Verslaafd ! nou én…….

Kaarten OuderkerkWas gewoontegetrouw (tussen de buien door, goed uitgekiend droog heen en terug) na mijn werk naar de Hema gegaan.
Op een bankje zat een mevrouw te wachten die ik goed kende van onze beruchte kaartmarathons waar zij met haar man de organisatie voor hun rekening namen. Daar gingen we altijd met een hele groep uit ons dorp naar toe. We waren berucht, zeker de keren dat we alle slaatjes die over waren opaten en nog een andere keer de roze koeken. Door onze groep draaiden ze altijd wel een goede omzet. De marathons duurden 12 uur en we waren meestal met een man of 12. We werden ’s morgens gebracht en ’s avonds gingen we met een gehuurd busje naar huis. Altijd dikke pret en lol. Ik ging naast haar zitten en een praatje maken. Op een gegeven moment kwam haar man aan de andere kant van me zitten. Heel gezellig even. Terwijl ik daar zo zat zag ik opeens mijn zus uit de winkel van het Kruidvat komen en riep haar.
Het echtpaar ging weer weg en mijn zus nam de vrijgekomen plaats in. Haar man was een ogentest aan het doen bij de Pearl. We zaten even te praten toen hij er ook weer aankwam. Gaan we naar huis, zei mijn zus of doen we een bakje bij de Hema met Anneke. Nou laten we maar een bakje doen zei mijn zwager.
Dan trakteer ik een keer, zei ik snel. Zij hebben me een aantal weken ook gered toen mijn fiets op slot stond en ze willen toch niets hebben, dan vind ik dit wel leuk om te doen.
Ik sta met mijn zwager bij de kassa te wachten als de mevrouw van de Hema zorgt voor de schrik van mijn leven.
Ze zegt tegen me ” weet je al dat we gaan sluiten van 10 t/m 18 augustus”. Ik zeg, hè, en ik dan. Hoe overleef ik dat als Hemajunk. Ze schiet in de lach en vertelt dat ze de Hema gaan verbouwen. Er komt een andere indeling, nieuwe verlichting dus gaan ze een week dicht.
Ja daar zat ik dan, hoe moet dat nu, ga ik eindelijk eens van mijn verslaving afkomen of ga ik smachtend op zoek naar een andere Hema in de buurt.
Een voordeel heb ik, in die week komt mijn vriendin 3 dagen logeren en ik ga ook het weekend daarna vier dagen naar Luxemburg dus 3/4 van de dagen is wel opgevuld al.
HEma 3 (2)Volgende week dus zaak om dagelijks in te gaan nemen daar zodat ik er even tegen kan. Kan gemakkelijk ook want ik heb vakantie ik hoef 3 weken niet te werken. Best heerlijk hoor.
Ach jullie snappen het vast wel, het is gewoon weer een van mijn onzin verhalen maar goed een kern van waarheid zit er wel in. Eigenlijk ga ik niet gauw in andere horecagelegenheden alleen zitten en bij de Hema wel. Daar zitten ook veel mensen alleen een bakje te doen. Heel regelmatig dat mensen vragen of ze aan mogen schuiven, soms ken ik die mensen soms ook niet. Het is best een soort gezellige inloop, laagdrempelig daar waar ik veel bekenden die ook daar met regelmaat komen zie of even een praatje mee maak. En zeg nou zelf, als ik thuisblijf, de muren in huis zeggen niets terug hoor heb ik inmiddels wel ondervonden. Maar dat weekje dicht zal ik geen last van hebben hoor haha.. hoewel………

