Koeriersdiensten….

Vandaag heb ik maar gefungeerd als koerier en wel leuk koerierswerk namelijk mijn twee fotoseries die ik gemaakt had wegbrengen.
Het stel dat twee weken geleden trouwde was nog op vakantie gegaan naar Curaçao en gisteren kreeg ik een appje of ze de foto’s op konden komen halen.
Nu ben ik niet paranoia maar ik had ook geen zin om mensen die net thuis zijn van vakantie, gevlogen hebben, weet ik hoe het daar was, persoonlijk te ontmoeten vandaar dat ik wat anders bedacht.
Ik zei dat ik morgen toch een stuk wilde gaan fietsen (dat was ook wel zo) en dat ik de stick met foto’s wel bij ze coronaproof in de brievenbus zou gooien.
Zij wonen in Papendrecht, dat is zo’n 15 km fietsen bij mij vandaan maar ik vond het ook wel leuk om een stukje te gaan varen. Ging dus naar Krimpen fietsen en nam daar de waterbus naar Papendrecht. Lekker achterop buiten blijven staan, wel fris maar prima te doen. Wat staan fotograferen want langs de Noord is er altijd een hoop bedrijvigheid, zowel scheepvaart als de bedrijven die aan de Noord gelegen zijn.
Wikipedia:
De Noord (vroeger ook wel Oude Merwede genoemd) is een getijrivier in de Nederlandse provincie Zuid-Holland tussen de oostzijde van het eiland IJsselmonde en de westzijde van de Alblasserwaard. De Noord is een zeer druk bevaren scheepvaartroute die het rivierenkruispunt met de Beneden-Merwede en de Oude Maas bij Dordrecht verbindt met de noordzijde van Ridderkerk, waar de Lek en de Noord samenvloeien en de Nieuwe Maas vormen. Bij Papendrecht splitst de Noord zich in twee takken, de eigenlijke Noord en de Rietbaan, met in het midden het eiland Sophiapolder. De stroomrichting in de Noord is afhankelijk van het getij.
Even zoeken in Papendrecht naar het adres. Ben best al aardig wat keren in Papendrecht geweest op de fiets met mijn zus maar dan ben je samen en komen dan vanuit een andere richting. De envelop in de brievenbus gestopt en weer terug gaan fietsen. Zoveel mogelijk direct langs de Noord, dit is niet altijd mogelijk omdat er ook veel industrieterreinen liggen.
Het is best druk met fietsers en wandelaars. Via Alblasserdam ook de Noord blijven volgen en even bij Kinderdijk een stuk langs de molens gefietst. Ik blijf het altijd zo leuk vinden. Even in het zonnetje achter het ziet verscholen op een bankje een paar mandarijntjes op zitten eten. Heerlijk was het, ook daar heel druk met wandelaars en fietsers.


Deel een van de koeriersmissie geslaagd. Twijfelde nog even om de tweede stick met de dikke buikenfoto’s morgen te gaan doen maar dacht ach ben nu toch bezig ga nog maar even verder, opnieuw richting Krimpen gegaan en ook daar de stick in de brievenbus gedeponeerd.
Nog een paar boodschappen gedaan en weer naar huis gaan fietsen, een ruime marathon 43 km gefietst en een kleine 5 uur buiten geweest en dat voelde ik wel toen ik binnen kwam.
Was toch best wel wat verkleumd maar een warm mok thee deed wonderen.
Kreeg echt zulke enthousiaste reacties, ze waren alle vier heel blij met de foto’s. En het leuke was dat ze ook zo enthousiast waren over een aantal foto’s die ik in zwart/wit aangeleverd had. Dezelfde ook wel in kleur maar ook een zwart/wit versie er van. Ik vind het zelf ook wel wat hebben vaak.
Afijn vier blije mensen en ik ook dat deze missies weer geslaagd zijn.



