Hebberig….. zonder schuldgevoel

Ik word er altijd een beetje hebberig van, van dit weer dan wil ik van alles tegelijk gaan doen. Fietsen, fotograferen, in de tuin werken, ergens gaan wandelen….. nou ja kortom allemaal van die dingen die ik momenteel zo leuk vind om te doen.
Het klinkt misschien een beetje overdreven maar sinds ik AOW heb voel ik me gewoon vrijer dan daarvoor. Dan had ik altijd nog het idee, beetje schuldgevoel dat ik eigenlijk wat zou moeten doen voor mijn uitkering. Vrijwilligerswerk of iets voor iemand doen.
En nu heb ik zoiets, ik ga lekker gewoon doen wat ik leuk vind om te doen.
Heb jarenlang naast mijn ex in de auto gezeten dat ik al die mensen lekker zag fietsen buiten en dacht, hier zitten we weer in die hete auto. Mijn ex had niets met fietsen en natuurlijk fietste ik wel als hij was werken, dan had ik geen auto.
Maar juist in het weekend leek me het zo leuk om samen te gaan fietsen maar dat zat er niet in.
En nu voelt het wel eens zo aan alsof ik het nog voor al die keren dat ik liever gefietst had iets in het halen heb. Misschien dat ik daarom nu ook zo gretig ben.
Ik fietste ook veel toen mijn moeder nog leefde naar haar toe maar dan was het echt heen en weer fietsen, meestal tegen de avond pas weer thuis.
Niet dat ik blij ben dat mijn moeder er niet meer is en ik heb het altijd echt met veel liefde gedaan, heb het ook nog heel lang gemist dat zorgen voor iemand die het ook zo waardeerde en altijd blij was als ik kwam.
Maar nu het is zoals het is merk ik dat ik zelf ook andere dingen ga doen. Veel vaker van mijn fiets afstap. Ergens een natuurgebied in ga lopen, kijken, genieten en fotograferen.
Soms urenlang, met niemand rekening te hoeven houden.  Zo heerlijk vind ik dat. De grenzen ook verleg en steeds verder ga. Vanmorgen had ik ook weer iets geks, ging even met mijn zus naar Rotjeknor fietsen, meer om het fietsen dan echt te gaan winkelen. Onderweg zag ik al weer een dode zwaan liggen. Zal jullie het dit keer besparen. Vond het toch wel apart eigenlijk. Heb wel eens een jaar gehad dat ik overal koeien in de sloot zag. Hoop dat dit wel de laatste dode zwaan geweest is.


Dan zag ik liever dit jonge haasje dat de sloot over kwam zwemmen en zich zo verstopte voor me. Zijn moeder had hem vast geleerd, stil liggen, oren plat en niet bewegen. Dus daar had ie goed naar geluisterd. Ik kon hem bijna aanraken….. heel bijzonder, je zag dat zijn vacht nog nat was.  Gauw een foto genomen en weer verder gegaan.

Hebbedingetjes

GoodiebagsTwee weken geleden was hier een Welzijnsbeurs waar ik geweest ben.
Bij verschillende stands kreeg ik allerlei hebbedingetjes natuurlijk met reclame om hun bedrijf of instelling te promoten.
Nu val ik op kladblokjes en allerlei soorten opschrijfboekjes, waarom weet ik niet hoor want ik heb er gewoon stapels van, als ik die nog allemaal vol moet schrijven kan ik nog wel een poosje vooruit.
En op pennen, heb er zat, meer dan ik leeg kan schrijven maar kwam er toch na deze dag weer met een aantal nieuwe thuis.
Van de drugs- en alcoholpreventie van de gemeente krijg ik twee sleutelhangers, met het opschrift Blijf jezelf, blijf scherp. De ene sleutelhanger is zo zwaar dat je scheef gaat lopen als je hem aan je sleutelbos doet. De andere is een lampje met reflector. Scherp zal ik daar niet mee blijven want het lampje doet het echt niet, dus wat dat betreft schiet dat aan zijn doel voorbij.
Twee buisjes met kleine pepermuntjes, een hoesje met pleisters, een paar tassen, een luchtje en een grote stapel folders die linea recta weer de papierdoos in verdwijnen. Een sleutelhanger die ik krijg ben ik wel blij mee moet ik zeggen. Ook daar zit een lampje in die het nog doet ook en er zit een plastic rondje in dat ik als muntje in een karretje van de supermarkt kan gebruiken. Multifunctioneel dus en ik doe hem aan mijn sleutelbos.
blijf scherp alcohol controleAls ik mijn fiets in de schuur heb gezet moet ik in het donker de deur weer op slot doen, dat ging meestal op gevoel en daarna nog langs de donkere vijver lopen naar mijn huis toe. Het is altijd nog wel goed gegaan maar het is een makkelijk ding om even te gebruiken en ik hoef ook nooit meer te zoeken naar een muntje voor in de karretjes.
Soms vraag ik me af waarom pak ik die rotzooi nou eigenlijk aan, een beetje nieuwsgierigheid, hebberigheid, graaizucht ach ja ben ook maar een mens toch en een paar dan die tassen komen toch altijd goed van pas.
En ik ben nou eenmaal een mens van kortingsbonnen en koopjes, een tweede natuur van me geworden.
Zo als toen ik pas een nieuwe jas kocht, mijn zus vond hem zo leuk dat ze ook wel zoiets wilde, niet dezelfde dat zou ik weer niet leuk vinden. We gaan naar dezelfde winkel waar ik mijn jas een dag eerder gekocht heb.  De verkoopster komt naar haar toe als ze bij de jassen aan het kijken is en zegt vanaf vandaag krijg je als je een klantenkaart hebt 20 % korting.
Zo zeg ik dat is ook lullig, ik heb hier gisteren net een nieuwe jas gekocht en kreeg het niet.
Heeft u de bon nog vraagt de mevrouw, ja zeg ik, neem hem maar mee zegt ze dan krijgt u die korting ook nog. En ik kreeg het ook netjes terug super leuk natuurlijk, dat was toch een vraag waard. En voor mij weer een aantal gratis koppen cappuccino bij de overbuurman de Hema.
Ik moet zeggen ook zonder korting is die jas zijn geld dik en dik waard, heb zeldenKerstkind zo’n heerlijk jas gekocht die ik met zoveel plezier draag.
En of het met de tekst Blijf jezelf, blijf scherp, vanavond zal lukken weet ik ook niet, zag vandaag een fles waarop stond dat ie voor mij bestemd was dus die maak ik vanavond maar soldaat, het is er weer voor.