Vrijwilligers….

IMG_9702Er wordt bij alle verenigingen geklaagd dat er een tekort is aan vrijwilligers. En ik denk ook wel dat het zo is. Sportverenigingen werken vaak met verplicht vrijwilligerswerk want anders wordt het sporten ook onbetaalbaar als ze daar betaalde krachten neer zouden moeten zetten.
Het gevolg daarvan is dan wel weer dat diegene die wel vrijwilligerswerk doen steeds meer voor hun kiezen krijgen en als je niet oppas raak je die goede krachten dan ook weer kwijt.
Bij onze voetbalvereniging hoorde ik het laatst ook dat de onderhoudsploeg, bestaande uit een groep futters steeds ouder wordt en nieuwe aanwas van onderaf komt er niet bij.
Een lastig probleem.IMG_9710
Bij het jeugdwerk waar ik al vanaf het begin vrijwilliger ben hebben we gelukkig veel vrijwilligers, een grote groep jonge krachten die best veel inzet hebben.
Maar daarbij heb je ook wel een aantal mensen nodig die de Stichting “dragen”. Leiding kunnen geven en al die jeugd die ook regelmatig met elkaar aan het harrewarren is een beetje in toom houdt en de grote lijnen uitzet.
Ook die hebben wij wel maar eigenlijk niet genoeg,daar zouden we ook nog wel een paar goede mensen kunnen gebruiken.
Wat ik ook zie in de loop der jaren dat er steeds meer gevraagd wordt van de vrijwilligers IMG_9730en steeds minder mogelijk is van de kant van de gemeente.
Toen we begonnen kwamen er een paar mannen van gemeentewerken op maandag helpen met alle spullen klaar te zetten, de materialen zoals dranghekken, podia en stoelen brengen. En de laatste dag kwamen ze helpen met het opruimen van het hout en kregen we containers van de gemeente.
In de loop der jaren is er steeds meer afgegaan van wat we krijgen en er moet steeds meer zelf gedaan worden.
Zo werkt het ook bij de papierwinkel. Vroegen we 5 jaar geleden nog gewoon een vergunning aan kregen we dieIMG_9734 vrijwel zonder veel problemen.
Een jaar later kwam er een verklaring bij dat de tent veilig was, (kan ik begrijpen) de laatste jaren zit er blijkbaar iemand die zich gespecialiseerd heeft in het zoeken van dingen die we ook nog moeten doen.  Eerst konden we alles digitaal aanvragen, nu moest het weer per post opgestuurd worden (de nieuwe tijd net wat u zegt). Echt de onzinnigste dingen willen ze op papier hebben. Inmiddels is het een heel boekwerk geworden wat ingeleverd moet worden. Het wachten is nog zeggen wij altijd spottend dat we voor iedere hut die gebouwd wordt een ontruimingsplan moeten maken.
IMG_9752Hoe hou je de vrijwilligers gemotiveerd.
Bovendien is het terrein overgedaan aan een Stichting die alle sportvoorzieningen in ons dorp beheert. Betaalden we vroeger ongeveer 80 euro voor een legesvergunning. Nu willen ze 60 euro per dag rekenen voor het huren van het terrein. En dat terwijl onze subsidie in de loop der jaren alleen maar minder geworden is dus we minder kunnen doen voor de kinderen willen we het betaalbaar houden zodat alle kinderen de kans hebben om mee te doen.
En als ze het terrein dan nog onderhielden, nee hoor vandaag waren we begonnen aan het klaarzetten van de spullen en na de hoosbui van donderdag stond alles blank. De vroegere afvoeren worden niet meer bijgehouden.
Gelukkig hebben we een vrijwilliger die eene2b07135d3aa3893d617e93c57820e28 eigen bedrijf heeft met veel materieel anders zou het organiseren niet meer mogelijk zijn.
Terwijl we toch met zijn allen ieder jaar zo’n 200 kinderen een onvergetelijke week geven, daar vrij voor nemen, geen cent voor krijgen. Daar zou de gemeente ook wel eens over na mogen denken als ze weer een nieuw formuliertje uitvinden.

