Secure e-mail

Lammetjes 4 (Middel)De eerste week met strengere maatregelen zit er al weer op en mij persoonlijk is het niet tegen gevallen. Eigenlijk als ik heel eerlijk ben had ik best een goeie week en voelde het zelfs een beetje aan als vakantie, al klinkt dat misschien een beetje vreemd.
Niet werken in ’t café, geen bakjes bij de Hema, niet met mijn zus gaan fietsen en wat winkelen, niet naar mijn vriendin en wel het vervelendste natuurlijk niet maar mijn kind, schoonkind en kleinkind en naar Wim. Dat mis ik natuurlijk nog wel het meeste van alles. Maar we bellen meer, facetimen, Peter appt iedere dag foto’s en dingen door waar zij mee bezig zijn.
Deze week heb ik gewoon zoveel dingen gedaan, eigenlijk ook nog wel iedere dag een persoonlijk ( wel op afstand) gesprek gehad met iemand. Zo kwam ik op een fietstochtje een keer mijn broer tegen, op een ander fietstocht een oud collega fotograaf die momenteel helemaal geen werk meer heeft en er wel van moet leven, de buurvrouw, mensen van de bouw de buren dus. Lammetjes 2 (Middel)Even in het tuincentrum met de eigenaar. Kortom eigenlijk voelde ik me niet echt alleen laat staan eenzaam. Normaliter ben ik ook al veel alleen, ga praktisch altijd alleen fietsen de polder in en daar is niet veel aan veranderd. Ben wel heel blij dat dit nog steeds kan en mag en ik me (behalve mijn knieën) goed voel.  Was de afgelopen week ook zo enorm blij met het prachtige weer, wel steeds een flinke wind maar toch….. de polder die ontwaakt, vogels die gaan zitten broeien, de zomergasten die er weer volop zijn zo prachtig die grutto’s, tureluurs en kieviten. Baltsende futen, eenden, zwanen, meerkoeten die al zitten te broeden. Ja ik kan daar van genieten. Vandaag hoorde ik het geknor van de kikkers en padden in de vijvers….
De lammetjes in de wei. Kortom……… de lente gaat gewoon door, trekt zich niets aan van het coronavirus.
Mijn zolder helemaal opgeruimd, nog meer van die klusjes die nog op mijn to do lijstje staan en stonden. Mijn lijstje is nog niet leeg zodat ik de volgende week weer vooruit kan.
In de tuin werken, gisteren heb ik weer van alles gezaaid en gepoot. Vanmorgen om 9 uur stond die man al voor de deur om al mijn rommel mee te nemen. Hoefde er niets aan te doen hij laadde alles zelf in. Lammetjes 3 (Middel)
Vrijdag kreeg ik opeens een Secure e-mail. Ik had er nog nooit van gehoord en ben dan altijd heel voorzichtig met die dingen. Laat het even aan Peter zien en hij zegt, kijk naar het e-mailadres. Het is van sociale zaken van de gemeente. Nu had ik naast de vrij reizen pas ook nog een eenmalige uitkering aangevraagd om deel te nemen aan culturele evenementen, een bedrag van 138,00.  Hij zei ook, denk dat het wel klopt mam, open hem maar.
Dat deed ik dus en inderdaad, er stond ook in vanwege de coronacrisis sturen we geen post meer. Oké. Ik krijg een code die een kwartier geldig is en kan ik de beslissing bekijken.
En ….. ik krijg dat bedrag. Hoe leuk is dat, twee vliegen in een klap. Er stond wel bij dat het besteedt moet worden aan dingen om mee te doen zoals musea of abonnement bibliotheek en dat soort dingen. Nou dat komt mooi uit want als het weer kan en mag staat er bij Wim en mij nog een bezoek aan twee musea in Leiden op het programma. We willen dan twee dagen daar naar toe gaan, een hotelletje nemen en iedere dag een museum bezoeken. Iets leuks om naar uit te kijken.

