Al te goed is buurmans gek

Zat vandaag een beetje in de spreekwoorden, in mijn hoofd dan en dat begon met bovenstaand spreekwoord “Al te goed is buurmans gek”. 
Dat dit spreekwoord in mijn kop kwam was niet zo gek. Afgelopen vrijdag heeft mijn buurman zijn sleutel ingeleverd. Hij heeft zich nog een week drie slagen in de rondte gewerkt om het huis weer in dusdanige staat te krijgen dat de woningbouw het accepteerde.
En niet dat ik dat van hem hoorde, kreeg alles te horen van de overbuurvrouw. Mijn buurman heeft helemaal niet verteld dat ie ging verhuizen en ik snap ook wel waarom omdat ie nog steeds zijn deel van de schutting niet betaald heeft. Ik kan naar mijn centen fluiten.
Het is zo maar niet verder over nadenken. Vanmorgen begon ik in mijn achtertuin wat onkruid tussen de tegels vandaan te halen. Het was prachtig weer. Ik loop met de eerste emmer naar voren en zie opnieuw de voortuin van de buren vol met paardenbloemen en het meest ergerlijke nog die grote braam die overal opkomt en die ik iedere keer weer uit mijn eigen tuin moet verwijderen.
Vandaar dat ik dacht even het ijzer smeden als het heet is en de paardenbloemen er uitsteken. Dus ik begon er mee, er woont nu toch nog niemand en ik zag ook niemand van de woningbouwvereniging, niet dat ik het erg zou vinden als ze er wel waren want dan zou ik het gewoon even zeggen. En mijn vingers jeukten al zo lang om dat eens aan te pakken. Ook die braam er maar uit dacht ik,  pak zijn groene container die nog half vol zit en ga alles klein maken en er in stoppen. Het ruimt lekker op alleen die klere stekels brr. Morgen is toevallig de dag dat ze geleegd worden. Ik zet de volle container vast aan de weg en dan kan ik morgen de rest er in kwijt. Krijg echt niet alles weg en ik zie dat er flinke kuilen zitten in het grind waar ik het er uit gespit heb. En opeens gaat er een lampje bij me branden en denk ik Eureka!!
Daar kan ik mooi wat van mijn grind ingooien, pak de kruiwagen en schep het grind op.
In verschillende sessies (best zwaar werk)  breng ik zo’n 12 kruiwagens (niet stampvol hoor dan kan ik er niet meer mee rijden) naar de buren en je ziet het nog niet eigenlijk. Maar ik vind het wel even welletjes.
Als ik zo bezig ben heb ik opeens met de halve straat een praatje, dat is ook wel weer leuk.
Op een gegeven moment stopt er een auto, er stapt een vrouw uit en ze zegt, ik kan me goed voorstellen dat je dit doet. Ze komt me wel bekend voor maar kon haar even niet plaatsen, ik vraag bent u van de woningbouw soms??  Nee hoor zei ze ik woon hier verderop in de straat. Ik schiet in de lach en zeg, kan je nagaan. Zij zegt dat ook te hebben hoor, ik ken ook niet iedereen in de straat. (ze woont er nog niet zo lang).
Maar zei ze, ik denk dat de woningbouw er alleen maar blij mee is dat je het zo opgeknapt hebt. Ik weet het niet hoor of ze dat vinden maar het is gebeurd en kan ze niet terugplanten. Vraag me ook af alsof ze het wel zullen zien.
Ben wel heel benieuwd wie mijn nieuwe buren zullen gaan worden. Hoop een leuk stel mensen maar dat is altijd even afwachten. Dus ik sluit dit blogje maar met die wens want tenslotte is een goede buur beter dan een verre vriend.
Foto’s van mijn bezoekje gisteren aan de Heemtuin… er groeiden zelfs nog paddenstoelen.

Oude gebruiken…..

