Helemaal ondersteboven……

Gisteren ging ik met mijn zus fietsen, ik nog steeds zonder motor. Mijn fietsenmaker wil kijken wat hij er nog uit kan krijgen voor me en hij had geen reserve e-bike die ik normaal wel eens kreeg van hem.
Nou ja ik fiets inmiddels al drie weken weer als een Oek-ster (op eigen kracht) en het went wel hoewel mijn plezier in het fietsen erdoor wel is gereduceerd moet ik zeggen.
Ik blijf er niet voor thuis maar ik moet mezelf er wel meer toe aanzetten om te gaan.
“Als ik jou was zou ik vanmiddag nog naar de fietsenmaker gaan en vragen of hij er nu niet een voor je heeft voor het weekend” zei mijn zus.
Ik weet het zij is wat dat betreft veel feller in die dingen maar ik was er inmiddels gewoon moe van om iedere keer weer met zo’n kapotte fiets te zitten en weer dingen gaan regelen met verzekering, fietsenwinkel of Gazelle.  Was allang blij dat mijn fietsenmaker zijn best nog voor me wilde doen. Aan de andere kant heb gewoon een klote fiets gekregen dus mijn gevoel voor rechtvaardigheid zegt wel dat ze het gewoon moeten vergoeden. Het is toch niet normaal dat iemand een fiets koopt van zo’n 2200,00 en dan is ie nog geen vier jaar oud en dan ben ik al toe aan de vierde motor, dat is nog minder dan een jaar met een motor doen. En ik heb ook geen liggende gelden om zo maar weer een nieuw e-bike te kopen al ben ik meteen wel gaan reserveren er voor toen ik deze kocht. Ik ging er vanuit dat ik er minimaal 5 jaar mee zou kunnen doen voordat ik weer een andere zou moeten kopen, liever nog langer natuurlijk.
Ik fiets natuurlijk wel veel maar daar moet een fiets toch wel op berekend zijn lijkt me iemand die woon-werkverkeer fietst maakt ook zeker zoveel kilometers.
Maar goed afijn, ik ben niet meer naar de fietsenmaker geweest gisteren, had het er wel even mee gehad en vandaag toch geen plannen om te gaan fietsen. En maandag zou ik wel weer zien om dinsdag weer bij de fietsenmaker aan te kloppen of ie al wat gehoord heeft en gebeld heeft.  So far so good.
Vandaag lekker eens in de tuin gewerkt, de laatste boontjes geplukt en wederom een kilo snijbonen ongeveer. Nog wat dingen gezaaid op de lege plaatsen zoals snijbiet en winterandijvie dat kon nog nu. Lekker bezig geweest zo.
Opeens een appje van mijn zus. “Ben je thuis dan kom ik even langs” dus ik appte terug ja hoor ik ben thuis.
Vond het wel een beetje vreemd, we zien elkaar echt wel wekelijks en soms wel meerdere keren dus ik dacht er zal toch niet iets zijn.
Na een minuut of 20 kwam ze er aan, alleen op de fiets zonder haar man.
Er is toch niets vroeg ik aan haar. Nee zei ze, laten we even naar binnen gaan. Ik heb iets en dat wil ik je graag persoonlijk vertellen niks ergs hoor en je mag er geen nee op zeggen.
We lopen naar binnen en ze gaat op de bank zitten en zegt, je krijgt van ons een nieuwe e-bike en we willen geen nee horen.. Ik ben helemaal even van de kaart en begin gelijk te janken, pfff zeg ik joh ben je gek of zo….
Nee zegt ze, ik loop er al weken aan te denken, iedere keer heb je zo’n pech met die fiets en Teun (haar man) zei ook al dat hij er aan had lopen denken om hem mij cadeau te geven.
Ik weet gewoon niet wat ik moet zeggen.  Je mag dezelfde uitzoeken die wij ook hebben en je hoeft het aan niemand te vertellen dat wij hem betaald hebben, zegt ze.
Alle gedachtes vliegen door mijn hoofd heen, het niet aannemen, ze weet wel hoe ik ben, het wel doen en van alle ellende eens een poosje hopelijk af zijn.
Ik neem haar aanbod aan en geef haar een enorme knuffel en nu ik dit uren later zit te schrijven lijkt het nog niet helemaal tot me doorgedrongen te zijn en schieten de tranen weer in mijn ogen. Wat ontzettend lief van ze zeg.
Ik weet best dat ze het heel goed kunnen doen, ze het meer dan goed hebben, maar dan nog. “Andersom zou jij het ook gedaan hebben” zegt ze “en wij missen het niet, geef het liever aan jou dan dat het later bij de verkeerde terecht komt”.
Als ze weg is ga ik meteen mijn zoon en Wim bellen om het te vertellen, ben er zo ontzettend blij mee van die ellende af te zijn en die mogen het best weten hoor. Trouwens van mij hoeft ze er geen geheim van te maken al weet ik ook wel dat ze het niet aan iedereen wil laten weten dat ze dit gedaan heeft.
Ik knijp mezelf nog even in mijn arm en denk het is echt waar, dinsdag ga ik meteen naar de fietsenmaker om hem te bestellen. Op haar fiets heb ik vanmiddag nog even een rondje gereden en hij rijdt heerlijk. Nu nog afwachten of ie op voorraad is of dat ik er nog even op moet wachten. Maar dat zal te overzien zijn…….. Wat ben ik ontzettend blij zeg….. wat een cadeau…….