Hoe een koe ?? een haas vangt

116878561_10213237548132185_7895132020255865716_oIk vind hazen leuk, vaak als ik met mooi weer ’s avonds nog een avondrondje door de polder ga fietsen zie ik ze springen, huppelen of gewoon lekker in het zonnetje zitten. Een enkele keer zie ik ze een sloot overzwemmen en ooit zag ik een jong haasje bijna bij mijn voeten zitten zich angstvallig stil zat te houden met zijn oren plat.
Kortom ik heb wel wat met hazen.
Het bovenstaande spreekwoord snap ik dan niet helemaal want ik kan me echt niet voorstellen dat een koe een haas zou vangen. Bovendien zijn koeien volgens mij vegetariërs hoewel er met het gras ook wel eens een beestje mee zal gaan voor de nodige mineralen e.d.
Wat zijn dan wel de vijanden van hazen, behalve de jagers, zo heel veel zou ik er niet op kunnen noemen en daarom was ik helemaal verrast vandaag toen ik foto’s zag op de FB fotosite van de Krimpenerwaard.
Een FB site die nog niet zo lang bestaat en waarbij mensen die net als ik regelmatig in de polder rondsjouwen en graag fotograferen foto’s plaatsen die allemaal in de Krimpenerwaard gemaakt moeten zijn. Ik zie er de mooiste dingen langskomen en er worden ook wel ervaringen uitgewisseld.
Vandaag zag ik iets dat me ontzettend verbaasde, verwonderde en ik voelde me ook een beetje teleurgesteld want ik had deze vogel echt wel hoog staan.
Want ja deze soort brengt toch al van oudsher de baby’s rond, daar verwacht je toch niet zulke gruweldaden van.
Ja ik heb het over ooievaars. Een ander lid van deze site,  fotografe Teuni Neven,  maakte deze bijzondere en eigenlijk ook wel lugubere reportage van een ooievaar die een haas vangt en opeet. Het lijkt ongelooflijk maar het is echt waar.  Hij deed er een half uur over om hem weg te krijgen was er te lezen. En ik snap dat ooievaars ook moeten eten en dat hij de kikkers en mollen ook wel eens zat is prima hoor. Maar dat dan deze haas het haasje was, niet op tijd was om het hazenpad te nemen om nog maar een paar spreekwoorden er tegenaan te gooien….. toch wel een beetje jammer.
En tja mijn vertrouwen in dat brengen van baby’s begint ook te wankelen want als hij zo’n haas op kan, hoe reageert hij dan als hij eens een wat kleinere en lichte baby moet bezorgen en onderweg trek krijgt !!!!?????  Ik hoop dat zo’n reportage me toch wel bespaard zal blijven 😉 😉 .  (met dank aan Teuni waarvan ik haar foto’s mag gebruiken)

Wie wat bewaart….

Anneke BabyfitiTja mijn moeder was niet van het bewaren, het is dat ik zelf nog wat dingen voor mezelf “gered” heb anders had ik helemaal niets van vroeger gehad denk ik zomaar.
Zij vertelde de laatste jaren nog wel steeds het verhaal van het gedicht dat over mij geschreven was.
Hoe was het verhaal.
Nadat ik geboren was kreeg mijn moeder last van borstontsteking, heel ernstig zelfs en zij kwam in het ziekenhuis terecht. Zij had hele hoge koorts en was dus goed ziek, vertelde dat het bed stond te schudden.
Ik was zo ongeveer een maand oud en ging dus mee naar het ziekenhuis omdat ik ondanks die borstontsteking toch dronk bij mijn moeder. Dat scheen ook beter te zijn anders ging dat ook nog doorwerken als dat stil kwam te staan.
Mijn oudste broer en zus gingen naar mijn oma toe en mijn jongste broer naar een boer in de omgeving. Mijn vader voelde zich zo ongelukkig dat hij zijn hele gezin kwijt was.
Afijn ik was op de zaal met andere vrouwen behoorlijk populair (hoe kan het ook anders hè) want niemand had daar een baby er bij en dan nog zo’n schatje met van die blonde krulletjes……;) 😉 waarvan helaas geen foto’s alleen van horen zeggen. De oudste foto van mezelf is denk toen ik al een jaar was of zelfs ouder.
Maar goed op een gegeven moment ging het beter met mijn moeder. Ze mocht weer op en ging zelf naar het toilet en ze had mij even op haar bed gelegd. Weglopen deed ik nog niet.
Toen ze terug kwam was ik verdwenen. Mijn moeder vroeg “heeft de zuster haar al opgehaald? ”  Zo ging dat nog er waren aparte babyzalen.  Maar er werd alleen maar gelachen door de andere vrouwen.
Een van de vrouwen had mij namelijk gepakt en “verstopt”. Ze had ook een gedicht gemaakt over mij waarin volgens mijn moeder stond dat ze het zo leuk vonden dat ik daar was bij al die vrouwen op de zaal (die natuurlijk hun eigen kinderen misten).
Mijn moeder vertelde dat ze het zo jammer vond dat ze dit gedicht niet bewaard had. En ik had dat natuurlijk ook leuk gevonden.
Anneke, Mart, Kees en JannieNa ruim drie weken, net voorbij de watersnoodramp mocht ze weer naar huis met mij. Ook de andere kinderen kwamen weer thuis. Mijn jongste broer ( 1 ½  jaar oud) wilde niets weten van mijn moeder, hij had het goed naar zijn zin gehad bij die boer. Hij zag er welvarend uit toen hij thuis kwam. Daar was ze heel verdrietig van maar natuurlijk was hij zo ook weer gewend.
Zelf heb ik wat schooldingen van de middelbare school bewaard, een paar poppen en dat is het wel. Zelf heb ik van Peter mappen vol knutseldingen, van de voetbal, schooldingen en het goede speelgoed zoals Lego en wat andere dingen nog. Kortom van alles bewaard dan kan ie zelf bepalen wat ie er mee gaat doen….. want wie wat bewaart die heeft wat.

