Het verhaal van de kaart

Zit nog steeds in de opruimmodus, ben met mijn bestanden voor de krant bijna klaar en deze vond ik nog wel grappig om te laten lezen.
Over een kaart die je zelf vanuit Frankrijk verstuurde na 38 jaar opeens bij jezelf bezorgd wordt.

kaart2
Onverwachte post

LEKKERKERK  – Het zou je toch maar gebeuren dat je de brievenbus open doet en daar een kaart ziet liggen die geschreven is in je eigen handschrift,  want je stuurt nu eenmaal meestal geen kaart aan jezelf.
Maar de verbazing werd bij mevrouw A uit Opperduit nog veel groter toen ze zag dat het een kaart was die ze bijna 38 jaar geleden verstuurd had vanuit Agay, aan de Franse Rivièra, waar ze toen met man en kinderen op vakantie was.
De kaart was gestuurd naar de familie Jonker, de ouders van mevrouw A,  die op hetzelfde adres woonden destijds waar het echtpaar A nu woont.
Heel veel verbazing bij het echtpaar A hoe zoiets kan,  maar daarnaast bracht de kaart mooie herinneringen naar boven. Herinneringen aan een van de leukste vakanties die ze met de vier kinderen hadden in Frankrijk in een tent op een mooie camping in Agay  waar ze genoten van het zonnige weer en de omgeving.
Ze hebben er totaal geen idee van hoe het mogelijk is dat deze kaart na zoveel jaren opeens met de post bij hen thuisbezorgd is en daar was ik dus ook wel heel nieuwsgierig naar geworden door het verhaal.
Vandaar dat ik gebeld heb met mevrouw Kluck, communicatie adviseur bij Post.NL die mij heel vriendelijk te woord stond en vroeg de foto van de kaart op te sturen om te laten bekijken door een deskundige die de kaart daarna geanalyseerd heeft.  Zij vertelde dat dergelijke bijzonderheden gemiddeld zo’n 3 of 4 keer per jaar gemeld worden bij Post.Nl.
Uit de analyse bleek dat deze kaart die in juli 1974 verstuurd is naar alle waarschijnlijkheid op een verkeerd adres bezorgd is en misschien opeens weer eens een keer tevoorschijn kwam en alsnog door die betreffende mensen op de post is gedaan.
Grappig was ook dat op het poststempel van St. Raphael op juli 1975 stond, in die tijd moesten de “stempelaars”
  de datum iedere dag aanpassen en een slaperige beambte zat dit per ongeluk een jaar verder gezet hebben.
Uit het poststempel bleek dat deze kaart in de regio Den Haag opnieuw gepost is. Dat de kaart uit een oude sorteermachine of bij een verhuizing van een sorteercentrum tevoorschijn is gekomen leek mevrouw Kluck niet aannemelijk omdat dit centrum in den Haag nog steeds op dezelfde plaats is waar het in 1974 was gevestigd is en er daar recentelijk ook geen machines of kasten vervangen zijn. Dus waar de kaart vandaan komt, wie hem opnieuw gepost heeft zal waarschijnlijk niet opgelost worden maar blijft is wel het leuke verhaal dat zeker nog vaak in de familie A verteld zal worden.

Vanmorgen kreeg ik zelf nog een leuke brief, vorig jaar had ik afwijzing van kwijtschelding gehad van de Regionale Belastingdienst met als argumentering dat ik als freelancer onder de categorie zelfstandige viel en daardoor niet voor kwijtschelding in aanmerking kwam. Er stond ook onder dat er geen beroep meer mogelijk was op deze uitspraak. Ik belde nog een paar keer met de dienst maar ze bleven bij hun standpunt.
Op een gegeven moment was ik zo boos omdat ik op onterechte gronden een afwijzing had gekregen en heb toch nog een brief gestuurd met verklaringen van de belastingdienst en de kamer van koophandel waar ik opgezocht had wat zij voor criteria hanteren voor een zelfstandige. En dat ik vond dat ze het verweer op verkeerde gronden hadden afgewezen.  En vandaag kreeg ik het bericht dat het verzoek gehonoreerd is en dat ik alsnog kwijtschelding krijg.  Yes…..Dat is deel een, zit nog steeds te wachten op de gemeente nog niets van gehoord om bij die commissie te komen.  Nog een paar weken dan kan ik ze een brief sturen dat ze het binnen twee weken voor elkaar moeten hebben omdat ze anders een dwangsom moeten gaan betalen.  Maar zover zullen ze het best niet laten komen denk ik. Ik wacht nog maar even rustig af (nou ja rustig??).

