Opstartproblemen……

25597ebf8d3157f32661442474a04605Vrijdag kwam mijn nieuwe fiets binnen. De aanduiding van hoe laat trick en trace werkte nou niet echt maar ik was thuis toen ze kwamen en Wim was er ook al. De bezorger bracht hem netjes achter in mijn tuin met zijn steekwagentje.
Wij samen de fiets uitgepakt en in de bijkeuken gezet. Mijn andere fiets tijdelijk even in de blokhut geparkeerd, tenslotte is die wel verzekerd en de nieuwe nog niet. Heb haar beloofd dat het maar voor een paar dagen was en ze gezellig met Wim zijn fiets samen daar kon staan en daar had ze dan wel vrede mee. ūüôā .
Het enige wat we hoefden te doen was het stuur vastzetten, de trappers er aan doen en dat was het eigenlijk wel.
Eerst had ik het hele boekje doorgespit om te kijken wat en hoe ik dingen moest doen en de fiets was ook nog rijkelijk voorzien van stickers met goede raad. Gereedschap was er bijgeleverd.
Voor alle zekerheid deed ik hem toch ook nog op slot hoewel hij wel binnen stond, het is nu eenmaal een (goede) gewoonte van me.
Zaterdagochtend wilde ik hem wel uit gaan proberen, we zouden een eindje gaan fietsen en de wandeling “Paddenpad” gaan maken. Ik pakte de fietssleutels maar kreeg hem met geen mogelijkheid meer van slot af. Zo raar, Wim het ook eens proberen maar hem lukte het ook niet. Van alles nog bedacht, misschien moest ie ingeschakeld zijn maar gekeken en het was echt gewoon een mechanisch slot. Nou ja dan maar niet en op mijn andere fiets gegaan.


Het was best onverwacht mooi weer, de wind was nog wel wat koud maar om te fietsen en wandelen was het heerlijk. Een leuke route, zo’n 6 km totaal, niet echt heel bijzonder maar we zagen onderweg toch nog wel van alles. Grutto’s, kieviten, bergeenden en ik spotte mijn eerste vuurvlinder. Dat is toch wel mijn favoriet onder de vlinders nog steeds. Best vroeg in het jaar vond ik.
Bij een restaurant in de buurt even een broodje gaan eten, we konden gewoon lekker buiten zitten in het zonnetje uit de wind, het was heerlijk.
Op de terugweg zag ik nog een stel meesjes die druk bezig waren hun jongen te voeren in een spleet van een knotwilg. Zo prachtig om te zien zeg.
Vanmorgen kwamen Peter, Chantal en Yenthe en ook Peter ging even kijken naar het mysterie slot maar kwam er ook niet uit. Dan maar bellen morgen met de leverancier zei ik, het komt wel goed.
Wim ging weer naar huis en een tijdje later de kids en kleinkind ook. Ik ging even alles op lopen ruimen en wat zag ik daar in de keuken liggen??? Nog een setje sleutels…
O dacht ik stom, dom, blond wat ben ik toch een sukkel zeg, ik had gewoon de verkeerde sleutels gepakt. Ik had namelijk eergisteren een nieuw extra slot al gekocht voor die fiets en de sleutels daarvan ook bij de nieuwe fiets in de buurt gelegd. Dat slot lag uit zicht dus die link had ik even niet gemaakt. Ik stak de gevonden sleutel in de fiets en natuurlijk ging ie gewoon gemakkelijk van ’t slot af.¬† Weer een probleem opgelost.
Eind van de middag een rondje gaan fietsen, eerst ging ik bijna meteen al onderuit, mijn stuur had ik niet vast genoeg gedraaid dus ik stapte op en mijn stuur draaide meteen dwars. Kon nog zonder vallen weer afstappen al zat de schrik wel in mijn lijf.
Beter vastgedraaid en toen maar voorzichtig aan een rondje gaan fietsen. Hij doet het prima, zie best het verschil wel met mijn fiets die 3x zo duur is maar voor mijn weekenden in Apeldoorn lijkt het me een prima oplossing. Morgen verzekeren en een plaatsje in de stalling regelen en nog fietstassen vinden ergens en dan kan ik hem meenemen naar Apeldoorn. En nu maar hopen dat het bij deze opstartproblemen blijft.

