Herfstig…….

Herfst Loetbos 36Eigenlijk vind ik alle vier de seizoenen ook wel lekker als het echt seizoenen weer is. In het voorjaar het ontwaken van de natuur, in de zomer lekker strak blauwe lucht en warm, in de herfst regen, wind en een grijze lucht en in de winter sneeuw, kou en vriezen.
Zoals vandaag echt herfstweer. Regen, harde wind, grauw en grijs…..
Natuurlijk is het niet waar hoor ik geniet veel meer van een zonnetje en 20 graden in de herfst. 😉
Maar toch had het wel wat vandaag en precies toen ik klaar met werken was, was het ook droog dus lekker nog een eind gaan fietsen.
Flinke bries en ik zet dan expres mijn ondersteuning niet sterker (veel mensen denken dat je met een Ebike vanzelf gaat) zodat ik ook echt het gevoel wel heb dat ik tegen de wind in moet fietsen lekker langs de Lek met het opspattende water.
Even bij de Hema een bakje gedaan en een poosje zitten puzzelen, nog een praatje met een dorpsgenoot.  En terug naar huis is het nog droog, dus ik trof het toch, even uitgewaaid.
De tijd nemen voor mijn eten, wat minder eten en een extra maagtablet hebben er voor gezorgd dat mijn maag weer aardig tot rust begint te komen gelukkig.
Als ik net thuis ben wordt er gebeld en de man waar ik een paar weken geleden een toespraak voor geschreven had staat voor de deur en ik laat hem binnen.
Hij geeft me een VVV cadeaubon van 25 euro, wat leuk. Hij had destijds wel gezegd dat ik er iets voor zou krijgen maar het was voor mij ook de eerste keer dat ik zoiets deed vandaar dat ik gezegd had dat ik er niets voor hoefde te hebben. Het was inmiddels al weer een tijdje geleden dus dacht dat is ie vast vergeten. Ook prima.
Misschien doe ik nog wel eens een keer een beroep op je zei hij, ik ben altijd zo zenuwachtig als ik moet speechen (zo grappig een vent van bijna 2 meter altijd in het bedrijfsleven gezeten).
Nou je hebt mijn nummer zei ik, laat het maar weten als ik wat kan doen voor je.
Had over deze toespraak een half uur gedaan ongeveer dus vond het nog wel snel verdiend eigenlijk. In het café moet ik er harder voor werken voor veel minder.
Vanavond even appen met Peter nog over zondag en mijn tranen.  Herfst Loebos 1 (Middel)Bedankte hem voor zijn luisterende oor.  Je bent echt een lieve moeder en oma voor ons zei hij en we houden echt van je. Dan komen de tranen bijna weer maar dan van zo’n fijn gevoel.
En als dan mijn lief als we bellen zegt dat hij weer zo uitkijkt naar ons weekend samen kan mijn dag echt niet meer kapot.
Count my blessings, ik doe het echt hoor en soms zo’n herfst dipje mag ook best een keer.  (foto’s archief)

Herfst op de Veluwe…

Gisteren bij Wim een prachtige route gaan fietsen langs zandverstuivingen, heide (helemaal verdord en dood) sprengen, bossen, heuvels, heel veel heuvels…..
Tja het is daar wel heel anders fietsen dan hier in de polder waar alles zo vlak is.
Op de Veluwe is het altijd klimmen geblazen maar ja na elke klim komt er ook wel weer een afdaling natuurlijk en hoe heerlijk is dat om lekker naar beneden te “vallen”.
Thuis heb ik E-bike en daar niet dus het is zo nu en dan voor mij best wel aanpoten om iedere keer bergje op bergje af te gaan maar we hebben alle tijd en het is wel zo, als je wat langzamer rijdt dan zien we ook veel meer.
Van Apeldoorn naar Hoog Soeren (meteen de eerste 6 km al in stijgende lijn) naar Assel, een oud treinstationnetje dat niet meer in gebruik is als treinstation maar er is wel een heel leuke uitspanning (ouderwets woord denk dat het te maken heeft deze naam dat vroeger de mensen hier hun paarden uit konden spannen maar ik verzin het ter plekke hoor). Gewoon heerlijk op het terras gezeten om wat te drinken.
Daarna doorgefietst naar Radio Kootwijk, altijd weer een apart gezicht zo’n enorm gebouw midden in de bossen te zien staan.


