had best wel aardig wat en ook goed gereedschap dus dat moet het probleem niet zijn. Ben al eerder bij hem bezig geweest met het ophangen van wat kastjes en een lamp aansluiten. 24_8428229Toch vandaag al een tasje met handige dingen klaargemaakt om mee te nemen naar hem voor het geval dat……
Er moet een tafel geschuurd worden, nog een paar dingen opgehangen worden en zo nog wat klusjes en heb er best zin in. Het weer is er toch nog niet naar om te gaan fietsen of naar buiten te gaan.
Hoewel het daar wel wit is begreep ik van hem toen we elkaar spraken dus misschien is er nog tijd over om een eindje te gaan wandelen.
Iedereen een fijn weekend en op naar februari,  mooiere dagen met zon en meer warmte graag……

In de foto’s……..

Artiesten (Groot)

Ik zit momenteel een beetje in de foto’s. Voor mijn werkgever die binnenkort 50 jaar wordt ben ik bezig om een fotoboek te maken. Hij organiseert al 10 jaar een feestweek hier in het dorp en ik heb vanaf het begin altijd foto’s gemaakt van de evenementen en de artiesten natuurlijk. Deze feestweek is echt zijn ding en ik weet toch niet wat ik anders kan geven dus vandaag gestart er mee. Zo leuk om te doen maar er gaat wel een hoop tijd in zitten. Heb nu vier jaar gedaan dus nog zes te gaan. Wat een verschillende artiesten heb ik inmiddels al op de foto gezet.
Een andere fotomissie is het inscannen van de foto’s van Angela. Heb de laatste maanden al een paar keer een gesprek gehad met Erica de vriendin van mijn exgenoot Hans ook over Angela. Bij de scheiding heb ik alle fotoboeken gehouden, behalve Hans zijn jeugdfoto’s, dat vond Hans prima en heb altijd gezegd als ie ze in wil kijken of een poosje hebben dat hij ze op kan komen halen.
Dat heeft ie nooit gedaan maar nu is Erica bezig om in hun huis een hoekje in te richten met foto’s van haar en zijn kinderen en daar hoort Angela natuurlijk ook bij. Dus vroeg ze of ik wat digitale foto’s voor haar had. 46 fotosessie Arie
Nu had ik die amper heb er ooit een paar wel ingescand en eigenlijk wilde ik de foto’s toch wel eens digitaal maken. Vind ook wel dat Hans daar ook gewoon recht op heeft als vader.  Dat is eigenlijk nog een grotere klus om te doen maar wel leuk en iedere foto vertelt weer een eigen verhaal en het voelt ook gewoon goed aan om het te doen. Ik word er ook helemaal niet verdrietig van, integendeel eigenlijk.
En met dit herfstweer mooie klusjes om te doen (al ben ik vanmiddag nog wel lekker een uurtje letterlijk uit wezen waaien in de polder) .
Even een stapje naar mijn lezen momenteel weer. Ooit las ik eens een science fiction boek dat enorm veel indruk op me had gemaakt. Maar ben altijd slecht met namen van schrijvers en titels. Weet nog wel dat ik het wel twee of drie keer opgehaald had uit de bibliotheek om te lezen.
Bij het inscannen van de foto’s van Angela was er een bij waar ik met haar in bed lig en ik zie dat er ook een boek bij mijn kussen ligt. Ook toen las ik altijd nog in bed en ik dacht, het zal toch niet dat boek zijn, dat zou wel heel erg toevallig zijn.
Ik vergroot de foto en ongelooflijk het is precies dat boek In de nadagen van Brian Aldiss. En dit lees ik over de inhoud. De mensheid (en ook de meeste zoogdieren) zijn onvruchtbaar geworden als gevolg van straling door atoomtesten in de ruimte. Na verloop van tijd is de Aarde een wereld van oude mensen en het worden er steeds minder…
We volgen de twee laatstgeborenen, Algy alias Grijsbaard en zijn vrouw Martha, op een soort queeste stroomafwaarts langs de Theems, door een welhaast tot de Middeleeuwen vervallen Engeland. En we gaan terug door de tijd naar Grijsbaards jeugd, steeds dichter bij het Grote Ongeluk…41 slapen bij mam a
Het wordt te koop aangeboden op internet voor 2, 00 ex verzendkosten dus ik ga hem bestellen, wil hem gewoon nog een keer lezen.
Denk hoe kan het dat precies dat boek op die foto staat, las in die tijd zoveel boeken maar goed wel leuk natuurlijk dat ik nu wel de titel en schrijver ken.
De eerste weken hoef ik me dus niet te vervelen, hoeft allemaal ook niet in een keer klaar alleen dat fotoboek wel voor 2 december want dan is het grote feest…..helemaal weer zin in.