Oké die laatste heb ik van FB gejat maar ik vond hem wel toepasselijk voor dit blogje.

Meedenkende mensen……

ID kaartSoms ben ik ook best verbaasd dat de ambtelijke molens die soms zo langzaam draaien ook best   oplossingsgericht bezig kunnen zijn. Het zijn net mensen ook. 🙂   (Ben zelf jaren ambtenaar geweest hoor).
Zoals vanmorgen. Mijn moeder kreeg een brief dat ze een nieuwe ID kaart nodig had, hij was verlopen en voor sommige dingen heb je die nou eenmaal gewoon nog steeds nodig.
Dus de gemeente gebeld en gevraagd hoe ik dat op moest lossen, mijn moeder is momenteel het liefst gewoon thuis dus om ze nou voor zo’n ID kaart weer in een auto te sjouwen zag ik ook niet zo zitten.
Nou zei de mevrouw die ik belde, in dat geval mag u zelf wel een ID kaart voor uw moeder aan komen vragen. Als u zegt wanneer u komt zorg ik er voor dat de dames die daar zitten geïnformeerd zijn en het goed is.  Goed geregeld dus, hoefde alleen voor een pasfoto te zorgen en op die leeftijd hoefde dat ook geen relevante te zijn.
Dus bij mijn moeder thuis op zoek gegaan naar een pasfoto van haar maar hoeveel dozen ik ook doorspitte ik kon er geen een vinden. Dus heb ik zelf maar wat foto’s gemaakt. Dat heb ik al een keer eerder van iemand gedaan.
Een trucje is dan om fotopapier te nemen waar bijvoorbeeld een bekend fotomerk zoals Agfa opstaat en de foto in een oud mapje van een fotozaak te doen. Dan gaan ze er van uit dat het door een “echte” fotograaf gemaakt is. Ga het gewoon proberen of het weer lukt.
Vanmiddag moest ik ook nog naar de Rabobank, mijn moeder had daar nog een soort slapende spaarrekening waar een klein bedrag van een paar honderd euro opstond.
Mijn broer die eigenlijk al het papierwerk doet had gevraagd of ik deze klusjes even wilde doen.
Ik legde het uit aan de mevrouw, ik weet dat ze daar een seniorenadviseur hebben die mensen thuis bezoekt als ze niet meer kunnen komen.
De mevrouw die ik te spreken kreeg was zelf een van de seniorenadviseurs en ze zei.
Schrijf maar gewoon een briefje op naam van uw moeder en laat haar tekenen en een kopie van haar ID  dan heffen we de rekening op en schrijven we het bedrag over naar haar andere rekening.
Nou eigenlijk waren beide klusjes dus gauw geklaard zonder veel overredingskracht en moeilijke constructies. Het kan dus wel.  Een warme douche dus voor deze twee meedenkende damesRabobank.
Donderdag ochtend heb ik een keukentafelgesprek met de wijkverpleegkundige over de zorg van mijn moeder.
Alle goede dingen bestaan uit drie zeggen ze altijd dus maar even hopen dat dit gesprek ook zo goed verloopt en ze de zorg houdt die ze nu heeft.

