Levensboeken…..

Eenden in riet (Middel)

Gisteren heb ik de workshop bijgewoond over het schrijven van levensboeken en ik moet zeggen het was heel boeiend en de journalist die het verzorgde had heel wat tips en trucs om een boek nog boeiender en leesbaar te maken. Het was in Bergambacht en dat is een dorp zo’n 10 km bij mij vandaan. Het was een groep met voornamelijk dames, er was een heer bij, die al bezig waren voor andere mensen een boek te schrijven, dus een soort ghostwriters.Scholekster worm (Middel)
Vond het echt de moeite waard om daar bij te zijn. Leuke mensen ook en wat een verhalen hoor je dan weer, ervaringen van die dames.
Zoals de mevrouw die een boek schreef voor iemand die twee Tia’s had gehad en als ze dan het interview uitgewerkt had en het verhaal geschreven en het die mevrouw liet lezen zei ze steeds, dat heb ik niet gezegd.  Ook wel triest maar ook wel grappig natuurlijk, ben benieuwd of ze er nog in slaagt ook een boek af te krijgen zo.
Rotganzen (Middel)Nu weet ik niet precies wat de mevrouw van de Stichting die me hier voor benaderd heeft precies wil, of ik voor mensen zo’n boek ga schrijven of andere mensen ga stimuleren en ondersteunen om dit te gaan doen.
Had afgesproken dat ik na deze workshop contact op zou nemen om daarover een gesprek te hebben dus dat ga ik dan ook doen.
Op de heenweg er naar toe zag in onderweg dat de lente aardig aan het toeslaan is, baltsende futen, zag weer de eerste scholeksters, heel veel rotganzen in de weilanden. Lammetjes (Middel)De boeren zullen er een spatie tussen zetten denk ik dus rot ganzen want ze zijn er niet zo dol op. De eerste lammetjes in de wei.
Was toch nog maar even afgestapt hoewel ik niet al te ruim in de tijd zat, was ’s morgens eerst ook nog wezen zwemmen dus een druk programma. (trouwens de heel afgelopen week al ) Lammetjes 2 (Middel)
Maar die lammetjes zo grappig het woord dartelen past er precies bij. Die kleintjes nog met de navelstreng er aan echt met vier pootjes de lucht in springen. Het ultieme lentegevoel dus. En de scholekster met een dikke worm in zijn snavel pikte ik ook nog even mee. Vanmiddag zag en hoorde ik de eerste grutto’s weer. Het was te regenachtig om mijn camera te pakken maar morgen hoop ik ze toch weer even te spotten.
Wat is het voorjaar toch (voor mij in ieder geval wel) een prachtig seizoen van belofte.
Rotganzen 2 (Middel)

We worden nog beroemd….

OIMG_2115 (2)nze Krimpenerwaard is de laatste week aardig op de kaart gezet. Sowieso natuurlijk door Patrick Roest die eerst zilver en vandaag een bronzen medaille won op de Olympische spelen. En daarna was er eerst een kleine geelpootruiter die aardig wat mensen onze richting opbracht, gisteren en eergisteren schijnt er dus een bastaardarend (nog nooit van gehoord)  gesignaleerd te zijn.
En dat bracht aardig wat vogelmensen op de been die soms uren stonden te wachten of ie weer ergens te zien was. Een man vertelde voor de lokale televisie dat hij de ene dag vier uur zonder resultaat had staan kijken en de volgende dag weer een aantal uren met resultaat.
Ik kan me daar echt niets bij voorstellen hoor om uren te gaan staan wachten om een vogeltje te zien, bij mij zijn het altijd toevallig ontmoetingen en soms wel als ik weet waar vogels regelmatig komen dat ik wel eens ga kijken. Maar meer dan een kwartier of zo investeer ik er niet in. Ik heb hem dus ook niet gezien.
Of het moet een mooie zonnige zomerdag zijn dan ga ik ook wel gerust een uurtje zitten kijken bijvoorbeeld bij de zwarte sterns, futen, visdiefjes of andere broedende watervogels.
Vandaag zou ik gaan zwemmen maar mijn vriendin belde af omdat haar auto het niet deed, vervelend voor haar maar heel eerlijk gezegd vond ik het niet zo heel erg. Ben lekker gaan fietsen het was prachtig weer. Beetje rondkijken een kleine 30 km fietsen, bakje doen, nog wat snuffelen in de kringloopwinkels.  Gewoon een heerlijke dag die afgesloten werd met een bezoekje vanavond aan Yenthe. Samen met mijn exgenoot en zijn vriendin even gedag wezen zeggen want ze gaan al een weekje op vakantie naar de wintersport. Ik vind het rijkelijk vroeg maar goed, de jeugd denkt daar anders over.
Ze gaan met de hele familie van Chantal en rijden ook met haar ouders mee, doen nog een overnachting onderweg dus zal best goed komen allemaal. Maar ik moet dan natuurlijk wel een dag of 10 zonder Yenthe doen. En mijn voorstel om haar maar thuis te laten en mij op te laten passen werd niet gehonoreerd. 😉
Nou ja heb dan maar aangeboden om een paar keer even de post op te gaan ruimen en kijken of ik nog wat kan doen daar en dat werd wel in dank aangenomen. Hoop ook dat ze een mooie tijd hebben met elkaar en dat zal best wIMG_2131 (2)el hoor. En tenslotte zijn 10 dagen ook zo weer om. Komend weekend weer naar Apeldoorn, ze geven prachtig winterweer op dus heel veel zin in. De laatste dagen ook niet veel foto’s gemaakt. Het is wel prachtig in de polder momenteel, veel vogels die al voorjaarskriebels hebben, die al weer samen gaan scholen met elkaar in open water.  Zag vanmiddag weer een zwaan die het ijs nog probeerde te breken. Kortom………. heerlijk winterweertje zo en hopelijk voor de kinderen dat het even blijft vriezen zodat ze volgende week als er schoolvakantie is lekker kunnen schaatsen.

