Ehh…… ja precies

download (3)Ach soms heb ik dat opeens dat ik niet op een woord kan komen zoals afgelopen week dat ik een leuk  gesprek had bij de Hema met een jonge vrouw die daar, met een dochtertje in de leeftijd van Yenthe, een bakje zat te doen.
Ik vroeg hoe oud haar dochtertje was en zo kwam het gesprek dus op verschillen in kinderen in die leeftijd. Ik vertelde dat ik een kleindochter van dezelfde leeftijd had.
Ze vroeg of ze al een beetje liep, haar dochtertje maakte nog helemaal geen plannen in die richting, trok zich ook nog helemaal niet zelf op maar kon wel al een aantal woordjes weer zeggen. Yenthe loop al wel rond de tafel en soms staat ze opeens los maar die brabbelt wel wat maar nog niet echt heel duidelijke woordjes.
Ze maakte zich geen zorgen had zelf 5 jaar in de kinderopvang gewerkt en daar genoeg verschillen in kinderen gezien. De een is sneller met dit en de andere met dat.
Afijn op een gegeven moment wilde ik iets vertellen over een interview dat ik een keer had met een kinderfysiotherapeut waarbij ik na afloop het idee kreeg trouwens dat er aan ieder kind wat mankeert. Althans zo kwam het in mijn ogen een beetje over en dat zei ik ook tegen die fystiotherapeute. Is dat niet een beetje overbetutteling. (Heb het niet over echt ernstige achterstanden in de ontwikkeling natuurlijk, prima dat het snel opgemerkt en behandeld wordt)
En tijdens dat gesprek bij de Hema kon ik opeens niet op het woord fysiotherapeut komen, hoe stom is dat dan toch. Voelde me opeens zo’n oen. Natuurlijk 1 minuut later wist ik het wel weer maar toch…… dan hapert opeens zo’n gesprek. En dan denk ik pff is dit het begin van de aftakeling. ūüėČ
Mijn geheugen daarentegen van gebeurtenissen en wanneer die waren is volgens mij aardig goed ontwikkeld, ge√ęrfd van mijn moeder die had ook zo’n olifantengeheugen.
Vanmorgen was ik met mijn zusje even op pad en we hadden het zo over onze familie in Friesland en dat ik daar echt dit jaar eens een keer naar toe wil gaan. Ik haalde herinneringen op dat we daar samen geweest waren toen mijn oom en tante destijds 50 jaar getrouwd waren.¬† Het was in een weekend, mijn oom en tante waren nogal van de kerk dus “moesten”¬† we met hen mee naar de kerk.¬† Het lag me nog helder in mijn geheugen dat ik daar eigenlijk helemaal geen zin in had maar goed, iedownload (4)dereen ging dus maar meegegaan. Zij was er van overtuigd dat het niet om een bruiloft ging maar om een begrafenis van mijn oom. Maar ik wist zeker dat dit niet zo was omdat ik jaren later na die datum waar wij het over hadden nog op bezoek geweest was bij die oom en tante.¬† En pas daarna is die oom overleden waar we dus ook wel op de begrafenis waren geweest.
Vanavond even in mijn digitale geheugen gekeken (dagboek) en inderdaad het klopte zoals ik het gezegd had. Ik weet zeker dat ze verwacht had dat ik meteen thuis het op zou zoeken en haar een appje sturen maar heb dat niet gedaan.  Komt nog wel een keer als we elkaar weer zien.
Zo zie je zo’n digitaal geheugen in de vorm van een dagboek komt zo nu en dan nog wel eens van pas.