Het onverwachte is het leukst……

Wat kan een mens het soms druk hebben of gewoon veel willen doen in korte tijd zoals de laatste dagen. Gisterenochtend gewerkt, rondje gefietst en daarna lekker weer in mijn blokhut gaan klussen. Had alle materialen die ik nodig had nog liggen. Een klein kastje met drie laden dat ik niet meer gebruikte, een plank, diverse dragers nog bij mijn moeder vandaan uit het huis gesloopt dus kon meteen aan de bak.
Plank bevestigd, nog twee andere dragers gebruikt om mijn reserveplanken van mijn kasje op te hangen. In het kastje de verlengsnoeren en touwvoorraad gestopt. Vorig jaar ruimde het bedrijf waar Peter werkt al de voorraadbakken van kunststof op die werden vervangen door open voorraadbakken. Ik kreeg toen ook een hele stapel (heb daar een aantal maanden een paar uurtjes in de week schoongemaakt omdat de vaste kracht ziek was) mee naar huis. Heel gemakkelijk, ben gek op opruimsystemen zoals bakken en ophanghaken en dat soort dingen.  Veel ruimte gekregen en nog veel weggegooid ook als er toch een container gaat komen ga ik even drastisch te werk dus. Heb ook nog een kastje op de zolder staan dat ik naar de schuur wil maar dan kijk ik Wim even lief aan om te helpen dat doet ie wel. Hoewel ik hem ook zelf de zolder opgesjouwd heb ben ik inmiddels wel 10 jaar ouder en ook wat voorzichtiger geworden. (denk ik )
Gisteren belde onverwacht mijn vriendin uit Harderwijk, ze had een herdenkingsbijeenkomst in het zorgcentrum van haar moeder die bijna al weer een jaar geleden overleden is. Ze zou het leuk vinden om mij ook te zien dus afgesproken om vanmiddag te gaan lunchen samen in het dorp waar we beide opgegroeid zijn. Zo ontzettend fijn was het, in een zaak die gerund wordt door mensen met een beperking. De overenthousiaste ober moesten we wel een beetje afremmen anders hadden we nog amper met elkaar wat kunnen praten. Hij kwam steeds weer terug om wat nieuws te vertellen.
Dit soort onverwachte dingen zijn zo leuk om te doen. En een dagje ff niet klussen kon ik wel gebruiken na twee buffeldagen.
Afgelopen zaterdag raakte ik mijn OV kaart kwijt, kon hem echt nergens meer vinden. Alle mogelijke plaatsen had ik al overhoop gehaald en bekeken maar nee. Wim gebeld want die had nog wat papieren van de tafel meegenomen of hij hem toevallig niet had  maar ook niet. Of ik had hem verloren dacht ik onderweg van de bushalte naar huis afgelopen zaterdag, had nog uitgeklokt dus hij moest in Lekkerkerk zijn of hij was met de doos oud papier meegegaan zijn die ik zondagavond altijd buiten zet. (als het goed weer is) .


Vanmorgen ingelogd op mijn OV account en gekeken hoe ik een nieuwe kaart kon bestellen, kosten 11, 00. Was eigenlijk al begonnen met invullen toen ik dacht, nog een dag wachten. Ga nog een keer zo fietsen als we gelopen zijn, je weet het maar nooit dus dat gedaan maar helaas niets gevonden.
Vanavond zat ik op de bank en dacht, de enige plaats waar ik nog niet gekeken heb is naast mijn kussens van de bank. Ik til de kussens er af en Yes, daar lag ie inderdaad.¬† Was er best blij mee toch weer wat geld bespaard voor een nieuwe pas. Onderweg nog een grutto gespot die stond en powernapje te doen en was not amused dat ik een paar foto’s ging maken….