Bo in town…….

IMG_9058 (2)Vandaag met mijn zussie een rondje gaan fietsen zoals we dat altijd noemen en dit keer viel de keuze op Rotterdam.
Nu spetterde het hier vanmorgen wel wat dus besloten we tot aan de Capelse Brug te fietsen en daarvandaan verder met de metro te gaan.
Op ons gemakkie wat lopen snuffelen en kijken, niks kopen, eigenlijk hadden we ook niks nodig.
Opvallend vonden we wel een aantal denk van oorsprong Deense winkeltjes met allerlei van die hebbedingetjes echt zo leuk om te snuffelen of als je eens een apart cadeautje zoekt.
Eigenlijk zo’n winkel waar je alles kan kopen wat je niet echt nodig heb.
Nou ja daar kan ik de laatste jaren goed met een leeg mandje weer uitkomen.
Eenmaal in de stad werd het weer prachtig weer en we besloten om poffertjes te gaan eten, heerlijk nog buiten op het terras zitten in het zonnetje wat wil je nog meer.
IMG_9057 (2)We zaten net te eten toen opeens Bo van Erven Dorens mij aansprak met een camera man er bij en een dakloze want hij was een programma over daklozen aan het maken.
De dakloze verkocht foto’s van de stad en ik heb er maar een gekocht, daarna kreeg ik wat vragen over Rotterdam, waar we vandaan kwamen en dat soort dingen.
Of ik Rotterdam een mooie stad vond, hoe we er waren gekomen. Het was trouwens een heel aardige man om een praatje mee te maken die Bo.
En lieve lezers uit Rotterdam heb toch gezegd dat ik Gouda een leukere stad vond.
Nou dat zullen ze er wel uitknippen, vraag me ook af wat er van terug te zien zal zijn in het programma. Maakt me ook niet zoveel uit maar vond het wel grappig.
Het ging ook allemaal zo onverwacht en best snel dat we er geen foto van hebben maar ja heb toch even mijn camera gepakt om een foto verderop in de straat waar ze weer stonden te praten te maken.
IMG_9056 (2)Het meisje dat liep te bedienen kwam ook nog een praatje maken, zo in de trand van, zo wat leuk dat u gefilmd werd. En even later zagen we ook Bo van Erven Dorens met zijn ploeg neerstrijken bij de poffertjeszaak om te eten daar. Blijkbaar had hij bij zijn interview aan ons tafeltje ook opeens trek gekregen in poffertjes die trouwens heerlijk smaakten.

Nieuwe tijden…

Vanmorgen is het Huttendorp weer begonnen, lekker weer niet te warm en droog dus niets te klagen wat dat betreft.
Dit jaar zijn er echt een aantal nieuwe dingen ingevoerd door de jeugd en ik vind dat alleen maar leuk dat ze dat initiatief nemen.
Alles hoeft echt niet zo te blijven gaan zoals het jaren geleden gebeurde.
Zo kregen de kinderen ieder jaar een paspoort als ze heel de week meededen, het werkte wel goed alleen moest je iedere dag de kinderen een stempel geven om een beetje controle te hebben wie wel en wie niet betaald had bijvoorbeeld bij het uitdelen van limonade, snoepje of ijsje.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.