Lammetjes (Middel)

Kromme zinnen van “De Kromme”

Medaille (Middel)Afgelopen maandag was ik uitgenodigd op een avond voor vrijwilligers, het grootste gedeelte sportvrijwilligers maar ook waar ik vrijwilliger ben de Stichting WON (hulp en activiteiten voor senioren) waren uitgenodigd en het leek me wel leuk vandaar dat ik me opgegeven had daarvoor.
Het was in een centrum ongeveer 5 km bij me vandaan en goed te doen op de fiets.
Had op het moment suprême eigenlijk helemaal geen zin om te gaan en bovendien gaven ze rond de tijd dat ik terug zou komen regen op. Zat lekker in huis, had ’s middags een paar uur lopen struinen door het Loetbos op zoek naar paddenstoelen en eigenlijk bleef ik liever gewoon lekker thuis.
Maar goed ik had me opgegeven en vond het ook wel lullig om dan niet te gaan dus omgekleed en op de pedalen gegaan.
Na een peptalk van onze wethouder sport was het tijd voor Willem van Hanegem ofwel de Kromme om een praatje te houden. Wie hem een beetje ken van vroeger als voetballer weet waarschijnlijk dat hij niet meteen een briljant causeur is en dat bleek deze avond ook wel. Hij was samen met en een soort aangever, die de vragen die mensen konden stellen aan hem voorlegde.
Hemege,m (Middel)Nou ja om een lang verhaal kort te maken, ik vond er echt geen zak aan. Pff wat een flauw gewauwel zeg voornamelijk over Feyenoord en ik had zoiets als je nou als voetballer, trainer en daarna ook altijd zo’n uitgesproken mening had waarom ga je dan dit soort dingen doen. Ja voor het geld dat snap ik ook wel maar goed. Ik had het er gauw mee gehad. Al ben ik nog wel even met hem op de foto gegaan, dat dan weer wel haha. (voor mijn verzameling foto’s met BN-ers whaha)
Gelukkig duurde het niet zolang en de afterparty was wel gezellig, de hapjes en drankjes lekker en had nog wat leuke gesprekken. Kreeg nog een medaille en vaantje met daarop “Voor de beste sportvrijwilliger”.  De medaille was van chocolade. Na een foto er van gemaakt te hebben was ie gauw weer verdwenen.
Dinsdagmiddag zou de fietstocht zijn maar ik kreeg een mailtje dat het afgelast was door het weer, de watjes, en verplaats naar het voorjaar. Dat hou ik dus nog wat te goed. sportavond (Middel)
Van de afgelopen drie dagen staat de “ik ben natgeregend” score op 5 waarvan die van gisterenavond na de vergadering van de huurderbelangenvereniging het ergste was.
Echt twee straten verderop was ik maar en voor ik thuis was helemaal drijfnat geregend.
Misschien toch maar eens een keer een regenbroek aanschaffen…….

Naar de maan reiken…..

