Hoezo Blue Monday…….

Dit is wel mijn weertje hoor, heerlijk die zon, blauwe luchten…..en er op uit gaan op de fiets en hier en daar een stuk gaan lopen. Hoezo blue monday dus……hoewel blauwe luchten weerspiegeld in het water dus toch een blue monday.
Gisteren eerst een paar uurtjes bij mijn allerliefste en bijna al weer 1 jarige kleindochter (en zoon en schoondochter ook lief natuurlijk haha) geweest en op de terugweg een lange route genomen door een natuurgebied.
Het was er onwijs druk en op sommige plaatsen ook nog behoorlijk glad, net een ijsbaan op de fietspaden. de loetDie stukken ging ik dan maar lopen. Ook geen straf met dit weer.
Voor ’t eerst een deel van de was weer buiten gedroogd, wat rook het heerlijk die lakens.
Het blijft veel langer licht met dit mooie weer merk je dat opeens. Half zes pas echt de lichten aan…..
Met dit waar is het voor mij echt puur genieten om door de polder te fietsen, hier en daar wat foto’s te maken zoals bijvoorbeeld van de ijspegels in de bomen.
Ik zie echt honderden smienten in de lucht mooie patronen maken en een plekkie zoeken om te landen. Vandaag ook weer op pad gegaan. Als ik op weg ga merk ik dat de wind gedraaid is van oost naar zuidwest en dat betekent meestal ander weer. Dat geven ze ook op voor morgen sneeuw dus. Vandaar dat ik vandaag nog even een flink rondje ben gaan fietsen. Want met sneeuw wordt het meestal ook weer glad, wel mooi om te gaan wandelen maar om dan een eind te gaan fietsen beter maar niet.
Onderweg een verdwaalde kievit gespot, overwinteraar of vroege vogel ik weet het niet.
Zag ook nog opeens rode paddenstoelen/zwammen. Heb gekeken in natuurboeken en

volgens mij zijn het rode bekerzwammen of rode kelkzwammen. Drie boeken gekeken maar kwam er niet helemaal uit. Maar wel echt heel mooi en blij met deze vondst.
Dit weer geeft me ook energie…..wat een zonnetje al niet kan doen met mensen. De mensen zijn ook veel vriendelijker, onderweg ook. Ze zeggen vaker gedag, kijken niet zo somber en chagrijnig en goed voor de natuur. Wat wil een mens nog meer, ik niet veel hoor.

Nadenken

Schrijfopdracht WE-300 van Plato voor de maand oktober met als thema: nadenken.

Hij zat gebogen over zijn bureau en wist het even niet meer. Helemaal in zijn maag met die 44_0099279ebf6af13ea2dc2c2b1661b86d_gumacon1weg.
Wat een gezeur weer, nooit was het ook goed,wat hij er ook voor deed.
Deze  polderweg tussen twee dorpen waar dagelijks een grote stroom van schoolkinderen in beide richtingen fietsten maar ook auto’s reden. Zijn eerste plan wegversmallingen plaatsen ging niet goed, de ruimte voor de fietsers was te krap en de automobilisten gingen alleen maar sneller rijden om als eerste bij de versmallingen te zijn.
Eigenlijk was het in plaats van veiliger nog gevaarlijker geworden daar.
Gelukkig was er nog een potje geld ergens beschikbaar zodat alles weer verwijderd kon worden.
Zijn tweede lumineuze ingeving was midden op de weg rubberen verkeersdrempels.
De financiën ervoor gevonden, het mocht wat kosten,  de drempels kwamen er.
En nu, het is niet te geloven kwamen weer die fietsers zeuren dat die dingen te glad werden, dat je niet naast elkaar kon fietsen. Al die overbezorgde ouders ook, laten ze die kinderen eerst eens leren dat ze niet met zijn vijven naast elkaar mogen rijden!!!
Hoeveel auto’s rijden er nou helemaal over die weg wilde hij wel eens weten, het kastje dat hij geplaatst had om dat te tellen leverde een aantal op waarvan hij dacht: Wordt daar nou al die drukte over gemaakt, zoveel rijden er niet”.
Dat het kastje was geplaatst in de weken dat de weg afgesloten was voor doorgaand downloadverkeer in verband met andere werkzaamheden was hij even vergeten.
Opeens wist hij het, spelen op het  “ik wil lief gevonden gevoel” van mensen. Hij plaatste twee palen met smilies waarop de snelheid te lezen is. Bij een goede snelheid een lachende smilie met tekst “De buurt bedankt u”…   Zou dit dan de oplossing zijn en het einde van zijn gepieker ???