Naar de maan reiken…..

38026246_1857955890946863_4785664212896579584_nVeel fotografen die ik ken hadden het de afgelopen week op FB al over de maansverduistering en hoe en waar ze foto’s zouden gaan maken.
Hier en daar had ik wel gezegd dat ik hoopte dat het dan niet bewolkt zou zijn want ik wist dat ze aan het einde van de week kans op buien opgaven. En ja dat gaat meestal gepaard met bewolking…… natuurwetten veranderen niet.
Zelf had ik er eigenlijk helemaal geen zin in om foto’s te gaan zitten maken, heb het een paar jaar geleden nog gedaan van een bloedmaan en voel nog de spierpijn daarna.
Maar goed ik heb nu een goed statief wat ik toen niet had dus als er echt een maansverduistering te zien zou zijn geweest had ik toch wel weer geprobeerd om foto’s te maken, het bloed kruipt tenslotte waar het niet gaan kan.
Hier was het dus zo bewolkt dat er geen maan te zien is dus wel een paar keer gaan kijken en hier en daar zag ik wel een ster maar geen maan. Toch wel jammer natuurlijk.
Op FB zie ik een leuke tekst en die deel ik.
Wim reageert dat het in Apeldoorn helder is en een mooie bloedrode maan te zien is……..hij wel. Waarom was ik dit weekend niet in Apeldoorn snik snik.
Sinds kort heb ik mijn reserve camera bij hem gelaten zodat ik niet altijd met die camera hoef te lopen slepen.
Het is niet anders en er zijn veel belangrijkere zaken natuurlijk dan een mooie foto van een maansverduistering en daar heb ik me vanavond dus maar even op geworpen.
Woensdag was het 25 juli en kreeg ik een brief van de gemeente dat ze een controle hielden en ik een aantal papieren in moest leveren. Nou prima natuurlijk alleen stond er bij dat het uiterlijk 26 juli binnen moest zijn. Het zal niet waar zijn, misschien ligt het aan mij hoor dus ik maar weer bellen. De brief was wel gedateerd op de 20e juli maar ik kreeg hem dus 5 dagen later. Ik weet dat ze door een particulier rondgebracht worden en die dacht zeker ook met dit warme weer, ik spaar het een beetje op allemaal of zo. (gewoon mijn idee hoor) .
Nou ja de dame was wel redelijk hoor. Ik zei wilt u alle bij- en afschrijvingen van de bank van dit jaar hebben en ze antwoordde “o staat dat er in”….. waarop ik dacht, heb je die brief niet gelezen, zal wel een standaard brief zijn maar lijkt me toch wel handig dat je weet wat er instaat als je iets verstuurt.¬† Nou het hele jaar hoefde niet als ze maar het saldo van januari en nu eraf kon lezen. Alle loonstroken inscannen en nog een kopie van mijn paspoort.


De in de brief genoemde antwoordenvelop om alles op te sturen zat er ook niet bij maar dat was geen probleem zei ze, mail het maar aan me.
Ik snap dat er controles moeten zijn, ze mogen van mij alles weten alleen denk ik wel als ik kijk hoelang ze er vorig jaar over deden om mijn ingeleverde gegevens te controleren (ben een jaar bezig geweest) het niet klaar zal zijn voordat ik mijn eerste AOW in december hoop te krijgen. Dan gaat de vlag uit hoor, ben ik van die gemeente af, dat lijkt me een mooi vooruitzicht. De foto van de maan is van een paar jaar geleden.

 

