Het leek wel een minivakantie…

Beeld Apeldoorn (Middel)Vier dagen Veluwe er op zitten, verdeeld tussen 2 1/2  dag Apeldoorn en 11/2 dag Harderwijk en het leek wel of ik een minivakantie had.
Apeldoorn (Middel)Vrijdag afgereisd naar Wim en zaterdag zijn we een stadswandeling gaan maken, het was best koud, had daar ook flink gevroren maar wel mooi zonnig weer dus heerlijk om te gaan wandelen.
Veel van de dingen die we tegenkwamen kenden we inmiddels wel maar toch ontdekten we ook weer nieuwe dingen. Onder andere een gevelsteen met daarom Sint Peter.
Later in de middag gingen we naar Paleis het Loo, expres wat later gegaan zodat het al donker werd en dat was een goed idee want het zag er sprookjesachtig uit. Verlichte bomen, begroet worden door twee “lakeien” die de kaarten controleerden.
Eigenlijk verschilde het verder niet zoveel van de meeste wintermarkten, veel kramen met allerlei artikelen die te koop werden aangeboden en natuurlijk ook de nodige eet- en drinkkraampjes. Alleen merk je wel dat je daar op de Veluwe bent, meer wildgerelateerde producten zowel qua eten als qua kleding en dergelijke waren er te koop en konden we ook volop proeven. Het was er ontzettend druk maar dat heeft ook wel iets gezelligs vond ik.Koor (Middel) Op een gegeven moment stonden we bij een koortje te kijken toen ik aangesproken werd door een mevrouw. “Bent U Anneke” vroeg ze. Ik kijk de vrouw aan en er gaat geen lichtje branden bij me. “Ja”, antwoord ik. “Je schreef toch voor de krant” ging de mevrouw verder. Komt de dirigent van het koor je niet bekend voor”.
Ik kijk nog eens beter en inderdaad ik herken de dirigent, hij komt uit Lekkerkerk en ik denk dat ik hem al zo’n 40 jaar redelijk goed ken. Alleen de vrouw die me aanspreekt is pas een paar jaar zijn tweede vrouw en ik denk dat ik die misschien een of twee keer tegengekomen ben, dus die herkende ik echt niet. Maar wel grappig natuurlijk om op zo’n plaats waar je echt niet verwacht bekenden tegen te komen zo aangesproken te worden. Dus nog even een foto gemaakt van zijn koor en even staan praten met die mevrouw.
Het was best leuk om een keer te zien, in de stallen hadden ze ook foto collages gemaakt met de dieren van de Oranjes, je kon wat koetsen bekijken, luisteren naar de butler “Hoe heurt het” en dat soort dingen. We hadden gratis kaarten had ik al eerder gezegd daarom gingen we ook, zou het er niet voor uitgegeven hebben zelf.


Zondagmiddag weer afgereisd naar mijn vriendin in Harderwijk, fijn om daar weer eens te zijn. Nog een eind gaan wandelen voordat het donker werd en vanmorgen nog een stadswandeling opnieuw gemaakt, ook Harderwijk ken ik al aardig goed inmiddels, ben er al zoveel keer geweest maar ik blijf het mooi vinden. Ze hebben bij de boulevard alles veranderd. Graag ga ik  daar wat drinken, zo uitkijkend over het Veluwemeer en ik tracteer mijn vriendin dus op een drankje. Wat hebben we weer veel afgekletst zo samen. Toch wel fijner zo bij elkaar dan telefonisch, als is dat ook waardevol.
Een aardig sportief weekend zo gehad en wat was het leuk zo…… voor herhaling vatbaar deze combinatie.
.