Zit een vrouw bij de Hema

29778_1Na mijn werk even gaan fietsen en een broodje gaan eten bij de Hema, pff als ik binnen kom zie ik het al het is onwijs druk daar. Herfstvakantie natuurlijk dat is duidelijk te merken ook.
Met mijn dienblad sta ik te kijken waar ik kan gaan zitten maar er zijn weinig plaatsten over. Dan zie ik in mijn favoriete hoekje een vrouw zitten. Het zitje bestaat uit twee banken met tafel ertussen voor vier personen.
Ik loop er heen en vraag of ik er bij kan zitten en de mevrouw vindt het geen probleem sterker nog volgens mij vindt ze het nog wel gezellig.
Ze begint een praatje te maken zonder zich op te dringen of zo, gewoon gezellig.
Waarom ze haar koffie met een rietje drinkt, omdat ze trillende handen heeft i.v.m. een vorm van Parkinson en de dames van de Hema haar koffie altijd even komen brengen bij haar.
De laatste tijd en dat zal ook wel de leeftijd zijn dat iedereen wel wat gaat mankeren, de een erger dan de ander, is  gezondheid wel vaak het gespreksonderwerp. Pas zat ik op een verjaardag en dacht ik na een klein uurtje ik ga naar huis, pff alleen over wat iedereen mankeerde. Niet over hen zelf maar over allerlei mensen uit het dorp. Vreselijk alsof er geen leukere dingen zijn om over te praten.
Snap best wel hoor als iemand wat heeft of een naaste familielid dat hij of zij daar over wil praten, dus een beetje dubbel is het wel natuurlijk en ik zeg zelf ook wel eens wat.
Maar dat was dit keer niet het geval, oké dat ze nog geopereerd moest worden aan haar heup kwam nog even langs maar daar bleef het ook bij.
Het gratis openbaar vervoer dat ze in metro en bus vertelde ze over, dat zouden ze in onze gemeente ook eens moeten doen voor 65 plussers en het vervoer op maat waar ze gebruik van kan maken.  En eigenlijk was het best gezellig ook dit onverwachte gesprek zo.
Zag verder in het restaurant nog meer mensen die bij elkaar aanschoven. Die drukte zorgde dus ook voor een soort gezelligheid onderling ontstond en iedereen toch een plaatsje vond terwijl de dames van de Hema zich drie slagen in de rondte werkten.
Heb trouwens weer wat cadeaukaarten van de Hema aangeschaft, deze week bij aankoop van een cadeaubon van 20,00 is ie 25,00 euro waard, dat is wel de moeite waard zeker als je zoals ik toch wel vaste klant bent.  Je mag er drie per klant kopen dus die 60,00 is opeens 75,00 waard. Risico is alleen natuurlijk dat de Hema failliet gaat en de cadeaukaarten niets meer waard zijn. voucher-2018-okt-1080x751-koffiethee Kan deze weken door het inleveren van spaarpunten ook gratis koffie drinken, ook wel een leuke actie waar ik vandaag maar meteen gebruik van heb gemaakt. Door de overname van de Hema afgelopen week door Marcel Boekhoorn (ken hem niet persoonlijk haha)  denk ik me over de cadeaukaarten geen zorgen hoef te maken.