Laatste blogje 2017

vuurwerkeJa vanavond maar even mijn laatste blogje van dit toch wel enerverende jaar voor mij, morgen reis ik af naar Apeldoorn voor de jaarwisseling bij Wim en daar heb ik heel veel zin in.
Veel mooie dingen beleefd dit jaar maar wel dingen die mijn emoties zo nu en dan best in een soort rollercoaster brachten.
Zoals met de zwangerschap natuurlijk van Peter en Chantal, zo ontzettend verrast en blij toen ik hoorde oma te worden en gelukkig voor deze oma duurt een zwangerschap negen maanden en wist ik het al heel vroeg dus flink de tijd om er aan te wennen. ūüėČ ūüôā
Maar de laatste weken worden voor mij wel heel erg spannend en er zijn best momenten geweest dat ik het er best moeilijk mee had.  (Zoals vanavond weer toen ze doorgestuurd werden naar het ziekenhuis door de verloskundige voor een extra controle. Gelukkig was alles in orde.)
Het afgelopen jaar opvallend veel uitnodigingen gekregen voor etentjes, recepties en ook cadeautjes voor de krant, alsof ze wisten dat het stopte en me zo een mooi afscheid wilden geven.
Gisteren donderdag mijn eerste donderdag dat ik dus niet hoefde te werken voor de krant en het voelde zo lekker relaxed aan als dat blijft zal ik er niet veel moeite mee hebben om het afgesloten te hebben.
9203-de-ooievaar-het-symbool-van-de-geboorte (2)Maar ook wel een bijzonder punt natuurlijk dit werk kwijtraken.
De fijne vriendschap met mijn vriendin die ook een moeilijk jaar had doordat haar zoon kanker kreeg en overleed terwijl ze hem niet meer zag.
Mijn zus en zwager die me zo’n prachtig cadeau gaven in de vorm van een nieuwe e-bike en ook onze mooie uitjes en fietstochten samen en niet onbelangrijk de goeie gesprekken.
Het “gevecht” met de gemeente dat me heel wat negatieve energie gekost heeft maar ook een goed gevoel dat ik doorgegaan ben en mijn gelijk (en geld) gekregen heb.
Twee bijzonder mooie vakanties gehad, een met mijn zus en voor het eerst met Wim op vakantie geweest, hoe leuk was dat op Terschelling, voor herhaling vatbaar.
En last but not least mijn vriendschap met Wim die zich dit jaar verdiept heeft en we hebben het nog steeds zo heerlijk samen dus laten we maar doorgaan zo…….
Mijn trouwe blogvrienden die zo vaak even een opbeurend woord gaven of meeleefden.
Een aantal blogvrienden die het ook niet makkelijk hadden dit jaar, dan mag ik zelf helemaal niet klagen hoor. Die door ziekte van henzelf of partner het moeilijk hadden en hebben en dan toch vaak nog zulke lieve reacties achterlieten. Dank daarvoor allemaal. Nou ja dat waren toch wel de belangrijkste dingen dit jaar.

Voor al mijn blogvrienden een mooie jaarwisseling en een heel mooi en gezond nieuw jaar gewenst…. Dat alle dromen uit moge komen………

Op naar een spetterend 2018 dus……¬†

 Happy-New-Year

Kopje onder…..