Spirit of winter

DSCF7077Heb volgende week een druk weekje voor de boeg. Het begint al zondagmiddag als ik bij Wim vandaan meteen doorga naar Harderwijk voor een dagje vriendin en daar een nachtje blijf.
De rest van de week heb ik nog een klusje aangenomen bij iemand die een beetje omhoog zat dus ook twee ochtendjes daar gaan helpen klussen. Nog een vrijwilligersetentje, een surpriseparty, ook gewoon werken dus dan is mijn week wel goed gevuld.
Natuurlijk ook veel leuke dingen om te doen maar het wordt wel aardig plannen zo.
Morgen reis ik af naar Apeldoorn naar Wim. Heb er weer heel veel zin in.
Vorige week was mijn zus op een knutselclub en daar was een vrouw die vroeg of er iemand interesse had voor twee vrijkaarten voor The Spirit of Winter. Een winterfair die aankomend weekend gehouden wordt op het voorplein en stuk van het park van Paleis het Loo.
Aan het einde van de avond lagen de kaarten er nog en mijn zus vroeg wat ze er mee ging doen nu. “Ja ik doe ze maar weg” zei de mevrouw.  Mijn zus vroeg of zij ze mocht hebben voor mij omdat ik toevallig dit weekend naar Apeldoorn naar mijn vriend ga. Neem ze maar mee zei de mevrouw en kreeg ik twee vrijkaarten, de kaarten kosten 17.50 p.p. dat is best aardig wat geld nog. Zal mijn zus wel een aardigheidje meegeven voor die mevrouw of voor haarzelf. Toch zo lief dat ze aan mij gedacht heeft. spirit-of-winter1
Nu woont Wim nog geen km bij Paleis het Loo vandaan, hij noemt het altijd zijn achtertuin ;).  En hij vond het ook wel wat om te gaan kijken toen ik het vertelde dat ik die kaarten had. Denk zelf als het al wat donker wordt er naar toe te gaan. Dan lijkt het me nog sfeervoller maar dat zullen we wel zien.
Kom van 14 tot en met 18 november winterse inspiratie opdoen bij de buitenfair Spirit of Winter. Ruim 160 deelnemers etaleren hun producten langs de bomenlanen en op het Stallenplein. Met culinaire verrassingen, zelf ontworpen mode en trendy huis- en tuinaccessoires. In de Hofkeuken worden ook dit jaar live cooking sessies gegeven door een patissier en diverse chef koks.
Butler Paul, verbonden aan The International Butler Academy, vertelt alles over tafel etiquette. Sandra Maaijen van Sanfleur geeft Bloem & Groen demonstraties en sfeervolle terrassen met homemade lekkernijen, modeshows én live muziek maken het geheel compleet voor een sfeervol dagje wintershoppen.
Even een paar dagen niet bloggen, voor iedereen een fijn weekend met mooi winterweer, zonnetje erbij……. heb er weer helemaal zin in……..
Plaatjes van www en die sneeuw zal er zeker nog niet liggen ;)………