De halsbandzwaan vervolg….

Een paar blogs gelezen schreef ik over de zwaan die ik gezien had in de polder met een halsband om zijn nek.
https://gewoonanneke.wordpress.com/2016/10/28/halsbandzwaan/zwanenhalsband1

Ik had toen bericht gekregen dat hij waarschijnlijk uit Frankrijk kwam en dat bleek te kloppen. Ik kreeg bericht uit Frankrijk van een onderzoeksinstantie die deze zwanen van halsbanden had voorzien om te kijken waar ze naar toe gingen. Ik kon daar de code invullen en de rest van mijn gegevens waar ik hem gesignaleerd had e.d. (En dat allemaal in mijn beste Frans met hulp van Wim die in Frankrijk gewoond heeft)
Dit schreven ze en ik kreeg een code er bij waarop te zien was waar hij was waargenomen.
Merci pour votre participation au programme de recensement des Cygnes tuberculés dans le marais audomarois.
De eerste waarnemingen waren in de buurt waar hij geringd is op 01-09-2015 bij de rivier L’Aa. Daar is hij een tijdje blijven hangen tot hij na de winter vertrok richting kust.
zwaan-1-small

De volgende waarneming is in de buurt van Duinkerken op 10 april 2016 vanwaar hij België heeft overgeslagen (althans daar zijn geen waarnemingen gedaan wat weer niet wil zeggen dat hij niet gezellig in het Belgse een tijdje geweest is.  Want hij kwam op 12 juni aan op de Maasvlakte. En ik neem niet aan dat hij er zo lang over gevlogen heeft. Die is gewoon een tijdje aan het feesten geweest in België.

zwaan-2-small

De Maasvlakte werd hem vast te druk vandaar dat hij de rust van onze polder opzocht (niet wetend dat daar al honderden zwanen zitten ) waar ik hem dus zag in oktober.
In die tussentijd zal ie ook nog wel ergens anders geweest zijn maar zijn halsband niet opgemerkt of wel opgemerkt maar niet doorgegeven.

Ik vond het leuk dat ik bericht kreeg van zijn waarnemingen en misschien een klein beetje op deze manier meegeholpen heb aan dit onderzoek naar zwanen en hun mutaties.

 

Weg met de grijsheid…

MeeuwenNa vier dagen in de auto gezeten te hebben had ik gewoon zo’n drang om te fietsen
vandaag dus ik dacht, weer of geen weer, ik ga fietsen.
Meteen ’s morgens al mijn regenjas aangetrokken en toen had ik hem ook nodig. Maar na het werken en nog even wat gekletst te hebben was het droog.
Er staat een harde wind en ik kies er voor om langs de Lek te gaan fietsen, pal tegen wind en op de Lek zie ik de golven al komen, zoals de vooruitzichten zijn moet het vannacht gaan stormen.
Ik merk dat de gebeurtenissen in Frankrijk toch ook nog wel in mijn hoofd zitten, bovendien is zondag mijn moeder weer gevallen en dat wordt toch wel zorgelijker nu. visdief
Dus is fietsen voor mij een mooie gelegenheid om mijn gedachten te laten gaan en hopelijk mijn hoofd leeg te maken.
Naast me vliegt een meeuw, hij kiest er voor om tegenwind laag naast het talud van de dijk te vliegen om wat uit de wind te zijn.  Hij blijft maar naast me vliegen, zo nu en dan even hoger en zwevend op de wind. Een prachtig gezicht.
Het doet met denken aan het nummer van Klein Orkest “Over de muur” . Alleen de vogels vliegen van oost naar west Berlijn, worden niet beschoten, ook niet teruggefloten.
Als ik op het winkelcentrum kom zie ik een aantal asielzoekers binnen komen. Ik zie de mensen reageren. Sommige die letterlijk om lopen te kijken alsof ze iets heel bijzonders zien.
Ik bagatelliseer niets want ik heb ook best soms angst van hoe het allemaal zal moeten gaan in de toekomst. Hoe zal de inburgering gaan en zijn daar ook verkeerde mensen bij die in ons land misschien zo’n ellende aan kunnen richten. Meeuwen1En heel egoïstisch hopend dat daar niemand bij zal zijn die mij lief is. Hoe zal de toekomst voor mijn kind en zijn lief zijn.
Aan de andere kant kan ik me voorstellen wat moet dat voor die mensen een bevrijdend gevoel zijn om uit een oorlogsgebied weg te zijn.
Het zijn allemaal dubbele gevoelens die ik heb.
Ik ga bij de Hema lekker wat eten en zitten puzzelen, het lukt me om me helemaal af te sluiten van de wereld. Op de achtergrond hoor ik Sinterklaasliedjes zingen. Een klein meisje trekt haar moeder mee het restaurant in waar drie zwarte pietjes staan. Ze heeft een leeftijd dat ze helemaal vol in het geloven zit. Vertederend, dat moet blijven ook al krijgen de pieten dan misschien wat andere kleuren erbij.
Als ik zo om mij heen kijk zie ik ook dat de mensen variatie in kleuren krijgen door de mengeling van allerlei nationaliteiten. En ik denk, daar is toch niets mis mee.
Naar huis fietsend heb ik de wind in mijn rug, het gaat steeds harder waaien maar het blijft droog tot ik thuis ben. Heerlijk !! Ik ben letterlijk en figuurlijk helemaal uitgewaaid, mijn hoofd is leeg en heb energie gekregen. Thuis ga ik meteen aan de slag met mijn to do lijstje op tafel af te werken.
Fietsen,  ik heb het gewoon nodig, weer of geen weer.
Visdief duoFoto’s @nnemei Onderste foto van twee visdieven is een collage.