Een lichtend voorbeeld

Vanmorgen lekker zo’n tuttelochtend, nog wat administratieve dingen gedaan, oude kranten opgeruimd (mijn methode, een doos onder in de kelder, geen zin om iedere keer de trap af te lopen dus op goed geluk gooi ik ze dan boven vandaan de doos in, dat gaat natuurlijk meer fout van goed dus een keer per week daal ik af en ruim ze netjes in de dozen om ze daarna mee te geven aan de oudpapierophalers) lege flessen weggebracht.
Bij ons mag je tegenwoordig ook lege blikken in de glasbakken gooien dat is een nieuw project van de gemeente maar goed ook al eet ik niet heel vaak uit blik die moet je dan toch even omspoelen en niet te lang laten staan anders is het niet echt fris denk ik zomaar.
En daarna gaan fietsen, het was best lekker weer met een zonnetje al blijft het nog steeds wel koud vind ik. Even langs mijn zusje om iets af te geven, eergisteren heeft haar man een TIA gehad dus meteen even gevraagd hoe het ging. Gisteren had hij een heel onderzoek in het ziekenhuis gehad en daaruit bleek dat zijn cholesterol veel te hoog was dus hij moest aan de pillen, verder was alles wel in orde bij hem.  Hij had geen last er meer van gelukkig dus kijken of de pillen hun werk gaan doen.
Ik vertelde dat ik nog even naar de Hema ging en dat ik ook nog wat in de tuin wilde gaan werken dus geen tijd had voor een bakje thee. Je hoeft niet naar de Hema hoor zei mijn zus maar ik wilde het wel, meteen nog een paar boodschappen doen en dan lekker een uurtje polderen zoals ik dat noem. Langzaam fietsend de langste route naar huis nemen door de polder en hier en daar even stoppen en wat fotograferen.
Ik op weg, een andere route dan ik eigenlijk normaal neem en op een hek zag ik twee visdiefjes zitten. Nou vind ik dat zulke leuke vogels eigenlijk, samen met de zwarte stern, denk zomaar dat het familie van elkaar is, die zo heerlijk duikend het water in gaan en door de polder scheren. Even verder nog een paar scholeksters die aan het smikkelen waren. Het is echt genieten in de polder momenteel.
Bij de Hema stond een wat oudere mevrouw al even te wachten tot ze geholpen werd vertelde ze, als u nu naar voren loopt dan zien ze het misschien wel zei ze tegen me dus dat deed ik. En inderdaad even later kwamen de dames uit de keuken waar ze bezig waren.
De mevrouw werd ook geholpen en ze kwam naast me zitten en begon een praatje.
Wat een ontzettend leuk mens was dat, ze was 77 jaar vertelde ze, vol leven en wat ze allemaal vertelde het was geweldig. Maar ze kon ook heel goed luisteren als ik wat vertelde. Een mooie wisselwerking.  Waar het overal over ging, fotograferen, haar kinderen en kleinkinderen, haar man die overleden was 30 jaar geleden.
Zal een voorbeeld noemen waaruit meteen blijkt wat voor mevrouw het was.
Ze vertelde me dat haar kleinzoon Fin was geboren en daar was ze op bezoek geweest in Amsterdam. Ze kon blijven slapen maar ze wilde naar huis en gewoon de volgende dag weer terug want ze wilde nog even langs het strand naar Kijkduin om de zee te vertellen dat ze een kleinzoon Fin had gekregen.  En echt er was helemaal niets zweverigs aan die mevrouw en ik herkende dat gevoel zo van ergens in de natuur even die rust vinden.
Toen ze in een restaurantje in Kijkduin ergens wat ging drinken zat daar een man te schilderen een beetje. Hij werd gebeld en liep even weg, kwam later weer terug en zo maakten ze een praatje over wandelen wat ze beide graag deden. Ze vertelde dat ze een kleinzoon had gekregen en dat aan de zee had verteld.
De man ging weer verder met schilderen en net voordat ze wegging kreeg ze een kaart waarop een tekening stond en de tekst “Voor Fin, ik hoop dat zijn levenspad voorspoedig zal verLOPEN”
We hadden het zo over onverwachte ontmoetingen in de trein, omgaan met verdriet, de blijdschap toch in het leven houden.
Kortom ik heb gewoon 2 1/2 uur met die mevrouw zitten praten, we dronken nog een kopje thee tussendoor.¬† Wat ontzettend leuk zo’n gesprek van zo’n mooi mens en een soort lichtend voorbeeld voor me om volop van het leven te genieten.
We komen elkaar vast nog wel een keer tegen zei ze, ik vind het zo¬†heerlijk als een dag zo loopt dat ik nog dacht van ik ga nog even een broodje eten bij de Hema en dan hebben we zo’n mooi gesprek. En dat kon ik alleen maar beamen.
Van het in de tuin werken kwam echt niets meer maar ik had dit gesprek niet willen missen.¬† Bij thuiskomst toen ik even op mijn bank-app keek viel ik bijna van mijn stoel van verbazing. Ze gemeente had het bedrag van de dwangsom al op mijn rekening gestort. Het moet niet gekker worden…… morgen ga ik weer naar mijn lief, hij heeft flink de griep belde hij van de week al een paar keer dus ik ga hem maar vertroetelen een beetje de zielenpoot (het is wel een man he, die overdrijven altijd zo).
Iedereen een mooi weekend gewenst met veel zon en mooi weer………

 

Een goed gesprek…..