winter_paleis_het_loo

Aan de zijlijn

naamloosVanavond heb ik mijn vriendin weer eens gebeld, zij woont in Harderwijk en we zijn al vanaf de eerste klas van de lagere school bevriend met elkaar. Op de lagere school bestond dat meestal alleen uit kinderfeestjes. Pas op de middelbare school werden we echte vriendinnen. Samen naar school fietsen, gewoon alle dingen doen die vriendinnen met elkaar doen. Uitgaan, verhalen over vriendjes, nou ja alles wat je zo op die leeftijd tegenkomt.
In de loop der jaren hadden we wisselend contact met elkaar, soms stond het op een wat lager pitje soms was het wat intensiever. Doordat zij al jong eigenlijk de verpleging in ging en elders ging wonen ben ik ook voor haar de jeugd die we samen gedeeld hebben. Met haar tegenwoordige vriendinnen heeft ze dat niet. Ze heeft twee broertjes gehad die verdronken zijn bij een tragisch ongeluk. Niemand in haar huidige situatie heeft natuurlijk die kinderen gekend en dat drama meegemaakt. Als ik bij haar ben komen ze heel vaak ter sprake omdat ik ze natuurlijk ook goed gekend heb.
Ze is al best een flink aantal keren verhuisd en alle keren ben ik gaan helpen een paar dagen met verhuizen, met klussen in haar huis.
Toen we allebei alleen kwamen te staan en ook bij haar de computer zijn intrede deed kregen we steeds weer vaker contact. Gingen we samen op vakantie, wandelen, veel NS wandeltochten gedaan. Gewoon gezellig bij elkaar op bezoek logeren een paar daagjes, zelfs ons huis een week geruild met de vakantie.
Nog steeds is het voor mij (en voor haar) een waardevolle vriendschap en juist omdat we niet zo dicht bij elkaar wonen en dus niet in dezelfde sociale cirkel zitten zal ik het maar noemen gebeurt het nog wel eens dat we elkaar dingen toevertrouwen die eigenlijk niet doorverteld mogen worden.
Zoals een paar weken geleden ik verdrietig nieuws kreeg wat ik dus niet kon delen, had (en heb er soms nog) moeite er mee. Als degene die je eigenlijk het dierbaarst van de hele wereld is verdriet heeft en je aan de zijlijn staat. Eigenlijk niks kan doen alleen proberen er voor hen te zijn maar ook weet dat ze er zelf mee moeten dealen. Het liefst hun verdriet over willen nemen maar het niet kan natuurlijk.
En dan is een hartsvriendin die precies hetzelfde doorgemaakt heeft ook met niemand er over mocht praten en ook omdat ik niet in haar cirkel zit het wel aan mij kon vertellen, wetend dat het niet verder kwam. Zij was ook degene die ik meteen eigenlijk wilde bellen toen ik het hoorde. Dat zei ik vanavond ook tegen haar. Had het maar gedaan was haar antwoord. Maar op een of andere  manier kwam het er niet van. naamloos-1
Zo’n vriendin is goud waard  en we hebben afgesproken om gauw weer eens een keer iets leuks met elkaar te gaan doen. Heb er helemaal zin in dus de afspraak is inmiddels gemaakt.
Want hoewel we per telefoon ook echt wel soms uren zitten te bellen er gaat toch niets boven om samen wat leuks te doen. Zij heeft nog een lunch tegoed van me die ik haar cadeau gedaan heb vorig jaar toen ze een feestje gaf. Dus die mag ze nu wel eens een keer incasseren. Acht en vijftig jaar vriendschap is toch voor mij heel bijzonder en hoop dat het nog lang zo blijft.

Een vrouwenfeestje….