That’s where friends are for

7985650-cd-s-en-dvd-s-computerschijven-geïsoleerd-op-witZit nog steeds in de opruimfase en zo vond ik deze week ook nog een grote doos vol met CD’s en DVD’s van Peter.
Vandaag mooi weer om die eens op te gaan ruimen. Gooi ze niet weg, dat mag ie zelf doen maar ga ze wel even uitzoeken voor hem. Weet dat hij daar toch geen tijd voor heeft of zich geen tijd voor gunt want het is best een hele klus. Denk toch wel zo’n ruim 100 exemplaren even na moet kijken. Sommige gaan heel snel daar staat alleen muziek op.
Maar er zitten ook nog een aantal foto cd’s tussen.
De meeste foto’s had ik zelf ook maar kwam toch ook nog wel een aantal foto’s tegen die ik nog nooit gezien had (konden misschien niet door de moedercensuur destijds).
Foto’s van de vakanties met zijn vrienden. Foto’s van de jaren dat ze altijd in ons huis oud-en nieuw vierden. Wij wonen dicht in het centrum zodat ze mooi bij ons tot een uur of 1 met zijn allen feest konden vieren en daarna naar het café gingen waar dan ’s nachts een feest verder was. Altijd kwamen ze op Nieuwjaarsdag met zijn allen weer terug om de zooi (echt een zooi) op te ruimen.
Peter heeft een aantal vrienden al vanaf dat ze samen gingen voetballen dat betekent vanaf een jaar of 6/7 jaar.
Nu inmiddels bijna allemaal getrouwde/samenwonende huisvaders zo grappig om dat te zien toch maar de vriendschap is nog steeds gebleven.
Zie ze nog gaan hun eerste vakantie op een camping in Renesse. Wij als ouders brachten ze weg met een aanhanger met de fietsen er op. Ook daar zijn de foto’s van.
Natuurlijk is het minder geworden maar een paar keer per jaar spreken ze toch weer met elkaar af voor een “mannenavondje”.
Het was en is altijd een leuke vriendenclub zo gebleven en wat nog belangrijker is de vrouwen kunnen het ook goed met elkaar vinden. En op verjaardagen zie ik ze dan ook weer.
vrienden-600x600Foto’s van Peter met zijn eerste relatie/vriendin toen hij nog heel jong was een jaar of 16 denk ik. En het grappige is dat ik bij een foto cd ook foto’s van Chantal zie uit die tijd, hoe grappig is dat toch dat zij toen ook al in die groep meiden en jongens zat die zo met elkaar uit gingen.
Weet zelfs nog dat ik haar destijds een keer naar huis gebracht heb toen ze een keer met Peter meekwam omdat ze geen vervoer had naar huis.
De eerste keer dat hij zeg maar zo’n 10 jaar later voor het eerst weer met Chantal thuis kwam om haar voor te stellen wist ik nog precies waar ik haar destijds gebracht had.
Even komt alles weer terug van die tijd. Hoe leuk is dat op zo’n stormachtige dag al viel het hier (vond ik tenminste ) nog wel mee allemaal.