Die paspoorten werden vaak vergeten en sommige kinderen zagen meteen al kans om hem kwijt te raken.
Dit jaar stelde een van de jeugdige voor om polsbandjes voor de kinderen te bestellen en dat hebben we gedaan.De ouders vonden het een prima oplossing en wij ook best wel.
We hoefden geen paspoorten meer te maken (al vond ik dat altijd wel leuk werk om te doen) en de controle is veel gemakkelijker geworden.
Wat ook nieuw is dit jaar dat alles via FB is gegaan. Andere jaren mochten we op de scholen briefjes uitdelen aan de kinderen en dat werkte wel goed hoor. Maar dit werkt ook goed want we hadden vandaag toch weer ruim 150 kinderen en dat loopt in de loop van de week toch meestal wel op naar zo’n 175 dus wat we andere jaren ook hadden.
Morgen gaan we een speurtocht doen en ook deze gaat niet meer met kaarten en briefjes maar helemaal via de app. Wel een beetje spannend hoe dat zal gaan maar de meiden die dit onderdeel voor hun rekening hebben genomen hebben het uitgeprobeerd en het werkte goed.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.


Wat nog wel gebleven is vandaag is het timmeren van een eigen hut door de kinderen (en heel veel ouders) en heel de dag waren ze in de weer om de mooiste hutten te laten verschijnen om ze daarna te gaan versieren en het thema van dit jaar leende zich ook wel goed hiervoor namelijk Hawaii……..
Een antwoord nog op de vraag over de foto’s die ik maak. We hebben als Stichting nog nooit iemand gehad die bezwaar maakte tegen het plaatsen van foto’s op onze Facebook site.  Integendeel eigenlijk ouders reageren (tot nu toe) altijd heel positief op de foto’s en als ik langskom met mijn fototoestel krijg ik ook nooit iets negatiefs te horen. En zou iemand wel bezwaar maken hebben we afgesproken dan halen we die foto weg.

 

Geïnspireerd door de natuur……

Het valt me best tegen, ik zeg het eerlijk zo twee mensen er bij in mijn huis en tot mijn schrik blijven ze ook nog eens drie weken i.p.v. twee zoals ik steeds had gedacht.
En het ligt niet aan hun hoor, het zijn prima mensen maar mijn hele ritme is in de war en dat vertaalde zich gisterennacht dat ik weer last kreeg van erge duizelingen. Als ik me maar omdraaide in bed leek mijn hele kamer wel te zweven. Heel vervelend en ik word er ook altijd wel wat angstig van.  Eigenlijk had ik er alleen liggend last van, kon wel opstaan en dingen doen dan viel het allemaal wel mee.  Vanmorgen even naar de dokter geweest, heb het al eerder gehad een paar jaar geleden. Allerlei test ook nu weer gedaan en moet het gewoon uitzitten. Zelfs proberen om het expres op te roepen die duizelingen dan ben ik er eerder vanaf volgens de dokter.Nu gaat het vandaag al weer een stuk beter gelukkig.
Ik gooi het zelf op een combinatie van ander bed, ander kussen om op te slapen (hoewel ik daar normaliter niet zo’n last van heb), toch wel inspannend alles in het Engels te doen en ook best soms emotionele gesprekken zo de eerste dagen. En we hebben een heel ander dagritme. Hun verdwijnen 10 uur naar hun kamer en dan begin in ongeveer een beetje te leven maar om 7 uur hoor ik ze al weer scharrelen in slaapkamer en badkamer. Nou ja het weekend ga ik lekker naar Wim kijk er nu al naar uit. Ik zit het wel uit hoor maar ik denk wel drie keer na voor ik de volgende keer weer spontaan roep van kom maar hier hoor.
Komt natuurlijk ook omdat ik nog amper weer helemaal 100 % was en toch nog mijn huis zo goed mogelijk van te voren wilde poetsen, boodschappen in huis nou iedereen die wel eens logees krijgt snapt dat wel.
Gisterenmiddag zou ik naar Peter gaan, had me er helemaal op verheugd om weer eens lekker met die kleine Yenthe te kunnen knuffelen.
Goedbedoeld hoor van Peter en Chantal appte hij dat hij ook zijn vader met zijn vriendin en mijn logees uitgenodigd had. Maar ik was al niet lekker en voelde me ook niet zeker om te gaan fietsen, bovendien dan weet ik het wel, alles natuurlijk weer in het Engels en veel mensen dan komt er voor mij van het knuffelen van Yenthe ook niet veel.. Jammer maar volgende keer maar weer.. Ben dus maar thuisgebleven en heb gewoon 3 uur liggen slapen dat had ik blijkbaar nodig.
Ze zijn niet heel de dag hier hoor, ik ben gewoon een soort hotel met ontbijt haha de rest van de dag gaan ze wel andere dingen doen, ze eten ook bij Hans en Erica (mijn ex en vriendin) . Nou ja vooruit ik kom die weken wel door. Morgen ga ik lekker weer werken, merk gewoon als ik bezig ben en afgeleid ook minder last van de duizeligheid heb zoals vanmiddag toen ik opeens een prachtige Libelle op mijn bladen in de vijver neer zag strijken. Gauw mijn camera gepakt en wat foto’s gemaakt. Waterjuffers heb ik genoeg maar Libelles had ik nog nooit hier eitjes zien afzetten.
Franse fietsenmaker Paul Cornu was de uitvinder van de eerste helikopter maar Leonardo da Vinci had al tekeningen hiervan gemaakt ver voor hem…. Natuurlijk had hij zijn inspiratie gekregen van de Libelles dat kan niet anders. Vandaar mijn fascinatie zowel voor Libelles als helikopters…En mijn vijver blijkbaar geschikt om eitjes af te zetten, na de waterjuffers nu ook Libelles…. Genieten….