Daarvandaan naar Hoenderloo en via Ugchelen weer terug naar Apeldoorn. Alles gereden via een knooppuntenroute en dat werkt echt heel goed.
In Hoenderloo een lekkere pannenkoek zitten eten met uitzicht op een ijszaak waarop staat dat ze het lekkerste ijs van de Veluwe verkopen. Volgens Wim komen mensen van heinde en ver om hier ijs te kopen en te halen.  (wij dus niet, de pannenkoek was wel genoeg voedsel om weer thuis te komen). Komt nog wel een keer……
Het is wel grappig Wim heeft altijd moeite met de wind in de polder en ook toen ik nog geen E-bike had kostte dat me weinig moeite en ik vind dat klimmen best wel een dingetje eigenlijk terwijl Wim zonder moeite de heuvels neemt.
Maar goed als wij op weg gaan hoeven we nooit de trein te halen bij wijze van spreken en nemen we er alle tijd voor.
Anneke 1 (Middel)Het wordt in het bos echt wel herfst, veel bladeren, bomen die beginnen te verkleuren……. erg droog nog wel alles daar.  Het lijkt wel niet op te kunnen dit jaar ieder weekend dat we samen zijn geweest dit jaar was het eigenlijk prachtig weer en konden we er op uit trekken.
Nog een foto gemaakt terwijl ik bladeren omhoog gooide maar ik kijk wel heel benauwd maar het was wel grappig om die foto te maken…. na drie keer wilde ik niet vragen aan Wim of het nog een keer kon en eigenlijk is ie best grappig geworden nog met die boog met bladeren boven mijn hoofd.

Dit heeft toch ook wat……

IMG_3356 (2) (Klein)Na een dag flinke regen ga ik echt niet zitten zeuren over het weer hoor. Het is tenslotte herfst en dan kan je dat er bij verwachten. En ik zag dat het de komende week al weer droger wordt en zelfs mooie dagen worden verwacht.
Afgelopen week zei mijn zus nog tegen me “dit heeft toch ook wat” maar dan moet ik wel heel die zoeken om “dat wel wat” te vinden en zeker vandaag als ik dan helemaal doornat geregend thuis kom uit Apeldoorn vandaan.
Meteen maar thuis droge kleding aan en voor de eerste keer de verwarming aan gezet. Ga ook niet in de kou zitten. Maar om zeven uur lijkt het al wel nacht te zijn, ja dat is niet zo mijn ding moet ik zeggen.
Normaliter heb ik het na een paar gezellige dagen samen toch altijd al een beetje dat unheimisch gevoel dat ik wat mis gewoon in huis.
En hoewel we ons allebei zo goed kunnen vinden in deze constructie van om de twee weken een lang weekend samen is dat toch altijd bij thuiskomst en ook als Wim weer naar huis gaat even stil in huis.
Ik weet ook dat het morgen weer over is en ik echt niet meer samen zou willen wonen met een man maar toch…..  als ik dan een koud huis binnen kom. Ach wat zit ik toch te zeuren, we hebben weer een hartstikke leuk weekend gehad. Vrijdag zijn we bij de oude Zwitsal fabrieken geweest waar nu in een deel daarvan een grote kringloopwinkel is en er voor de rest allerlei bedrijfjes gevestigd zijn aan de oevers van het Apeldoorns kanaal.
Daarin nog een kast met Zwitsal producten herinnerd aan de fabriek die er ooit was.
Zwitsal is nog steeds een populair product en voor wie het interesseert hier een stukje over de geschiedenis van Zwitsal.

GESCHIEDENIS

In de voormalige fabrieken op het terrein van Zwitsal Apeldoorn werden decennia lang de overbekende Zwitsal verzorgingsproducten met het blije babygezichtje geproduceerd. Het is het succesverhaal van de Apeldoornse apotheker en ondernemer Cor Jansen.IMG_3351 (2) (Klein)
Cor Jansen, bracht zijn jonge jaren door in Zwitserland als leerling bij apotheker A. Thaler in Sankt Gallen. Vervolgens startte hij in 1920 aan de Floralaan in Apeldoorn een kleine farmaceutische fabriek voor de productie van met name codeïne en morfine (alkaloïden). Erg goed liep het niet. Hij besloot daarom ook een zalf te gaan produceren naar het recept van zijn voormalige werkgever in Zwitserland en noemde het Zwitsal (Zwitserse ‘Salbe’ (zalf)).