Eigenlijk dacht ik het in het leven momenteel wel aardig voor elkaar te hebben. Heb de laatste jaren geleerd om over van alles te praten en ook over te schrijven, vroeger was ik echt iemand die van alles oppotte en zo had ik nu toch wel het gevoel dat alles wat er gebeurd is een plekkie had.
Tot ik afgelopen zaterdag opeens iets verdrietigs te horen kreeg waarvan mijn hele wereld weer helemaal op zijn kop stond en ik opeens weer terug bij af leek te zijn.
Met de nadrukkelijke wens om er niet over te praten met wie dan ook (behalve Wim maar voor hem staat het toch veel verder af dat is logisch) en ik begreep waarom dat was en natuurlijk hou ik me daar aan. En mijn blog is ook openbaar al heb ik het niemand in mijn kring de naam gegeven maar goed je zal net zien dat iemand in mijn omgeving het per ongeluk leest.
Het is gewoon moeilijk als je ergens vol van bent, het me gewoon persoonlijk ook ontzettend raakt,  ik er niet kan en mag over praten of schrijven en dat viel me best zwaar.
Zeker als ik met mijn zus op stap ben, wij hebben eigenlijk nooit geen geheimen voor elkaar en ik zag dat ze wel wat aan mij merkte en dat is dan best rot eigenlijk.
Dus gisteren toch maar een afspraak gemaakt met de huisarts, tenslotte heeft zij een beroepsgeheim en kan ik daar wel dingen vertellen, mijn verhaal even kwijt en daarom ook maar een dubbele afspraak gemaakt. Weet niet hoelang er normaal voor een “klant” staat trouwens hoor.
Mijn huisarts is een vrouw en zij kent me denk ik nu een jaar of 15 of zo en ik ben geen vaste klant, het was al weer een jaar geleden dat ik er voor het laatst was en dat is gewoon een goed teken natuurlijk.
Ik vertelde haar wat me dwarszat en ze nam echt alle tijd voor me, keek in mijn geschiedenis van wat er nog bewaard is gebleven, draaide alles voor me uit zodat ik het op mijn gemak thuis nog een door kon lezen.
Het is echt een geweldig mens, het deed me onwijs goed om even mijn hart te luchten al zullen de pati√ęnten die na mij kwamen er niet zo blij mee zijn geweest want ben meer dan een half uur binnen geweest.
Wat kan een gesprek toch veel goed doen en ik voelde me best opgelucht. Het verdriet gaat er niet weg mee maar ze snapte in ieder geval wel wat er in mij omging.
En langzamerhand begint het ook wel weer te zakken, ik ben maar gaan doen wat mij altijd geholpen heeft werken.
Dus mijn laatste flinke klus begonnen, de bijkeuken opknappen. Het prachtige weer doet voor mij ook wel veel goed hoor, gewoon de deur open zetten als ik aan het klussen ben en tussendoor een bakje in het zonnetje buiten drinken.
En eindelijk weer volop zon na zo’n grijze week zoals vorige week.¬† Het is nog een aardig klusje maar heb ook al wel veel gedaan.
Volgende week ga ik weer verder, morgen maar even mijn huis een beetje opruimen want het vrijdag komt mijn lief weer en dat kan ik wel even goed gebruiken een luisterend oor en een dikke knuffel.

Lazy sunday……..