Ei-loze Pasen

IMG_1130 (2)Denk dat ik de meest sobere Pasen gehad heb van mijn hele leven, hoewel moet ook niet overdrijven had wel lekkere broodjes gekocht voor ’t ontbijt. En natuurlijk weet ik dat Pasen niet gaat om de eieren maar toch, twee Paasdagen zonder een eitje heb ik nog nooit eerder meegemaakt.
Maar voor alles is een eerste keer. Had expres geen eieren gekocht omdat ik wist dat iedereen bij het kaarten altijd 10 eieren krijgt. Maar na een avondje kaarten met een biertje dacht ik die neem ik nog maar niet mee, haal ze de volgende dag wel op.
Dus zaterdagmiddag langs gegaan, heb zelf een sleutel dus kon er in, even geappt en geroepen maar ik hoorde niets dus de deur geopend en toen begon er van alles te piepen en dacht ik o jee het alarm, als ik werk staat het er nooit meer op dus ik wist echt mijn code niet en maakte gauw dat ik weer wegkwam. Het was inmiddels flink gaan regenen en had geen zin om nog naar de supermarkt te gaan om eieren te gaan kopen.
Dus een Paasweekend zonder eieren want ook chocolade eitjes staan niet op mijn menu momenteel.
Had met niemand afspraken gemaakt, mijn week was druk genoeg geweest had wel zin in een paar rustige dagen. Eerste Paasdag wel een ronde gefietst in vond het heel erg koud en niet lekker al kon ik wel de koning van de polder de grutto op de foto zetten dat maakte weer veel goed.
Vanmiddag ben ik naar Rotterdam gegaan, lang getwijfeld vanwege het weer of met de bus of met de fiets naar de metro, een km of 12 bij mij vandaan, en besloot toch het laatste maar te doen. Geen gedoe met bussen die op deze dagen maar eens per uur rijden.

En het viel hard mee, wel wat druppeltjes onderweg maar het meeste viel er zoals altijd naast. Rotterdam heeft dus gewoon alles¬†Infrastructuur, Cultuur, Architectuur, Asfaltstructuur, Eetcultuur, Multicultuur, Sportcultuur, Beeldsculptuur en last but not least Koffie-uur…..
Lekker zomaar lopen tuttelen en winkelen, hier en daar wat kijken, alleen een afgeprijsd mini boekje gekocht voor 1 euro, heel leuk ook nog wel “Liefdesgeheimen”. Nou die wil ik na 65 jaar best wel eens leren kennen natuurlijk. Tenslotte ben je nooit te oud……..¬† Op de terugweg nog even een bakje bij mijn zusje gedaan.
Kortom had eigenlijk best een leuke en rustige Pasen zo al had een eitje bij het ontbijt best gesmaakt natuurlijk.

