Dit had ik echt ff nodig…….

Roodborstje7

Vanmorgen schijnt de zon al in mijn slaapkamer als ik mijn ogen open doe……heerlijk dit heb ik zo nodig na zo’n saaie regenachtige vervelende week.
Ik voel de energie die de laatste dagen ver te zoeken was weer borrelen, wat een belachelijk groot effect heeft dat toch altijd op mij die ZON……….. of het missen van de zon.
Gisteren had ik Peter al geappt dat ze goed weer opgaven en ik wel een poosje in hun tuin wilde gaan werken en dat was prima.
Vanmorgen eerst mijn “gewone” werk gedaan in het café, lekker een eind fietsen langs de Lek. Blauwe lucht en zon……. lekker fris…… man ik geniet er zo onwijs van.
Even eten bij de Hema en daarna naar Peter gaan werken in de tuin.
roodborstjes 1Ze wonen in een straat waar heel veel bomen staan, de buren hebben veel bomen en zij zelf hebben er ook een aantal in de tuin staan. Dus bladeren genoeg om op te harken van de straat af en het grasveld. De bladeren in de tuingedeeltes mogen blijven liggen, goed voor de grond en de diertjes en miertjes die er leven en overwinteren. Het egeltje dat er altijd loopt te scharrelen heeft Peter ook een plaatsje voor gemaakt voor als ie wil om te overwinteren.
Er moet ook nog wat gesnoeid worden, kortom heerlijk om te doen en ik ga een paar uurtjes aan de slag. Bakje thee tussendoor. Een laagstaand zonnetje maar toch vind ik steeds weer een plekje waar ik de zonnestralen kan vangen.  Helaas is mijn kleindochter niet thuis om me te helpen, daar had ik wel een beetje op gerekend maar Chantal die normaal vrijdag thuis is had een studiedag en Yenthe een extra dag op de opvang. Nou ja die hulp en knuffel hou ik wel even tegoed.
Heel de middag heb ik een concert van een roodborstje….. hij zingt het hoogste lied.
Een dag om in te lijsten…..laat maar zo blijven tot de Kerstmis dit weer. Roodborstje1 (Medium)
Beetje vriezen ’s nachts, overdag zon en lekker koud. Handschoenen en sjaal en hoppa naar buiten….. ik teken er zo voor.  En het maakt mijn extra weekend zonder Wim snik snik (hij is een weekend met vrienden naar Keulen) weer minder vervelend.
Als ik thuiskom zie ik dat de werklui al weer verdwenen zijn. Zo te zien hebben ze vandaag de gaten volgespoten met van die korrels want ze zijn afgedicht met een soort PUR schuim. Zo daar heb ik weer niets aan gemist…..
Foto’s uit mijn archief en het egeltje is een nepperd in mijn eigen tuin ……. 😉

Mag ik een winterslaap……

afbeelding-bloemVandaag leek het daar wel een beetje op, laat opgekomen alles op mijn gemakkie gedaan, heel de dag lopen dubben om even te gaan fietsen, ja nee ja nee ja nee. Jammer dat ik geen bloempje had om het te laten beslissen maar het werd nee.
Gewoon heel de dag tuttelen….. wat dingen uitdraaien opbergen in mapjes…. wat spelletjes en om half 3 pff lag ik al weer te slapen met een dekentje op de bank wat tv kijken ook nog wel.
Mag ik een winterslaap a.u.b. Zo rond de Kerstmis wil ik nog wel even wakker worden om mijn cadeautjes uit te pakken. Laat die kerstboom dit jaar maar zitten en dan weer terug mijn hol in en slapen tot de eerste sneeuwklokjes weer boven komen en de zon gaat schijnen, de dagen weer langer worden. O nee, nog wel even wakker als Yenthe jarig is natuurlijk en Chantal….Sjips  ik heb helemaal geen tijd om te gaan slapen. download (1)
Het is ieder jaar ook altijd een beetje een rare dag voor mij. Gisteren de geboortedag van mijn dochtertje Angela en morgen is mijn zoon Peter jarig. Zo dicht op elkaar….
Weet nog dat jaren geleden toen ik mijn vroegere huisarts nog had en zo rond deze tijd altijd allerlei klachten en pijntjes had en een afspraak maakte.
Dan zei ze altijd het is zeker weer begin oktober,  nam ze altijd de tijd om met me te praten en zonder medicijnen knapte ik daar alleen al van op. Iemand die me ook zo goed begreep omdat ze zelf ook dit meegemaakt had.
Was ik maar een beer………. Morgen ga ik weer fietsen en naar buiten hoor, weer of geen weer, weet dat ik daar helemaal weer van opknap maar vandaag mocht ik even passen.
Gisteren tussen de buien door even gaan struinen nog in de bosjes genieten van de vele paddenstoelen die er momenteel zijn. Voor de kleine waaiertjes officieel heten ze geloof ik oorzwammentje vind ik zo prachtig om te zien, ook fotogeniek zijn ze, nog best lastig om goed op de “plaat” te krijgen en er waren er meer dan genoeg.