Yo ho Yo ho

Kerst 11 (Middel)Vandaag had ik me aangemeld om te helpen bij de Kerstmarkt in het zorgcentrum bij ons op het dorp. Altijd leuk daar en ze hadden nog wat extra handen nodig.
Afgelopen dinsdag bij de vrijwilligersavond hadden ze al gevraagd of ik foto’s wilde maken van de Kerstman die deze dag ook aanwezig zou zijn.
Twee jaar geleden heb ik dat ook eens gedaan en dat was zo leuk om te doen vandaar dat ik er ook wel zin in had. Kerst 36 (Middel)
Bovendien was het toch geen fietsweer vandaag en kwam het zo mooi uit.
Meteen uit mijn werk er naar toe gegaan en de Kerstman was bijna in vol ornaat alleen zijn pruik en baard die zagen er niet echt uit. Dus dook een van de medewerkers in de doos met net opgeruimde Sinterklaas spullen, vond daar baard en pruik en inderdaad dat zag er een stuk beter uit.
Kerst 42 (Middel)Ach zullen we maar denken, het blijft een beetje in de familie tenslotte.
Met een schaal met kerstkransjes van chocolade moesten we de mensen over halen om op de foto te gaan. Nou dat was geen probleem hoor, zelfs zonder chocoladekransjes wilden veel mensen graag op de foto. Wel even informeren welke bewoners wel of niet op de FB pagina van de zorginstelling mochten. (wet op de privacy en terecht natuurlijk).
Tussen twee fotosessies door ging ik even naar huis om de eerste lading foto’s vast op FB te zetten en de mensen aan te sporen om toch nog even langs te komen bij deze kerstmarkt.
’s Middags werd het weer drukker en gingen we nog een rondje foto’s maken. Ook de oudste bewoonster van ruim 100 jaar die ik al eerder een keer had geïnterviewd voor de krant van het zorgcentrum. Kerst 29 (Middel)
“Ik ben nu de oudste” vertelde ze min of meer trots (toen zij 100 werd was er nog een mevrouw die net een paar weken ouder was dan zij) “want die andere mevrouw is overleden”.  Het kwam er wel grappig uit alsof het een soort competitie was. Moest opeens weer aan mijn moeder die er ook altijd zo’n soort trots op was dat ze al bijna en later echt 100 was. Ze zij het vaak tegen mensen die daar voor het eerst kwamen.
Kerst 52 (Middel)Er was nog een hele groep dames allemaal zo rond de 60 jaar denk ik die eigenlijk naar de kerstmarkt in Dordrecht zouden gaan maar door het slechte weer er vanaf hadden gezien. Ze maakten er maar een feestje van in het zorgcentrum. Samen koffiedrinken, wat snuffelen, meedoen met het Rad van Fortuin en tussen de middag nog lunchen ze hadden het prima naar hun zin en droegen goed bij aan de inkomsten van deze dag die helemaal besteed wordt aan extraatjes in de vorm van uitjes e.d. voor de bewoners.
Het was heel gezellig ben weer helemaal bijgepraat met een aantal mensen. Zelf nog even lopen snuffelen na afloop. Leuk om te doen op zo’n saaie grijze regenachtige dag.