FF opzeggen……

Gisteren een mindere dag achter de rug, last van buikgriep, krampen echt vervelend maar vandaag voel ik me weer kiplekker moet ik zeggen, hooguit nog een beetje niezen en sniffen maar dat kan ook wel door de pollen komen. Misschien door de warmte van maandag je weet het soms niet, misschien iets verkeerds gegeten.   Nou ja hoe het ook gekomen is gelukkig is het weer over.
Vanmorgen gereserveerd om wat administratieve zaken af te handelen beginnend met het aanvragen van subsidie voor het jeugdwerk bij de gemeente, natuurlijk weer op de allerlaatste dag dat het nog kon. Dat ging vrij vlot. Ik had alle bijlagen die ze nodig hebben al klaar en via internet kon ik alles regelen zo.  Dat scheelt een hoop gedoe.
En daarna wilde ik nog mijn donateurschap opzeggen van de Zonnebloem. Ik probeer altijd twee in mijn ogen goede doelen te ondersteunen en omdat mijn moeder altijd gebruik maakte van de Zonnebloem en ik zag hoeveel plezier ze daarvan had was dat een van mijn goede doelen al een aantal jaren.
Alleen ergerde ik me altijd groen en geel dat ondanks je vaste maandelijkse bijdrage er toch iedere keer weer enveloppen kwamen met acceptgiro formuleren voor extra geld. En ik werd ook twee weken geleden persoonlijk nog gebeld. Dat was al eerder gebeurd en toen had ik aangegeven dat ik dat zo vervelend vond. Dan doneer je iedere maand en dan nog bellen of je extra geld wilt geven. Bel dan andere mensen die nog geen donateur zijn.
Afgelopen week kreeg ik weer een envelop en dacht, nu is het genoeg geweest, ik ga het opzeggen. De donatie die ik doe komt toch bij de landelijke vereniging terecht en ik hoorde pas van iemand van de afdeling hier dat daar weinig bij hen van terecht komt. Zij stonden pas op de braderie loten te verkopen en dan doe ik dat liever, de eigen kernen directer ondersteunen.
Via de site een speciaal nummer voor opzeggen donaties gebeld, drie keer 10 minuten de telefoon over horen gaan maar geen gehoor krijgen. Nu was het een keuzemenu en heb ik gewoon een andere keuze ingetoetst en meteen kreeg ik iemand aan de telefoon die meteen al zei “alweer”. Dus ik was niet de eerste die het had. Maar goed ze was aardig nam mijn gegeven op en zei me de donaties te stoppen en uit te schrijven voor reclame.
Nou even afwachten of dat gewerkt heeft zo.
Ik was inmiddels al ondersteuner van het Zuid Hollands landschap geworden. Ik zie hoeveel mooie dingen die doen de laatste tijd hier dus voorlopig is dat mijn nieuwe goede doel dan.  Bovendien heeft dat voor mijzelf ook nog voordeel (tja waarom niet he) want bij excursies in natuurgebieden krijg ik dan korting als ik meega.
Afgelopen zaterdag was ik een flinke ronde gaan polderen.¬† Ik ken een aantal fotografen die ook regelmatig polderen en bij hen allemaal zag ik altijd grutto’s op hekken of palen zitten. Ik had inmiddels wel veel grutto’s gezien, weet nu ook wel een beetje de grutto gebieden maar op palen of hekken nog nooit. Tot zaterdag, het leek wel of alle grutto’s op hekken zaten dus dat was wel heel erg leuk om ook een keer te zien. En maandagavond een scholekster alsof ie even voor me wilde poseren.
Deze keer dus vogels op palen of hekken………..¬† Wie wint het kampioenschap Paalzittten…

Oorzaak en gevolg….