Woningkrakers actief……

Gisteren weer even een knuffelsessie gehad bij Yenthe en heel gezellig met Chantal thee gedronken. Wat is ze al gegroeid en ook zoals ze nu al kijkt bijna een maand oud wat verandert dat toch snel.  Zo ontzettend leuk en lief.
Onderweg naar huis fietsend zag ik twee futen bezig met een nest in te richten. Fraai verscholen achter takken. Ik ging even wat foto’s staan maken. Ze gingen samen van het nest af om takken te gaan halen en toen ze terugkwamen was hun nest gekraakt door een meerkoet. Heel eerlijk gezegd hoopte ik dat het een mooie vechtpartij werd tussen die futen en de meerkoet. Maar dat gebeurde niet, de futen dropen weer af….. jammer haha.
Dat inspireerde me weer tot dit stripverhaal………

Op eigen vleugels….

REiger 3 (Small)Ik weet bijna zeker dat ik er al eerder eens een blogje over geschreven heb maar wat ik vandaag zag vond ik wel zo bijzonder dat ik het toch nog een keer ga proberen te beschrijven.
Heel lang bleef het vandaag grauw en grijs, even dacht ik tussen de buien door te gaan fietsen een stukje maar had net mijn fiets buiten gezet toen het al begon te storten.
Dus maar was andere ook nuttige dingen gaan doen (wordfeuten, tv kijken, niksen whaha).
Maar om half 4 zag ik echt wel wat blauw in de lucht komen dus meteen op mijn fiets gestapt en het was inderdaad droog. Even een paar boodschappen gedaan tot het weer droog was en daarna even een lange route door de polder genomen.
Zoals ik ook al eerder schreef is het rustig in de polder, zag wel een reiger boven op een hek zitten, hij zat een beetje te poetsen en te drogen in de zon, vond het wel een leuk plaatje en stapte even af om een foto te maken. Aan de overkant zaten nog een echtpaar zwaan die ook al weer zonder jongen waren samen lekker in het zonnetje te poetsen ook een plaatje waardig.

En een jonge meerkoet was ook alleen en sloeg zijn vleugels uit.

 

Terwijl ik dat stond te doen hoorde ik opeens een herrie naast me en zag een familie Fuut, Pa, Ma en twee jongen. De jongen waren praktisch al net zo groot als Pa en Ma en blijkbaar vonden die het wel genoeg want als de jongen in de buurt kwamen joegen ze deze weg. Ga je eigen weg maar leek de boodschap. Maar deze pubers hadden daar nog helemaal geen zin in en iedere keer zag ik ze weer terugkomen.  Zich echt onderdanig opstellend naar de ouders toe, laag in het water en zo naar hen opkijken of ze wilden zeggen, ach laat ons nog even bij jullie zijn.