IMG_1519 (2)In ons dorp in een oud politiebureau dat later gebruikt werd als kantoor voor de gemeente zijn deze week een aantal Syri√ęrs gehuisvest. Ook onze gemeente moest een bepaald aantal mensen opnemen en in onze kern zijn dat dus 2 gezinnen en 6 alleenstaande statushouders voor de periode van vijf jaar.¬† Met de omwonende zijn al gesprekken gevoerd.
Zelf woon ik er ook niet ver bij vandaag waar deze mensen gehuisvest worden, het is twee straten verderop maar heel eerlijk gezegd had ik me er niet echt heel druk over gemaakt al hoorde ik in de wandelgangen wel allerlei verhalen al de ronde doen.
Vandaag was ik uitgenodigd voor de krant om aanwezig te zijn bij de verwelkoming van deze mensen in de bibliotheek.  De burgemeester en wethouder waren er ook bij aanwezig van anders instanties zoals het sportpark, vluchtelingenwerk etc. en ook inwoners konden komen.
De bijeenkomst was gepland tijdens lunchtijd en de mensen van vluchtelingenwerk hadden gezorgd voor eten in de vorm van een buffet. Dat kende ik nog van toen we nog een zelfstandige gemeente waren en dit soort buffetten er altijd waren op de Nieuwjaarsreceptie van de gemeente.
Na de welkomstwoorden werd het buffet geopend en ik moet zeggen dat geeft wel een ongedwongen sfeer om zo ook een praatje te maken. Al was de taal natuurlijk nog wel een barri√®re.¬†Er was wel een tolk aanwezig en via haar heb ik een van de nieuwkomers ge√Įnterviewd.¬†De man was samen met zijn vrouw en kind, broer met gezin en ouders hier. Ze hebben een half jaar in¬†de buurt van Zwolle in een opvang gezeten. Gisteren zijn ze pas aangekomen dus kon hij nog niet veel zeggen hoe het hier was. Maar nadat ik wat vragen had gesteld vroeg ik of hij nog wat toe¬†wilde voegen en toen antwoordde hij dat hij met zijn familie niet om economische redenen gekomen was. Wel om een van de kinderen¬†medisch te laten behandelen en hij hoopte hier in Nederland een nieuw leven op te kunnen bouwen. Hij sprak al een mondje Nederlands en begreep wel een paar dingen maar echt een gesprek voeren was nog niet mogelijk vandaar dat de tolk mooi uitkwam.
Na zo’n gesprek kijk ook ik toch wel weer anders tegen deze mensen aan. Het is een moeilijk probleem en dat zal het ook wel blijven denk ik.
Nou ja natuurlijk heb ik ook lekker meegegeten. Eten uit allerlei landen, het smaakte heerlijk en ik heb van alles uitgeprobeerd, zelfs een blokje kaas haha.
Daarna toch nog een eind gaan fietsen, het weer werd steeds beter en toen ik op de terugweg was naar huis zag ik een jongen staan, helemaal onder de modder en nat en nog een beetje bibberend.  Ongeveer in de pukkelleeftijd dus ik denk een jaar of 15.
Hij was met zijn fiets in de sloot gereden. Hij vertelde dat een fietser die hem en zijn vriend tegemoet kwam tussendoor ging en hij daardoor uit moest wijken, precies op een bruggetje en in de sloot belandde.  Ik weet ook dat die schooljongens en misschien nog wel meer meiden altijd 3 of 4 breed rijden, dat deed ik vroeger zelf ook hoor. Maar zelf ben ik wel eens helemaal het gras in gedwongen omdat ze gewoon niet aan de kant gingen. Dus wie er schuldig is, geen idee. Degene die er tussendoor reed was heel hard doorgereden toen ie zag dat de jongen de sloot inging, vertelde de jongen. En dat vind ik dan wel weer een slappe vaatdoek mentaliteit.
Alles nat en onder de modder alleen had hij toch nog iets positiefs, zijn telefoon deed het nog haha.  Zijn laptop in zijn schooltas die ook in de sloot had gelegen had hij nog niet bekeken. Zelf had hij niets verder. Het zonnetje scheen inmiddels al goed dus ik zei, het is gelukkig niet zo koud dus je zal er niet dood aan gaan. Ik gaf het hem nog een pakje zakdoekjes om zijn handen en zadel een beetje schoon te maken en daarna ging hij maar gauw naar huis. Zijn moeder was niet thuis vertelde hij en hij had geen sleutel.
Heb een van de buren geen sleutel vroeg ik, maar dat wist ie niet. Afijn hij zal dat wel weer opgelost hebben of met die vriend meegegaan zijn. b688d56a952Zal best goed gegaan zijn daar ga ik maar van uit. Wat me dan wel altijd opvalt dat als ze met een groepje zijn het vaak van die stoere mannen zijn en als je zo individueel met ze praat dat helemaal weg is.
Hoop voor de jongen dat zijn laptop ook nog intact is dan is het nog alleen maar een kwestie van lekker warm douchen, kleding in de wasmachine, fiets schoonspuiten en het gauw weer vergeten.
Plaatje internet, heb hem maar niet op de foto gezet ūüėČ
Vanmiddag ga ik weer naar Apeldoorn voor het weekend, allemaal een fijn weekend en hopelijk mooi weer.