Tot ziens misschien in de bosjes

Nee hoor maak je niet ongerust. Ik maak geen vreemde afspraakjes in bosjes.
Maandagmiddag werd het onverwacht mooi zonnig weer en onderweg naar huis bedacht ik even kijken of ik al wat paddenstoelen kan vinden in de Loet, het natuurgebied bij ons in de buurt.
Ik weet daar wel een paar plaatsen waar verschillende soorten paddenstoelen groeien.
Sinds vorig jaar ook beter begaanbaar geworden, heb er ook wel eens moeten worstelen door de bramentakken en hoge brandnetels, maar het is wel echt het bos in van de paden af en de bosjes in.
Het gekke is, ik moet me altijd even focussen op wat ik zoek en hoop te vinden en ik werd op mijn wenken bediend.
Er was al van alles weer te vinden, naast de wel tot verbeelding sprekende vliegenzwammen nog veel meer andere paddenstoelen die ik dus ook mooi vind.
Heerlijk weer en ruim de tijd genomen om wat foto’s te gaan maken.
Opeens zie ik nog iemand bezig met fotograferen, een vrouw en op hetzelfde moment hoort zij mij aankomen.
We hebben een leuk gesprek over fotograferen, locaties en we wijzen elkaar op de paddenstoelen die wel al gevonden hebben. Zo ontzettend leuk. En ze gaf ook nog een tip om wat extra licht te krijgen. Ze was net als ik wel een liefhebber maar geen fanaticus die iedere paddenstoel ook bij de naam kent. Weet er inmiddels wel een aantal en zoek ook ieder jaar wel weer nieuwe op maar weet ik er een niet of kan ik het niet vinden dan geniet ik er toch wel van.
Ik ga na een poosje een andere kant op en zij zegt ook naar huis te gaan. Nu had ik in het eerste gedeelte waar ik bezig was nog iets gezien vandaar dat ik nog even terugliep, door een redelijk droge greppel nog wat verderop ging. Als ik daar zo loop hoor ik weer wat kraken en we beginnen allebei te lachen als we weer elkaar zien. Kan je er ook niet genoeg van krijgen zeker, vroeg ze me. Nee zei ik, je wordt er zo hebberig van. Maar nu ga ik echt naar huis, ik ook hoor zei ze en misschien tot ziens ergens in de bosjes.
Het klonk zo grappig die zin en wie weet kom ik haar nog een keer tegen.
Vanmiddag na mijn werk fietste ik naar huis en zag het bordje heemtuin in Krimpen, ik dacht, even zomaar kijken of daar ook nog wat staat. Het was nog lekker droog tussen de buien door. Overweldigend was het zo ontzettend veel vliegenzwammen waren er te zien echt tientallen en ik overdrijf niet. Ik hoor het ook van alle kanten dat er veel zijn dit jaar. De naaktslakken liggen al klaar om er aan te gaan knabbelen, er staan dan ook veel aangevreten zwammen.
Twee dagen paddo’s zoeken en fotograferen, zo ontzettend leuk om te doen en dat zal echt niet de laatste keer geweest zijn dat ik op pad ben geweest. Al denken mijn knieën daar na een weekend klussen, veel lopen, werken en nu twee dagen achter elkaar iedere keer door de knieën (want natuurlijk maak je de mooiste foto’s dicht bij de grond) wel anders over. Vandaag dus alleen de vliegenzwammen…..  van groot naar klein…..