Dilemma’s en balen

Bamboorek (Middel)Soms word ik zo overvallen door dilemma’s ook over het schrijven in mijn blog. Als ik de blogs van de laatste maanden zie zijn het toch wel een beetje huis-tuin- en keukenpraatjes en voor mij voelt het toch wel wat oppervlakkig aan. Niet dat ik nou zo nodig de wereld wil veranderen, probeer dat wel op mijn eigen kleine manier, of diepzinnige blogs wil produceren maar toch…
Als ik dan bij andere bloggers lees waarvan er toch wel een aantal flink in de ellende zitten qua gezondheid voelt het toch wel aardig banaal aan om te schrijven dat ik altijd een week last heb van het begin van de zomertijd, een paar nachten slecht geslapen heb.  Voortuin (Middel)Hoe erg is dat nou eigenlijk en ik weet uit ervaring dat het meestal met een flinke week wel weer over is en mijn biologische klok weer een beetje gelijk loopt.
Of schrijven over het feit dat ik vanmiddag binnen korte tijd voor de tweede keer foto’s kwijt ben omdat er weer een kaart vraagt om gedefragmenteerd te worden voordat ik er iets mee kan en daar baal ik dan stevig van.
Vanmiddag had ik een mooie reportage gemaakt van de ooievaars die weer aangekomen zijn en zag ik twee zwanen aan het baltsen, al veel gezien hoor maar dit was wel bijzonder want er was een derde zwaan die steeds mee ging doen.Bloempot tuin (Middel)Het was zo’n prachtig gezicht, twee vrouwen die om de gunst van een man hun beste vleugetjes voor zetten.
Ik kon gewoon alle foto’s nog even terwijl ik daar zat aan de rand van de weg terugkijken en opeens zonder dat ik iets geks met mijn camera deed zegt ie geen contact met kaart defragmenteer.
Al weet ik er zijn gewoon heel veel ergere dingen waar zeur ik  nou toch over. De ooievaars blijven hopelijk nog een tijdje alleen die zwanen zullen geen triootje blijven ga ik zomaar van uit. Hoewel je weet het maar nooit met zwanen toch?
Of voor de zoveelste keer jubelen dat ik zo heerlijk gefietst heb, mijn plantenbakken gevuld met zomerbloeiers. Een aantal leuke nieuwe potten gekocht heb waarvan het theepotje voor mij wel de mooiste is. UIltje 1 (Middel)Kon hem niet laten staan.  Zoveel bijen, hommels, vlinders en andere insecten al weer in mijn tuin en onderweg zag. Lekker nog een uurtje in de zon heb zitten genieten met een kopje thee.
Alsof ik andere mensen de ogen uit wil steken, dat is zeker niet mijn bedoeling, dit is gewoon momenteel mijn leven met veel vrije tijd, zin en energie om te doen en er zo van te genieten. En ik weet ook dat veel andere bloggers echt niet zouden willen dat ik mee ging zitten treuren maar zoals sommige mensen getroffen worden dat raakt met toch wel ook al zijn het “maar” blogvrienden.
En ook wel heel vaak een gevoel van dankbaarheid heb dat ik het allemaal nog kan en mag doen…  dus taterata…….. weer wat foto’s van mijn tuin haha…….

Tuin (Middel)

Aan de klus…

februari_009Pff ben blij dat januari weer voorbij is. Ik denk dat ik dit wel de vervelendste maand van het jaar vind. Hij duurt voor mijn gevoel heel lang, meestal grotendeels grijs en grauw weer….. gauw vergeten maar die maand.
De afgelopen jaren ging ik altijd in januari lopen klussen in huis maar ik ben gewoon klaar. Heb van boven tot beneden alles opgeknapt, geverfd, behangen, verbouwd dus tja het houdt ook een keer op.
Heb deze winter wel veel papierwerk en foto’s opgeruimd, gearchiveerd en hoewel ik dat ook wel leuk vind om te doen ben ik het op een gegeven moment wel heel erg zat om zolang binnen te zitten.
Zoals deze week die zo ontzettend saai was….mijn werkgever op vakantie dus in mijn uppie werken, thuis ook weer in mijn uppie, mijn zus waar ik altijd mee op stap gaat was niet lekker dus ook steeds alleen gaan fietsen, mijn vriendin had deze week ook geen tijd.
Wil niet zeuren hoor maar ben wel blij dat deze week voorbij is en ik morgen lekker weer naar Apeldoorn ga en wat gaan we doe ???? Ja hoor we gaan dit weekend klussen samen. Benieuwd hoe dat zal gaan.
Wim is totaal niet handig maar hij had best wel aardig wat en ook goed gereedschap dus dat moet het probleem niet zijn. Ben al eerder bij hem bezig geweest met het ophangen van wat kastjes en een lamp aansluiten. 24_8428229Toch vandaag al een tasje met handige dingen klaargemaakt om mee te nemen naar hem voor het geval dat……
Er moet een tafel geschuurd worden, nog een paar dingen opgehangen worden en zo nog wat klusjes en heb er best zin in. Het weer is er toch nog niet naar om te gaan fietsen of naar buiten te gaan.
Hoewel het daar wel wit is begreep ik van hem toen we elkaar spraken dus misschien is er nog tijd over om een eindje te gaan wandelen.
Iedereen een fijn weekend en op naar februari,  mooiere dagen met zon en meer warmte graag……

In de foto’s……..