Sprookjes bestaan nog ?

foto van Stichting Kinderwerk Lekkerkerk.Tijden veranderen en dat is ook van alle tijden dus niets nieuws onder de zon.
Vanavond was er bij mij vergadering van het Kinderwerk waar ik nog als penningmeester bij betrokken ben. Wederom waren er van de groep van zo’n 14 medewerkers met veel moeite 6 mensen aanwezig.
En weer begon de vergadering over de mensen die er niet bij zijn, een onderwerp dat iedere vergadering weer ter sprake komt en toch niet verandert eigenlijk.
We hebben een gemêleerde groep van jonge en oudere mensen en eigenlijk gaat dat best goed.  Een aantal heel trouwe vrijwilligers die er ook op iedere vergadering zijn en meestal ook dezelfde die op het laatste moment nog van alles hebben terwijl de vergaderdata in overleg al maanden geleden bekend zijn gemaakt.
En dat is een kwestie van prioriteiten, dat snap ik ook wel en zeker de jeugdige vrijwilligers hebben ook allerlei bijbaantjes.
Toen deze Stichting 35 jaar geleden begon was ik bij de oprichters er van, het waren toen bijna allemaal getrouwde vrouwen met kleine kinderen die nog niet werkten of parttime banen hadden maar ook nog wel tijd genoeg. De vergadering vooraf waren eigenlijk vaak nog het leukste van de hele organisatie. We bepten wat af, volgens mij rookt iedereen nog in die tijd dus na een kwartier vergadering zag je huis blauw van de rook. We organiseerden toen nog iedere woensdagmiddag iets voor de kinderen, in alle vakanties en een week huttendorp in de zomervakantie.
Door het afnemen van het aantal vrijwilligers en het verdwijnen van ons vaste clubhuis, de steeds minder steun van de gemeente, minder subsidie bleef alleen de week Huttendorp nog over en soms een kinderrommelmarkt net voor de zomervakantie op het winkelcentrum.
Vroeger was ook zo dat alles nog op het laatste nippertje gedaan moest worden dus wat dat betreft is er niets nieuws onder de zon en dat is nu nog steeds het geval eigenlijk.
Ons Huttendorp wordt altijd in delen “gehakt” en kleine clubjes mensen nemen dan een dagdeel voor hun rekening.
En heel eerlijk gezegd als het Huttendorp er dan ook is, dan is ook alles geregeld.  Maar goed die vergadering zijn er ook wel om nog even de puntjes op de i te zetten en ook om de teamgeest toch een beetje te bevorderen.
Vroeger hadden we iedere maand een vergadering. Dit jaar hebben we er voor gekozen het terug te brengen naar 4 in de hoop of verwachting dat dan wel de meeste zouden kunnen. Maar goed dat blijkt dus helemaal niets uit te maken.
Nu is er dan ook maar afgesproken de groepjes hun eigen verantwoording te geven voor de dag waar ze voor gekozen hebben. Kijken hoe dat uitpakt als ze er helemaal zelf voor verantwoordelijk zijn. Misschien dat het dan beter werkt.
Zelf zit ik ook wel op het punt om te gaan stoppen er mee. Doe momenteel nog alleen de administratieve dingen zoals de financi√ęn en paspoorten maken en dat soort dingen.
Alleen die vergaderingen zo heb ik ook wel een beetje gehad. Er werd zelfs al over gesproken om de Stichting op te heffen en dit als laatste jaar te zien. Maar eigenlijk zou ik het ook wel heel jammer vinden.
Want de animo bij kinderen om mee te doen is er volop, we hebben toch ieder jaar wel zo rond de 200 kinderen die een fantastische week hebben. Dan doet ook iedereen wat hij moet doen bij de vrijwilligers en hebben we ook onderling veel lol.
Als thema voor dit jaar is Sprookjes gekozen, ik hoop dat de nieuwe aanpak, waar ik me ook wel in kan vinden, van de jeugd aanslaat en ze hun verantwoording nemen, we wederom een geweldig Huttendorp krijgen en Sprookjes nog blijken te bestaan.