Ieder mens heeft een verhaal

Gisteren ben ik voor de eerste keer naar een bespreking van mijn nieuwe vrijwilligerswerk Djjjjjjjjgeweest voor RTV Krimpenerwaard.
Van gedachten gewisseld wat er gebeuren nog moet, hoeveel tijd het gaat kosten en wat ze voor werk voor mij in gedachten hebben.
Nou het blijkt dat de grote lijnen wel uitgezet zijn maar dat er nog wel aardig wat te doen is om alles een beetje structuur te gaan geven. Maar dat is logisch ook als je nog maar zo kort geleden bent samengegaan met 2 andere lokale omroepen.
Maar zo op het eerste gezicht ook wel leuk om daar een bijdrage aan te leveren. Een beetje organiseren en regelen van dingen zijn wel zaken die me liggen.
Vanmiddag in de loop van de middag komt mijn schoondochter en we zitten samen vol verbijstering te kijken naar de beelden op televisie.
Wanneer zullen ze wat gaan doen denk je vraagt ze aan mij en ik antwoord dat ik verwacht dat ze dat wel zullen doen voordat het donker wordt en het zicht beperkt dus moeilijker om alles in de gaten te houden. En dat gebeurt even later ook.
Toch weer een groot aantal doden, wat een vreselijk drama is het zeg, zoveel mensen die in verdriet gedompeld worden en die mensen die in doodsangst gezeten hebben. Die zullen ook halswerk hebben om hun normale leven weer op te pikken.
En dan gaat het gewone leven ook weer door, zo gaan de dingen nou eenmaal al blijft er wel een stukje onrust voor de toekomst in mij zitten.
Mijn schoondochter gaat even lekker onder de zonnebank en ik ga mijn zoon ophalen bij de bushalte. Het is vreselijk slecht weer, veel regen en een harde wind.
We gaan gezellig met zijn drieën eten. Ik had verse groentesoep, Focaccia brood, twee zachte kaassoorten, een Toscaanse salade en kipfilet stukjes met pindasaus. (Ik ken mijn pappenheimers, zelf zou ik liever tomatensoep hierbij genomen hebben).
Ik zie dat ze duidelijk verrast zijn omdat ik meestal gebakken aardappeltjes met groenten en vlees maak als ze komen eten hahafoccacia brood. Leuk om te zien en ze zitten er van te smullen.
Wat is het toch gezellig om zo samen te eten, beetje kletsen, alles op ons gemakkie zo.
En vanavond doe ik niets meer, ga even op mijn tablet zitten kijken naar de uitzending van gisteren van Wie is de Mol.  En vanavond duik ik snel mijn bedje in. Morgen ga ik even in de studio kijken bij een uitzending. Ben benieuwd, ze hadden nog gevraagd of ik al in de uitzending wilde komen maar daar heb ik nog helemaal geen zin in. Eerst maar eens kijken hoe alles gaat lopen en in zijn werk gaat. Dan kan het altijd nog een keer.