38026246_1857955890946863_4785664212896579584_nVeel fotografen die ik ken hadden het de afgelopen week op FB al over de maansverduistering en hoe en waar ze foto’s zouden gaan maken.
Hier en daar had ik wel gezegd dat ik hoopte dat het dan niet bewolkt zou zijn want ik wist dat ze aan het einde van de week kans op buien opgaven. En ja dat gaat meestal gepaard met bewolking…… natuurwetten veranderen niet.
Zelf had ik er eigenlijk helemaal geen zin in om foto’s te gaan zitten maken, heb het een paar jaar geleden nog gedaan van een bloedmaan en voel nog de spierpijn daarna.
Maar goed ik heb nu een goed statief wat ik toen niet had dus als er echt een maansverduistering te zien zou zijn geweest had ik toch wel weer geprobeerd om foto’s te maken, het bloed kruipt tenslotte waar het niet gaan kan.
Hier was het dus zo bewolkt dat er geen maan te zien is dus wel een paar keer gaan kijken en hier en daar zag ik wel een ster maar geen maan. Toch wel jammer natuurlijk.
Op FB zie ik een leuke tekst en die deel ik.
Wim reageert dat het in Apeldoorn helder is en een mooie bloedrode maan te zien is……..hij wel. Waarom was ik dit weekend niet in Apeldoorn snik snik.
Sinds kort heb ik mijn reserve camera bij hem gelaten zodat ik niet altijd met die camera hoef te lopen slepen.
Het is niet anders en er zijn veel belangrijkere zaken natuurlijk dan een mooie foto van een maansverduistering en daar heb ik me vanavond dus maar even op geworpen.
Woensdag was het 25 juli en kreeg ik een brief van de gemeente dat ze een controle hielden en ik een aantal papieren in moest leveren. Nou prima natuurlijk alleen stond er bij dat het uiterlijk 26 juli binnen moest zijn. Het zal niet waar zijn, misschien ligt het aan mij hoor dus ik maar weer bellen. De brief was wel gedateerd op de 20e juli maar ik kreeg hem dus 5 dagen later. Ik weet dat ze door een particulier rondgebracht worden en die dacht zeker ook met dit warme weer, ik spaar het een beetje op allemaal of zo. (gewoon mijn idee hoor) .
Nou ja de dame was wel redelijk hoor. Ik zei wilt u alle bij- en afschrijvingen van de bank van dit jaar hebben en ze antwoordde “o staat dat er in”….. waarop ik dacht, heb je die brief niet gelezen, zal wel een standaard brief zijn maar lijkt me toch wel handig dat je weet wat er instaat als je iets verstuurt.  Nou het hele jaar hoefde niet als ze maar het saldo van januari en nu eraf kon lezen. Alle loonstroken inscannen en nog een kopie van mijn paspoort.


De in de brief genoemde antwoordenvelop om alles op te sturen zat er ook niet bij maar dat was geen probleem zei ze, mail het maar aan me.
Ik snap dat er controles moeten zijn, ze mogen van mij alles weten alleen denk ik wel als ik kijk hoelang ze er vorig jaar over deden om mijn ingeleverde gegevens te controleren (ben een jaar bezig geweest) het niet klaar zal zijn voordat ik mijn eerste AOW in december hoop te krijgen. Dan gaat de vlag uit hoor, ben ik van die gemeente af, dat lijkt me een mooi vooruitzicht. De foto van de maan is van een paar jaar geleden.

 