Vrolijk ouder worden……

fotoDit was het thema vandaag  op het dorp bij een bijeenkomst georganiseerd door een Stichting die zich bezighoudt met het welzijn van ouderen.
Ik was gevraagd door de directrice daarvan om gespreksleider te zijn en het leek me wel leuk om te doen.
Allereerst werd er een presentatie gehouden over het ouder worden, wat er voor kan zorgen dat je gelukkiger wordt/bent.
Wat kan je er zelf aan doen, waar kan je niets aan doen, zijn dingen erfelijk of moet je het zelf doen.  De invloed van gezondheid, verlies of geloof.
Nou ja allemaal van dat soort zaken kwamen er aan de orde en tussendoor konden de mensen ook dingen vragen of toevoegen.
Moet zeggen dat er niet heel veel respons vanuit de zaal kwam. Er waren best aardig wat mensen op afgekomen dat was wel leuk.
Quotes-over-ouder-worden-0-1110x600Daarna werden er groepen gemaakt en kwamen wij aan de bak als gesprekleiders om een aantal stellingen te gaan bespreken.
Ik deed dit samen met een man, we hadden van te voren even samen zitten praten hoe we het een beetje aan gingen pakken en dat liep best goed zo samen.
Het enige wat ik achteraf tegen hem zei dat we beter wat verdeelder tussen de mensen hadden moeten gaan zitten. Het was best een grote groep en wij zaten samen een soort aan het hoofd van de tafel waardoor de achterste mensen toch minder “aan de beurt” kwamen.
En toevallig zaten er naast ons ook nog eens twee mensen die best uitgebreid hun verhaal wilden doen. Ook prima maar soms moesten we dat toch netjes afkappen.
Hadden we wat meer verdeeld gezeten had het denk nog beter verlopen. Er kwamen best veel verhalen los en mensen die er goed over nadachten wat ze er van vonden. Blijkbaar werkt het toch beter in een kleine groep.
C0gckCkUAAE_BTONa afloop hoorden we dat de mensen het heel positief hadden ervaren, een aantal kwamen ons nog bedanken dat is toch best heel leuk.
Voor mij was het de eerste keer dat ik zoiets deed en voor die man ook. Vandaar dat het voor ons ook wel een leerproces was. Maar zeker voor herhaling vatbaar.
Plaatjes www.

Woman power

VrouwenIk ben geen mens van vrouwenclubjes en dat soort dingen, kan soms wel met een soort van jaloezie kijken naar mensen die dat wel hebben. Van die groepen vrouwen die ik samen zie fietsen of samen ergens wat zie drinken en het zo te zien heel gezellig met elkaar hebben.
Maar hoe leuk ik het soms vind, ik ben toch meer een mens van een op een contact met iemand of het dan een man of een vrouw is maakt me niet zo heel veel uit.
Heb een paar goede vriendinnen waar ik lekker mee kan kleppen en alles delen en natuurlijk mijn zus, eigenlijk ook mijn beste vriendin maar wel het liefst samen dan.
Ook voor mijn werk, zoals vanavond toevallig een interview met zo’n leuke vrouw die ook wat te vertellen had zonder meteen zo duidelijk aanwezig te zijn.
Maar op een of andere manier ben ik toch meer een mens die iets hebt met mannen en ik ben dan vaak ook totaal niet solidair met vrouwen betrap ik mezelf regelmatig op.
Zoals vanavond bij dezelfde gelegenheid waar ik voorafgaande aan het interview een foto moest maken, met mij was er nog een fotograaf waar ik al 20 jaar mee samenwerk, we weten inmiddels wat we aan elkaar hebben. En er was van de Rabobank die dit evenement sponsorde een mevrouw die wel even de touwtjes in handen wilde nemen met het maken van de foto. primary_RosieTheRiverterEen bankje werd er meegesleept waar ze op kon staan om DE foto te  maken en ze zette iedereen op een plaats zoals zij het wilde hebben.
Mijn collega en ik keken het zo eens aan en lachten een beetje zo van pff wat een poeha, laat haar eerst maar dan gaan wij daarna wel even.
Dus toen zij klaar was maakten wij een heel andere opstelling zodat je ook niet dezelfde foto krijgt maar voordat wij een foto konden maken was mien al weer op haar bankje geklommen om toch zo ook nog maar een foto te maken. Waarop mijn collega opmerkte, we wilden juist verschillende foto’s hebben waarbij ze ons aankeek met een blik van heb je ook nog wat te zeggen. Echt wat een draak zeg.
Ik betrap me er ook dikwijls op zoals bijvoorbeeld bij “De slimste mens”  dat vind ik gewoon zo’n leuk programma dat ik heel vaak hoop dat een van de mannen die meedoet wint en niet een van de vrouwen. Zoals vanavond ook en met die vrouw was echt niets mis mee, een leuk mens met humor maar toch zo gek dat ik dan hoop dat ze verliest. Terwijl ik toch eigenlijk denk, je moet solidair zijn met vrouwen want het is natuurlijk veel leuker als een vrouw de slimste mens is. En eigenlijk vind ik dat ook haha. Dat rare dubbele gevoel.
Gisteren fietste ik ook een stukje op met een man op die net zijn relatie verbroken had en daar hadden we het zo over. Ik ken hem al heel erg lang zelfs nog uit de winkel waar hij altijd voer voor zijn hond kwam kopen.  Hij had het best moeilijk vertelde hij hoewel het zijn eigen keuze was geweest. En zo fietsende weg hadhombres_mujeres_generoden we best een goed gesprek over alleen zijn, keuzes maken, latten of samenwonen. Ach het zal wel gewoon zo zijn dat ik meer een mannenvrouw ben dan een vrouwenvrouw, daar is ook niets mis mee want juist met mannen kan je vaak heel goede gesprekken hebben weer op een andere manier dan met vrouwen en die afwisseling,  dat maakt het ook zo leuk.

