Leven als God in Frankrijk……..

zomercarnNou mijn eerste vakantiedag begon al anders dan ik had gepland. Was van plan om naar het Zomercarnaval in Rotterdam te gaan maar dat was vanwege het weer afgelast en om nou zomaar in de stad te gaan dwalen had ik ook geen zin in.
zomercarn2Ik had gisteren pas een persbericht gekregen dat vanmorgen een inwoonster van ons dorp 100 is geworden en de wethouder kwam haar feliciteren, pers gewenst.
Zomercarnaval 6Heb wel even een berichtje gestuurd dat ik het wel heel laat vond deze aankondiging maar ben er toch maar naar toe gegaan omdat mijn plannen toch al heel anders liepen.
De mevrouw woonde in een zorgcentrum, lichamelijk kon ze niet veel meer zelf alleen haar hoofd was nog wel goed dus dat was wel leuk.Zomercarnaval 5
Even later zat ik met haar enige dochter te praten en toen zij haar naam zei gingen er opeens allemaal belletjes in mijn hoofd rinkelen en was ik weer even op het gemeentehuis waar ik vroeger werkte en haar man daar als hoofd van een school regelmatig kwam. Zelf was ze ook altijd onderwijzeres geweest. En als leerkrachten van de gemeenteschool dus in dienst bij de gemeente.Zomercarn3 Ze kende dan ook nog alle collega’s waar ik destijds mee samenwerkte. De wethouder die kwam feliciteren komt ook uit  mijn geboortedorp en de kinderen van haar zaten bij die onderwijzeres in de klas en samen zaten ze in de OR.  Elkaar ook heel veel jaren niet gezien. Allemaal lijntjes die even samenvielen.
Het werd daar dus heel gezellig met verhalen ophalen en vertellen.
De dochter van die 100 jarige mevrouw vertelde dat ze in Frankrijk woonde maar nu ze zelf ook tegen de 80 liep en eigenlijk wel weer Zomercarnaval 4deze richting op wilde komen. Haar ene zoon woonde 600 km verderop in Frankrijk en haar andere zoon zo’n 600 km bij haar vandaan in Nederland.
Ze had met haar man daar een huis gekocht en in al de jaren opgeknapt en toen ze zelf gestopt was met werken daar permanent gaan wonen.
Dat had niet lang geduurd want ze woonden er nog maar net toen haar man overleed. Ze had het er best naar haar zin, vond het er prachtig wonen. Maar toch vertelde ze had ze nu wel vaak dat ze toch haar verhaal niet kwijt kon in een taal die niet haar moedertaal is of bij artsen toch niet dat over kunnen brengen zoals je dat wel kan in je eigen taal. En naarmate ze ouder werd vond ze dat het steeds meer voorkwam.
zomercarn1Maar een huis midden in de middle of nowhere raak je ook niet zo gauw kwijt in Frankrijk.
Zo had ik opeens toch een heel leuke ochtend al was ie dan heel anders dan ik hem gepland had. En toen ik bij thuiskomst nog een brief van het borstkankeronderzoek zag liggen waar ik al dagen op aan het wachten was. Het duurde lang dit keer en nadat twee jaar geleden mijn buurvrouw hoorde dat ze borstkanker had ben ik toch wat nerveuzer geworden bij het wachten op de uitslag van het onderzoek. Gelukkig was het weer allemaal goed.
Nou toch nog wat foto’s van het zomercarnaval van een paar jaar geleden. Om deze stormachtige regendag wat vrolijker te maken.

40 jaar later……..

trouwenVeertig jaar geleden was mijn trouwdag dus als ik het langer dan de 35 jaar volgehouden had zou het vandaag feest zijn geweest.
Hoewel, in al die 35 jaar dat we getrouwd waren zijn we een keer uit eten geweest toen we 25 jaar getrouwd waren en toen ging er nog een bevriend echtpaar mee omdat het anders zo ongezellig was. (aldus ex) Verder hebben we het nooit gevierd of er ook maar iets aan gedaan laat staan dat ik ooit een bloemetje kreeg op mijn trouwdag.
Dat zegt wel iets over mijn huwelijk dat toen al niet meer zo geweldig was.
Ik was 19 jaar en werkte op het gemeentehuis, de gemeente had een heel klein huisje aangekocht dat ter zijner tijd weg zou moeten vanwege een herindeling maar nu nog verhuurd ging worden voor 50 gulden per maand.
Een van mijn collega’s zei voor de grap, is het niks voor jou Anneke, dus ik vertelde dat lachend aan mijn ex want ik had het prima thuis en nog eigenlijk helemaal geen zin om al te gaan trouwen.
Die vond het helemaal geen grap, hij had het thuis heel slecht naar zijn zin en wilde wel trouwen en ik helemaal verliefd dacht waarom ook niet.
Zo ging het balletje rollen, thuis vond mijn vader het een heel slecht idee en zei, je wacht maar tot je 20 jaar bent, dat duurde toen nog zo’n 9 maanden dus in die tijd konden we het oude huisje op gaan knappen. We gingen nog gauw verloven want zo hoorde dat toentertijd.
Toen ik 3 dagen 20 jaar oud was gingen we trouwen, het gemeentehuis feestelijk versierd, collega trouwde ons, en een bruiloft er na, het was een leuk feest.
Praktisch iedereen trouwde in die tijd in het wit maar dat wilde ik echt niet, vond daar niets aan zo’n jurk, dus ging ik op zoek naar een leuke avondjurk en die vond ik ergens in Rotterdam alleen er zat zo’n enorm decolleté in dat ik nou net TE vond voor een trouwerij.
Samen met mijn zus was ik op zoek en we kwamen bij de Bijenkorf en daar zagen we precies die stof waarvan die avondjurk gemaakt was.
Zwart fluweel met het bovenstukje ook zwart fluweel en geborduurd met roze roosjes erop. Prachtig, mijn zus wilde de jurk wel naaien en zo werd de stof gekocht.Anneke 28-12-1972
Het was een geweldig leuke dag al hadden beide ouderparen die nog zelfs moesten tekenen voor toestemming tranen in hun ogen omdat ze het toch wel heel jong vonden.
Achteraf denk ik dat dit ook wel het geval was maar goed we hebben naast veel ellende ook hele leuke en geweldige jaren gehad en soms lopen dingen gewoon zo in het leven.
Nu vandaag 40 jaar geleden zat ik even terug te denken aan die dag, geen spijt van mijn keuze van 5 jaar geleden,totaal niet maar toch met een soort weemoed waarom het zo heeft moeten gaan.