Even lekker zwammen…..

Herstf 1 (Middel)Herfst is niet mijn seizoen. Het tuinwerk zit er al weer een beetje op, regen, grijs en grauw….lange avonden en korte dagen…. ik tel al weer af naar 21 december dat we weer op gaan tellen.  Nog 87 dagen…….  😉
Veel mensen hebben zoiets van heerlijk gezellig, kaarsjes aan, verwarming aan maar dat gevoel deel ik niet zo. Al is het meteen ook tegenstrijdig want als het donkerder word steek ik ook wel een kaarsje aan en zet mijn (nep) open haardje aan.
Zo erg ach nee natuurlijk het valt me juist de laatste jaren makkelijker dan daarvoor, heb echt wel jaren gehad dat ik aardig depri in deze tijd was.
Hoewel de laatste dagen, het woord najaarsmoeheid bestaat niet voor niets.
Gisterenmiddag dacht ik ook even een powernapje te maken op de bank en werd drie uur later wakker en om 11 uur zat ik al weer te geeuwen. Zucht….
Vandaag had ik ook helemaal geen puf. Moet best nog wel wat in huis gaan doen maar kan even de energie niet opbrengen. Vanmorgen ook zomaar wat zitten haken en zo nu en dan een woordje leggen bij wordfeut en wat suffe detectives op tv kijken.
Zal wel een combinatie zijn van de weersomslag en ook een reactie op de laatste Zwam (Middel)maanden dat ik wel bijzonder actief bezig ben geweest. In mijn tuin, in Peter zijn tuin en garage schuren, kinderwerk, vakantie met zus en Wim, feestweek en een logeerpartij van vriendin. Allemaal hartstikke leuke dingen hoor had ze niet willen missen.
Alleen nu mijn agenda wat leger is mijn tuin ook komt ook mijn lichaam weer wat meer tot rust en vraagt daar ook om.
Pff ja de titel klopt hoor ik zit echt te zwammen.
Over zwammen gesproken. Vanmiddag toch nog op de pedalen gegaan. Even wat boodschappen gedaan, een bakje Hema en onderweg nog wat zwammen gespot.
Een mooie groep inktzwammen en op de plaatsen waar ik meestal vliegenzwammen spot ging ik op zoek of er al een te vinden was. Dat is echt speuren en struinen door de bramenstruiken. Wel eens gedaan?  Bramen zijn net touwen met doornen die proberen me ook altijd ergens wel te haken wat ze vandaag dus niet lukte. Vorige weer was ik ook al een keer wezen kijken en vond toen een mooi gevorkte tak en die had ik bewaard (hij stond er nog) . Die hielp me om de bramen een beetje aan de kant te doen zodat ik er over heen kon stappen. (hallo ben ook bijna 67 dus ook niet zo soepel meer).
En opeens zie ik er een, een kleintje, gek dat voelt dat zo lekker aan, die eerste vliegenzwam blijft ieder jaar weer bijzonder. Hij is aardig aangevreten maar blijf ze zo mooi vinden. Het maakt mijn dag helemaal goed en ik denk, nu is het echt herfst.

Eindeloos heerlijk…..