Het was een jagen en duiken van jewelste en opeens zag ik Pa met een mooi baarsje naar boven komen. Hij zwom er mee weg maar een van de jongen probeerde toch nog of hij hem niet wilde geven en verrek hij kreeg het nog voor elkaar ook want even later zag ik hem triomfantelijk wegzwemmen met het baarsje in zijn bek. Wel gevolgd door de andere, het was echt een komisch gezicht maar hij gaf hem niet meer af. Misschien het laatste visje dat hij van zijn ouders gekregen heeft want ik denk dat ze er aan toe waren om op hun eigen vleugels te gaan.

Ik kon het niet laten…..

Heb echt de afgelopen week veel gedaan, ben altijd wel een bezige bij maar ben druk bezig geweest zowel binnen als buiten, voor de krant en ook mijn zus nog een keer wezen helpen.
Maar het begint er nu een beetje op te lijken overal.  In de tuin staan inmiddels de planten die ik er in wilde hebben. Zo’n beetje alles uitgepoot in de tuin en alles doet het met de regen van de laatste dagen best goed eigenlijk. Nu nog wat warmte er over heen graag…….heel graag. Want wat blijft het nog koud vind ik steeds.
Vandaag had ik nog de straat voor het huis op mijn lijstje staan om het onkruid tussen de tegels uit te halen.
Mijn buurman doet helemaal niets aan zijn tuin en die staat vol met paardenbloemen, er zijn een aantal van die wilgen opgekomen en nog meer van dat lekker uitzaaiende spul dat er geen moeite mee heeft om ook op mijn straat op te komen en lekker uit te zaaien.
Had al eens gevraagd of ie in ieder geval de paardenbloemen weg wilde halen maar ja heb hem al bijna twee weken niet gezien of gehoord, waarschijnlijk op vakantie, geen idee maar goed de tuin is zijn allerlaatste prioriteit.
En ik kan me dat wel voorstellen ook hoor, toen mijn ex en ik pas getrouwd waren stond het gras en onkruid ook hoog tussen de tegels en in de tuin. Het interesseerde ons gewoon helemaal niets.
Mijn moeder ging een keer stiekem het onkruid weghalen omdat ze iemand had horen vertellen dat het bij ons zo’n “zootje” was.
Iedereen kan veranderen dat zie je maar het is ook bij mij goed gekomen of niet, net waar je van houdt.
Maar goed vanmorgen was ik zo bezig en opeens begon het te kriebelen. Vorig jaar had ik dat ook een keer gedaan, eerst gevraagd hoor en de buurman vond dat prima, en de paardenbloemen weggehaald. En vandaag heb ik het weer gedaan al die paardenbloemen er uitgestoken. Een braam die helemaal over mijn tuin heen groeide al gesnoeid en de drie wilgentakken die al aardige bomen werden en tegen mijn hek aanstonden afgeknipt.  De rest staat mij er best. Heel eerlijk moet ik zeggen dat ik er ook vaak leuk “onkruid” vind staan. Want tenslotte wat is onkruid en wat is het niet.
Nu staat het grind van hem dus nog vol met madeliefjes, viooltjes, akeleien en nog wat waar ik de namen niet van ken.
Na een paar uurtjes werken ziet mijn voortuin er weer spic en span uit. Iemand die langskomt vraagt zelfs of ik een nieuwe straat heb.
Dat is trouwens wel het leuke van het werken in de voortuin, je krijgt steeds mensen die een praatje komen maken. Moet ik eens vaker doen. Voorlopig kan ik weer ff vooruit hoop ik wat het onkruid betreft. Meteen de ramen even zemen…het moet niet gekker worden.
Vandaag is mijn lief gekomen en ga ik lekker een rustig weekend hebben met hem (hoop ik) en uitrusten en als het kan wat mooi weer dat we in de tuin kunnen zitten en eten, dat lijkt me wel wat. Iedereen een fijn weekend en geniet van het mooie weer (als ze weerprofeten tenminste gelijk hebben).
O ja vandaag ook nog even bij “mijn” futen wezen kijken, er waren inmiddels toch vier spruiten uit het ei gekropen. Zo mooi om te zien zeker als ze dan proberen weer op de rug van pa of ma te klimmen. Schitterend. Ik zag trouwens dat pa of ma een plukje veren in de snavel had, dat natmaakte en ook aan de kids op de rug gaf. Dat had ik nog nooit gezien, wat een leuk gezicht…… Tegenover de futen in het weiland stond een witte reiger zo heerlijk tussen het hoge gras, een mooie gezicht.

Gewoon zo mooi….