Lieve Ria…..

Even een vraag aan Ria…. deze Ria dus http://www.rias-weblog.nl/
Ik heb al heel vaak bij je gereageerd op je blog maar ik zie het nooit terug. Dat kan verschillende redenen hebben, of ik verdwijn ergens tegenwoordig in een spamfilter of zo of mijn reacties worden niet toegestaan. In het eerste geval wil je misschien even kijken hoe dat kan of komt.  Tot een paar maanden geleden kon ik gewoon reageren en zag ik je reacties terug.  In het laatste geval dan is dat jouw keuze en respecteer ik dat maar dan heeft het ook geen zin meer om te reageren haha……..  Dus Lieve Ria…… geef antwoord graag.  Wat doe ik verkeerd…….. of gaat er verkeerd.
Vandaag lekker een niets moet alles mag dagje gehad, prachtig weer natuurlijk. Vanmorgen wilde ik gaan fietsen maar mijn fiets was niet opgeladen, de oplader deed het niet meer. Even naar de fietsenmaker en kreeg een andere mee voor het weekend dus een wat latere start dan ik gepland had want ik wilde die fiets toch eerst nog even wat opladen.
Heb momenteel een dubbele tuintaak, mijn zus is op vakantie, zij heeft niet veel tuin maar mijn zwager heeft wel een kasje waar ie van alles verbouwd ook. (Na-aper) .
Dus dat moet wel water krijgen iedere dag. Buiten staan ook nog een aantal bakken met bonen, tomaten, doperwten en aardbeien. De doperwten had ik deze week al (geprobeerd en hopelijk gelukt)  gered want die waren helemaal dubbel geknikt met die storm van dinsdag.  Zo te zien hebben ze het allemaal overleefd en kunnen ze bij thuiskomst eind volgende week meteen aan de doperwtjes.
Daarna naar een zomerfair in een streekmuseum, een oudheid museum het was er niet druk, ben er nu al een paar keer geweest en veel nieuws staat er eigenlijk toch ook niet. (En dan bedoel ik niet in het oudheid museum want dat is logisch dat daar niets nieuws bij komt 😉 ) Wel een grappig gezicht vond ik buiten het droogrek (daar maakten wij vroeger tenten overheen) met de handdoeken en een directoire er aan hangend.
Doorgefietst naar mijn geboortedorp waar ook een grote zomerfair was, het was er onwijs druk. Er werd ook een korenfestival georganiseerd in de open lucht. Kwam veel bekende tegen zowel van vroeger als mensen uit ons eigen dorp die er ook waren. Lekker zitten luisteren, wat zitten kletsen met mensen, even de markt over gelopen en tot slot kwamen nog de Amazing Stroopwafels optreden. Ik vind ze nog steeds leuk al heb ik ze al heel veel keren gezien. Gewoon lekker, tussendoor als er iets gebeurd meteen reageren. Zoals op de mevrouw op de eerste rij die met 5 zakken friet kwam voor haar en haar vriendinnen. Heerlijk die reacties dan.  Begonnen als straatmuzikanten en nog steeds kiezend voor de “kleine” optredens. Een klein stukje biografie. En het eerste nummer waarbij een van de leden van het shanty koor meespeelde op zijn mondharmonica.  Ik herinner me zelf nog van vroeger dat ze een keer per jaar op kwamen treden in de plaatselijke kroeg hier. Een jongen/man die toen zelf drumde in een band ging ook meedoen. Hij had natuurlijk geen drumtoestel maar ging naar de keuken en pakte een aantal pannen en houten lepels en ging lekker mee zitten drummen. Geweldig dat zoiets gewoon kan bij deze muzikanten. Een stukje uit hun biografie.