En met succes. Zeker toen hij zich met de zalf richtte op baby’s. Bij de introductie van de naam Zwitsal bedacht Cor Jansen ook een logo. Het eerste logo had een kruis, afgeleid van het medisch veel gebruikte kruis en het kruis in de vlag van Zwitserland. Op de fabriek was de naam Zwitsal te zien met het Zwitserse kruis. Zijn liefde voor Zwitserland kwam ook tot uiting in de naam van zijn huis aan de Oranjelaan, onder de naam ‘Helvetia’ (Nog altijd markant gelegen op de hoek Oranjelaan – Regentesselaan). Toen het gebruik van het kruis niet meer mocht (de Zwitserse zalf werd niet gezien als medisch product, maar als verzorgingsproduct) gebruikte Jansen het logo met het babykopje op de blikjes en doosjes. Dat logo is afgeleid van een foto van zijn eigen dochter Mieke, toen 9 maanden oud. Jansen was zich in die tijd al zeer bewust van het belang van marketing. Later is dit omgevormd in het alom bekende gestileerde logo van een blij babyhoofdje met een krulletje erop.

Het pand aan de Floralaan werd te klein en aan de kant van de Deventerstraat werd in 1935 een uitbreiding gerealiseerd door de Apeldoornse architect Chris ten Tuynte. In 1946 werd de behuizing weer te klein. Jansen kocht een stuk grond van betonfabrikant Peetom tussen het kanaal en de Vlijtseweg, tegenwoordig bekend als Zwitsal Apeldoorn. De ligging aan het kanaal was gunstig voor de losschepen. De nieuwe fabriek, eveneens ontworpen door Ten Tuynte, opende in april 1952 ter gelegenheid van de 60ste verjaardag van Jansen. Vanaf de start van de fabriek tot aan 1964, toen het bedrijf opging in een grote multinational, was Chris ten Tuynte de huisarchitect. Alle gebouwen tot die tijd heeft hij ontworpen. Daardoor vormen ze ondanks hun verschillende vormen en bouwjaren samen een sterke eenheid.

Het bedrijf kende twee bedrijfstakken: de productie van alkaloïde pijnstillers en die van de babyverzorgingsproducten. Deze waren op het terrein ook fysiek van elkaar gescheiden; ten zuiden van de fabriekstraat lagen de gebouwen voor de productie van alkaloïden, ten noorden de gebouwen voor de Zwitsalproducten. De grondstof voor het maken van alkaloïden is bolkaf. Dat is het kaf van onder meer de papaverbol. Op het terrein stonden daarom diverse gebouwen voor de opslag van bolkaf.

In 2011 werd de productie op het terrein van Zwitsal na 65 jaar stopgezet. De gemeente Apeldoorn kocht het terrein en de gebouwen in het kader van de herinrichting en vernieuwing van de Kanaalzone. Inmiddels ontstaat een levendig terrein vol ondernemerschap in de geest van de oprichter van ons terrein, Cor Janssen

Gisteren een lekker eind wezen fietsen en in de stadstuinen wezen kijken. Ze waren wel niet geopend maar we konden er toch wel in. Een enorm complex waar in de buurt een heel nieuwe wijk gebouwd wordt. Tuinen met groentes maar ook flinke velden met bessen, frambozen en een grote boomgaard met veel fruitbomen. Hier tuinen IMG_3359 (2) (Klein)vrijwilligers met twee betaalde krachten en die kan je dan ook kopen daar. Een bui onderweg toen we ergens zaten te drinken en droog thuis net voordat er een flinke bui losbarstte dus we troffen het nog wel.
Volgende keer als het mooier weer is hopen we in de bossen te gaan struinen maar ook de nieuwe film over de wadden staat nog op ons verlanglijstje.
We genieten altijd zo van deze weekenden die meestal een combinatie zijn van iets ondernemen maar ook lekker samen thuis zijn, samen kokkerellen en eten. Leer zo al aardig Apeldoorn en omgeving kennen. En het leuke is dat we nu ook op plaatsen komen waar Wim zelf ook nog niet geweest is zoals afgelopen zaterdag. En andersom gaat dat ook zo. Ik ontdek in mijn eigen omgeving ook soms dingen die ik nog niet wist of zie door een ander zijn ogen de omgeving heel anders. En dat is alleen maar prettig voor allebei.