Niets liever dan na hard werken zoals vandaag toch even nog gaan fietsen. Voor mij is dat echt ontspanning.
Even een bakje bij de Hema en nog wat boodschappen doen en op de terugweg rustig door de polder fietsen.
Gaan kijken bij “mijn” futen die ik een aantal weken geleden op de foto zette toen ze druk bezig waren een nestje te bouwen. En als ik in de buurt ben zie ik opeens een kopje boven de veren ma Fuut uit komen.

IMG_2880 (2) (Medium).JPG

Een kopje maar, dus misschien moeten er nog meer eieren uitkomen of hebben ze “gekozen” voor een enigst kind. Wie zal het zeggen.
Hoewel het best koud is ga ik even rustig in het hoge gras zitten, weinig bewegen zodat de moeder niet gestoord wordt of onrustig want ik wil niet dat ze door mij van het nest af zou gaan. Ik zit echt te genieten. Een paar meter verder zit ook nog een meerkoet op haar nest en ook daar zie ik even later een klein rood pulletje in het nest zitten.
Ga nog wel eens kijken of het gezin nog verder uitgebreid is met meer jongen of dat het hierbij gebleven is.
Ben wel helemaal verkleumd maar waar mooi is het toch om daar naar te kijken, heerlijk en met een goed gevoel fiets ik de laatste kilometers weer naar huis toe.

Eerste serie een aantal weken geleden en de laatste serie vandaag………….

Lief en leed in de vijver..

Een heerlijke dag vandaag, lekker rustig opgestart en daarna een eind gaan fietsen.
Onderweg heerlijk een tijdje in het gras gezeten, gekeken naar een echtpaar Fuut dat druk bezig was een nestje te bouwen. Met op nog geen meter afstand meerkoeten met dezelfde intentie.
Een van de meerkoeten had op een gegeven moment zo’n grote stok gevonden, hij zwom eerst linksom, daarna rechtsom om maar te proberen om hem op zijn nest te krijgen. Een kostelijk gezicht.
Het nest van de futen werd door ma fuut nog afgekeurd, te diep nog in het water liggend, tenslotte moeten de eieren wel droog blijven. Dus nog even slepen pa met wat materiaal om het nest groter te maken.
Thuis in de vijver is het al niet anders, ik hoor de padden al brommen als ik de tuin inkom en als ik even mijn camera pak zie ik hier en daar al wat padden met paddenritten. Niet zo veel als vorig jaar.
Ondanks dat ga ik toch wat rommelen in de vijver, vorig jaar heb ik het hele jaar tegen het kroos aangekeken dus dat wil ik dit jaar voorkomen door het meeste er al uit te vissen.
De padden, kikkers en salamanders zitten toch in het ondiepe gedeelte dus die hebben er niet zo’n last van.
Er is heel veel alg in de vijver waarvan ik ook probeer zoveel mogelijk er uit te halen. Bijvullen een keer en nog een aantal netten met bagger er uit gehaald. Goede mest voor de tuin.
Bij het ophalen van mijn pomp die ook helemaal onder de alg zit zie ik iets wat ook eigenlijk ieder jaar gebeurt namelijk een aantal stekelbaarsjes en ook een salamander die te dicht bij de inlaatgaten is gekomen en zo naar binnen gezogen is. Een raar gezicht eigenlijk alleen nog wat kopjes die uit de gaten steken.
Getver, ik zou ook niet weten hoe ik dat zou kunnen voorkomen, of misschien nog een fijner net er omheen doen maar de pomp moet ook wel genoeg water aan kunnen zuigen om te zuiveren. Hoewel ik ook weer jonge stekeltjes zie vind ik het toch altijd wel een rot gezicht.
Ik spit nog een stronk er uit, nu heb ik er nog twee te gaan, een per week is wel voldoende want na afloop heb ik gewoon weer een paar dagen nodig om een beetje bij te komen. Het is best een zwaar werk.

Ga best merken met dat soort klussen (al wil ik het niet toegeven) dat ik geen 18 jaar meer ben.  Probeer nu ook wel dingen aan te gaan planten die wat minder onderhoudsintensief zijn en voorlopig een tijdje meekunnen. Nog genoeg werk te doen in mijn tuin maar als het nog een tijdje zulk weer blijft is het heerlijk om te doen
Maar goed, niet zeuren, het is weer gelukt, een warme douche en wat spiergel doet wonderen, de vijver ziet er weer mooi uit en het laatste uurtje pik ik even op mijn stretcher zitten in de zon die nog lekker in mijn tuin schijnt. Het is in de vijver al net als het leven zelf, lief en leed liggen dicht bij elkaar. Ook hier.