Twee mijlpalen…….

Vanmorgen zat ik dus al vroeg (voor mij dan om 9 uur) op de fiets om me te laten vaccineren. Het was best nog koud vond ik met mijn blote voeten in sandalen, wel een jas aan. Gewoon een jas kouder dan gisteren.
Bij mijn vorige vaccinatie hadden ze gezegd dat ik een nieuw formulier opgestuurd zou krijgen maar ik had niks gekregen bedacht ik me gisterenavond opeens. Op de site gekeken of ik het ergens kon downloaden en uitdraaien en dat kon. Je kon kiezen tussen 1e en 2e vaccinatie. Dat formulier voor de 2e vaccinatie bestond maar uit 4 vragen. En of ik een voorgevoel had dacht ik, ik draai ze allebei wel even uit en vul ze in.
En dat was maar goed want dat 2e korte formulier klopte niet, toch gek dat het zo op die site van de GGD staat. Nu hadden ze daar ook wel blanco formulieren want ik was niet de enige. Omdat ik het al ingevuld had mocht ik meteen doorlopen. Het was dit keer veel drukker dan de vorige keer, het gaat nu echt heel snel met die vaccinaties. Kwartiertje wachten daarna met een bakje thee en mijlpaal 1 had ik bereikt. Ik ben gevaccineerd en er (voorlopig) weer van af. De vorige keer voelde ik me al zo opgelucht en nu nog meer echt zo’n ik ben weer vrij gevoel, kan het niet helemaal omschrijven.

Op naar mijn tweede mijlpaal van deze dag want ik wist dan vandaag het Hemarestaurant weer open was. Wel een stuk fietsen natuurlijk want dat is precies de andere kant op als mijn vaccinatiedorp.
Maar de moeite waard, de meiden van het restaurant waren ook zo vrolijk dat het weer mocht en kan en ik ook. Kon weer lekker in mijn “eigen” restaurant zitten in het hoekje waar ik zo graag zit. Ik was niet de enige zag alleen maar blije gezichten. Vond dat ik wel na zo’n eind fietsen een broodje en bak koffie verdiend had. Mijlpaal twee dit mag ook weer.
Verder niet zoveel gedaan vandaag. De eerste vaccinatie was ik echt heel erg nerveus en zo blij dat Wim er toen bij was maar nu had ik daar geen last meer van. ( al miste ik natuurlijk wel zijn support zei ik hem toen ik hem belde ;)) Heb eigenlijk ook nergens last van.

Hoefde ook niet veel te doen en het was somber weer dus lekker een filmpje zitten/liggen kijken op Netflix ik volg daar een serie The Kominsky methode. Ik vind het echt een schitterende serie. Ik tracteer me iedere dag op een aflevering om er zo lang mogelijk van de genieten. Wat een acteur die Michael Douglas.
Acteercoach Sandy Kominsky en zijn beste vriend Norman Newlander maken elkaar aan het lachen terwijl ze leren omgaan met de ups en downs van het ouder worden.Hoofdrollen:Michael Douglas,Alan Arkin,Sarah Baker.

Zal hem nog wel een keer opnieuw bekijken deze aflevering want binnen 5 minuten was ik vertrokken naar dromenland……dat mag op een vrije zaterdag en na 40 km fietsen.


Wel kopen niet consumeren

Een keer in de week spreek ik altijd met mijn zus af. Vroeger was dat altijd wat winkelen, lunchen, kletsen, lachen gewoon een paar uurtjes samen zijn.
Ongeveer het laatste jaar (met pauze dat het wel weer wat mocht) zijn we het meer gaan vinden in het fietsen en als het weer het toelaat wat meenemen voor onderweg.
Gisteren was het grijs weer, best koud vond ik het ook maar we wilden toch een eindje gaan fietsen, we gingen naar een overdekt winkelcentrum zo’n 16 km bij mij vandaan.
Een groot overdekt winkelcentrum waar het normaliter heel druk is maar nu uitgestorven. Dat is alleen prima natuurlijk, we vroegen ons ook af wat we er eigenlijk nou te zoeken hadden. Maar het ging in ons geval meer om dat stuk fietsen, even weer opwarmen daar en weer verder gaan.
Maar we zagen bij de Hema jaja echt bij de Hema koffie to go……zullen we zeiden we, ja hoor we nemen een bakkie. Wij koffie kopen en om het te vieren een koek er bij genomen. Toch een soort een beetje feest haha voor ons dat het weer een keer kon.

Nou ja natuurlijk konden we nergens zitten en gingen we een beetje staan hangen, ik kan slecht tegen lang staan dus ik ging op een trap zitten waar toch niemand liep.
Zo dronken we ons bakkie koffie op. Er kwamen nog twee handhavers voorbij lopen maar we hoorden niets.
Tot de omroepinstallatie ons attent op iets maakte. Er werd opgeroepen om afstand te bewaren en de bekende dingen maar daarna werd er gezegd dat het ook verboden was te eten en te drinken in het winkelcentrum.
En dat vonden we aan de ene kant wel begrijpelijk maar aan de andere kant snap ik dat dan ook niet helemaal. Er waren zeker wel 3 of 4 zaken waar koffie of een broodje gekocht konden worden. Daarnaast was er ook nog een zaak van Bram Ladage waar je patat kon kopen.