Laatste blogje 2017

vuurwerkeJa vanavond maar even mijn laatste blogje van dit toch wel enerverende jaar voor mij, morgen reis ik af naar Apeldoorn voor de jaarwisseling bij Wim en daar heb ik heel veel zin in.
Veel mooie dingen beleefd dit jaar maar wel dingen die mijn emoties zo nu en dan best in een soort rollercoaster brachten.
Zoals met de zwangerschap natuurlijk van Peter en Chantal, zo ontzettend verrast en blij toen ik hoorde oma te worden en gelukkig voor deze oma duurt een zwangerschap negen maanden en wist ik het al heel vroeg dus flink de tijd om er aan te wennen. 😉 🙂
Maar de laatste weken worden voor mij wel heel erg spannend en er zijn best momenten geweest dat ik het er best moeilijk mee had.  (Zoals vanavond weer toen ze doorgestuurd werden naar het ziekenhuis door de verloskundige voor een extra controle. Gelukkig was alles in orde.)
Het afgelopen jaar opvallend veel uitnodigingen gekregen voor etentjes, recepties en ook cadeautjes voor de krant, alsof ze wisten dat het stopte en me zo een mooi afscheid wilden geven.
Gisteren donderdag mijn eerste donderdag dat ik dus niet hoefde te werken voor de krant en het voelde zo lekker relaxed aan als dat blijft zal ik er niet veel moeite mee hebben om het afgesloten te hebben.
9203-de-ooievaar-het-symbool-van-de-geboorte (2)Maar ook wel een bijzonder punt natuurlijk dit werk kwijtraken.
De fijne vriendschap met mijn vriendin die ook een moeilijk jaar had doordat haar zoon kanker kreeg en overleed terwijl ze hem niet meer zag.
Mijn zus en zwager die me zo’n prachtig cadeau gaven in de vorm van een nieuwe e-bike en ook onze mooie uitjes en fietstochten samen en niet onbelangrijk de goeie gesprekken.
Het “gevecht” met de gemeente dat me heel wat negatieve energie gekost heeft maar ook een goed gevoel dat ik doorgegaan ben en mijn gelijk (en geld) gekregen heb.
Twee bijzonder mooie vakanties gehad, een met mijn zus en voor het eerst met Wim op vakantie geweest, hoe leuk was dat op Terschelling, voor herhaling vatbaar.
En last but not least mijn vriendschap met Wim die zich dit jaar verdiept heeft en we hebben het nog steeds zo heerlijk samen dus laten we maar doorgaan zo…….
Mijn trouwe blogvrienden die zo vaak even een opbeurend woord gaven of meeleefden.
Een aantal blogvrienden die het ook niet makkelijk hadden dit jaar, dan mag ik zelf helemaal niet klagen hoor. Die door ziekte van henzelf of partner het moeilijk hadden en hebben en dan toch vaak nog zulke lieve reacties achterlieten. Dank daarvoor allemaal. Nou ja dat waren toch wel de belangrijkste dingen dit jaar.

Voor al mijn blogvrienden een mooie jaarwisseling en een heel mooi en gezond nieuw jaar gewenst…. Dat alle dromen uit moge komen………

Op naar een spetterend 2018 dus…… 

 Happy-New-Year

Kopje onder…..

