Koeien en regeltjes…….

Zwarte KalfjesAfgelopen zondag kwam ik langs het weiland waar zwarte koeien in staan, ik had me steeds voorgenomen om er een aantal foto’s van te maken. Niet dat ik het mooie koeien vind maar wat ik wel heel goed vind om te zien is dat de kalfjes er ook nog bijlopen. Al vind ik het wel een gekke tijd voor kalfjes, die verwacht ik toch meestal in het voorjaar te zien.
Ik stond zo bij het hek te fotograferen toen er een auto naast me stopte. “Vind je ze mooi” vroeg de jongeman die in de auto zat.  “Mooi niet zei ik maar wel goed dat de kalfjes er nog bij lopen, zijn die koeien van jou”.
Hij vertelde dat hij inderdaad de eigenaar van de koeien was en zo kwam ik met hem in gesprek over het houden van koeien, de regels, de instanties die soms tegen elkaar in werken en het moeilijke maar ook mooie vak van boer.
Een open en eerlijke kerel die aan de ene kant natuurlijk geld wilt verdienen aan zijn dieren en aan de andere kant kreeg ik ook een menselijke kant te horen die er voor zorgde dat de kalfjes bij hun moeder bleven en dronken.
Het zijn Galloway koeien die gehouden worden voor het vlees. De kalfjes worden nu geboren zodat ze straks de stal in kunnen zei hij. Trouwens vertelde hij de dieren regelen het ook zelf want bij de koeien liepen ook twee stieren. En zei hij “als de koeien niet willen komen er geen kalfjes”.  Net mensen ;).
Hij vertelde dat hij op zijn weilanden bomen geplaatst had omdat dit ras een dikkere vacht heeft en zwart en in de zomer hebben ze dan eerder last van de warmte. Onder de bomen konden ze dan in de schaduw liggen.  Maar toen hij dat gedaan had werd hij door een andere instantie weer gekort op het mest rijden zodat hij weer gedwongen werd de bomen om te zagen omdat hij anders zijn mest niet kwijt kon.
Hij vertelde ook dat hij de kalfjes die geboren worden (en normaal moeten die meteen voorzien worden van oormerken) eerst even laat lopen tot ze iets groter zijn en ze dan allemaal tegelijk merkt.
Een keer was er bij een van de kalfjes een oormerk of uitgegaan in ieder geval weg toen hij controle kreeg. Ter plaatse werd het kalf, dat helemaal niets mankeerde, door de controleur doorgeschoten. Mocht ook niet gegeten worden. En toen de man vroeg of hij hem dan aan Blijdorp mocht schenken, zodat de dood van het dier toch nog een doel had, werd dat ook geweigerd.
Hij vertelde me ook over het soms wel heel valse sentiment van mensen ten opzichte van dieren. Zijn zus die in Rotterdam op school zit had een keer een werkstuk over de boerderij gemaakt. Haar klasgenoten kwamen kijken op de boerderij maar zelfs de leerkracht was er vies van en vond het allemaal maar smerig die koeien zo.
Terwijl ze wel graag een goeie biefstuk bij Albert Heijn kopen, zei de man, dat komt toch van diezelfde koe.
Zo vertelde hij me nog veel meer verhalen, het was echt een leuk gesprek.
Ook over een kippenfokkerij waar hij eens geweest was, dat is echt verschrikkelijk hoor, zei hij. Zelf kocht hij  een keer per jaar 150 kuikens voor eigen gebruik en familie. Dan liet hij ze 3 jaar gewoon langzaam opkweken in een schuur bij hem. Dan moet je het vlees eens proeven zei hij, dat smaakt heel anders dan van die plofkippen. Alleen de mensen willen de mensen het er niet voor betalen, het extra geld dat het kost.
Een jonge boer nog, schat hem zo begin 30, zakelijk maar ook met hart voor zijn dieren en met liefde over zijn boerderij pratend. Het gaf mij een goed gevoel dit gesprek.