Verhoord ???

vlagggggggggToen ik pas gescheiden was lag ik altijd in bed even te bidden, nou eigenlijk was het meer de dag doornemen voor mezelf en bij gebrek aan partner ging ik maar bidden. Niet er vanuit gaande dat iemand boven dat zou horen, laat staan er iets mee zou doen. Maar je weet het maar nooit.  Baat het niet dan schaadt het ook niet. Een soort ritueel dat in de loop der jaren weer wegebde en de laatste jaren praktisch tot nul gereduceerd was.  In Engeland kocht ik ooit een mooi gebed “Prayer for those who lives alone”.  Ik heb dat heel wat keren gelezen tot ik het uit mijn hoofd kende. Zo mooi vond ik het. Een soort mantra ook wel eigenlijk.
Vanmorgen voelde ik me een soort gekooide tijger, had het nog niet vermeld op mijn weblog maar vorige week ging weer mijn accu kapot.  Van mijn lieve vriendin mocht ik een paar dagen haar fiets lenen en van mijn zus heb ik de auto. Maar de fiets heb ik zaterdag weer teruggebracht en in de auto ga ik niet zitten met dat mooie weer als het niet echt hoeft.
Gebed EngelsDus vanmorgen maar de hele geschiedenis van die fiets op papier gezet met de tijden dat ik het zonder fiets heb moeten stellen er bij en opgestuurd naar de Gazelle om dit Kwalitatief Uiterst Teleurstellende exemplaar van hun fiets eens te vervangen voor een nieuwe in plaats van iedere vier maanden een nieuwe accu en mijn fiets weer een week kwijt zijn.
Ga even met mijn zoon appen. Hij heeft zijn afstudeerscriptie ingeleverd en daar zaten we zo over te praten uiterlijk woensdag zou hij er iets van moeten horen. Spannend. Ik zal voor je duimen zeg ik.
Ik ga even bij de vijver zitten, kijkend en denkend wat ik zal gaan doen. De blokhut moet nog geschuurd worden maar heb geen puf of zin. Zo zit ik wat te peinzen en te denken aan de studie van mijn zoon die zo met horten en stoten en veel moeilijkheden is verlopen en dat is nog een understatement.  En opeens bid ik in mezelf. Laat zijn scriptie nou eens een keer in een keer goed zijn, hoe mooi zou dat zijn en wat zou ik hem dat van harte gunnen.
Ga maar een boek liggen lezen en val weer in slaap van lamlendigheid. Om een uur of drie telefoon. Zie op het scherm dat het mijn zoon is. Hij is kort van stof “Mijn scriptie is goed mam” ik hoor de emotie in zijn stem en de tranen springen van blijdschap in mijn ogen.
Dat maakt meteen heel mijn dag weer goed zeg. Super wat ben ik blij voor hem en wat heeft hij dit verdiend, zo’n knokker altijd geweest. Ik ben zo vreselijk trots op hem en denk nog wel even aan dat gebedje denkend, verhoord !  zou dan toch???????
Stuur zijn vriendin even een appje om haar ook te feliciteren en te bedanken want zij is hem echt het laatste jaar tot zo’n grote steun geweest en heeft hem gestimuleerd dat hij wel eens tegen haar zei, je lijkt mijn moeder wel. balonnen (2)
Nu nog zijn mondelinge toelichting en dan is ie klaar. Ik heb mijn zoon al een paar keer een project mondeling horen verdedigen. Het is zijn sterkste kant, hij is beter met zijn mond dan met het op papier zetten allemaal. Zal er niet te makkelijk over denken en hoop hij ook niet. Pfff kan er niet op wachten, ga meteen vast slingers en lampjes kopen om de tuin te versieren want dat heb ik hem beloofd. Als je afgestudeerd ben dan krijg je van mij een tuinfeest en dat zal er komen ook.

Verbeteren

Een schrijfuitdaging van Plato.
Maak een verhaal van 300 woorden naar aanleiding van een woord zonder dit woord te noemen. Het woord voor deze maand is “Verbeteren”
Meer verhalen op: http://platoonline.wordpress.com/2013/01/03/we-300-3/

Middelbare schooltijd eind jaren zestig, Engels was niet haar sterkste vak, sterker nog, ze vond er echt helemaal niets aan.
Haar vriendin was een talenwonder terwijl zij meer met cijfertjes had en daar de hoogste cijfers voor scoorde.
Meezingen met de allernieuwste popsongs deed ze altijd wel maar ook daar waren de woorden die ze zong niet altijd goed en haar vriendin stond dan wel altijd klaar om dit tegen haar te zeggen en te vertellen hoe het wel moest.

Eigenlijk vond ze dat soms hoogst irritant om altijd de les gelezen te worden maar het was ook weer niet zo belangrijk voor haar dat het de vriendschap in gevaar bracht.
De vriendschap bleef alle jaren bestaan. Haar liefde voor de Engelse taal groeide en graag zong ze de vaak mooie Engelse teksten mee.

Alleen nu klopten de teksten wel want als zij een song hoorde die ze mooi vond werd de tekst opgezocht en net zo lang gelezen en geleerd tot zij hem helemaal uit haar hoofd kende en wist ze de betekenis van een woord eens niet zocht ze het op in een woordenboek.
Zo kreeg ze deze taal aardig onder de knie.
In 2008 ging ze samen met haar vriendin naar Engeland en hierdoor sprak zij veel beter Engels dan haar vriendin.

Gebed EngelsIn de kathedraal van Canterbury zag zij een prachtig gebed met de titel “A Prayer for those who live alone” , ze was nog maar kort alleen, het sprak haar aan en ze kocht het.
Haar vriendin kende van een woord de betekenis niet en sprak het verkeerd uit . Hoewel ze de neiging had om haar daar op te wijzen deed ze het toch maar niet nog steeds wetend hoe irritant zij dit destijds gevonden had.
Toch voelde ze wel een gevoel van triomf.