292 foto’s en twee filmpjes….

April 1981 O mag ik ook meedoenDe laatste twee weken heb ik al de foto’s van mijn overleden dochtertje Angela in zitten scannen voor mijn exgenoot die ook graag die foto’s wilde hebben. En er tot nu toe nog nooit om gevraagd had. Misschien ook door onze kleindochter dat die herinneringen ook bij hem terug komen.
Vandaag is het al weer 37 jaren geleden dat ze overleden is, waar blijft de tijd.
Bij het inscannen en bewerken van de foto’s beleef ik gewoon die 14 maanden en 11 dagen weer opnieuw.
En ik kijk er met andere ogen naar. Ik zie de opa’s en oma’s en andere familie zo vol liefde naar die uk krijgen, geloof me als je een kind verliest heb je daar echt geen erg in dat het voor de familie ook verdrietig is. Daarvan was ik echt pas bewust toen de scherpste kantjes bij mij er wat van af gingen en dat heeft best lang geduurd. Juli 1981 Nog even bij papa bij t vissen kijken langs de Lek op een zomerse avond .jpg 3eEn mijn exgenoot die het als mijn echtgenoot nou niet altijd zo bijzonder deed  (in mijn ogen dan) was wel een geweldige papa voor Angela. Voor Peter ook maar bij Angela had hij toch wel het besef dat zij ons meer nodig had en hij had zo’n ongelooflijk geduld om dingen met haar te doen, meer dan ik zelfs. En ik zie het ook weer in hoe hij omgaat met Yenthe, gewoon een geweldige opa. En zijn vriendin trouwens een heel leuke oma voor haar.
Toen Angela werd geboren hadden wij een winkel, daarvoor had ik al ruim drie weken in het ziekenhuis gelegen. Ik deed altijd de boekhouding en het eerste de beste weekend dat ik dus thuis was zat ik de achterstand van de boekhouding weg te werken terwijl hij Angela verzorgde en ik las bij de omschrijvingen bij de foto’s dat ik gewoon jaloers was haha.
Bij mezelf zie ik ook op de foto’s de lol die we met haar hadden. Heel toevallig sprak ik eergisteren mijn oude huisarts die langs kwam lopen toen ik de vuilnisbak buiten zette.
Hij vroeg hoe het met mijn kleindochter ging en november 1981 Mooi mama zo'n kaarsjedaarna kwam ook de vraag die ik zoveel krijg, pas je ook op. Hij kent mijn achtergrond en zei dus, dat durf ik nog steeds niet.
En hij snapte dat helemaal. Zelf hadden hij en zijn vrouw (die ook arts was) ongeveer hetzelfde als wij meegemaakt. Een zwaar gehandicapt dochtertje dat niet geleefd heeft een paar miskramen en een zoontje met 3 maanden wiegendood. Daarna nog drie gezonde zonen gekregen waarvan een zoon ook weer een doodgeboren zoontje kreeg. Hoe bizar. Beide arts zo zie je maar sommige dingen kan je niet voorkomen. Hij zei dat hij het ook nog steeds had bij zijn kleinkinderen. Als de kleinste dan zo stil ligt te slapen heb ik weer die angst zei hij dus ik begrijp je best wel. Ik weet het nog precies die dag dat ik bij jullie kwam toen Angela overleed zei hij.  Ook al ben je arts, dan gaan zulke dingen echt niet in je koude kleren zitten.
september 1981 Eten bij papa spreeuwtje 1Ben ook wel blij weer klaar te zijn met de foto’s. Vond het nog wel een hele klus om te doen.  Nu nog iemand vinden om de smallfilmpjes digitaal te maken. Heb ooit eens van iemand hier in de buurt een adres gekregen, dat ben ik kwijt. Durf ze ook niet op te sturen ergens naar toe. Wil ze persoonlijk afgeven daar en weer ophalen. Gaat vast ook nog wel een keer lukken.  Ben ook altijd wel blij als deze dag weer voorbij is. De kortste dag van het jaar die ooit voor ons de allerlangste van ons leven was……..

 

A perfect day……

Wakker gemaakt worden door de zon……
Gelukkig me weer eens een keer niet moe voelen vandaag……
Heerlijk fietsen door de polder, zon, wind, prachtige luchten……….
Een mama die blij is dat ik kom…….
Weilanden vol met madeliefjes al weer……..
Een zwaan die me gewoon even af laat stappen…..

Zwaan9

Een foto op FB van een heel gelukkig kind met zijn nieuwe vriendin………
Genieten van het schaatsen op t.v………………
Brok in mijn keel bij de overwinning van Jorien ter Mors……….
Een kopje groene thee met een stuk pure chocolade………………
De was weer eens voor het eerst helemaal gedroogd buiten…………
Eten voor ’t eerst zonder dat het licht aanhoeft……….

Peter en Chantal

Een perfecte dag !!!!!

Gelukkig met nix of met alles ????

Soms heb ik van die superleuke dagen er tussen dat ik eigenlijk gelukkig ben met niets of misschien juist met alles wat ik heb, meemaak of wat me overkomt.

narcissenVandaag was voor mij zo’n dag. Vanmorgen kwam ik op en scheen de zon in mijn kamer zodat de verwarming nog niet aanhoefde, voor mij meteen een goed begin van de dag. ( Tot ik naar buiten stapte 😉 )

Lekker de buuf op gaan halen voor ons wekelijkse zwemochtendje, eerst een klein uurtje baantjes trekken en daarna even heerlijk in een warm bubbelbad zitten.
Samen na afloop ergens gaan lunchen en nog op pad naar de Action en ik rij in een keer zonder zoeken er naar toe en slaag in mijn missie, een fietspomp en een gietertje.
Bij een bloemenzaak koop ik een schaapje met twee lammetjes voor 1 euro, zo schattig me een keer niet afvragend waar zoiets voor zo weinig geld gemaakt wordt.  Als de lente dan niet buiten is haal ik hem maar in huis.

Als ik thuiskom en een van de regionale kranten (niet waar ik voor schrijf) valt op de mat staat mijn zoon er voorop met een grote kleurenfoto. Toch leuk.

Vanavond moet ik nog de belastingaangiftes gaan doen voor mezelf en mijn moeder en doe het meestal zelf maar ga altijd voor een soort controle naar de gratis belastingservice van de ANBO.

Ik ga de papieren uitzoeken in de keuken, inmiddels staat de zon in de tuin en schijnt volop en het is daar dan gewoon zo heerlijk om te zitten met een cd’tje op van Katie Melua. Heb alle papieren snel bij elkaar in mapjes gegaan.

In het heerlijke zonnetje nog eten in de keuken, op de tafel staat een grote pot met vrolijk bloeiende mini narcissen. Normaliter zit ik tegenwoordig in de kamer met bord op schoot te eten tijdens het tv te kijken, maar nu eet ik daar, voor het eerst weer een verse salade met daarbij verse muntthee met honing.

En als ik zo zit voel ik me gewoon zo ontzettend gelukkig, soms heb ik van die momenten.
Eigenlijk geen spectaculaire dingen maar gewoon het besef dat ik het eigenlijk best goed heb.

Vanavond nog naar en modeshow voor de krant, ook niet het schaapjesvervelendste om naar toe te gaan en dan mijn belastingaangifte maar op de koop toe nemen want ik weet al zeker dat ik moet gaan betalen maar zelfs dat kan deze mooie dag voor mij niet bederven.