Santa Claus is coming to town….

Vorige week was ik gevraagd of ik foto’s wilde maken van de bewoners van een zorgcentrum, personeel en bezoekers op de kerstmarkt die daar gehouden werd samen met de Kerstman konden ze dan op de foto.
Ik vond het wel leuk om te doen dus daar een paar uurtjes naar toe gegaan en een kleine 100 foto’s gemaakt.
Veel mensen vonden het zo ontzettend leuk ook omdat we langsgingen in de huiskamers bij mensen die niet naar de kerstmarkt zelf toe konden, wilden of gingen.
Sommige mensen wilden ook niet op de foto en ik vind dat ik het niemand op mag dringen.
Had zelf nog een aantal vouchers van de Hema en een daarvan was het afdrukken van 100 foto’s voor 5,00.
Dus had ik tegen de organisator gezegd, joh laten we er 100 afdrukken voor 5,00 dat is toch geen geld en hij vond het een goed idee. Dus ik kon tegen iedereen zeggen, volgende week kan je ze ophalen.
In het sneeuwweekend kon ik de foto’s mooi bewerken en opsturen naar de Hema.
Afgelopen vrijdag ging ik ze wegbrengen, kon niet eerder dan een uur of 10 en toen waren er al heel wat mensen wezen vragen aan de balie of de foto’s er al waren.
Terwijl ik ze inleverde kwamen er al aardig wat mensen er op af, alsof ze het roken dat ze klaar waren.
Kwam bij het maken van de foto’s ook nog bekenden tegen die daar nu wonen. Een man maakte ik nog een praatje mee, hij woonde altijd dicht bij mij in de buurt en kwam altijd langslopen met zijn hond. Toen ik hem daarover aansprak begon de man te huilen. Vond het zo zielig en dacht had ik maar niets gezegd. Aan de andere kant mag ie natuurlijk gewoon verdriet hebben dat hij daar niet meer kan wonen.
Nou ja vanmorgen kreeg ik al weer een appje dan de redactie van de krant van de zorginstelling die 4x per jaar verschijnt of ik voortaan de interviews voor die krant wilden gaan doen. De tamtam had blijkbaar zijn werk gedaan. Heb geantwoord dat ik even tot januari nog niets ga beslissen maar op zich lijkt het me wel leuk om te doen.
Het is ook dichtbij. Ik zal het nog wel zien.
Eerst me maar eens gaan storten op de kerstmis, boodschappen gaan doen, kijken wat we gaan eten…..  Het ijs en de stoofperen zijn al binnen nu de rest nog…..