Geloof het of geloof het niet

bijbelIk weet niet hoe het komt, misschien de tijd van het jaar maar ik zit helemaal een beetje in kerkelijk sferen. Terwijl ik gewoon nooit meer naar de kerk ga al 42 jaar of zo, uitzondering voor kerstavond. Ook door mijn terugkijkbloguitdaging (nee niet te gebruiken in wordfeut) omdat ik in mijn jeugd natuurlijk een christelijke opvoeding heb genoten en ik het gereformeerde stemmetje in mijn hoofd nog steeds soms moeilijk tot zwijgen krijg.
Gisterenavond was er een presentatie van de Bijbel in gewone taal. Een mijnheer van het Nederlands Bijbelgenootschap vertelt over het ontstaan ruim 200 jaar geleden in Engeland van de de British and Foreign Bible Society. Hij is een boeiende verteller trouwens.
In de lente van het jaar 1800 begeeft een onbekend meisje (16) uit Wales zich op weg naar Bala om een Bijbel te gaan kopen. Een sterke behoefte om meer te weten van de Bijbel had ze al op jonge leeftijd. Nu, na zes jaar sparen, heeft ze genoeg geld voor een Bijbel in haar eigen taal. Deze is niet in haar omgeving te verkrijgen, dus gaat ze op pad naar Bala. Ze gaat lopend, op blote voeten, 25 mile (40 km).
De dominee die de Bijbels verkoopt krijgt door haar verhaal het besef dat hij Bijbels wil verspreiden in Wales en andere landen en zo ontstaat de British and Foreign Bible Society.
http://en.wikipedia.org/wiki/Mary_Jones_and_her_Bible
Het kwam ook naar Nederland waar in 1814 het Nederlands Bijbelgenootschap werd opgericht en dus dit jaar 200 jaar bestaat.
Het was een interessante lezing en de volgende week komt hij weer om meer te vertellen over de inhoud van de nieuwe vertaling. Daar ga ik niet naar toe, het was wel weer even genoeg voor me zo.  De Bijbel in gewone taal dus. Een paar voorbeelden laat hij al horen. Zoals onder andere het Onze Vader. En ik moet zeggen, ik mis een beetje het nostalgische en het sacrale van dat gebed in de tegenwoordige taal. Iets wat het voor mij altijd heeft als ik het ergens bij een gelegenheid hoor. Beetje vergelijkbaar met het Wilhelmus of zo of Ere zij God staande zingen na een kerstdienst. Weet niet precies hoe ik dat omschrijven moet.
Misschien even terug bij dat gevoel toen ik klein was, gewoon alles geloofde wat er gezegd werd en alles nog zo simpel en ongecompliceerd was.onze vader
Ik snap echt wel dat zeker om alles wat begrijpelijker te maken voor de jeugd het wel goed is dat er zo’n vertaling is gekomen.
Of je nu wel of niet gelooft sommige verhalen in de Bijbel zijn zeker de moeite van het lezen waard.
Verbaasde me trouwens dat er zoveel vertalingen in omloop zijn en dat ieder kerkclubje weer zijn eigen vertaling gebruikt.
Dat deed me denken aan een gedichtje wat ik ooit schreef toen ik een keer bij mijn vriendin haar moeder een bakje ging doen en ze bezoek kreeg van een paar ouderlingen die haar ernstig toespraken.
Zij ging volgens hen naar de verkeerde kerk, ik was toen zo’n jaar of 16 en toen wist ik opeens zeker, zo’n kerkclubje met regels en voorwaarden en dingen die je opgelegd worden is niets voor mij.

Geloof
Onze dominee brengt het juiste woord
Die ander niet dat is ongehoord
Zonder hem ook maar te hebben gehoord
Wordt hij in de grond geboord
Waar blijft dan : Oordeelt niet opdat gij niet geoordeeld worde
Die mensen hebben voor hun hoofd wel hele grote borden.

Geloven of niet ??

Van de zomer toen we op vakantie gingen vond ik een foldertjeIMG_7721 van de Margarita de heks van Appelscha en ik wilde daar erg graag naar toe gaan, mijn zusje vond het ook wel leuk.
Alleen toen bleek dus dat omdat het boven de 30 graden was de tuin ’s middags gesloten en alleen ’s avonds open.
Na een heel warme dag in Appelscha doorgebracht te hebben wilde ik alsnog maar het was nog een kilometer of zes fietsen en mijn zus is niet zo’n fietser maar toch ze ging mee omdat ze wist dat ik het zo leuk vond. http://www.heksehoeve.com/

En het was leuk, een grote tuin met allerlei opdrachten en rituelen, spirituele zaken, allerlei kruiden en wetenswaardigheden over planten, bomen en bloemen.
Ik vond het echt heel erg leuk (behalve de horzels die me ongeveer lek staken en waar zelfs de heks geen doeltreffende kruiden tegen wist) en we hebben veel van die opdrachten gedaan.
Het is ook wel een commerciële heks, met een winkeltje en producten die ze verkoopt en we konden er heerlijk koffie met iets lekkers nuttigen in de theetuin.

IMG_7695Tussen de opdrachten door leerden we ook omgaan met de wichelroede en ik vond dat wonderbaarlijk, ook een beetje ongelooflijk eigenlijk maar heel leuk.
Ik kocht een set wichelroedes en we gingen weer naar huis toe. Volgens haar zeggen zou ik alles wat ik kwijt ben daarmee op kunnen zoeken. En dat leek me dus wel wat.

Afgelopen woensdag was ik mijn portemonnee kwijt, kon hem echt nergens vinden, alle laatjes, kastjes en plaatsjes waar hij kon zijn nagekeken, nergens te vinden. Ik wist zeker dat hij in huis was want ik had hem ergens snel neergelegd, wist ik nog, omdat ik weg moest.
En opeens dacht ik, hé mijn wichelroedes dus ik zocht ze op en ging er mee aan de slag zoals ik dat geleerd had.
De wichelroedes wezen naar mijn kelderkast of ik nu links of rechtsom ging, van allebei de kanten wezen ze deze kant op. Ik geloofde er niets van. Daar had ik hem echt niet neergelegd dat wist ik zeker. Toch ging ik kijken op de planken maar kon niets vinden.

Ik ruimde de wichelroedes weer op en dacht, geloof IMG_7718je daar nou echt in die onzin.
Dan maar weg zonder portemonnee dacht ik en ik pakte uit de kelderkast een kauwgommetje voor onderweg op de fiets en opeens zag ik daar mijn tas met haakwerk hangen en ik dacht. Daar zit ie in en verdraaid daar zat ie echt in, opeens wist ik het weer, gauw, gauw weg en maar even in die tas gestopt die in de kamer stond zodat hij niet open en bloot op tafel zou liggen.
De wichelroedes hadden toch gelijk gehad. Geloof ik het of niet, ik weet het soms nog niet maar het werkte wel en wat maakt het mij dan ook uit eigenlijk.