Te vroeg gejuicht

Berger (Small)

Afgelopen week ging ik even langs bij mijn fietsenmaker, mijn fiets gaf me al ruim een half jaar geen problemen alleen was er nu een band aan vervanging toe.
Het kon nog wel een weekje wachten vertelde de fietsenmaker want hij had het onwijs druk zonder dat ik met een lekke band zou komen te staan maar hij moest wel vervangen worden. Maar wel lekker dat hij het nu zo goed doet he, zei mijn fietsenmaker nog.
Vandaag dus na een gezellige opening van ons nieuwe dorpshart op pad gegaan naar Krimpen aan den IJssel om wat te eten om daarna door te fietsen naar mijn moeder.
Net voor het winkelcentrum ga ik oversteken om mijn fiets neer te zetten als ie opeens een heel raar geluid maakt. Ik kijk of ik iets zie, maar ik zie niets, deed ook geen gekke dingen dus het kwam zomaar vanuit het niets.
Ik ga eerst op mijn gemakkie maar even eten en dan nog een keer proberen, je weet maar nooit, wonderen bestaan misschien nog al had ik er weinig moed op. En inderdaad hij maakte nog hetzelfde gekke geluid.
Had inmiddels al mijn pasje van de hulpdienst van de verzekering opgezocht en belde ze op om me dan maar op te komen halen want heb tenslotte niet voor niets zo’n dure verzekering afgesloten.
Binnen een half uur zou ik opgehaald worden door een hulpdienst en thuisgebracht worden. Tien minuten later gaat de telefoon, de sleepwagen noem ik het maar, heel toevallig was hij net achter het winkelcentrum waar ik was om een kapotte auto op te komen halen. Dus kon de fiets opgeladen worden en werd ik thuisgebracht.
Een aardige man die vertelde ooit in Lekkerkerk gewerkt te hebben en en passant komt zijn hele levensloop aan bod. Van het werken als matroos op een schip tot zijn werk als chauffeur, het faillissement van het bedrijf waarbij zijn collega door de stress een fatale hartaanval kreeg tot het werk dat hij nu deed het bergen van auto’s en ook fietsen tegenwoordig voor de verzekering.
Het grappige was eigenlijk dat hij zelf begon te vragen of ik niet een leuk verhaal wist te vertellen.
En toen ik daarop zei dat ieder mens wel een leuk of minder leuk verhaal had hij meteen begon te vertellen.  Nou ja zo al pratende waren we zo bij mijn fietsenmaker die ook niet echt blij was natuurlijk. Ja ik had die fiets te vroeg geprezen, hij ging er even een klein stukje op fietsen en ik zag een zeer bedenkelijk gezicht. Weer de motor zei hij. Nou dat wordt dan even vechten met Gazelle en de verzekering want ze zullen er echt niet opnieuw een nieuwe motor van zo’n 1100 euro, net als de vorige keer, er op zetten. Dan moeten ze maar eens over de brug komen een keer na 3 nieuwe accu’s, twee keer nieuwe sensoren, mijn tweede nieuwe motor………heb ik het echt helemaal gehad met die rotfiets.

10.000 km E-biken

fiets 1 (2)De laatste tijd weinig geschreven over mijn fiets en dat is een goed teken want er valt momenteel weinig te mopperen op hem.  Even heel hard afgeklopt op blank hout natuurlijk want zulke dingen zeggen is de goden verzoeken.
Zeker voor dat exemplaar van mij.  Maar na mijn derde nieuwe accu, twee nieuwe sensoren en een hele nieuwe motor brengt ie me momenteel overal en dat is heerlijk.
Misschien zijn nu eindelijk de kinderziektes er uit.
Ach en op een of andere manier ben ik ook wel gehecht aan hem geraakt want als ie het doet dan rijdt hij als een zonnetje.
Als ik dan bedenk wat ik er allemaal al op vervoerd heb, waar ie overal heeft gestaan als ik weer gauw afstapte om foto’s te maken en soms ook niet goed oplette of ie wel goed stond, eigenlijk zijn we best onafscheidelijk geworden. En van een goeie vriend accepteer je ook toch de voor en de nadelen denk ik dan maar. (als ie kapot is dacht ik wel anders hoor haha, heb echt serieus overwogen hem gewoon een keer de Lek in te laten rijden).
Een onderzoek van de fietsbond wees uit dat door de komst van de E-bike de mensen steeds meer gaan fietsen. Gemiddeld hadden fietsers het afgelopen jaar 1000 km gefietst.
Als ik dat dan omreken, 12219341_10153220957693008_8919190504272519070_ngisteren draaide mijn metertje op 10.000 km en dat in net twee jaar tijd. Reken ik de tijd dat ik leenfietsen heb gehad erbij is dat zo’n 100 km gemiddeld per week.
Tja dan krijg je het als fiets ook wel voor je kiezen, al ga ik er maar vanuit dat hij daarvoor gemaakt is.  Maar in twee jaar tijd een afstand rijden die een ander in tien jaar doet is toch wel een prestatie voor mijn fietsie te noemen.
Vandaar vandaag dit blogje want als hij het goed doet mag het ook wel eens gezegd worden. Ik hoop nog heel veel km te maken samen mijn mijn E-bike zonder problemen.