14440893_10153925040953008_3300648149869467900_nZaterdag hadden we het feestje bij mijn vriendin en vooraf had ik een paar keer gebeld met haar en ze had verteld dat haar drie nichten ook zouden komen. Dat zijn meiden ongeveer van onze leeftijd waar we vroeger natuurlijk ook mee optrokken. Zelf houden ze ieder jaar nog een keer nichtendag met zijn vieren. Die nichten wonen in het dorp waar wij geboren zijn en waar mijn moeder ook woonde. Een heel enkele keer kwam ik ze wel eens tegen in een winkel als ik wat boodschappen voor mijn moeder deed maar daar hield het wel mee op.
Dus zei ik tegen mijn vriendin, wat leuk om die meiden met hun mannen ook weer eens te zien. De mannen komen niet mee vertelde ze het is een vrouwenfeest. Alleen mijn drie schoonzoons en kleinzoon zijn er als vertegenwoordigers van de mannen wereld.
Mijn vriendin is inderdaad echt een vrouwenvrouw. Bestaat dat woord ? 14440623_10153925041133008_4473301659138789212_nIk krijg een mooie rode streep er onder haha. Als ik kijk wat ze als alternatief geven in het woordenboek is het vrouwenbenen, vrouwenrouw en vrouwenrol haha. Grappig.  Maar zo is het wel. Zij houdt echt van die vrouwenclubjes zoals de volksdansgroep waar ze al jaren op zit. En zo nog meer andere vrouwenclubjes waar ze lid van is.
En dat is prima hoor, het is haar leven maar zelf ben ik totaal niet zo, ik ben meer een mannenvrouw zal ik maar zeggen (er verschijnt geen rode streep onder 😉 )
Niet dat ik geen leuke dingen met vrouwen wil doen, best wel hoor maar liever een op een, ik ben niet zo van die clubjes vrouwen. En natuurlijk is het geweldig leuk om met mijn zus of mijn vriendin(nen) samen te gaan winkelen of ergens naar toe te gaan. Onwijs te lachen en gek te doen.  14463127_10153925041068008_6477153959200445039_nAan de ene kant vind ik het altijd wel leuk om te zien en misschien ook wel een beetje jaloers als vrouwen dat zo spontaan kunnen met elkaar maar ik heb dat helemaal niet en ik word er altijd een beetje kriegelig van, weet niet waarom maar ik vind het te klef allemaal. Ik vind een combinatie van beide soorten eigenlijk altijd nog het leukste.
Maar goed het was best een gezellig feestje, achteraf waren de mannen van de nichten toch meegekomen omdat een van die meiden toevallig in de buurt op vakantie was en het toch wel een beetje raar zou zijn om te zeggen tegen die man, blijf jij maar alleen op de camping.
Aangezien ik verder van haar vriendinnen weinig 14440967_10153925041273008_7138497781646297218_nmensen ken natuurlijk ben ik maar bij die meiden aan tafel gaan zitten en dat was heel gezellig. Oude herinneringen opgehaald met elkaar. Echt leuk was dat.
Het was echt wel een geslaagd feestje. Haar vriendinnen hadden nog wat dingen in elkaar geflanst en we hebben lekker gegeten met elkaar. Het was prachtig weer en er was een groot terras bij dus je kon zo nu en dan ook nog even luchten.
Na afloop ben ik blijven slapen en voor mijn vriendin was het ook leuk dat ze niet alleen in een leeg huis kwam (ze is ook alleenstaande) en we nog even na konden praten over het feestje en alles. Ze vond het heel leuk de collage die ik gemaakt h
ad. Met een glaasje wijn erbij werd het toch wel half 2 voordat we n14469665_10153925040958008_6779363299039827359_naar bed gingen.
De volgende dag zijn we nog naar de boulevard gegaan, een prachtig zomerse dag. We konden nog met moeite een plaatsje vinden op het terras waar we altijd graag zitten op het hoekje met uitzicht over het water en strandje. Op het strandje was het vol en er werd zelfs nog gezwommen. En kwam ook een motorclub met oude motoren waar mannen op zaten netjes gekleed met overhemd aan. Toen ze wegreden kregen ze heel wat bekijks en natuurlijk gingen ze flink stoer doen, veel gas geven zodat het gras omhoog werd gegooid. Het was wel een mooi gezicht. Deze plaats bij de boulevard is altijd een pleisterplaats waar altijd veel motorliefhebbers naar toe komen. Een mooi zomers weekend in Harderwijk.

Altijd op ’t laatste moment

Morgen ga ik naar Harderwijk naar mijn vriendin, ze is gestopt met werken en geeft een feestje ter gelegenheid van haar vele vrije tijd dat ze nu heeft gekregen haha.
Bij de uitnodiging die ik kreeg zat ook een brief van haar dochter of we allemaal iets op een A4 tje wilde maken wat met ons te maken heeft. Die brief en uitnodiging kreeg ik al een paar maanden geleden maar zoals zo vaak toch weer toch het laatste gewacht met iets maken.
Inderdaad, vanavond dus.
Had wel een idee om iets te doen met foto’s en wat teksten er bij die onze vriendschap, inmiddels zo’n 57 jaar vanaf de eerste klas lagere school dus een beetje weergeeft. We schelen 10 dagen in leeftijd dus dat is niet heel veel en ik ben de oudste ;).
Dat werd vanavond even foto’s opzoeken, zorgen dat ik niet te lang bleef kijken in de mappen haha en alles inscannen en in fotoshop bewerken en eerlijk gezegd ben ik niet ontevreden. Heb gewoon wat steekwoorden er in gezet. Had nog fotopapier waar ik het op afgedrukt heb.
Zo mijn cadeautjes zijn klaar dus en ik hoop dat ze het leuk vind en zo niet dan heb ik toch mijn best gedaan…….Goed weekend allemaal…….