IMG_1519 (2)In ons dorp in een oud politiebureau dat later gebruikt werd als kantoor voor de gemeente zijn deze week een aantal Syriërs gehuisvest. Ook onze gemeente moest een bepaald aantal mensen opnemen en in onze kern zijn dat dus 2 gezinnen en 6 alleenstaande statushouders voor de periode van vijf jaar.  Met de omwonende zijn al gesprekken gevoerd.
Zelf woon ik er ook niet ver bij vandaag waar deze mensen gehuisvest worden, het is twee straten verderop maar heel eerlijk gezegd had ik me er niet echt heel druk over gemaakt al hoorde ik in de wandelgangen wel allerlei verhalen al de ronde doen.
Vandaag was ik uitgenodigd voor de krant om aanwezig te zijn bij de verwelkoming van deze mensen in de bibliotheek.  De burgemeester en wethouder waren er ook bij aanwezig van anders instanties zoals het sportpark, vluchtelingenwerk etc. en ook inwoners konden komen.
De bijeenkomst was gepland tijdens lunchtijd en de mensen van vluchtelingenwerk hadden gezorgd voor eten in de vorm van een buffet. Dat kende ik nog van toen we nog een zelfstandige gemeente waren en dit soort buffetten er altijd waren op de Nieuwjaarsreceptie van de gemeente.
Na de welkomstwoorden werd het buffet geopend en ik moet zeggen dat geeft wel een ongedwongen sfeer om zo ook een praatje te maken. Al was de taal natuurlijk nog wel een barrière. Er was wel een tolk aanwezig en via haar heb ik een van de nieuwkomers geïnterviewd. De man was samen met zijn vrouw en kind, broer met gezin en ouders hier. Ze hebben een half jaar in de buurt van Zwolle in een opvang gezeten. Gisteren zijn ze pas aangekomen dus kon hij nog niet veel zeggen hoe het hier was. Maar nadat ik wat vragen had gesteld vroeg ik of hij nog wat toe wilde voegen en toen antwoordde hij dat hij met zijn familie niet om economische redenen gekomen was. Wel om een van de kinderen medisch te laten behandelen en hij hoopte hier in Nederland een nieuw leven op te kunnen bouwen. Hij sprak al een mondje Nederlands en begreep wel een paar dingen maar echt een gesprek voeren was nog niet mogelijk vandaar dat de tolk mooi uitkwam.
Na zo’n gesprek kijk ook ik toch wel weer anders tegen deze mensen aan. Het is een moeilijk probleem en dat zal het ook wel blijven denk ik.
Nou ja natuurlijk heb ik ook lekker meegegeten. Eten uit allerlei landen, het smaakte heerlijk en ik heb van alles uitgeprobeerd, zelfs een blokje kaas haha.
Daarna toch nog een eind gaan fietsen, het weer werd steeds beter en toen ik op de terugweg was naar huis zag ik een jongen staan, helemaal onder de modder en nat en nog een beetje bibberend.  Ongeveer in de pukkelleeftijd dus ik denk een jaar of 15.
Hij was met zijn fiets in de sloot gereden. Hij vertelde dat een fietser die hem en zijn vriend tegemoet kwam tussendoor ging en hij daardoor uit moest wijken, precies op een bruggetje en in de sloot belandde.  Ik weet ook dat die schooljongens en misschien nog wel meer meiden altijd 3 of 4 breed rijden, dat deed ik vroeger zelf ook hoor. Maar zelf ben ik wel eens helemaal het gras in gedwongen omdat ze gewoon niet aan de kant gingen. Dus wie er schuldig is, geen idee. Degene die er tussendoor reed was heel hard doorgereden toen ie zag dat de jongen de sloot inging, vertelde de jongen. En dat vind ik dan wel weer een slappe vaatdoek mentaliteit.
Alles nat en onder de modder alleen had hij toch nog iets positiefs, zijn telefoon deed het nog haha.  Zijn laptop in zijn schooltas die ook in de sloot had gelegen had hij nog niet bekeken. Zelf had hij niets verder. Het zonnetje scheen inmiddels al goed dus ik zei, het is gelukkig niet zo koud dus je zal er niet dood aan gaan. Ik gaf het hem nog een pakje zakdoekjes om zijn handen en zadel een beetje schoon te maken en daarna ging hij maar gauw naar huis. Zijn moeder was niet thuis vertelde hij en hij had geen sleutel.
Heb een van de buren geen sleutel vroeg ik, maar dat wist ie niet. Afijn hij zal dat wel weer opgelost hebben of met die vriend meegegaan zijn. b688d56a952Zal best goed gegaan zijn daar ga ik maar van uit. Wat me dan wel altijd opvalt dat als ze met een groepje zijn het vaak van die stoere mannen zijn en als je zo individueel met ze praat dat helemaal weg is.
Hoop voor de jongen dat zijn laptop ook nog intact is dan is het nog alleen maar een kwestie van lekker warm douchen, kleding in de wasmachine, fiets schoonspuiten en het gauw weer vergeten.
Plaatje internet, heb hem maar niet op de foto gezet 😉
Vanmiddag ga ik weer naar Apeldoorn voor het weekend, allemaal een fijn weekend en hopelijk mooi weer.

Sprookjes bestaan nog ?