Oogst 9 september 2018.jpgWat een prachtige dag was het weer vandaag. Had met mijn zusje afgesproken om even een rondje te doen zoals wij dat altijd noemen. Een stuk(je)  fietsen wat winkelen, een bakje ergens doen, gewoon gezellig wat tuttelen samen.
Na de vakantie had ik haar niet meer gezien, deze week had ik het te druk om wat af te spreken.
Het was weer gezellig, even nog over de vakantie gepraat, heb nog niet eens alle foto’s bekeken en bewerkt. Komt wel altijd nog leuk om te doen en ik heb per dag alles beschreven. In vakanties hou ik weer ouderwets mijn dagboek of vakantieverslag op papier bij. Iedere avond even de dingen opschrijven.
Rond een uur of 2 was ik weer thuis, het was heerlijk in de tuin, meteen mijn eerste was vast in de machine gedaan en in de tuin gaan zitten op mijn bankje in de schaduw van de overkapping van mijn blokhut met mijn favoriete kop groene thee. musje
Een muziekje zachtjes aan, ik ga even liggen en voel me zo helemaal wegzakken in een droomloze slaap. Zo heerlijk is dat toch buiten even wat slapen. Niet eens zo lang denk een half uurtje.
Nog een tweede was gedraaid en opgehangen en in de tuin gaan werken. Zo zalig om te doen. Even het onkruid tussen de tegels vandaan gehaald. Nog twee palen weggehaald waar ooit een pergola stond. Ik leunde er even tegenaan en voelde dat ze echt op instorten stonden.  En de tuin gesproeid. Alhoewel buienradar een paar keer een flinke piek liet zien van regen bleef het hier bij een paar druppels die volgens mij amper de grond bereikten.
Meteen daar wat planten anders geschikt. Het ziet er weer mooi uit, lijkt ook net groter nu die palen weg zijn.
Mijn boontjes zijn bezig met een tweede ronde en stonden vandaag op het menu. Jammie……. Ik wil gewoon bezig blijven buiten. Genieten van deze misschien wel laatste echte warme dag van het jaar…… op een of andere manier zou ik het zo wel vast willen houden. Een uurtje of 8 toch maar eten klaar gaan maken. Boontjes, aardappeltjes, had nog een balletje gehakt in de vriezer en vers gemaakte appelmoes als toetje van mijn eigen appels uit de tuin. Een koningsmaal. Appels
Vanavond alles gestreken, mijn beddengoed kon er zo weer op (wel gestreken natuurlijk daar hou ik nou eenmaal van) dat ruikt altijd zo lekker buiten gedroogd.
Volgens de voorspellingen wordt het wat koeler de komende dagen…… logisch het is morgen al weer september maar van deze mooie dag heb ik nog heerlijk genoten.

Herfstig…….

Herfst Loetbos 36Eigenlijk vind ik alle vier de seizoenen ook wel lekker als het echt seizoenen weer is. In het voorjaar het ontwaken van de natuur, in de zomer lekker strak blauwe lucht en warm, in de herfst regen, wind en een grijze lucht en in de winter sneeuw, kou en vriezen.
Zoals vandaag echt herfstweer. Regen, harde wind, grauw en grijs…..
Natuurlijk is het niet waar hoor ik geniet veel meer van een zonnetje en 20 graden in de herfst. 😉
Maar toch had het wel wat vandaag en precies toen ik klaar met werken was, was het ook droog dus lekker nog een eind gaan fietsen.
Flinke bries en ik zet dan expres mijn ondersteuning niet sterker (veel mensen denken dat je met een Ebike vanzelf gaat) zodat ik ook echt het gevoel wel heb dat ik tegen de wind in moet fietsen lekker langs de Lek met het opspattende water.
Even bij de Hema een bakje gedaan en een poosje zitten puzzelen, nog een praatje met een dorpsgenoot.  En terug naar huis is het nog droog, dus ik trof het toch, even uitgewaaid.
De tijd nemen voor mijn eten, wat minder eten en een extra maagtablet hebben er voor gezorgd dat mijn maag weer aardig tot rust begint te komen gelukkig.
Als ik net thuis ben wordt er gebeld en de man waar ik een paar weken geleden een toespraak voor geschreven had staat voor de deur en ik laat hem binnen.
Hij geeft me een VVV cadeaubon van 25 euro, wat leuk. Hij had destijds wel gezegd dat ik er iets voor zou krijgen maar het was voor mij ook de eerste keer dat ik zoiets deed vandaar dat ik gezegd had dat ik er niets voor hoefde te hebben. Het was inmiddels al weer een tijdje geleden dus dacht dat is ie vast vergeten. Ook prima.
Misschien doe ik nog wel eens een keer een beroep op je zei hij, ik ben altijd zo zenuwachtig als ik moet speechen (zo grappig een vent van bijna 2 meter altijd in het bedrijfsleven gezeten).
Nou je hebt mijn nummer zei ik, laat het maar weten als ik wat kan doen voor je.
Had over deze toespraak een half uur gedaan ongeveer dus vond het nog wel snel verdiend eigenlijk. In het café moet ik er harder voor werken voor veel minder.
Vanavond even appen met Peter nog over zondag en mijn tranen.  Herfst Loebos 1 (Middel)Bedankte hem voor zijn luisterende oor.  Je bent echt een lieve moeder en oma voor ons zei hij en we houden echt van je. Dan komen de tranen bijna weer maar dan van zo’n fijn gevoel.
En als dan mijn lief als we bellen zegt dat hij weer zo uitkijkt naar ons weekend samen kan mijn dag echt niet meer kapot.
Count my blessings, ik doe het echt hoor en soms zo’n herfst dipje mag ook best een keer.  (foto’s archief)