naamloos-1-3-medium

Schoolvriendinnen

87e045e4-a43a-11e2-9c4b-2dcae371f3dbHet aanstaande weekend ben ik uitgenodigd bij mijn vriendin in Harderwijk, ze is net zo oud als ik en met een regeling gestopt met werken en ter gelegenheid daarvan geeft ze een feestje voor vrienden en familie.  We zijn al vanaf de lagere school vriendinnen. Een vriendschap die intensieve en minder intensieve periodes heeft maar wel altijd gebleven is.
Voor haar die zo vroeg al van het dorp wegging ben ik ook een stukje verleden van haar. In haar huidige kennissen/vriendenkring heeft natuurlijk ook niemand haar broertjes gekend, die beide op jonge leeftijd verongelukt zijn. En als ik bij haar ben dan komen die altijd ter sprake. De tienerjaren die we samen deelden en alle keren dat ik bij een verhuizing bij haar ging helpen met klusjes zoals behangen of andere dingen. En gewoon de gezelligheid met elkaar, ook soms de meningsverschillen. Gewoon zoals een mooie vriendschap is.
Ik zou dan een nachtje blijven slapen daar en de volgende dag weer naar huis gaan. Alleen nu ik natuurlijk met mijn arm zit is dat wat lastiger allemaal want ik zou daar een stationsfiets nemen om naar het feest te gaan en dat kan ik nog niet.
Dus belde ik mijn vriendin om dat te vertellen en zij vertelde dat haar zus die in een dorp hier dichtbij woont ook komt met de auto, ik ken haar zus ook wel goed dus ze gaf me haar telefoonnummer om haar op te bellen.
Nu wil het toeval dat ik vorige week met een andere vriendin boodschappen ging doen en image-5562967die zus daar bij de Hema ook een broodje zat te eten met haar dochter. Dus dacht ik, ik vraag het meteen even. Ze ging wel wat vroeger vertelde ze met haar kinderen want zelf had ze een tent gehuurd op een camping en dan konden haar kinderen daar nog wat zwemmen of doen. Dus ik zei dat is geen punt, ik vermaak me in die tussentijd wel in de stad, het is in een winkelcentrum waar het feest gehouden wordt.
Maar had ik gezegd, ik overval je er mee dus denk er even over na dan bel ik je de volgende week nog even op of het kan.
Vanavond belde mijn vriendin dat haar zus gebeld had en dat ze boos was dat ze dat niet eerst overlegd had, pfff hoe moeilijk kan je doen allemaal zeg. Mijn zoon zegt altijd “nee” is ook een antwoord en even goede vrienden.
Maar goed blijkbaar vond ze het lastig dat ik mee zou rijden en mijn vriendin moest mij daar maar over bellen want tenslotte ben ik haar vriendin.
Nou een beetje kinderachtig vind ik het wel, ze vertelde dat ze een auto heeft waar 7 mensen in kunnen dus een kleine moeite om mij even op te pikken. Normaal zou ik er niet over gedacht hebben om het te vragen, ik kom er wel en nu ook wel hoor maar het zou wel iets gemakkelijker voor me geweest zijn.
Mijn vriendin en haar zus zitten al jaren niet helemaal op een stoel. Haar zusje werd geboren toen mijn vriendin 13 of 14 jaar was nadat haar twee broertjes waren verongelukt.
Zelf ging ze toen ze 17 was al op kamers wonen omdat ze in de verpleging ging dus ze zijn ook niet lang samen opgegroeid en een groot leeftijdsverschil. Haar zus is echt zwaar van de kerk en mijn vriendin heeft jaren samengewoond met een vrouw dus dat heeft de verstandhouding die al niet super was nog minder goed gemaakt.
Ze was er echt verdrietig over, ze heeft maar een zus natuurlijk en ze had best vervelende dingen tegen haar gezegd. Ja dat is best jammer dan en dat gun ik haar ook niet maar sommige dingen kan je ook niet afdwingen.
Nou ja ik kom ook met de trein wel daar dat zal best gaan lukken hoor, ik blijf er een nachtje slapen dus hoef niet heel veel mee te sjouwen harderwijk-1en er rijden ook bussen. En van het feest naar haar huis is er altijd wel iemand die kan rijden om me daar te brengen. Heb er eigenlijk best zin in. Het wordt een vrouwenfeest (alleen de drie schoonzonen en kleinzoon zijn van het mannelijke geslacht)  Niet helemaal mijn ding, hou meer van wat gemengd maar kan best gezellig worden ook natuurlijk. Even een weekendje Harderwijk ook wel leuk weer.