The Amazing Stroopwafels bestaan uit Wim Kerkhof (contrabas, toetsen en zang), Rien de Bruin (gitaar, accordeon en zang) en Arie van der Graaf (elektrische gitaar). Zij spelen overal: op straten en op pleinen, maar ook in cafés, dierentuinen, sauna’s, blusboten, theaters, hengelsport- en aquariumverenigingen. Ja, zelfs bij mensen thuis – en vaak ook. Zij mijden menselijke oceanen, zoals megadisco’s of popfestivals. Het directe contact met het publiek staat voorop. Een lentedag in Rotterdam, 1979. Op de Lijnbaan bij Ter Meulen ziet het zwart van de mensen, in de verte is muziek te horen. Wanneer je je door de rijendikke mensenmassa weet te wurmen, dan zie je twee mannen, met een gitaar en een contrabas. Dat laatste instrument wordt op niet mis te verstane wijze mishandeld. Er wordt Engels- en Nederlandstalig repertoire gespeeld, van bewerkte levensliederen tot eigen werk. Maar er klinkt meer dan muziek: hier gebeurt iets bijzonders.
Ze traden op voor de muziektent in het park waar ik nog goede herinneringen aan heb. Het was ook wel een dagje sentimental journey Uurtje of 8 was ik weer thuis, had daar maar een patatje genomen en een ijsje toe. Leuke dag zo met prachtig weer en veel leuke ontmoetingen en gesprekken.

Een goed gesprek..