aardappelenIk ben nog al aardig tolerant naar beestjes in mijn tuin zolang ze mijn huis niet inkomen ga ik ze dan ook niet bestrijden. Zoals al eerder de muisjes dat was op het randje dus dat wil in volgend jaar wel anders doen.
Alleen kwam ik er achter dat ik wel heel veel mieren in mijn tuin zitten. Gisteren wilde ik de stronken van mijn buxussen die vanwege een ziekte gesneuveld waren verwijderen. Ze stonden in twee grote hoge bakken en het was nog wel een hele klus om ze er uit te krijgen maar het lukte me wel. Een bak wist ik al zat een gat in aan de onderkant en toen ik de bak op zijn kant liet zakken om die stronk er beter uit te krijgen zat er onderin die bak een enorm groot mierennest. Honderden miereneieren, al vliegende mieren die binnenkort vast van plan waren om weg te vliegen. Bovendien hadden ze de hele zijkant bij mijn huis aardig wat zand weggehaald zodat mijn tegels ook een stukje verzakt waren.  Ja dat werd toch wel te gek. Bovendien heb ik momenteel veel last van luis op mijn tuinbonen (komt heel veel voor) maar ook op andere planten en mijn broer vertelde pas al dat het komt doordat ik zoveel mierennesten heb.
Dus daar moest ik wat aan doen. Een groot deel heb ik in de groene container gegooid en een aantal keren met de waterkoker in het nest gegooid. Beter dan gif waar ik dan wel weer een tegenstander van ben en wel effectief. Niet dat het heel goed aanvoelt moet ik zeggen tenslotte zijn het ook wel beestjes. Oostindische kers (Medium)
En opeens zie ik mijn moeder als ze de aardappel kookte en bij het afgieten het water op straat in de kieren goot.  Dat was vast ook tegen mieren en ook wel onkruid natuurlijk. Een oude methode maar het werkte blijkbaar wel. En na het koken van mijn aardappelen gisteren en mijn peentjes en doperwten (mijn eerste uit de tuin heeeeerlijk) goot ik ook het kookwater maar in de kieren waar ik weet dat veel mieren zitten.
Zo wist ik ook nog precies dat luizen bestrijdt je met zeepsop, ook dat wist ik nog van vroeger dus heb ik mijn tuinbonen ook daarmee ingespoten, groene zeep opgelost in water.  In een ander artikel las ik dat je ook “lokplanten” kan nemen die luizen aantrekken zoals de Oostindische kers. Heel toevallig heb ik die dit jaar gezaaid maar een keer in mijn kas omdat hij het buiten niet zo goed deed de jaren ervoor. In mijn kas doet ie het heel goed maar ja daar heb ik weer niets aan omdat ie niet bij de luizenplanten staat.  Maar je kan er wel lekkere kappertjes van maken trouwens.
Nadat ik de bakken leeg had gemaakt kon ik een groot deel van die oude grond gewoon in de gaten gooien die de mieren veroorzaakt hadden. Een hele rij tegels er uit gehaald en achter had ik nog wat zand en daarmee zo opgehoogd dat ze weer goed aflopen en de putten weg zijn.
Vanmiddag de rest gedaan want gisteren was ik echt helemaal versleten na die missie en ook uit het grind het nodige onkruid gehaald.
grind harkenOok een oude gewoonte die mijn moeder had, iedere zaterdag werd het grind geharkt of zoals het in ons dorp genoemd werd “de biggels geklauwd”. Dat deden ze ook niet voor niets natuurlijk, door dat te harken maakte je het onkruid los en voorkwam je dat het grindvol met onkruid kwam te zitten.  Ik doe dat echt niet iedere week hoor met mijn grind, sterker nog eigenlijk nooit,  vandaar ook het onkruid natuurlijk dat de kans krijgt.
Nu ben ik gezegend met echt leuke buren hoor maar tuinieren of hun straat of tuin een beetje onkruidvrij houden dat is niet hun ding.  Nou is dat hun keuze en zeker bij mijn nieuwe buurman die helemaal niets doet zie ik gewoon de mooiste planten opkomen in zijn grind.
En eigenlijk vind ik dat best mooi al moet ik wel zeggen dat ik met de vele paardenbloemen en het vervelende heermoes die lekker uitzaaien niet zo blij ben want in mijn tuin tiert het onkruid daardoor ook welig.  Nu is het best mijn hobby tuinieren maar toch…..
Dus vanmiddag toch maar weer hier en daar wat paardenbloemen en distels die er ook stonden weggehaald, vooruit een goede buur denk ik maar……….  al ben ik bang dat ze het totaal niet zullen zien dat het gebeurd is. Maar voor mij scheelt het hopelijk wat onkruid verwijderen.
Nog een ding van mijn moeder, de koffie prut tegen slakken en katten in de tuin, dat doe ik ook wel, ik meng het dan nog met eierschillen, fijngemaakt met een staafmixer en dat werkt wel goed.
Die mensen vroeger waren nog niet zo gek, ze gebruikten toch onschuldige middelen zonder echt met gif te gaan spuiten dus voor mij reden genoeg om die opnieuw in te voeren (behalve iedere week dat grind harken, pfff dat is echt niet mijn ding).
Dit las ik dus over mieren en luizen:
MIERENETEN
Op het menu van mieren staan zoete lekkernijen. Ze grijpen elke kans om mierzoete etenswaren naar hun nest te brengen en dan vinden wij een mierenspoor, van op onze keukenkast tot aan de buitendeur. Ook in de natuur vinden ze hun favoriete
mierennestvoedselbronnen. Zo leven sommige mieren in symbiose met bladluizen omwille van het fel begeerde honingdauw, een vier-sterrenmaaltijd voor mieren. Zij beschermen de bladluis tegen vijanden zoals de lieveheersbeestjes en zuigen de nectarachtige vloeistof op die wordt afgescheiden door de blad- of schildluizen. Deze laatste zuigen sap uit de planten en geven het teveel aan suikers in vloeibare vorm af aan de hongerige mieren. Sommige mieren nemen bladluizen in dienst en nemen ze mee naar het nest, daar gaan ze aan de slag als zeer loyaal personeelslid.