Artiesten (Groot)

Ik zit momenteel een beetje in de foto’s. Voor mijn werkgever die binnenkort 50 jaar wordt ben ik bezig om een fotoboek te maken. Hij organiseert al 10 jaar een feestweek hier in het dorp en ik heb vanaf het begin altijd foto’s gemaakt van de evenementen en de artiesten natuurlijk. Deze feestweek is echt zijn ding en ik weet toch niet wat ik anders kan geven dus vandaag gestart er mee. Zo leuk om te doen maar er gaat wel een hoop tijd in zitten. Heb nu vier jaar gedaan dus nog zes te gaan. Wat een verschillende artiesten heb ik inmiddels al op de foto gezet.
Een andere fotomissie is het inscannen van de foto’s van Angela. Heb de laatste maanden al een paar keer een gesprek gehad met Erica de vriendin van mijn exgenoot Hans ook over Angela. Bij de scheiding heb ik alle fotoboeken gehouden, behalve Hans zijn jeugdfoto’s, dat vond Hans prima en heb altijd gezegd als ie ze in wil kijken of een poosje hebben dat hij ze op kan komen halen.
Dat heeft ie nooit gedaan maar nu is Erica bezig om in hun huis een hoekje in te richten met foto’s van haar en zijn kinderen en daar hoort Angela natuurlijk ook bij. Dus vroeg ze of ik wat digitale foto’s voor haar had. 46 fotosessie Arie
Nu had ik die amper heb er ooit een paar wel ingescand en eigenlijk wilde ik de foto’s toch wel eens digitaal maken. Vind ook wel dat Hans daar ook gewoon recht op heeft als vader.  Dat is eigenlijk nog een grotere klus om te doen maar wel leuk en iedere foto vertelt weer een eigen verhaal en het voelt ook gewoon goed aan om het te doen. Ik word er ook helemaal niet verdrietig van, integendeel eigenlijk.
En met dit herfstweer mooie klusjes om te doen (al ben ik vanmiddag nog wel lekker een uurtje letterlijk uit wezen waaien in de polder) .
Even een stapje naar mijn lezen momenteel weer. Ooit las ik eens een science fiction boek dat enorm veel indruk op me had gemaakt. Maar ben altijd slecht met namen van schrijvers en titels. Weet nog wel dat ik het wel twee of drie keer opgehaald had uit de bibliotheek om te lezen.
Bij het inscannen van de foto’s van Angela was er een bij waar ik met haar in bed lig en ik zie dat er ook een boek bij mijn kussen ligt. Ook toen las ik altijd nog in bed en ik dacht, het zal toch niet dat boek zijn, dat zou wel heel erg toevallig zijn.
Ik vergroot de foto en ongelooflijk het is precies dat boek In de nadagen van Brian Aldiss. En dit lees ik over de inhoud. De mensheid (en ook de meeste zoogdieren) zijn onvruchtbaar geworden als gevolg van straling door atoomtesten in de ruimte. Na verloop van tijd is de Aarde een wereld van oude mensen en het worden er steeds minder…
We volgen de twee laatstgeborenen, Algy alias Grijsbaard en zijn vrouw Martha, op een soort queeste stroomafwaarts langs de Theems, door een welhaast tot de Middeleeuwen vervallen Engeland. En we gaan terug door de tijd naar Grijsbaards jeugd, steeds dichter bij het Grote Ongeluk…41 slapen bij mam a
Het wordt te koop aangeboden op internet voor 2, 00 ex verzendkosten dus ik ga hem bestellen, wil hem gewoon nog een keer lezen.
Denk hoe kan het dat precies dat boek op die foto staat, las in die tijd zoveel boeken maar goed wel leuk natuurlijk dat ik nu wel de titel en schrijver ken.
De eerste weken hoef ik me dus niet te vervelen, hoeft allemaal ook niet in een keer klaar alleen dat fotoboek wel voor 2 december want dan is het grote feest…..helemaal weer zin in.

Bo in town…….