Home alone

kmNee het is nog geen Kerstmis als voor de zoveelste keer Home Alone op televisie uitgezonden wordt maar eigenlijk is dit mijn Apeldoorn weekend maar we konden onze agenda’s niet zo afgesteld krijgen om elkaar toch nog te zien dit weekend.
En de laatste maand hadden we elkaar eigenlijk best veel gezien vakantie en nog net daarvoor en daarna dus dan is drie weken nu voor mijn gevoel wel heel lang.
En ik mis Wim best eigenlijk maar goed dat wordt gewoon een andere invulling aan dit weekend geven.
Wat dat betreft is het wel jammer dat we zover uit elkaar wonen, beide ook geen auto hebben en niet voor een dagje heen en weer willen reizen. Wim stelde wel voor nog om door de week een paar dagen te komen maar dat lukt mij weer niet met mijn werk. Nou ja genoeg er over. Boten (Small)Volgende week dan maar weer mijn tas inpakken en naar Apeldoorn.
Gisterenavond had ik voor het eerst sinds heel lang gewoon last van een writer’s block, niet voor mijn bloggen maar de artikelen die ik voor de krant nog moest schrijven kreeg ik gewoon mijn pen niet uit. Heb dan ook alleen maar de kant en klare berichten doorgestuurd en gelukkig kan ik de rest zondag nog insturen dus hoop dat het tegen die tijd wel over is.
Vanmorgen voor het ging spetteren toch nog even lekker een rondje gefietst en de eerste 1000 km zitten er al weer op. Lekker windje stond er wel een hele overgang met gisteren maar toch even uitgewaaid.
Op de Lek zie ik drie boten naast elkaar varen, het lijkt of ze een wedstrijdje wie kan het hardst varen doen met elkaar. Een paar kilometer verder blijkt de grootste ook de sterkste te zijn.
Een beetje saaie dag, neem maar een lekker rood wijntje, zal wel de laatste dag zijn ongeveer zonder verwarming, heb weer sokken aan. aautospreukKortom herfst……… pfff niet zo mijn ding maar ik doe het er maar mee………..  Onderweg komt ik nog een jongen tegen die zo verdiept is in zijn telefoon dat hij me bijna van de sokken rijdt, mijn bel is nog even een dingetje, had op mijn vorige fiets een bel in het handvat maar nu heb ik weer een gewoon klein belletje dus in plaats daarvan roep ik maar heel hard heeeeee, hij schrikt zich een hoedje, net goed moet je maar opletten. Als ik thuiskom kom ik op FB deze foto tegen en denk, dit zou die jongen eens moeten lezen…….

Wat een gezwam……

Zoals vandaag zo mag het voor mij in de herfst zijn, vanmorgen nog wel bewolkt maar tegen de middag begon de lucht te breken, eindelijk die grijze massa even weg, een zonnetje, blauwe stukken lucht, lekker windje, droog, het regent nu alleen bladeren, fietspaden ook vol bladeren dus beetje oppassen maar zo’n verrukkelijke herfstmiddag.
Was op weg gegaan om bij de kids weer een paar uurtjes in de tuin te gaan werken maar er was niemand thuis dus kon ik er niet in.
En heel eerlijk gezegd vond ik het helemaal niet zo erg. Vind het echt leuk om te doen maar had vanmorgen een nieuwe broek aangetrokken dus eigenlijk niet zo geschikt om in de tuin te werken.
Ben lekker op mijn gemakkie wat gaan eten, ergens wat boodschapjes gaan doen en daarna via een mooie route door het Krimpenerbos naar huis gaan fietsen.
Zoals ik al zei wel veel blad op de fietspaden dus een beetje rustig aan en ik zag al gauw wat paddenstoelen. Fiets aan de kant en even het bos ingedoken en daar zag ik de prachtigste zalmzwammen, had ze nog nooit gezien. En natuurlijk wist ik pas thuis hoe de naam er van was. Ik leer wel wat namen bij maar er zijn zoveel soorten paddenstoelen en tenslotte mag ik er ook van genieten en ze fotograferen zonder dat ik ze allemaal bij naam ken. Maar thuis probeer ik altijd wel weer een paar namen op te zoeken. Wat een verschillende soorten paddenstoelen en zwammen zijn er zeg.
Er is echt een overvloed aan paddenstoelen, ook stronken die vol staan met paddenstoelen en zwammen die al weer aan het verrotten zijn. Ik vind wel dat de schoonheid van paddenstoelen ook wel aan de onderkant zit. Maar ja, nieuwe broek aan, niets bij me om even op te zitten en natuurlijk een natte en modderige grond. Ach dacht is wat maakt het uit eigenlijk, ik was die broek wel weer en twee vuile knieën later heb ik best een aantal mooie foto’s gemaakt.
Er komt een echtpaar voorbij lopen, ze zien mij fotograferen. Staan er mooie paddenstoelen vraagt de vrouw haar telefoon tevoorschijn halend.  Ik vind van wel zeg ik en wijs haar waar de mooie zalmzwammen staan een stukje verderop in het bos.
Het is zeker modderig zegt ze, zuinig naar haar laarzen kijken. Ja zeg ik kijkend maar mijn oude banjerlaarzen en inmiddels al weer vuile broek, dat wel.
Dan maar niet zegt de vrouw en ze lopen weer verder. Je weet niet wat je mist denk ik maar goed heel erg vind ik het niet ik fotografeer toch liever in mijn uppie.
Deze middag voelt aan als een cadeautje dat ik graag in ontvangst neem. Thuis gauw de foto’s bekijken en bewerken. Zet een muziekje op, de map gemengde muziek en het start met Magna Carta. En als er een band is die ik helemaal bij de herfst vind passen is Magna Carta dat wel dus toepasselijker kon eigenlijk niet. Wat een heerlijke muziek. Deze dag tel ik dubbel.