Herfst op de Veluwe…

Gisteren bij Wim een prachtige route gaan fietsen langs zandverstuivingen, heide (helemaal verdord en dood) sprengen, bossen, heuvels, heel veel heuvels…..
Tja het is daar wel heel anders fietsen dan hier in de polder waar alles zo vlak is.
Op de Veluwe is het altijd klimmen geblazen maar ja na elke klim komt er ook wel weer een afdaling natuurlijk en hoe heerlijk is dat om lekker naar beneden te “vallen”.
Thuis heb ik E-bike en daar niet dus het is zo nu en dan voor mij best wel aanpoten om iedere keer bergje op bergje af te gaan maar we hebben alle tijd en het is wel zo, als je wat langzamer rijdt dan zien we ook veel meer.
Van Apeldoorn naar Hoog Soeren (meteen de eerste 6 km al in stijgende lijn) naar Assel, een oud treinstationnetje dat niet meer in gebruik is als treinstation maar er is wel een heel leuke uitspanning (ouderwets woord denk dat het te maken heeft deze naam dat vroeger de mensen hier hun paarden uit konden spannen maar ik verzin het ter plekke hoor). Gewoon heerlijk op het terras gezeten om wat te drinken.
Daarna doorgefietst naar Radio Kootwijk, altijd weer een apart gezicht zo’n enorm gebouw midden in de bossen te zien staan.


Daarvandaan naar Hoenderloo en via Ugchelen weer terug naar Apeldoorn. Alles gereden via een knooppuntenroute en dat werkt echt heel goed.
In Hoenderloo een lekkere pannenkoek zitten eten met uitzicht op een ijszaak waarop staat dat ze het lekkerste ijs van de Veluwe verkopen. Volgens Wim komen mensen van heinde en ver om hier ijs te kopen en te halen.  (wij dus niet, de pannenkoek was wel genoeg voedsel om weer thuis te komen). Komt nog wel een keer……
Het is wel grappig Wim heeft altijd moeite met de wind in de polder en ook toen ik nog geen E-bike had kostte dat me weinig moeite en ik vind dat klimmen best wel een dingetje eigenlijk terwijl Wim zonder moeite de heuvels neemt.
Maar goed als wij op weg gaan hoeven we nooit de trein te halen bij wijze van spreken en nemen we er alle tijd voor.
Anneke 1 (Middel)Het wordt in het bos echt wel herfst, veel bladeren, bomen die beginnen te verkleuren……. erg droog nog wel alles daar.  Het lijkt wel niet op te kunnen dit jaar ieder weekend dat we samen zijn geweest dit jaar was het eigenlijk prachtig weer en konden we er op uit trekken.
Nog een foto gemaakt terwijl ik bladeren omhoog gooide maar ik kijk wel heel benauwd maar het was wel grappig om die foto te maken…. na drie keer wilde ik niet vragen aan Wim of het nog een keer kon en eigenlijk is ie best grappig geworden nog met die boog met bladeren boven mijn hoofd.