Drukke dagen voor Kerstmis

agendaGisteren deed ik mijn agenda van deze week open en zag dat alle dagen helemaal gevuld zijn met activiteiten.  Mijn kleine baantje dat iets groter geworden is, mijn werk voor de krant, vrijwilligerswerk, naar mijn moeder. Vanavond nog even naar de kapper geweest.
Omdat al onze gemeenten opgeheven worden worden er 4 afscheidsfeestdagen georganiseerd. Een voor de senioren en hoewel ik zelf tot de doelgroep behoor ga ik daar altijd als vrijwilliger koffie inschenken. Dat is zo gezellig en leuk om te doen. Daarnaast ga ik als vrijwilliger van het jeugdwerk ook helpen bij de ochtend die voor de kinderen van de scholen georganiseerd is. Daarvoor had ik bedrijven benaderd om te vragen of ze mee wilden doen en de kinderen ontvangen en iets vertellen over hun bedrijf. Zo leuk om te doen dat geregel, en zeker als het dan allemaal ook lukt, dat ligt me wel.
Heb nog een interview met onze burgemeester morgen, die neemt ook afscheid, zij was gekomen als interim burgemeester voor drie jaar maar is er inmiddels 7 jaar al weer. Ben haar natuurlijk bij allerlei gelegenheden veel tegengekomen en het is een ontzettend leuk mens.
fusiefeest-fbEn dan is er vrijdagavond en zaterdagavond nog twee feestavonden met artiesten waar ik ook naar toe ga.  Een meer dan goed gevulde week dus en op een of andere manier schakel ik dan automatisch over op “even niets uitstellen modus” zoals ik ook altijd te werk ging toen ik nog fulltime werkte.
Meteen alles opruimen, zorgen dat alles voor de volgende dag klaar staat, voorwerken, niets uitstellen, zelfs redelijk op tijd naar bed gaan en dat lukt me weer aardig moet ik zeggen en voelt ook wel goed aan.
Hou wel van die hectiek.
En vanmorgen werd ik gebeld door de gemeente dat ik geen bijstand krijg maar een andere regeling die aansluit op de WW. Het is een hogere uitkering, mag nog een deel van mijn inkomen houden en er wordt niet gekeken naar vermogen zoals spaargeld e.d.
Ik ben er heel blij mee, ga de vlag nog niet uitsteken, blijf tenslotte een steenbok en die willen het altijd eerst wel zwart of wit hebben. Maar als ik dat heb ga ik wel even heel hard staan juichen. Ik weet best dat geld niet gelukkig maakt, maar het maakt sommige dingen wel iets gemakkelijker.
Ik bel mijn zoon en die is ook zo ontzettend en oprecht blij voor me “Eindelijk eens iets voor je wat in orde lijkt te komen mam” zeg hij. bliiiiiiiiiii
Dat wordt dus even uitkijken naar de post en misschien een mooi vooruitzicht al vast voor het nieuwe jaar.
Dus als ik even geen blogs lees en reageer, het komt wel weer maar deze week zal het echt mondjesmaat zijn.

De soep wordt nooit………..