Ook midden in het winkelcentrum dus best nog flink een eindje lopen voordat je weer buiten bent. Kan me niet voorstellen (daar stonden trouwens wel wat mensen te wachten op een patatje) dat iedereen daar dan mee naar buiten loopt om het daar op te eten. Zag echt de mensen daar al smikkelen van hun patatje.
Dat vind ik dan wel een dubbel iets. Wel mogen verkopen maar niet opdrinken of opeten ter plekke. Dat is toch wel vreemd. Alle bankjes die er normaal wel stonden waren weggehaald dus voor iedereen (of zoals ik op een trap gaan zitten) staande receptie en dat is prima toch.
Weet ook niet of je daar voor bekeurd kan worden, wij zagen het verder nergens aangeplakt of zo, of we hebben er niet op gelet. En het is geen coronaregel dat je niks mag eten en drinken bij de koffie to go’s ..
In ieder geval zagen die handhavers ons wel staan en zitten en zeiden niets er van. Nou ja ons smaakte dat eerste bakje weer heerlijk en we waren lekker opgewarmd om weer terug te gaan fietsen.

Verslaafd ! nou én ………

cappuccino_cup

Ik beken, ik ben verslaafd.  Ooit werd ik in Rotterdam een keer geïnterviewd door twee studenten die als onderwerp verslaving hadden. Maar niet roken en drinken zeiden ze er bij, een andere verslaving. Ik stond toen net voor de Hema waar ik mijn verslaving botgevierd had in die tijd namelijk een lekkere cappuccino. Ze vonden het geweldig origineel en ik kwam in aanmerking voor hun verslavingsonderzoek. Ik beantwoordde een paar vragen en ze namen een foto van me voor de Hema natuurlijk. Dikke pret was het.
Maar hoe is deze verslaving nou eigenlijk ontstaan.
Jaren geleden ging ik voor mijn zwager zijn financiën beheren nadat het aardig geëscaleerd was. Iedere vrijdag na mijn werk ging ik naar hem toen om hem zijn wekelijkse geld te brengen dat hij kon besteden. Zijn pinpas had ie bij mij ingeleverd en ik regelde dat alles op tijd betaald werd en spaarde zelfs nog voor hem.
Maar mijn zwager was alleen, iets in huis doen was niet zo zijn ding dus regelmatig was het daar best vies. Meestal bleef ik daar een uurtje. Hij vroeg altijd wel of ik wat wilde eten of drinken maar dat sloeg ik dan maar af of ik nam een glas water. En daar ontstond dus dat ik iedere vrijdag bij de Hema even een broodje ging eten voordat ik de rest van mijn boodschappen deed en weer naar huis ging fietsen. Dat ging jaren zo door tot ik fulltime ging werken en het met een extra bankrekening digitaal ging regelen. Zo een of twee keer in de maand ging ik dan nog wel naar hem toe om de papieren op te halen en gewoon ook voor de gezelligheid, een praatje want mijn zwager was ondanks zijn wat chaotische leven een charismatisch man waar ik ook onwijs mee gelachen heb.
Een aantal jaren later toen mijn zwager een tragisch ongeluk kreeg, ik was toen al een aantal jaren gescheiden en was net mijn werk kwijtgeraakt, moest zijn huis helemaal leeggemaakt worden en opgeknapt om weer opgeleverd te worden. (hij had een hoge dwarslaesie kon alleen zijn hoofd nog bewegen)
Dat was voor mij een mooie afleiding nadat ik een aantal weken een beetje stuiterend in huis had gezeten om daar aan de slag te gaan. Inmiddels had ik mijn eigen auto en ging ik iedere dag een aantal uren in dat huis werken. Alles er uit halen, mijn zwager woonde in het huurhuis van zijn ouders die overleden waren en mijn schoonmoeder was enorm zuinig. Dus alleen op de zolder lagen al geloof ik 3 lagen vloerbedekking en bekleding. Zo ging het heel het huis door, een helemaal geplakte kurkenvloer moest er uitgebikt worden. Heerlijk om mijn frustraties op bot te vieren. Nu ben ik misschien een beetje dubbel wat dat betreft. Ik heb hier op mijn blog al regelmatig geschreven als ik 20 jaar jonger zou zijn, zou ik graag van die verwaarloosde huizen schoonmaken en opruimen. Handschoenen aan, lekker poetsen en schrobben, heerlijk dan zie je tenminste dat je wat doet en dat deed ik daar ook. Hema 33Alleen in zo’n huis dan ook gaan zitten eten, nee dat kon ik niet. Nam altijd schone kleding mee, flink deo-en en ging dan even lekker zitten relaxen bij de Hema en wat eten daar.
Dat werd best een gewoonte van me en ook nadat het huis weer opgeleverd was bleef ik het wel doen. Eerst nog regelmatig met de auto en later als ik ging fietsen was het een mooi pauzepunt even. Bovendien kom ik daar op het winkelcentrum altijd wel mensen tegen die ik ken. Heb ik inmiddels met bekenden maar ook met heel veel vreemden de mooiste gesprekken gehad, ik hou daar van. Ik kende inmiddels ook de “meiden”  bij de koffiestand wel goed en zo is mijn verslaving dus ontstaan. Al is de cappuccino al weer een hele tijd vervangen door cafeïne vrije koffie, ook lekker.
Waarom dit onderwerp vandaag ?
Ik kreeg vandaag de schrik van mijn leven.
(Wordt vervolg anders is ie weer veel te lang 😉 😉 )