Vandaag een heerlijke pyjamadag gehad. Niets hoefde lazy sundayalles mocht vooral dat eerste heb ik veel gedaan. NIETS dus haha.
Wat praten met een vriend nog, een fijn gesprek en ik voelde me prettig en blij daarna.
Verder niet veel, mijn dagboek wat bij zitten werken. We lopen al weer naar het einde van het jaar en dan moet ik altijd of wil ik altijd nog van alles er inzetten zoals wat foto’s dus dat betekent opzoeken en kijken welke wel en welke niet er in zetten.
Het weer vandaag leende zich goed voor dit soort werkjes. Buiten was het
guur en mijn was die ik nog wel heel optimistisch opgehangen had droogde niet echt natuurlijk dus maar weer binnen opgehangen.
Aan het einde van de middag mijn nieuwe zonnebank maar eens uit gaan proberen.zonnebank Het is zo’n tosti ijzer noem ik het maar en op een of andere manier ben ik dan altijd bang dat hij niet meer open gaat. Als je dan alleen thuis bent dan is dat geen leuk idee.
Het is ook natuurlijk maar een idee van me, zoonlief had al gezegd, als dat gebeurt kan je hem er zo bij de scharnieren uittillen, daar had ie naar gekeken. Nou ja voor alle zekerheid toch maar mijn telefoon binnen handbereik gehouden haha. Het is wel veel gemakkelijker om onder te gaan liggen, bij die andere moest ik toch altijd mezelf er een soort onder wurmen.
Maar het was heerlijk. Midas Dekker heeft een boek geschreven dat ieder mens behoefte heeft aan een eigen plekje, een holletje om in te liggen en dit voelde wel aan als een lekker warm holletje zo. Even afgesloten van de rest van de wereld.
Na het douchen meteen weer maar mijn pyjama weer aangedaan, het is niet voor niets pyjamadag toch.
NieuwlogopyjamadagwebGisterenavond had ik een overheerlijke pan verse erwtensoep gemaakt, een deel ingevroren, gisteren een paar hapjes geproefd en vanavond het hoofdmenu. Hij was nog lekkerder dan gisteren en gauw klaar en weinig afwas.
Vanavond nog even een paar dingen voor de krant. Helemaal niets doen zit er dus niet in.
Maar zo’n pyjama dag voor een keertje best heerlijk en aan te raden hoor¬†op een Lazy Sunday.

Plaatjes internet

Een mooi gesprek….

huisartsGisteren had ik een feestje dicht in de buurt en op een gegeven moment vroeg iemand of ik wat foto’s wilde maken. Had eens een keer geen camera bij me dus ik zei, ik ga hem wel even halen.
Terwijl ik weer terugliep kwam ik mijn vroegere huisarts tegen en zij begon een praatje met me.
Zij en haar man waren allebei huisarts en ik ging meestal naar haar toe, zeker als ik iets te bespreken had. Hij was voor mij meer voor de technische kwalen.
We hadden altijd een goede band omdat we veel dingen deelden, ook zij had kinderen verloren als baby’s en dat zorgde er voor dat ik bij haar altijd terecht kon maar ook wel andersom, want zij vertelde dan ook vaak dingen. ¬†We zijn wat dat betreft lotgenoten.
Nou ja, ze vroeg hoe het met me ging en al gauw kwam het gesprek toch weer op onze kinderen, de manier waar op mensen er toen op reageerden, de manier waarop ze nu nog altijd in onze herinnering zijn.
Het voelde goed aan.  Ik weet nog dat ik meestal zo omstreeks deze tijd, eind september, wisseling van seizoen maar ook bijna de geboorte datum van mijn dochtertje wel een keer ergens iets voelde of dacht iets te hebben en dan altijd een afspraak maakte bij haar. Zij wist dan meteen wat er aan de hand was en dat die dingen niet met een pil maar wel een een gesprek opgelost konden worden. Haar kinderen waren ook eind september overleden.
In ons gesprek vertelde ik ook dat het soms wel leek alsof ik er minder verdriet van had gehad dan mijn man en toen zei ze, wat fijn dat je dat zegt, want dat gevoel heb ik ook wel gehad. Dat het verdriet er om opeens als een blikseminslag opeens weer boven komt.
Omdat ik normaliter best een positieve inslag heb ook vind dat ik ondanks alles plezier mag hebben in het leven en genieten van leuke dingen. Sommige mensen snappen dat dan niet, denk dat je eerst zoiets meegemaakt moet hebben (en dat gun je je ergste vijand niet) voordat je dat kan begrijpen.
Maar ook dat we eigenlijk allebei pas later het besef kregen dat het ook een verlies voor de familie was, opa’s en oma’s en de rest. Op dat moment ben je gewoon teveel in je eigen verdriet om dat te beseffen.¬†Zelf had ze ook een kleinkind gekregen dat dood geboren werd. ‘l Histoire se r√©p√®te. Maar wel heel triest, het hele verhaal dat bij jezelf weer terugkomt en het verdriet dat het opnieuw met zich meebrengt. De onmacht dat je eigenlijk niets kan doen.
goed gesprekIk vond het dan ook heel jammer toen ze stopten met hun praktijk. Heb nu ook een prima huisarts die goed kan luisteren maar het is anders.
Ik voelde me heel goed na dit gesprek alsof ik weer even “op spreekuur” geweest was.
Op het feestje snapten ze niet waar ik gebleven was omdat ik zo lang weg was gebleven maar ik had het er graag voor over.