 

Ontstressen…

fazant-1-smallWat is er voor mij althans het beste om  te ontstressen, precies lekker buiten bezig zijn en dat heb ik dus gedaan vandaag.
Had naar het weer gekeken en gezien dat het tot zo half 5 droog zou blijven dus vanmorgen op tijd op de fiets gestapt en op mijn gemakkie een ontbijtje gaan doen bij de Hema. Ook wel een keer leuk om te doen.
Daarna naar het huis van Peter en Chantal, er is nog niemand maar ik kan al vast zonder gereedschap wat hortensiabloemen verwijderen. Die breken zo af. fazant-small
Hun huis wordt voor en achter omringd door grote en veel bladdragende, lees in deze tijd bladvallende bomen. Echt prachtig om te zien hoor maar inderdaad veel blad.
Als mijn exgenoot ook komt klussen kan ik verder gaan met opruimen, bladeren vegen, snoeien, knippen…….heerlijk om te doen.
Kan gelukkig goed met mijn ex man door een deur, dus het is geen probleem dat we samen in het huis aan het werk zijn. Hij trouwens binnen en ik buiten haha… Nee hoor het is helemaal geen punt en daar ben ik alleen maar blij om. Tenslotte blijven we altijd toch ouders van onze kinderen.
Later voegt ook de vader van Chantal zich bij ons en is het eigenlijk best gezellig om zo met elkaar tussendoor even een bakje te doen.
Ik heb vandaag echt heel veel gedaan. Had twaalf vuilniszakken vol met bladeren en afgeknipte planten en vooral de klimhortensia tegen een muurtje is flink teruggesnoeid. Daar was duidelijk al jaren niets aan gedaan.
Het is de dag  om de afvalcontainer aan te bieden. Even opletten zegt Chantal haar vader als ie komt kunnen we misschien meteen een aantal zakken meegeven.
Zo gezegd zo gedaan. Als de vuilniswagen komt pakt hij een aantal zakken en ik ook en ja hoor ze nemen ze mee. Zolang ze nog bezig zijn lopen we snel heen en weer met zakken maar allemaal lukt nog niet. De man die achter de vuilniswagen loopt wijst naar de overkant, zet ze daar maar neer. Dus wij nog de rest van de zakken daar neergezet en nog een paar zakken van afval uit de garage.
De mannen gooien het in de auto maar daar stapt de chauffeur uit en zegt dat mag echt niet, als een van uw buren belt dan krijgen wij problemen of zelfs ontslag want dat mogen we niet doen. Het waren er natuurlijk ook wel erg veel.
O sorry zeiden wij dat wisten we niet en de vader van Chantal wil de zakken die er nog staan weer mee terugnemen. Nou gooi die er nog maar in bromt de man maar de volgende keer niet meer doen.
Apaddenstoel-3-smallls we terug in de tuin komen hebben we wel lol, zo zeg ik, die zijn we lekker kwijt al die zakken.
Rond half vier ga ik weer naar huis toe, het is meer dan genoeg geweest voel ik wel, nog een km of 10 fietsen naar huis en ik wil liever niet in het donker fietsen. Onderweg zie ik twee vrouwtjes fazanten langs het fietspad eten zoeken. En ik denk een een fotootje maken, dat lukt niet echt goed. Ze zijn toch wel te schuw. Maar als ik dat bos inloop zie ik wel een mooie verzameling vliegenzwammen die al wel aan het verdwijnen zijn, omgevallen en half opgegeten, beschadigd maar toch mooi om een plaatje van te maken en de moeite waard om toch nog even mijn lens te verwisselen.
Ik ga meteen nog naar een afspraak voor de krant, precies op de afgesproken tijd. Heb een geanimeerd gesprek en blijf eigenlijk vliegenzwam1-smalllanger dan gepland, ken de vrouw ook al heel lang.
Als ik naar huis ga regent het dat het giet. Zal ik je thuisbrengen zegt ze, maar ik zeg, ben je gek ik ga naar huis dan is het niet zo erg die regen.
Heel ver is het niet meer een stukje langs de Lek maar voordat ik thuis ben, ben ik inderdaad helemaal drijfnat. Thuis gauw alles binnen gezet en linea recta naar een hete douche. Als ik de kraan dicht doe hoor ik iemand fluiten. Het is mijn zoon die binnen is, hij had al geroepen, was zelfs al boven geweest, kan je nagaan maar met de kraan aan en de deur dicht had ik dat niet gehoord. Hij zegt ik dacht ik fluit maar even want anders schrik je je een hoedje als je de kamer open doet en ik zit op de bank.
Die kans zat er best in hoewel ik op een of andere manier wel het gevoel had dat hij vandaag langs zou komen. vliegenzwam-smallVanavond ging hij niet werken in het huis maar naar de voetbal. Gezellig samen gegeten, een beetje samen geraapte maaltijd maar het smaakte best zo.
Een heerlijke dag zo vandaag, precies wat ik even nodig had om helemaal te ontstressen en ik denk zomaar dat vannacht lekker slapen geen probleem zal zijn.