Paddensteolen1Ik weet het antwoord “zo heet gegeten als dat hij wordt opgediend”.  Maar ik moet zeggen dat ik behoorlijk opgefokt was door alle eerdere ervaringen bij de gemeente met het aanvragen van een uitkering.
Vanmorgen was ik “uitgenodigd” (weigeren mocht niet ) om een voorlichtingsbijeenkomst bij te wonen.
Nu paddenstoelen 4was het daar precies de vorige keer in dat gebouw dat alles helemaal mis ging dus ik zag er heel erg tegenop en dat is een understatement.
Mijn zus had wel aangeboden om met me mee te gaan en ook mijn zoon wilde wel mee, maar het was een bijeenkomst die 3 uur zou duren dus als ze er dan niet bij zouden mogen zijn zouden ze drie uur moeten wachten. Dat wilde ik ze niet aandoen en tenslotte ben ik een grote meid dus ik ging alleen.
Het afgelopen weekend gelukkig veel afleiding gehad en leuke dingen want sinds ik die uitnodiging had gekregen liep ik op de toppen van mijn zenuwen en alle doemscenario’s had ik al voor mezelf doorgenomen.
paddenstoelen4Gisterenavond heb ik zelfs nog een heel verslag zitten maken wat ik de afgelopen 2 1/2 jaar allemaal gedaan had. Hoe gek kan je zijn of worden.
Ik was natuurlijk vanmorgen veel te vroeg, ging daar in de kantine nog een bakje doen waar ik nog wat bekenden tegen kwam.
Gisteren was ik nog een tijd gaan fietsen in de polder, dat geeft me rust en afleiding en voor mezelf had ik besloten dat ik niet weer zo’n traject in zou gaan als dat ze toen voor me klaar hadden liggen. PaddenstoelHeb eindelijk deze zomer door veel te gaan fietsen een beetje mijn rust en acceptatie gevonden.
Maar ik had me zoals wel vaker gebeurd weer een keer voor niets zo druk gemaakt, althans zoals het er nu uitziet tenminste.
Wel moet ik de komende twee weken 10 sollicitaties gaan doen, inschrijven bij 5 uitzendbureaus en een berg papieren uitzoeken en meenemen voor een gesprek.
paddemsteolenflatAls ik na afloop (binnen 1 uur stond ik weer buiten !!) nog met een van de dames die de voorlichting gaven na staat te praten en ongeveer in korte lijnen mijn verhaal schetst zegt ze, als ik het zo hoor wat je nog doet en gezien je leeftijd en de arbeidsmarkt heb je al een aardig werktraject wat we willen voor iedereen willen. Had vorige week ook bij mijn ienieminie baantje uitbreiding van mijn uren gekregen.
Ik juich nog niet vooraf, soms vallen dingen toch weer tegen, maar het gaf me wel een goed gevoel.
Was vanmorgen de eerste 10 km gaan fietsen dus dat had ik terug weer, helemaal heerlijk was het vandaag weer in de polder. paddenstoelen 55Ik voelde me zo opgelucht en blij eigenlijk.
Thuis ging ik “even”op de bank liggen, sliep binnen 5 minuten en werd na 2 1/2 uur heel ontspannen weer wakker. Dat had ik even nodig gehad na die stressvolle dagen… En nu maar afwachten hoe het allemaal verder gaat. En de foto’s die zijn nog van mijn sessie gisteren want natuurlijk was ik ook nog even
in de paddenstoelen gedoken. 😉

Gevonden voorwerpen…….

sleutelVanmiddag ging ik even met mijn zus wat boodschappen doen en op een kruispunt vond ik een sleutelbos met daaraan twee autosleutels. Een om in het slot te steken en een om van een afstand de auto open te kunnen doen.
Natuurlijk geen adreslabel of wat dan ook er verder aan, alleen nog een klantenkaart van Karwei. Ik nam ze mee en we gingen boodschappen doen.
Het politiebureau in die plaats waar ik was is dicht in de buurt van het winkelcentrum dus ik zei tegen mijn zus zullen we er even langsfietsen en die sleutel afgeven. Zo gezegd zo gedaan.
autosleutelVoor het politiebureau staat een heel rij met politiewagens en motoren op de parkeerplaats.
Op het bureau staat dit is een onbemand bureau, voor meldingen bel. Dus ik druk op de bel en word doorverbonden met een politiecentrale.
Ik vertel dat ik een sleutelbos gevonden heb, had inmiddels gezien dat er een brievenbus bij het bureau was, en of ik die daar in kon gooien.
“Wij doen niet aan gevonden en verloren voorwerpen” meldt de mevrouw aan de telefoon.
En heel gek hé maar ik dacht gewoon dat de politie daar voor was om dingen om te sporen en weer terug te brengen bij de mensen. 😉 U moet dan bij de gemeente zijn. Nou weet ik niet veel zeker maar wel dat het gemeentehuis op vrijdagmiddag om een uur of 4 ’s middags niet meer open zal zijn.
Dus wat moest ik met die sleutels, op naar Karwei dan maar zei ik, misschien kunnen aan de hand van de code vinden van wie de sleutels zijn. Wij naar Karwei en daar was een heel leuk mens die wel mee wilde werken. Zij kon ook niet in de klantengegevens maar ze zou het hoofdkantoor bellen en uitleggen wat er aan de hand was en regelen dat de sleutelbos terug kwam bij de rechtmatige eigenaar.
Wij blij, zij blij, ze vroeg nog of ze mijn naam door moest geven maar dat hoefde van mij niet. Kan me zo goed voorstellen dat je baalt als je zulke sleutels verliest. Denk dat het nog aardig wat kost ook om ze bij te laten maken en ik was blij dat ik er weer vanaf was.
politiepetgeen punt bij Karwei“Die pet past ons allemaal” de oude slogan van de politie klopt, zoek het zelf maar uit dus. Nee dan heb ik meer met de slogan van Karwei ” Geen punt bij Karwei”.