Plaatjes internet.

Zit een vrouw bij de Hema

BladWeer een tijdje geleden een Hema verhaal. Vanmiddag heerlijk een eind wezen fietsen en daarna een bakje gaan doen. Er komt een mevrouw binnen, schat haar van mijn leeftijd, zo te zien in goede doen en haar spraak is daar bij aangepast, beetje type Rotary en bridge, geaffecteerde uitspraak.
bessen1Ze draagt een knalblauwe jas, een gifgroene broek en erbij en om jaloers op te zijn zulke leuke gympen met tijgerprint in dezelfde kleuren.
Niet echt een type van ik ga eens lekker bij de Hema een bakje doen maar meer iemand die ergens op een chique terrasje, maar natuurlijk is iedereen bij de Hema welkom.
blad verdordDoe maar wat warms zegt ze tegen de mevrouw achter het buffet. Doe maar soep. Dat mag u zelf opscheppen, antwoordt de buffetdame, er is tomatensoep en erwtensoep.
Op een manier alsof ze nooit gewend is om zelf haar soep op te scheppen vult ze de kom met tomatensoep, het soepbroodje dat er bijhoort in haar andere hand. Een dienblad heeft ze niet gepakt. BRaamblad
Wilt u nog wat drinken er bij vraagt de overijverige buffetdame, nee, nee zegt de vrouw geagiteerd al vast een hapje nemend van haar soepbroodje terwijl ze staat te praten wat ik dan weer niet echt ladylike vind.
Ze begint te drinken uit de soep met haar ene hand (zou ze nooit gehoord hebben van soeplepels of is de soep zo dun bij de Hema ) terwijl ze met haar andere hand gaat bellen. braamblad2Zo hard dat de hele Hema mee kan luisteren en ik geen moeite hoef te doen dit keer om een gesprek af te luisteren.
Hoe vond je het feest, vraag ze, wat vond je van Paulien, ik vond haar niet echt stralend er uit zien, misschien omdat het niet haar feestjes was.
En Nathaly dan, die deed het wel goed he, ze was echt een soort rustpunt. Ze maakte wel indruk, zo even stilstaan, daar hou ik wel van.
En Daan, die was toch niet vervelend tegen jou, dat ie bladerenbrutaal werd. Ach boeieeee zeg.
Hoe gaat het met jou en David eigenlijk. Wat !! Is ie niet geweest bij je, nou ik zou hem maar lekker in Antwerpen laten wonen in zijn eigen omgeving. Hij heeft je nou al verschillende keren teleurgesteld. Dan kan je beter naar Antwerpen gaan dat is ook een leuke stad.
De soep is blijkbaar niet zo heet, want al snel is ze klaar met haal maaltje, ruimt het nog wel netjes op en vertrekt weer.
Jammer ik had het gesprek Elzenkatjesnog wel even af willen luisteren.
Na afloop nog even heerlijk in het Loetbos lopen struinen met mijn camera. Ik wenste een Indian Summer tot aan de Kerstmis nou dat komt al aardig dicht in de buurt wat een geweldig mooie dag weer vandaag. Ik had het even nodig buiten zijn, fietsen en een uurtje wandelen.