 

00284

Dossier gesloten

IMG_1218 (2) (Medium)Wat werd dit een heel ander dagje dan dat ik vooraf in gedachte had. Gisterenavond kwam een vriendin van me een bakje doen en ik vertelde zo dat ik een fietspomp had gewonnen maar die moest ik gaan halen in een dorp dat ligt op zo’n 16 km verderop. Voor mij was dat niet zo’n bezwaar, ze gaven mooi weer op voor vandaag dus geen straf om dan een eind te gaan fietsen. En vanmiddag had ik om 14.00 uur weer een afspraak met de gemeente voor mijn antwoord op hun voorstel van vorige week gedaan. Dus dat was goed te combineren.
Nou ja mijn vriendin nogal voortvarend zei, dan rij ik en ga even mee, eerst die fietspomp ophalen, dan gaan we even ergens lunchen en daarna naar de gemeente en dan wil ik graag nog even naar Gouda om wat shirtjes te gaan kopen.
Oké het kostte haar niet zoveel moeite om me over te halen, had er wel zin in.
Vanmorgen op pad gegaan, had op de site gekeken van de fietsenzaak waar ik hem op moest halen en daar stond dat ze van 9.30 – 12.00 uur open waren maar toen we daar kwamen waren ze gesloten. Even gebeld en er kwam iemand van een andere afdeling (er is namelijk een groothandel die ook particulier fietsen verkoopt) en de jonge man belde de eigenaar die aanwezig was en ons heel hartelijk verwelkomde. IMG_1222 (2)Even een praatje gemaakt en de fietspomp in ontvangst genomen. Een ouderwetse degelijk fietspomp, komt altijd van pas toch.
Wij naar Bergambacht in een restaurant heerlijk in de serre gezeten en wat gegeten en natuurlijk eindeloos zitten kletsen weer. Daarna naar de gemeente.
Om een lang verhaal kort te maken. Ze hadden vanaf het begin van mijn uitkering te veel aan me uitbetaald¬†of eigenlijk mijn werk in het caf√© netto gekort terwijl ze het bruto van bruto hadden moeten korten. Bovendien was de grondslag weer te laag geweest.¬†Aan de andere kant maar weer te weinig onkosten vergoed. En tenslotte “vergeten” uit te schakelen dat er twee maanden niet gekort moest worden dus 3 maanden dit jaar te weinig weer gekort en teveel gekregen.¬† Een heel scala aan fouten maar alles terug berekend¬†liep ik nu ongeveer weer glad. Ik had de vorige keer al meteen gezien dat ze qua berekeningen het wel helemaal fout gedaan hadden maar het wel weer correct gecorrigeerd hadden. Dus mijn juridische procedure die ik aangespannen had zou ik gewoon verliezen, dat had ik al snel door. Wettelijk hadden ze gewoon te veel uitbetaald.
Maar goed ze begrepen ook wel dat ze zelf flinke fouten hadden gemaakt, dat zeiden ze ook wel eerlijk hoor dat er veel mis was gegaan. Niet alleen met de berekeningen maar ook met de communicatie onderling. Dus werd een aanbod gedaan om het maximale bedrag aan dwangsom netto aan me uit te betalen en nog een bedrag over 2015 en 2016 zodat ik eigenlijk goed gecompenseerd ben voor wat ik dacht nog recht op te hebben namelijk twee jaar belasting die ik betaald had. En dat per 1 mei de juiste berekeningen zouden plaatsvinden.IMG_1220 (2) (Medium)
Ik vond het een prima oplossing, per saldo hou ik er dus nog een mooi bedrag extra aan over en heb ik ook wel het idee dat ik al dat gedoe niet voor niets heb gedaan. Hun blij dat ze klaar met mijn dossier zijn en het af kunnen sluiten¬†en ik blij met dat extra bedrag. Dossier gesloten, goed opgelost zo. Alsof er toch een last van me afviel toen ik getekend had, gelukkig dat is klaar. Alles zwart op wit gekregen en de juriste nam ook afscheid met de woorden “ik hoop je niet meer te zien in de goede zin van het woord dan”. En dat kon ik alleen maar beamen.
Lekker gaan statten met mijn vriendin in Gouda daarna, toch wel een feestelijk gevoel over me. Zij niet helemaal geslaagd met haar shirtjes missie maar ikzelf wel een paar leuke op de kop getikt.¬† Eind van de avond nog een kop verse aspergesoep met een broodje gegeten, mijn vriendin trakteerde, ¬†dus ook makkelijk geen eten verder koken als afsluiting van deze dag. Waar natuurlijk bij de Hema where else hahaha…….dossiergesloten