Plaatjes internet

Zembla…..werkloosheid

Met stijgende woede heb ik net zitten kijken naar het programma Zembla over hoe gemeenten met mensen omgaan die in de bijstand zitten.
Een taxibedrijf wordt overgenomen, daar werken mensen die al jaren kinderen naar scholen rijden, de gemeente stelt de voorwaarde dat het nieuwe bedrijf willen ze de opdracht krijgen een aantal mensen aan moet nemen die in de bijstand zitten.
Een gedeelte van de mensen die daar ontslagen zijn komen dan in de WW terecht en dit allemaal onder met motto “We zijn sociaal bezig om mensen die in de bijstand zitten de kans te geven om werkervaring op te doen een baan te krijgen” .
Dat aan de andere kant die mensen die een baan hadden, en dus ook soms een hoger inkomen dan de nieuw aangenomen mensen weer in de ww komen.
Dan is het cirkeltje weer rond maar de gemeente is zo sociaal bezig geweest.
Eigenlijk is het te gek voor woorden.

Bij Post NL worden mensen uit de bijstand te werk gesteld om pakjes te sorteren, ze werken daar 3 maanden met behoud van hun uitkering voor een bonus van 50 euro extra. De gemeente vangt voor deze mensen van Post NL meer dan ze uitbetalen aan uitkering aan die mensen. Daarna krijgen ze een half jaar contract en dan houdt het allemaal weer op voor die mensen en hebben ze volgens de wethouder meer kans op de arbeidsmarkt.
Zou hij het zelf geloven of is het gewoon een handjeklap met Post NL, die hebben goedkope werkkrachten, zeggen heel sociaal bezig te zijn en de gemeente voldoet aan zijn plicht om mensen in de bijstand werkervaring te verschaffen.
Terwijl de mensen die daar zijn gaan werken hier gewoon graag willen blijven werken omdat ze blij zijn een baan gevonden te hebben. Die willen wel maar komen daarna gewoon weer in de ww of bijstand terug.

Het gaat gewoon alleen maar om geld, geld en nog eens geld. Heb soms het idee dat we weer terug bij af zijn, de baas is de baas en zeg maar niet te veel want voor jou zijn er 10 andere. Dat is iets wat ik overal hoor bij mensen die in bedrijven werken waar het soms ook niet goed gaat.
Ik kan zo boos worden om deze dingen, gewoon ook omdat je de kans niet krijgt.
Ik solliciteerde van de week ook weer op een vacature waarvan ik gewoon weet dat ik dat werk goed kan en ook graag wil. Had een prima sollicitatiebrief geschreven en binnen een halve dag een afwijzing terug. En dan moet je ook nog de moed houden dat je ooit een baan vind. Ik begin er langzamerhand niet meer in te geloven dat het ook nog gaat lukken terwijl ik niet liever dan dat wil.
En als je dan die wethouders en mensen uit het bedrijfsleven zo hoort praten ook over die mensen die ontslagen zijn dan vind ik het nog niet eens triest, kan het niet eens omschrijven hoe ik het vind en ik word en heel boos om en eigenlijk ook verdrietig dat het blijkbaar alleen nog maar om geld draait en mensen gewoon niet meer tellen.