Dit heeft toch ook wat……

IMG_3356 (2) (Klein)Na een dag flinke regen ga ik echt niet zitten zeuren over het weer hoor. Het is tenslotte herfst en dan kan je dat er bij verwachten. En ik zag dat het de komende week al weer droger wordt en zelfs mooie dagen worden verwacht.
Afgelopen week zei mijn zus nog tegen me “dit heeft toch ook wat” maar dan moet ik wel heel die zoeken om “dat wel wat” te vinden en zeker vandaag als ik dan helemaal doornat geregend thuis kom uit Apeldoorn vandaan.
Meteen maar thuis droge kleding aan en voor de eerste keer de verwarming aan gezet. Ga ook niet in de kou zitten. Maar om zeven uur lijkt het al wel nacht te zijn, ja dat is niet zo mijn ding moet ik zeggen.
Normaliter heb ik het na een paar gezellige dagen samen toch altijd al een beetje dat unheimisch gevoel dat ik wat mis gewoon in huis.
En hoewel we ons allebei zo goed kunnen vinden in deze constructie van om de twee weken een lang weekend samen is dat toch altijd bij thuiskomst en ook als Wim weer naar huis gaat even stil in huis.
Ik weet ook dat het morgen weer over is en ik echt niet meer samen zou willen wonen met een man maar toch…..  als ik dan een koud huis binnen kom. Ach wat zit ik toch te zeuren, we hebben weer een hartstikke leuk weekend gehad. Vrijdag zijn we bij de oude Zwitsal fabrieken geweest waar nu in een deel daarvan een grote kringloopwinkel is en er voor de rest allerlei bedrijfjes gevestigd zijn aan de oevers van het Apeldoorns kanaal.
Daarin nog een kast met Zwitsal producten herinnerd aan de fabriek die er ooit was.
Zwitsal is nog steeds een populair product en voor wie het interesseert hier een stukje over de geschiedenis van Zwitsal.

GESCHIEDENIS

In de voormalige fabrieken op het terrein van Zwitsal Apeldoorn werden decennia lang de overbekende Zwitsal verzorgingsproducten met het blije babygezichtje geproduceerd. Het is het succesverhaal van de Apeldoornse apotheker en ondernemer Cor Jansen.IMG_3351 (2) (Klein)
Cor Jansen, bracht zijn jonge jaren door in Zwitserland als leerling bij apotheker A. Thaler in Sankt Gallen. Vervolgens startte hij in 1920 aan de Floralaan in Apeldoorn een kleine farmaceutische fabriek voor de productie van met name codeïne en morfine (alkaloïden). Erg goed liep het niet. Hij besloot daarom ook een zalf te gaan produceren naar het recept van zijn voormalige werkgever in Zwitserland en noemde het Zwitsal (Zwitserse ‘Salbe’ (zalf)).

En met succes. Zeker toen hij zich met de zalf richtte op baby’s. Bij de introductie van de naam Zwitsal bedacht Cor Jansen ook een logo. Het eerste logo had een kruis, afgeleid van het medisch veel gebruikte kruis en het kruis in de vlag van Zwitserland. Op de fabriek was de naam Zwitsal te zien met het Zwitserse kruis. Zijn liefde voor Zwitserland kwam ook tot uiting in de naam van zijn huis aan de Oranjelaan, onder de naam ‘Helvetia’ (Nog altijd markant gelegen op de hoek Oranjelaan – Regentesselaan). Toen het gebruik van het kruis niet meer mocht (de Zwitserse zalf werd niet gezien als medisch product, maar als verzorgingsproduct) gebruikte Jansen het logo met het babykopje op de blikjes en doosjes. Dat logo is afgeleid van een foto van zijn eigen dochter Mieke, toen 9 maanden oud. Jansen was zich in die tijd al zeer bewust van het belang van marketing. Later is dit omgevormd in het alom bekende gestileerde logo van een blij babyhoofdje met een krulletje erop.

Het pand aan de Floralaan werd te klein en aan de kant van de Deventerstraat werd in 1935 een uitbreiding gerealiseerd door de Apeldoornse architect Chris ten Tuynte. In 1946 werd de behuizing weer te klein. Jansen kocht een stuk grond van betonfabrikant Peetom tussen het kanaal en de Vlijtseweg, tegenwoordig bekend als Zwitsal Apeldoorn. De ligging aan het kanaal was gunstig voor de losschepen. De nieuwe fabriek, eveneens ontworpen door Ten Tuynte, opende in april 1952 ter gelegenheid van de 60ste verjaardag van Jansen. Vanaf de start van de fabriek tot aan 1964, toen het bedrijf opging in een grote multinational, was Chris ten Tuynte de huisarchitect. Alle gebouwen tot die tijd heeft hij ontworpen. Daardoor vormen ze ondanks hun verschillende vormen en bouwjaren samen een sterke eenheid.