Foto’s internet

Zo leuk maar vermoeiend……

FullSizeRenderEven eigenlijk maar een dag naar mijn vriendin geweest in Harderwijk vorige week. Het was een tijd geleden dat ik er geweest was en ooit had ik me voorgenomen om nooit meer op zondag met de trein te gaan omdat het dan voor mij een lastige reis is. Fietsen, bus, trein, trein, fietsen.
Zij is al vanaf de lagere school mijn vriendin, maar op de middelbare school werden we echt vriendinnen. Zij ging werken in de verpleging en vertrok al vrij jong naar eerst Nieuwveen en later naar Amersfoort en nu al weer heel wat jaren in Harderwijk. Een leuk stadje hoor met een gezellig boulevard, strand en bossen.
Maar goed ik wilde haar toch wel graag weer eens zien dus opnieuw op zondag heen gegaan maar het werd een lange reis want tussen Utrecht en Amersfoort reden geen treinen en waren bussen ingezet. Nou ja alles sloot wel aardig op elkaar aan maar het duurde wel veel langer dan normaal om er te komen.
Maar een warm onthaal en zo heerlijk om weer even face to face in plaats van via de telefoon bij te praten.
Ik werd heerlijk verwend en het is best wel eens prettig als een ander eens voor me kookt en een drankje inschenkt. marrie 1
Nou ja ik had nog best veel last van mijn knie waar ik op gevallen was en het was nog wel steeds veel lopen op stations en trappen. En dan een stationsfiets gehuurd zonder trapondersteuning is dan niet zo erg maar ook geen versnelling daar ben ik helemaal niet aan gewend zo’n achteruittraprem.
Geslapen als een zonnetje en dan weer verrast worden met een uitgebreid ontbijtje. Even het gevoel hebben er helemaal uit te zijn, nergens aan te hoeven denken, hoe heerlijk is dat niet.
Op maandag scheen het zonnetje volop dus terrassenweertje, even bij haar kleinzoon wezen kijken, echt een schatje is het.
Kortom een gezellig weekend al was het wel een kort weekend omdat ik voor de dodenherdenking weer thuis wilde zijn. En dat lukte, was wel ontzettend moe en mijn knie kraakte aan alle kanten maar zulke dagen doen me wel heel erg goed.
Toevallig had ik deze week een reportage gezien over Marthe Roling en dat zij een beeld had gemaakt voor Harderwijk. Dus toen we op de boulevard waren vroeg ik aan mijn vriendin of ze daar dan gehoord had. Maar ze had er nooit over gehoord. Dat was wel grappig dat ik haar dat beeld aan kon wijzen waar het stond in het water bij de boulevard.

Stadsherstel Harderwijk heeft het kunstwerk in mei 2013 aangeboden aan het gemeentebestuur. 

Stadsherstel Harderwijk stopte er na 37 jaar mee. Zij heeft zich de afgelopen decennia beziggehouden met het in ere herstellen van monumentale pandemarte rolingn in de binnenstad van Harderwijk. Stadsherstel wil op ludieke wijze afscheid nemen en heeft Marthe Roling daarom gevraagd een kunstwerk te ontwerpen. Het is een tien meter hoge zuil geworden met op de top een koggeschip omringd met bladgoud. De kunstenares heeft zich naar eigen zeggen laten inspireren door de Leeuw van Venetië en vuurtorens.