Update lief en leed ;)

Ja even een update over lief en leed en de zaken waarover ik de laatste maanden toch wel heb geschreven.

De operatie. Vorige week zou ik opgebeld worden door de chirurg maar ik was thuis, telefoon opgeladen maar werd niet gebeld. Dag later het ziekenhuis gebeld en er was een nieuwe afspraak gemaakt. Leuk om te weten maar goed afgelopen woensdag werd ik dus wel gebeld. Heb me op de lijst laten zetten voor een operatie. Het gaat via laparoscopie wel onder algehele narcose maar als alles goed gaat weer dezelfde dag naar huis mits de operatie niet te laat plaatsvind dan mag ik een nachtje blijven slapen daar.
Krijg nu een oproep voor een bezoek aan anesthesist dus dat wacht ik maar even af.

Het grafje op het kerkhof.  De man gebeld en het was iemand die ik al eerder gesproken had. Ik vroeg hem waarom hij dat nu weer opgerakeld had en of die familie van het andere kindje soms gereageerd had. Nee dat was niet zo vertelde hij die woonden ook niet meer in ons dorp. Maar hij vond zelf dat alles in zijn ogen juist hoorde te zijn.
Heb nu afgesproken als hij geen bericht van de andere familie krijgt dat alles blijft zoals het is, voor mij staat die steen daar prima. Heb wel een schriftelijke bevestiging gevraagd zodat niet over een paar jaar weer een wakkere ambtenaar er over zal gaan beginnen.

Mijn toch wel moeite na de geboorte van Yenthe. Toch maar bij een psychologe gaan praten. Een heel jonge vrouw en ik dacht meteen pff liever iemand die iets ouder was maar het voordeel van de twijfel gegund en het was een prima mens. Goed gesprek gehad en afgesproken een aantal gesprekken te hebben. Alleen dat gesprek heeft me al zo opgelucht dat ik gewoon kon zeggen hoe ik me voelde en hoewel ik dolgelukkig met  de kleine Yenthe ik het er soms zo moeilijk mee hebt.

Nou dat waren ongeveer de perikelen die ik even weet het hoofd moest/moet bieden en aan ga werken dus en hopen dat ik me dan wat beter ga voelen.
Hoewel ik moet zeggen dat dit weer van de laatste weken, zo’n beetje vriezend en overdag zon en mooi weer daar geniet ik er echt helemaal van en dat komt ook mijn instelling wel ten goede.
Gisterenavond werd het ’s middags pas wat beter weer en ging ik later dus op de dag toch nog een eindje fietsen. Toen ik terugkwam begon het al donker te worden en fietste ik (bijna) als enige in op een stille polderweg en zag de zon onder gaan. Dat gevoel is gewoon niet te beschrijven, zo heerlijk, zo vrij voelde ik me zo goed……. puur genieten en hoop dat het weekend ook zo zal zijn.


De foto’s van de zwanen waren al van een paar dagen geleden toen ik in een weiland wel drie stelletjes zag baltsen, echt een geweldig gezicht. De polder komt weer helemaal tot leven, overal zijn de vogels partners aan het zoeken, vechten er om, elkaar versieren….. het voelt al aan als een beetje lente….. heerlijk.

Alweer een wakkere ambtenaar

222Ik weet dat ik jubelend en juichend door het leven moet gaan nu alles goed gaat met Yenthe en ik ben er ook heel blij om dat alles zo goed gaat, dat ik regelmatig lekker even met haar ga knuffelen en geniet hoe die twee met haar omgaan en bovendien is het ook een heel lieve en makkelijke baby.
Maar ik heb best even een dipje, de ontlading van de bevalling, het nieuws en de onzekerheid van de operatie, het kwijtraken van mijn werk een paar weken geleden hebben toch wel aardig aan mijn zenuwen gevreten en het is er dan ook aardig ingehakt.
Misschien ook omdat iedereen opeens ook weer begint over Angela, wel begrijpelijk natuurlijk maar toch denk ik dan, hoor mensen er jarenlang nooit over en nu lijkt het wel of iedereen er over wil praten.
Nou ja als klap op de vuurpijl belde vanmiddag mijn exgenoot op. Hij had een brief van de gemeente gekregen waarin stond dat de grafsteen op het grafje van Angela op de verkeerde plaats stond en dat we de steenhouwer opdracht moesten geven om de steen te verplaatsen.
Zijn ze nou helemaal gek geworden na ruim 36 jaar opeens daarover te beginnen. Hoezo is er plotseling na 36 jaar een ambtenaar wakker geworden of zo.
Bovendien wist ik het allang. Een paar jaar geleden verdwenen er steeds dingen van de grafjes als ik er wat opgezet had. Toen heb ik met een ambtenaar van de gemeente gebeld daarover en die merkte al op dat de steen eigenlijk op de verkeerde plaats stond.
In de kindergrafjes worden twee kinderen begraven namelijk en de eerste die daar begraven wordt mag een steentje halverwege plaatsen en het kindje dat later begraven wordt aan de achterkant.
En hoe dat destijds gegaan is kan ik echt niet meer zeggen, blijkbaar werd toen de administratie nog niet zo nauwkeurig bijgehouden. Bovendien is het toen met samenwerking van de beheerder van het kerkhof de steen geplaatst. En van het andere kindje is geen steentje geplaatst dus wie heeft er dan last van. Bij toeval kwam ik er ook achter wie er bij Angela begraven is. Ik kwam een keer bij een zoveel jarig getrouwd echtpaar en die dochter van die mensen vertelde toen dat haar zoontje bij Angela in hetzelfde grafje ligt en daar komt dit dus niet vandaan, dat weet ik zeker.
Het is jammer dat de ambtenaar waar ik een paar jaar geleden alles mee besproken en afgerond heb met pensioen is inmiddels. Maar ik weet zijn animaatjes-ambtenaar-51679.pngnaam nog en had altijd goede contacten met hem omdat hij ook de inburgeringen deed en daar kwam ik altijd foto’s van maken voor de krant.
Nou maandag maar eens gaan bellen, eigenlijk helemaal geen zin in maar ik wil dit toch wel goed afgerond hebben.
In het weekend kom ik weer eens langs om de laatste logjes te lezen, sommige wel al gelezen maar nog niet gereageerd. Even pas op de plaats, wat meer gerust en even bijkomen maar.