foto van Stichting Kinderwerk Lekkerkerk.Tijden veranderen en dat is ook van alle tijden dus niets nieuws onder de zon.
Vanavond was er bij mij vergadering van het Kinderwerk waar ik nog als penningmeester bij betrokken ben. Wederom waren er van de groep van zo’n 14 medewerkers met veel moeite 6 mensen aanwezig.
En weer begon de vergadering over de mensen die er niet bij zijn, een onderwerp dat iedere vergadering weer ter sprake komt en toch niet verandert eigenlijk.
We hebben een gemêleerde groep van jonge en oudere mensen en eigenlijk gaat dat best goed.  Een aantal heel trouwe vrijwilligers die er ook op iedere vergadering zijn en meestal ook dezelfde die op het laatste moment nog van alles hebben terwijl de vergaderdata in overleg al maanden geleden bekend zijn gemaakt.
En dat is een kwestie van prioriteiten, dat snap ik ook wel en zeker de jeugdige vrijwilligers hebben ook allerlei bijbaantjes.
Toen deze Stichting 35 jaar geleden begon was ik bij de oprichters er van, het waren toen bijna allemaal getrouwde vrouwen met kleine kinderen die nog niet werkten of parttime banen hadden maar ook nog wel tijd genoeg. De vergadering vooraf waren eigenlijk vaak nog het leukste van de hele organisatie. We bepten wat af, volgens mij rookt iedereen nog in die tijd dus na een kwartier vergadering zag je huis blauw van de rook. We organiseerden toen nog iedere woensdagmiddag iets voor de kinderen, in alle vakanties en een week huttendorp in de zomervakantie.
Door het afnemen van het aantal vrijwilligers en het verdwijnen van ons vaste clubhuis, de steeds minder steun van de gemeente, minder subsidie bleef alleen de week Huttendorp nog over en soms een kinderrommelmarkt net voor de zomervakantie op het winkelcentrum.
Vroeger was ook zo dat alles nog op het laatste nippertje gedaan moest worden dus wat dat betreft is er niets nieuws onder de zon en dat is nu nog steeds het geval eigenlijk.
Ons Huttendorp wordt altijd in delen “gehakt” en kleine clubjes mensen nemen dan een dagdeel voor hun rekening.
En heel eerlijk gezegd als het Huttendorp er dan ook is, dan is ook alles geregeld.  Maar goed die vergadering zijn er ook wel om nog even de puntjes op de i te zetten en ook om de teamgeest toch een beetje te bevorderen.
Vroeger hadden we iedere maand een vergadering. Dit jaar hebben we er voor gekozen het terug te brengen naar 4 in de hoop of verwachting dat dan wel de meeste zouden kunnen. Maar goed dat blijkt dus helemaal niets uit te maken.
Nu is er dan ook maar afgesproken de groepjes hun eigen verantwoording te geven voor de dag waar ze voor gekozen hebben. Kijken hoe dat uitpakt als ze er helemaal zelf voor verantwoordelijk zijn. Misschien dat het dan beter werkt.
Zelf zit ik ook wel op het punt om te gaan stoppen er mee. Doe momenteel nog alleen de administratieve dingen zoals de financiën en paspoorten maken en dat soort dingen.
Alleen die vergaderingen zo heb ik ook wel een beetje gehad. Er werd zelfs al over gesproken om de Stichting op te heffen en dit als laatste jaar te zien. Maar eigenlijk zou ik het ook wel heel jammer vinden.
Want de animo bij kinderen om mee te doen is er volop, we hebben toch ieder jaar wel zo rond de 200 kinderen die een fantastische week hebben. Dan doet ook iedereen wat hij moet doen bij de vrijwilligers en hebben we ook onderling veel lol.
Als thema voor dit jaar is Sprookjes gekozen, ik hoop dat de nieuwe aanpak, waar ik me ook wel in kan vinden, van de jeugd aanslaat en ze hun verantwoording nemen, we wederom een geweldig Huttendorp krijgen en Sprookjes nog blijken te bestaan.

 