Het bedrijf kende twee bedrijfstakken: de productie van alkaloïde pijnstillers en die van de babyverzorgingsproducten. Deze waren op het terrein ook fysiek van elkaar gescheiden; ten zuiden van de fabriekstraat lagen de gebouwen voor de productie van alkaloïden, ten noorden de gebouwen voor de Zwitsalproducten. De grondstof voor het maken van alkaloïden is bolkaf. Dat is het kaf van onder meer de papaverbol. Op het terrein stonden daarom diverse gebouwen voor de opslag van bolkaf.

In 2011 werd de productie op het terrein van Zwitsal na 65 jaar stopgezet. De gemeente Apeldoorn kocht het terrein en de gebouwen in het kader van de herinrichting en vernieuwing van de Kanaalzone. Inmiddels ontstaat een levendig terrein vol ondernemerschap in de geest van de oprichter van ons terrein, Cor Janssen

Gisteren een lekker eind wezen fietsen en in de stadstuinen wezen kijken. Ze waren wel niet geopend maar we konden er toch wel in. Een enorm complex waar in de buurt een heel nieuwe wijk gebouwd wordt. Tuinen met groentes maar ook flinke velden met bessen, frambozen en een grote boomgaard met veel fruitbomen. Hier tuinen IMG_3359 (2) (Klein)vrijwilligers met twee betaalde krachten en die kan je dan ook kopen daar. Een bui onderweg toen we ergens zaten te drinken en droog thuis net voordat er een flinke bui losbarstte dus we troffen het nog wel.
Volgende keer als het mooier weer is hopen we in de bossen te gaan struinen maar ook de nieuwe film over de wadden staat nog op ons verlanglijstje.
We genieten altijd zo van deze weekenden die meestal een combinatie zijn van iets ondernemen maar ook lekker samen thuis zijn, samen kokkerellen en eten. Leer zo al aardig Apeldoorn en omgeving kennen. En het leuke is dat we nu ook op plaatsen komen waar Wim zelf ook nog niet geweest is zoals afgelopen zaterdag. En andersom gaat dat ook zo. Ik ontdek in mijn eigen omgeving ook soms dingen die ik nog niet wist of zie door een ander zijn ogen de omgeving heel anders. En dat is alleen maar prettig voor allebei.

Home alone

kmNee het is nog geen Kerstmis als voor de zoveelste keer Home Alone op televisie uitgezonden wordt maar eigenlijk is dit mijn Apeldoorn weekend maar we konden onze agenda’s niet zo afgesteld krijgen om elkaar toch nog te zien dit weekend.
En de laatste maand hadden we elkaar eigenlijk best veel gezien vakantie en nog net daarvoor en daarna dus dan is drie weken nu voor mijn gevoel wel heel lang.
En ik mis Wim best eigenlijk maar goed dat wordt gewoon een andere invulling aan dit weekend geven.
Wat dat betreft is het wel jammer dat we zover uit elkaar wonen, beide ook geen auto hebben en niet voor een dagje heen en weer willen reizen. Wim stelde wel voor nog om door de week een paar dagen te komen maar dat lukt mij weer niet met mijn werk. Nou ja genoeg er over. Boten (Small)Volgende week dan maar weer mijn tas inpakken en naar Apeldoorn.
Gisterenavond had ik voor het eerst sinds heel lang gewoon last van een writer’s block, niet voor mijn bloggen maar de artikelen die ik voor de krant nog moest schrijven kreeg ik gewoon mijn pen niet uit. Heb dan ook alleen maar de kant en klare berichten doorgestuurd en gelukkig kan ik de rest zondag nog insturen dus hoop dat het tegen die tijd wel over is.
Vanmorgen voor het ging spetteren toch nog even lekker een rondje gefietst en de eerste 1000 km zitten er al weer op. Lekker windje stond er wel een hele overgang met gisteren maar toch even uitgewaaid.
Op de Lek zie ik drie boten naast elkaar varen, het lijkt of ze een wedstrijdje wie kan het hardst varen doen met elkaar. Een paar kilometer verder blijkt de grootste ook de sterkste te zijn.
Een beetje saaie dag, neem maar een lekker rood wijntje, zal wel de laatste dag zijn ongeveer zonder verwarming, heb weer sokken aan. aautospreukKortom herfst……… pfff niet zo mijn ding maar ik doe het er maar mee………..  Onderweg komt ik nog een jongen tegen die zo verdiept is in zijn telefoon dat hij me bijna van de sokken rijdt, mijn bel is nog even een dingetje, had op mijn vorige fiets een bel in het handvat maar nu heb ik weer een gewoon klein belletje dus in plaats daarvan roep ik maar heel hard heeeeee, hij schrikt zich een hoedje, net goed moet je maar opletten. Als ik thuiskom kom ik op FB deze foto tegen en denk, dit zou die jongen eens moeten lezen…….