 

Nooit meer een sprei…

stoel-smallVorige winter ben ik begonnen met wat haken. Ik had een aantal pakketten wol gekocht bij het Kruidvat in de uitverkoop. Allemaal kleuren grijs/wit/zwart tinten. Wat ik er van zou gaan maken had ik nog geen idee van.
Eerst begon ik de oude stoel van mijn zwager er mee te bekleden met allemaal zeshoekjes die ik dan weer aan elkaar naaide. Man man wat een werk om al die draadjes af te hechten en dan ook nog aan elkaar te zetten. Maar goed het resultaat was goed. De stoel bleek toch veel te groot te zijn voor mijn kamer en kreeg een nieuwe eigenaar.
Van de restanten ging ik daarna maar op goed gevoel beginnen aan een sprei. Eerst breien van lapjes in allerlei patronen maar die werden weer niet allemaal hetzelfde van maat dus maar weer uitgehaald.
Dan maar haken. Op de bolle fooi begonnen met een aantal steken opzetten en voor de hand weg verschillende soorten steken gaan doen die ik me nog herinnerde uit mijn vroegere haakperiode.
Eigenlijk had ik er best lol in vulde gaatjesrijen op met gehaakte strookjes, werd best grappig eigenlijk zo. De wol was niet toereikend dus kocht ik wat bollen in dezelfde kleuren er bij.
Toen ik dacht dat ie klaar was bleek ie toch nog wel te klein te zijn. Ik had het al helemaal gehad met dat ding maar toch maar weer opgepakt en de afgelopen week best als een gek zitten haken om hem af te krijgen. En dat lukte nog ook en een uurtje geleden heb ik hem op het bed gelegd. De laatste rand die ik toegevoegd heb maakt hem eigenlijk best af.
Zal hem nog een keer een beetje moeten spannen of persen, kijken wat het beste lukt om hem helemaal strak te krijgen. Maar dat komt nog wel en hij ligt in de logeerkamer op het bed dus misschien komt het er ook gewoon nooit meer van.  Geen spreien haken meer voor mij dus. Wel had ik deze week weer wat wol gekocht want zomaar wawasmand-2-smallt haken tijdens het tv kijken vind ik wel leuk om te doen. Weet nog niet wat ik er van ga maken. Kreeg van een vriendin een boek met allemaal verschillende steken dus die ga ik denk maar eens uitproberen, misschien krijg ik er dan inspiratie van.
Vanmorgen toen ik thuis kwam lag er een brief van de gemeente. Ik maakte hem open en dacht misschien een uitnodiging voor de commissie maar nee, het was een jaaroverzicht.
Nu weet ik uit ervaring van toen ik nog op de salarisadministratie werkte dat als er iets mis gaat het wel lijkt of de duvel er mee speelt en het altijd bij dezelfde persoon verkeerd gaat. Ik bekijk het jaaroverzicht en zie meteen dat het niet klopt echt helemaal niets van klopt en besluit om meteen maar even te bellen dan heb ik het maar gehad.
Wordt doorverbonden en krijg ene Wim aan de telefoon die ik vertel dat er iets niet klopt.
Hij gaat het nakijken en zegt, u kunt nog helemaal geen overzicht gekregen hebben want die worden begin volgende week verstuurd. Alsof ik zoiets zou verzinnen.  Dus ik zeg, ze gooien hem net door de brievenbus. Wilt u een dossiernummer. Terwijl ik nog eens verder zit te kijken zie ik opeens dat het niet mijn BSN nummer is. Dat ken ik niet helemaal precies uit mijn hoofd maar dat zie ik dan wel. Ik zegt het tegen de man dus en vertel hem welk nummer het is. De naamstelling van mij klopt dus wel. Ik bel u zo even terug zegt de man, ik ga het uitzoeken hoe het zit.  Oké zeg ik, ik hoor het wel.
Hoe had ik kunnen denken dat ik gewoon een keer wel teruggebeld zou worden, ongelooflijk, hoor spreiweer helemaal niets. Wat een stelletje klootzakken zijn dat ook daar zeg.
Nou ja weer iets om toe te voegen aan mijn dossier, het wordt ondertussen een dik dossier. Zal deze week die brief eens opzoeken want volgens mij zitten ze ook al bijna aan de termijn van 12 weken waarbinnen ze hadden moeten reageren. Dan ga ik ze echt een brief sturen die ik persoonlijk af ga geven en een ontvangst bevestiging er voor vraag. Ze kunnen me wat. Kan me best voorstellen dat mensen afhaken als ze zo behandeld worden maar bij mij komt er juist een soort vechtlust boven om ze met die papieren en manier van doen om hun oren te slaan.