Waarom gebeuren dingen zoals ze gebeuren, dat vraag ik me best vaak af.  Waarom is iemand precies op het goede moment op de goede plaats of juist of het verkeerde moment op de verkeerde plaats.
Is er iets wat boven ons is dat het regelt of is het gewoon toeval, soms weet ik het niet en moet ik er ook niet al te veel over nadenken al doe ik het wel.
Ik heb het altijd als ik ga fietsen, het is me nu al veel keer opgevallen dat ik soms onverwacht opeens een andere route neem dan ik van plan was of dat er iets gebeurd waardoor ik ergens later of vroeger kom. En waarom dat dan is, dat weet ik soms helemaal niet.
Vandaag had ik ook zo’n geval. Ik had gewerkt en ondanks dat het een beetje miezerde ging ik toch even fietsen om een bakje bij de Hema te doen, je bent verslaafd of niet, maar vooral om even lekker buiten te zijn.
Bij de Hema was het tosticrisis. Het was er zo enorm druk, de combinatie van markt, slecht weer en schoolvakanties bracht heel wat mensen naar de Hema toe. En vooral de jeugd bestelde blijkbaar allemaal tosti’s, wat weer de vraag bij me opriep of er weer een nieuwe tosti generatie aan het opstaan is. (toen mijn zoon zo in de pukkelleeftijd was werden er volgens mij door die gasten niets anders gegeten dan tosti’s, wat ze ook de naam tosti generatie gaf). Maar ik dwaal af.
De meiden bij de Hema werkten zich een slag in de rondte en “toevallig” bestelde ik ook een tosti, zonder te weten dat het crisis bij de tosti’s was.
Ik reken af en ging met mijn bakje cappuccino aan een van de tafeltjes zitten.¬†Even zitten puzzelen en zag regelmatig een van de¬†meiden langskomen met tosti’s maar nooit bij mij.¬† Toen ik zeker wist dat mensen die veel later kwamen dan ik al een tosti kregen ging ik het toch maar even vragen. Hij zit er in, zei het meisje, hij komt er zo aan. Ik weer puzzelen, mijn cappuccino al lang op, zat er onderhand al een half uur dus weer even gevraagd hoelang het nog zou gaan duren. O mevrouw dan is het een misverstand zei inmiddels een andere medewerkster, ik maak hem meteen en ja hoor eindelijk kreeg ik met excuses mijn tosti. Hij smaakte net zo lekker hoor. Ach die meiden hadden het ook zo druk dan kan er wel eens wat mis gaan en ik zat droog en warm.
Na nog een paar boodschappen gedaan te hebben ging ik naar huis, twijfelen tussen de snelste weg (het miezerde nog steeds) of de mooiste weg en ik koos voor de laatste.
In de buurt richting huis zag ik in een weiland een paar grutto’s, ze stonden heel hard tegen elkaar te roepen, de ene klonk gewoon schor. Waarom het was begreep ik pas later.
Na een paar foto’s gemaakt te hebben wilde ik verder en zag toen ik mijn fiets pakte een purperreiger staan, wat een mazzel op een dag eigenlijk. En hij blijft nog staan ook dus ik kan een paar foto’s maken al was het niet echt dichtbij.
Als ik mijn fiets weer opzoek komt er een boer op een¬†quad aanrijden. Hij komt mijn richting op en stopt bij me. “houdt u ook van de natuur” vraagt hij mij.
Ik vertel dat ik net wat grutto’s heb staan bekijken en fotograferen en nu stond te kijken naar een purperreiger. Dat ik er zo van geniet om het allemaal te zien en te fotograferen.
“Ik zag u van de week ook al een keer staan” zegt de man.
Dat kan, antwoord ik, bent u de boer van al die koeien die hier lopen met die tunnel, ja zegt de man en noemt zijn naam en wie bent u. Ik vertel wie ik ben.
En zo komen we in gesprek over de weidevogels en de manier waarop hij ze beschermt. Samen met de vrouw van de kooiker van de Eendenkooi, waar hij praktisch de buurman van is, werken ze samen om de nesten op te sporen en die stukken niet te maaien.


Ook bepaalde weilanden worden pas na 15 juni voor het eerst gemaaid als de kleintjes al weer groter zijn. Ik vind het zo mooi om te horen en zeg dat ook.
Even later zien we grutto’s , kieviten en tureluurs in de lucht zwermen, samen staan we te kijken en de boer zegt, kijk daar is een buizerd die ze met elkaar proberen weg te jagen.¬† Het is een fascinerend gezicht en wat een leuk gesprek.
Als ik naar huis fiets denk ik als die tosti nou eens niet te laat was geweest, ik de snelste route had gekozen dan had ik dit allemaal niet kunnen zien en meemaken.
Toeval ?¬†Dat zijn dan van die dingen waar ik over nadenk, waarom gebeuren de dingen zo, ik heb geen antwoord er op maar het zal wel zo hebben moeten zijn, denk ik dan maar en geniet er van. Helaas blijken bij thuiskomst mijn foto’s niet super mooi, of het kwam door de natte en sombere weer, ik weet het niet maar veel zijn er niet gelukt.
De purperreiger had een mol gescoord die hij snel verorberde. Had wel gezien dat hij iets in zijn bek had maar thuis zag ik pas dat het een mol was.