IMG_9058 (2)Vandaag met mijn zussie een rondje gaan fietsen zoals we dat altijd noemen en dit keer viel de keuze op Rotterdam.
Nu spetterde het hier vanmorgen wel wat dus besloten we tot aan de Capelse Brug te fietsen en daarvandaan verder met de metro te gaan.
Op ons gemakkie wat lopen snuffelen en kijken, niks kopen, eigenlijk hadden we ook niks nodig.
Opvallend vonden we wel een aantal denk van oorsprong Deense winkeltjes met allerlei van die hebbedingetjes echt zo leuk om te snuffelen of als je eens een apart cadeautje zoekt.
Eigenlijk zo’n winkel waar je alles kan kopen wat je niet echt nodig heb.
Nou ja daar kan ik de laatste jaren goed met een leeg mandje weer uitkomen.
Eenmaal in de stad werd het weer prachtig weer en we besloten om poffertjes te gaan eten, heerlijk nog buiten op het terras zitten in het zonnetje wat wil je nog meer.
IMG_9057 (2)We zaten net te eten toen opeens Bo van Erven Dorens mij aansprak met een camera man er bij en een dakloze want hij was een programma over daklozen aan het maken.
De dakloze verkocht foto’s van de stad en ik heb er maar een gekocht, daarna kreeg ik wat vragen over Rotterdam, waar we vandaan kwamen en dat soort dingen.
Of ik Rotterdam een mooie stad vond, hoe we er waren gekomen. Het was trouwens een heel aardige man om een praatje mee te maken die Bo.
En lieve lezers uit Rotterdam heb toch gezegd dat ik Gouda een leukere stad vond.
Nou dat zullen ze er wel uitknippen, vraag me ook af wat er van terug te zien zal zijn in het programma. Maakt me ook niet zoveel uit maar vond het wel grappig.
Het ging ook allemaal zo onverwacht en best snel dat we er geen foto van hebben maar ja heb toch even mijn camera gepakt om een foto verderop in de straat waar ze weer stonden te praten te maken.
IMG_9056 (2)Het meisje dat liep te bedienen kwam ook nog een praatje maken, zo in de trand van, zo wat leuk dat u gefilmd werd. En even later zagen we ook Bo van Erven Dorens met zijn ploeg neerstrijken bij de poffertjeszaak om te eten daar. Blijkbaar had hij bij zijn interview aan ons tafeltje ook opeens trek gekregen in poffertjes die trouwens heerlijk smaakten.

Nieuwe tijden…

Vanmorgen is het Huttendorp weer begonnen, lekker weer niet te warm en droog dus niets te klagen wat dat betreft.
Dit jaar zijn er echt een aantal nieuwe dingen ingevoerd door de jeugd en ik vind dat alleen maar leuk dat ze dat initiatief nemen.
Alles hoeft echt niet zo te blijven gaan zoals het jaren geleden gebeurde.
Zo kregen de kinderen ieder jaar een paspoort als ze heel de week meededen, het werkte wel goed alleen moest je iedere dag de kinderen een stempel geven om een beetje controle te hebben wie wel en wie niet betaald had bijvoorbeeld bij het uitdelen van limonade, snoepje of ijsje.

Deze diashow vereist JavaScript.


Die paspoorten werden vaak vergeten en sommige kinderen zagen meteen al kans om hem kwijt te raken.
Dit jaar stelde een van de jeugdige voor om polsbandjes voor de kinderen te bestellen en dat hebben we gedaan.De ouders vonden het een prima oplossing en wij ook best wel.
We hoefden geen paspoorten meer te maken (al vond ik dat altijd wel leuk werk om te doen) en de controle is veel gemakkelijker geworden.
Wat ook nieuw is dit jaar dat alles via FB is gegaan. Andere jaren mochten we op de scholen briefjes uitdelen aan de kinderen en dat werkte wel goed hoor. Maar dit werkt ook goed want we hadden vandaag toch weer ruim 150 kinderen en dat loopt in de loop van de week toch meestal wel op naar zo’n 175 dus wat we andere jaren ook hadden.
Morgen gaan we een speurtocht doen en ook deze gaat niet meer met kaarten en briefjes maar helemaal via de app. Wel een beetje spannend hoe dat zal gaan maar de meiden die dit onderdeel voor hun rekening hebben genomen hebben het uitgeprobeerd en het werkte goed.

Deze diashow vereist JavaScript.


Wat nog wel gebleven is vandaag is het timmeren van een eigen hut door de kinderen (en heel veel ouders) en heel de dag waren ze in de weer om de mooiste hutten te laten verschijnen om ze daarna te gaan versieren en het thema van dit jaar leende zich ook wel goed hiervoor namelijk Hawaii……..
Een antwoord nog op de vraag over de foto’s die ik maak. We hebben als Stichting nog nooit iemand gehad die bezwaar maakte tegen het plaatsen van foto’s op onze Facebook site.  Integendeel eigenlijk ouders reageren (tot nu toe) altijd heel positief op de foto’s en als ik langskom met mijn fototoestel krijg ik ook nooit iets negatiefs te horen. En zou iemand wel bezwaar maken hebben we afgesproken dan halen we die foto weg.