PS. Op mijn slaapkamer heb ik met een rol gewerkt behang die ik ooit kreeg van iemand een beetje creatief samen met goedkope rollen wit behang toch een apart effect gekregen

 

Netwerken….

netwerkenVanavond had ik een uitnodiging gekregen voor de krant om aanwezig te zijn bij een jaarlijkse bijeenkomst van een Stichting die de sportparken in een aantal kernen beheert.
Een presentatie en een etentje er bij dus natuurlijk had ik die uitnodiging aangenomen want ik weet dat het meestal wel een bijeenkomst is waar aardig genetwerkt kan worden.
Vertegenwoordigers van de gemeente, de stichting en andere verenigingen die gebruik maken van de terreinen.
Als ik binnenkom valt het eerste me op dat het vrouwelijke geslacht wel heel slecht vertegenwoordigd is, sterker nog er is een vrouw die de presentatie verzorgt en ik dus.
Pas later komen er nog twee vrouwen bij en zo’n 40 mannen.
Kan je nagaan dat in heel veel besturen en stichtingen de vrouwen nog steeds niet echt heel sterk vertegenwoordigd zijn.
Een aantal sprekers over wat er tot stand gekomen is het afgelopen jaar en wat er nog in de planning zit. Zat wel aan een leuke tafel met een aantal goede gesprekken, onder andere een heel opbouwend gesprek over de krant waarvoor ik werk.
Meteen een afspraak gemaakt om eens bij elkaar te gaan zitten om te kijken hoe we toch kunnen zorgen dat er wat meer sjeu komt in de krant. Het voelt aan als heel positief.
Lekker gegeten en niet gebleven bij de nazit want ik had nog een uitnodiging voor de opening van een tentoonstelling van kunstenaars. De kunstsuper, gevestigd in een leegstaande ruimte boven de Appie waar ze een maand lang exposeren, maar ook activiteiten hebben op gebied van muziek en creatieve activiteiten waar je aan mee kan doen.
Het is er heel gezellig en na een gesprek met de drie organisatoren sluit de tentoonstelling en schuif ik nog even aan met een rood wijntje bij de tafel van de organisatoren en exposanten.
Ik ken er inmiddels al aardig wat mensen van dus een mooie gelegenheid om weer even bij te praten. Heel grappig was dat ik in gesprek kom met een vrouw die in het dorp woont waar ik geboren ben. Maar ze komt uit Rotterdam en vertelt dat ze de stad vaak wel heel erg mist. De bedrijvigheid, gewoon wat de stad de stad maakt. En in het dorp waar ik woon zegt ze, het lijkt wel of al de mensen op elkaar lijken daar. Ik zeg dat ik in dat dorp geboren ben kunsthaha. Ze probeert meteen haar stelling wat minder sterk te maken en als ik wegga zegt ze nog, ik hoop niet dat je het vervelend vond wat ik zei. Nee hoor zei ik, wij zijn daar toch import en ik snap helemaal wat je bedoelt hoor. Zo grappig.
Een avond die helemaal staat in het teken van netwerken. Dat maakt toch wel dat ik mijn werk voor de krant nog steeds geweldig¬†vind eigenlijk.¬†Nieuwe mensen ontmoeten, leuke gesprekken, de dingen die erbij komen zoals een etentje zo nu en dan of zo’n gezellige nazit bij een expositie zoals vanavond. ¬†I love it……….