Eigsprinterenlijk vind ik het reizen in trein en bus best leuk om te doen. Ik zie altijd van alles, hoor van alles en eigenlijk geniet ik daar best van. Zoals vandaag ook weer toen ik terugkwam uit Harderwijk. Mijn vriendin maakte zich ontzettend druk of ik wel de goede trein zou hebben maar ik zei het ergste wat me kan overkomen is dat ik een half uur later of zo ben. Mij boeit dat echt niet hoor. Dan stap ik in Utrecht uit en ga daar even ergens wat drinken en ga weer verder. Zo had ik het heen ook gedaan, was mooi op tijd weggegaan en heb op een zonnig terras in Amersfoort wat zitten drinken. Heerlijk die vrijheid, daar geniet ik echt van.
Eerst al in de trein, een heel drukke trein van Amersfoort naar Gouda, kon met moeite nog een zitplaats krijgen naast een stevige tante die zich met haar hondje, koffer, telefoon, flesjes, jas en eten een dubbele bank in beslag nam.
Omdat er nergens plaats meer was en ik met een zere arm geen zin had het hele eind te gaan staan vroeg ik of ik naast haar kon zitten. Als blikken konden doden was ik er echt niet meer geweest. Ze gooide haar koffer in het rek, het hondje op schoot, waar ze nog tegen zei, stil maar hoor schat alsof ze zeggen wilde, dat vervelende mens ook.
Hijgend zat het beestje naast me, aan me te snuffelen, hij stonk ook nog flink uit zijn bek.
Nou heb ik helemaal geen hekel aan honden maar echt lekker vond ik het niet, dus ging ik maar een beetje scheef zitten om in ieder geval de geur kwijt te zijn een beetje maar eenmaal thuis kon ik meteen alles in de was gooien. In Utrecht ging ze er gelukkig uit en kwam er een mijnheer naast me zitten. Ik mijn koffertje op mijn knieën gezet, witte broek was meteen helemaal zwart maar ging toch naar huis dus geen punt. Ik kreeg hem echt niet in het daarvoor bedoelde rek gegooid en had ook geen zin om iemand daarmee lastig te vallen.Het was ook nog een stiltecoupé en schuin voor me zat een stel jonge mensen een beetje te keuvelen, helemaal niet hararribad of zo. Een man die zat te werken op zijn computer (ik nam aan werken, misschien zat ie wel gewoon te patience haha) en ging naar het stel toe om te vragen of ze stil konden zijn.  Even later kwam er een man teruglopen naar een plek in de trein die vrij was gehouden door een andere treinpassagier. Hij was even wezen bellen in de hal van de trein. En wat schets mijn verbazing, de mijnheer die vroeg aan het stel om stil te zijn begon een gesprek met die man in het Engels. Snap jij het snap ik het ook. Mag dat dan wel ???  In Harderwijk was ik al in een bus gestapt naar het feest toe waar nog niemand in zat. Twee kleine kinderen kwamen naar die bus toe. Het ene meisje zei, wat doe jij daar in de bus. Dus ik zei, nou ik wil graag meerijden met deze bus. Mijn opa rijdt in deze bus zei ze en wij mogen meerijden allemaal, oma ook en mijn vader. Een heel verhaal kwam er van het meisje dat ze een dagje op visite bij Opa en Oma waren. Het was een rustige route, een klein soort buurtbusje waar weinig mensen in zaten en inderdaad oma kwam ook, haar vader en nog haar broertje en natuurlijk opa de chauffeur. Was wel grappig. Haar vingers brandde om een keer op de knop te drukken om de bus te laten stoppen maar dat mocht ze niet van oma natuurlijk. Dus toen ik er bijna was zei ik tegen haar druk jij even voor mij op het knopje, ik wil er uit. Dat glunderende gezicht, prachtig hoor om dat te zien. Ik weet zelf nog vroeger hoe leuk ik dat vond. Dat ik al met mijn hand boven het knopje, toen ook nog draadjes waar je aan moest trekken weet ik nog, om wel de eerste te zijn die belde voor de halte waar ik er uit moest.
Op de terugweg in de bus van Bergambacht naar huis zat ik alleen in de bus en de chauffeur begon een praatje.
Onderweg naar huis namen we niet alleen de routes door, vertelde hij ook waar hij in Rotterdam woonde, in een appartementencomplex aan het water, dat hij het zo prachtig vond om langs de Lek te rijden.
Zo zaten we eigenlijk het hele eind naar mijn huis te keuvelen over van alles. De waterbus, het openbaar vervoer. Ik wist bijvoorbeeld niet dat chauffeurs die dan zo rond half 1 klaar zijn soms nog een uur langer moeten werken om alle bussen af te tanken. treinVolgens mij vond hij het ook wel gezellig op zo’n saaie route met verder niemand in de bus het hele eind en ik ook wel.
Tijdens de heenreis naar Harderwijk was de trein tussen Gouda en Amersfoort ook stampvol en ben ik in de eerste klas gaan zitten en met mij nog een aantal mensen. Als een schaap over de dam is…….. Het zat trouwens wel comfortabel hoor met een voetsteun en wat meer ruimte, niet verkeerd. Geen controle gehad dus niemand die begon te piepen er over.
Een heerlijk weekendje zo in Harderwijk.