De zorg en mijn zorg…..

tafeltje denkjeVandaag me bezig houden met verschillende zorgen. Allereerst mijn moeder die van tafeltje dekje eten krijgt vijf dagen in de week. In het weekend kookt ze zelf nog een aardappel en eitje en een kropje sla er bij. Ze is er heel erg blij mee en vind het echt heel lekker. Ze eet er hartstikke goed van en het wordt door vrijwilligers warm thuisgebracht.
Alleen nu is het zorgcentrum die dit regelde voor het verzorgende gedeelte gesloten en dus ook kon het eten niet meer uitgezet worden voor de mensen. Ze kreeg  een brief dat ze nog wel het eten kon krijgen thuis maar dat ze het zelf op moest warmen. En dat is een groot probleem want ze heeft wel een magnetron maar weet echt niet hoe ze dat apparaat moet bedienen.
Dus de zorg gebeld of die een oplossing wisten. We waren niet de enige waar het speelde maar ze mogen die zorg niet aan de mensen verlenen, dat moeten we zelf doen.
Ook al ben je 99, heb je nog maar 15 % zicht. Ik vind het op zich al knap dat mijn moeder zelf nog de wasmachine,televisie, verwarming en gas kan bedienen maar zo’n magnetron gaat ie echt niet worden.
Nu heeft de gemeente wel de toezegging gedaan die mensen niet in de steek te laten en kijken of er vrijwilligers zijn die het komen opwarmen.
Op maandag zou haar hulp het even in de magnetron kunnen doen en op woensdag ben ik er praktisch altijd alleen heb ik soms ook wel eens dingen voor de krant en ik vind het gewoon lastig om mezelf echt daarop vast te leggen iedere woensdag. Moet er altijd 10 km voor fietsen en het is in Nederland nou eenmaal niet altijd mooi weer. (En zie verder hoe goed ik van mijn fiets op aan kan !!!!!!). Maar goed het alternatief zou nog zijn dat de zorg die nu de medicijnen om 4 uur uit komt zetten dit eerder gaat doen en dan even de magnetron aanzet. Dan worden het wel hele lange middagen voor mijn moeder het zal daar wel op uitdraaien want er zal toch wel iets ingeleverd weer moeten worden jammer genoeg.  We krijgen nog bericht hoe of wat.
En mijn eigen zorg, mijn fiets. Al weer hoor ik denken, ja hoor vanmiddag stond ik in Krimpen aan den IJssel voor het stoplicht en toen ik weer op wilde stappen hoorde ik een enorm gekraak alsof iemand spijkers in een centrifuge gooide, zo’n gerammel in mijn motor. Ook mijn ondersteuning was ik kwijt.
Ik wist niet of ik moest janken of lachen, ik kan niet eens meer boos worden en ging maar mijn frustraties afreageren in het snoepwinkeltje door een groot stuk chocolade te kopen. Helpt ook niet natuurlijk maar goed.
Ben goed verzekerd dus ik kon de verzekering bellen die moeten me dan op komen halen en bij mijn fietsenmaker brengen. Maar ik had in de planning om nog een paar boodschappen te doen en zonder tebikerapondersteuning kon ik wel gewoon fietsen. Dus dat maar gedaan die 10 km naar huis. Had gelukkig de wind in mijn rug het hele eind en het waaide flink.  Boodschappen thuis gebracht en maar weer richting fietsenmaker. Wel een gewone fiets meegekregen. Die is nu echt kapot zei hij, hij ging bellen naar Gazelle. (dat rijmt). Ben wel heel benieuwd wat ze nu gaan zeggen. Ergens was ik gewoon blij dat hij nu “echt” kapot is en ik vind dat ik onderhand wel recht heb op een nieuwe fiets die het gewoon doet. De maat is vol, overvol.