 

Een bofkont……

IMG_1098 (2) (Medium)Soms voel ik me echt een enorme bofkont en vandaag was dat ook zo’n dag.
Een paar weken geleden had ik bij het opruimen van wat papieren in een zakje een boekenbon gevonden van 12.50.  Ik weet echt niet meer van wie en wanneer ik die ooit gehad heb maar ik denk een keer met mijn verjaardag, had hem nog nooit gezien dus waarschijnlijk de goede gever ook helemaal niet bedankt er voor. Schaamrood op de kaken maar ik weet het echt niet. Hij is nog geldig en ik ga even naar de boekhandel om een boek aan te schaffen, het is Boekenweek dus krijg je dan bij aankoop van 12,50 ook nog het Boekenweekgeschenk.  Boeken genoeg maar een boek dat ik maar een keer zal lezen dat koop ik liever niet, ik lees momenteel al heel weinig en dan ga ik liever naar de bieb. Dus ga ik zoeken in de dozen met afgeprijsde boeken. Ik zie een prachtig boek over fotografie. Kosten 39,50 en nu voor de helft van de prijs. Met de cadeaubon van 12,50 erbij hoef ik dus maar 7 euro bij te betalen en dan nog eens gratis met de trein reizen op zondag.  Ik krijg nog een kleurboek voor volwassenen er bij. Ben bang dat ik daar niets meer zal doen maar ik vind vast wel iemand die ik daar blij mee kan maken.

(Kon vroeger al niet goed tussen de lijntjes kleuren en heb trouwens niet eens kleurpotloden en zeker geen geduld om dat te doen).
Op¬†FB¬†had ik gelezen dat de kaasboerderij in ons dorp twee maal in de prijzen was gevallen met hun kaas, ¬†dus leek met het leuk om daar even een verhaaltje over te schrijven.¬†Voordat ik bij ze ben zie ik een andere boer twee koeien uitladen, ik pak snel mijn camera en zet de blij dansende koeien op de foto. Ze genieten er duidelijk van om weer buiten te zijn.¬†De¬†winnaars¬†waren blij¬†verrast dat ik langskwam en ik mocht meteen verder komen voor een interview.¬†¬†De vrouw des huizes die al zo’n 35 jaar kaas maakt is gewend om¬†altijd met haar handen bezig te zijn want terwijl ik wat vragen zit te stellen in de keuken gaat zij meteen even de bonen¬†schoon zitten maken.IMG_1115 (2) (Medium)
Als ik wegga krijg ik een flink stuk oude kaas mee, je moet het maar eens proeven zei ze tegen me. Nou ja ik sla niets af dan alleen vliegen zeg ik altijd maar. Het is deze week wel raak zo eigenlijk.
Ik ga een flink eind door de polder fietsen, geen zon zei de weerman gisteren maar het was prachtig zonnig weer hier tenminste wel.¬† Net als ik zit te denken van waarom zie ik dit jaar nog geen grutto’s zie ik er opeens een paar staan in het weiland aan de overkant van de sloot.
Hij blijft me gewoon aan staan kijken en ik kan zonder veel moeite een aantal mooie foto’s maken. Terwijl ik lekker in het gras zit komt er een wandelaar langslopen. Een man, blijkbaar bezig aan een lange wandeltocht helemaal in stijl met wandelschoenen en rugzak. De man begint een praatje over de polder, de grutto’s het mooie weer. Heel gezellig alleen de grutto’s zijn daarna wel even een stukje verkast maar goed. Ik had de foto’s al gemaakt.
IMG_1158 (2) (Medium)IMG_1161 (2) (Medium)Als ik verder zie scheert de eerste zwaluw langs me heen, ik weet een zwaluw maakt nog geen zomer maar het voelde wel zo vandaag.
Thuis mijn perenboompje gaan poten en nog wat plantjes uitpoten, wat dingen zaaien in mijn kasje, heerlijk is het in de tuin. In de vijver is het een orgie van padden en kikkers die luidruchtig aan het paren zijn.  De dotters langs de vijver staan al in bloei. Ik sluit de dag af met nog een uur lang op mijn stretcher in de zon te liggen, ik voel helemaal de gloed van de zon in mijn gezicht.
Soms heb ik van die dagen dan voel ik me echt een vreselijke bofkont en vandaag was zo’n dag. Eentje om in te lijsten en dubbel te tellen net als onderstaande foto, heel blij mee.

IMG_1130 (2) (Medium)