00284

Dossier gesloten

IMG_1218 (2) (Medium)Wat werd dit een heel ander dagje dan dat ik vooraf in gedachte had. Gisterenavond kwam een vriendin van me een bakje doen en ik vertelde zo dat ik een fietspomp had gewonnen maar die moest ik gaan halen in een dorp dat ligt op zo’n 16 km verderop. Voor mij was dat niet zo’n bezwaar, ze gaven mooi weer op voor vandaag dus geen straf om dan een eind te gaan fietsen. En vanmiddag had ik om 14.00 uur weer een afspraak met de gemeente voor mijn antwoord op hun voorstel van vorige week gedaan. Dus dat was goed te combineren.
Nou ja mijn vriendin nogal voortvarend zei, dan rij ik en ga even mee, eerst die fietspomp ophalen, dan gaan we even ergens lunchen en daarna naar de gemeente en dan wil ik graag nog even naar Gouda om wat shirtjes te gaan kopen.
Oké het kostte haar niet zoveel moeite om me over te halen, had er wel zin in.
Vanmorgen op pad gegaan, had op de site gekeken van de fietsenzaak waar ik hem op moest halen en daar stond dat ze van 9.30 – 12.00 uur open waren maar toen we daar kwamen waren ze gesloten. Even gebeld en er kwam iemand van een andere afdeling (er is namelijk een groothandel die ook particulier fietsen verkoopt) en de jonge man belde de eigenaar die aanwezig was en ons heel hartelijk verwelkomde. IMG_1222 (2)Even een praatje gemaakt en de fietspomp in ontvangst genomen. Een ouderwetse degelijk fietspomp, komt altijd van pas toch.
Wij naar Bergambacht in een restaurant heerlijk in de serre gezeten en wat gegeten en natuurlijk eindeloos zitten kletsen weer. Daarna naar de gemeente.
Om een lang verhaal kort te maken. Ze hadden vanaf het begin van mijn uitkering te veel aan me uitbetaald of eigenlijk mijn werk in het café netto gekort terwijl ze het bruto van bruto hadden moeten korten. Bovendien was de grondslag weer te laag geweest. Aan de andere kant maar weer te weinig onkosten vergoed. En tenslotte “vergeten” uit te schakelen dat er twee maanden niet gekort moest worden dus 3 maanden dit jaar te weinig weer gekort en teveel gekregen.  Een heel scala aan fouten maar alles terug berekend liep ik nu ongeveer weer glad. Ik had de vorige keer al meteen gezien dat ze qua berekeningen het wel helemaal fout gedaan hadden maar het wel weer correct gecorrigeerd hadden. Dus mijn juridische procedure die ik aangespannen had zou ik gewoon verliezen, dat had ik al snel door. Wettelijk hadden ze gewoon te veel uitbetaald.
Maar goed ze begrepen ook wel dat ze zelf flinke fouten hadden gemaakt, dat zeiden ze ook wel eerlijk hoor dat er veel mis was gegaan. Niet alleen met de berekeningen maar ook met de communicatie onderling. Dus werd een aanbod gedaan om het maximale bedrag aan dwangsom netto aan me uit te betalen en nog een bedrag over 2015 en 2016 zodat ik eigenlijk goed gecompenseerd ben voor wat ik dacht nog recht op te hebben namelijk twee jaar belasting die ik betaald had. En dat per 1 mei de juiste berekeningen zouden plaatsvinden.IMG_1220 (2) (Medium)
Ik vond het een prima oplossing, per saldo hou ik er dus nog een mooi bedrag extra aan over en heb ik ook wel het idee dat ik al dat gedoe niet voor niets heb gedaan. Hun blij dat ze klaar met mijn dossier zijn en het af kunnen sluiten en ik blij met dat extra bedrag. Dossier gesloten, goed opgelost zo. Alsof er toch een last van me afviel toen ik getekend had, gelukkig dat is klaar. Alles zwart op wit gekregen en de juriste nam ook afscheid met de woorden “ik hoop je niet meer te zien in de goede zin van het woord dan”. En dat kon ik alleen maar beamen.
Lekker gaan statten met mijn vriendin in Gouda daarna, toch wel een feestelijk gevoel over me. Zij niet helemaal geslaagd met haar shirtjes missie maar ikzelf wel een paar leuke op de kop getikt.  Eind van de avond nog een kop verse aspergesoep met een broodje gegeten, mijn vriendin trakteerde,  dus ook makkelijk geen eten verder koken als afsluiting van deze dag. Waar natuurlijk bij de Hema where else hahaha…….dossiergesloten