Wat een gezwam……

Zoals vandaag zo mag het voor mij in de herfst zijn, vanmorgen nog wel bewolkt maar tegen de middag begon de lucht te breken, eindelijk die grijze massa even weg, een zonnetje, blauwe stukken lucht, lekker windje, droog, het regent nu alleen bladeren, fietspaden ook vol bladeren dus beetje oppassen maar zo’n verrukkelijke herfstmiddag.
Was op weg gegaan om bij de kids weer een paar uurtjes in de tuin te gaan werken maar er was niemand thuis dus kon ik er niet in.
En heel eerlijk gezegd vond ik het helemaal niet zo erg. Vind het echt leuk om te doen maar had vanmorgen een nieuwe broek aangetrokken dus eigenlijk niet zo geschikt om in de tuin te werken.
Ben lekker op mijn gemakkie wat gaan eten, ergens wat boodschapjes gaan doen en daarna via een mooie route door het Krimpenerbos naar huis gaan fietsen.
Zoals ik al zei wel veel blad op de fietspaden dus een beetje rustig aan en ik zag al gauw wat paddenstoelen. Fiets aan de kant en even het bos ingedoken en daar zag ik de prachtigste zalmzwammen, had ze nog nooit gezien. En natuurlijk wist ik pas thuis hoe de naam er van was. Ik leer wel wat namen bij maar er zijn zoveel soorten paddenstoelen en tenslotte mag ik er ook van genieten en ze fotograferen zonder dat ik ze allemaal bij naam ken. Maar thuis probeer ik altijd wel weer een paar namen op te zoeken. Wat een verschillende soorten paddenstoelen en zwammen zijn er zeg.
Er is echt een overvloed aan paddenstoelen, ook stronken die vol staan met paddenstoelen en zwammen die al weer aan het verrotten zijn. Ik vind wel dat de schoonheid van paddenstoelen ook wel aan de onderkant zit. Maar ja, nieuwe broek aan, niets bij me om even op te zitten en natuurlijk een natte en modderige grond. Ach dacht is wat maakt het uit eigenlijk, ik was die broek wel weer en twee vuile knieën later heb ik best een aantal mooie foto’s gemaakt.
Er komt een echtpaar voorbij lopen, ze zien mij fotograferen. Staan er mooie paddenstoelen vraagt de vrouw haar telefoon tevoorschijn halend.  Ik vind van wel zeg ik en wijs haar waar de mooie zalmzwammen staan een stukje verderop in het bos.
Het is zeker modderig zegt ze, zuinig naar haar laarzen kijken. Ja zeg ik kijkend maar mijn oude banjerlaarzen en inmiddels al weer vuile broek, dat wel.
Dan maar niet zegt de vrouw en ze lopen weer verder. Je weet niet wat je mist denk ik maar goed heel erg vind ik het niet ik fotografeer toch liever in mijn uppie.
Deze middag voelt aan als een cadeautje dat ik graag in ontvangst neem. Thuis gauw de foto’s bekijken en bewerken. Zet een muziekje op, de map gemengde muziek en het start met Magna Carta. En als er een band is die ik helemaal bij de herfst vind passen is Magna Carta dat wel dus toepasselijker kon eigenlijk niet. Wat een heerlijke muziek. Deze dag tel ik dubbel.