Over egeltjes en veel bladeren

Vanmiddag ben ik in de tuin gaan werken bij het nieuwe huis van mijn zoon. Ik was meteen al verliefd op hun tuin.Ze hebben echt een tuin naar mijn hart en ik dacht die gaan ze vast wel veranderen hoor. Strakker en moderner, bladvrij en glad. Misschien meer betegelen en wat onderhoudsvriendelijker maar ik hoop dat ik me vergis en een kleine hint dat dit ook zo is kreeg ik vanmiddag eigenlijk al.
Afgelopen maandag was ik even langs gefietst om te vragen wat ik kon doen. In het huis waren al een aantal mensen aan het verven en sausen van de muren. En hoewel ik graag klus moet ik zeggen dat het echt hele pietjes precies zijn die daar bezig zijn en zo ben ik niet.
Als ik een blik verf opendoe zit ik al meteen onder de verf. Dus was ik blij dat Chantal vroeg of ik wat aan de tuin wilde gaan doen. Helemaal meer mijn ding hoor en tenslotte kan je ook niet met al te veel mensen tegelijk gaan lopen verven.
Ze hebben een mooie tuin met veel bomen, bloemen, grasperken, afgewisseld met wat haagjes van liguster waardoor mooie hoekjes zijn ontstaan. Een paradijs voor vogels, vlinders en allerlei kriebelende beestjes.
Alleen wel overwoekerd met Hedera die de schuttingen met de buren bedekt maar ook helemaal door de tuin gekropen is. Dus er is voorlopig voldoende te doen voor me om dat een beetje winterklaar te krijgen.
Het was vanmiddag wel koud maar het zonnetje scheen en ik vond het heerlijk om buiten te werken. Met een vak begonnen. Heel veel bladeren natuurlijk van al die bomen. Uitgebloeide bloemen afsnijden. Afijn het normale najaarswerk zeg maar.
Ik ben net een uurtje bezig als mijn zoon belt. Mam wat ben je aan het doen, dus ik vertel wat ik aan het doen ben.
En toen zei hij, we hebben gisteren een egeltje gezien in de tuin dus wil je niet alle bladeren weghalen en dat vond ik eigenlijk wel weer zo ontzettend leuk. Yes…. laat gewoon lekker wat blad liggen, dat is juist goed voor de tuin. Wel van het gras afhalen,daar is het niet zo goed voor. Heerlijk hoor zo leuk een egeltje ook in de tuin. Het is er ook echt een tuin voor met mooie schuilplaatjes. Dus heb ik in de perkjes wat bladeren laten liggen zodat ze daar lekker kunnen scharrelen en eten zoeken. Zo te zien zit er genoeg.
Ik kan voorlopig nog wel even vooruit daar in die tuin. Morgen als het droog is nog een stuk doen, zo iedere dag als ik tijd heb een paar uurtjes dan is het ook wel klaar als zij binnen klaar zullen zijn.

tuin