Alles onder de kap

Vandaag kwamen ze bij mij de kappen op de schoorstenen zetten. Ik hoefde er niet voor thuis te blijven maar vond het wel leuk om te kijken hoe dat nou in zijn werk ging.
En natuurlijk wat foto’s maken.
Zag wel dat ze goed aangelijnd zaten met zijn tweeën in een bakje op de hoogwerker…. (oeps geen 1,50 meter dat lukt niet hoor met dit werk) maar ik neem aan dat ze dagelijks dit werk doen en samen werken.
Dat bakje kan dan bediend worden bovenop de hoogwerker. Ik had zo graag even daar boven op gestaan om een paar foto’s van mijn tuin te maken, heb het maar niet gevraagd, leek me zo ontzettend gaaf om een keer te doen.
Leuk was dat ze nog even naar me toekwamen en vertelden dat ze 3 nesten gevonden hadden van de kauwen en ze daar de roosters niet op gedaan hadden.
Toen ze weg waren zag ik dat de kauwen zich volgens mij snel aangepast hebben want ze zaten meteen weer op de schoorsteen.
Vandaag lekker wat in de tuin lopen rommelen. Beetje onkruid wieden, algen uit de vijver halen en vooral de tuin ook eens flink water geven want wat is alles droog. Meteen weer ma Merel die tussen mijn uien wormen aan het scoren is. Ook de musjes en meesjes komen regelmatig om wat te drinken of te badderen in de vijver.
Terwijl ik zo bezig ben komt er weer een man de tuin in, het is die man die een emmer kikkerdril meegenomen heeft. Ik vraag of ie nog meer komt doen maar hij zegt alleen even te controleren of ze niks vergeten zijn omdat het project opgeleverd gaat worden.
Hij vraagt of bij mij de kikkervisjes ook al rondzwemmen en inderdaad het is een heel gewriemel al in de vijver en hij gaat even kijken. Hij vertelt dat bij hem ook de kikkervisjes al rondzwemmen. Zijn moeder vond het heel leuk dat hij het voor haar meegenomen had.


Nou ja mooi dat alle klussen nu wel klaar zijn. Kan ik ook eens mijn ramen zemen want die zien er echt niet uit.
Peter appte ook nog dat hij een planning ging maken om mijn straat opnieuw te betegelen. Daar zou ik helemaal blij mee zijn, dat ik ook al die tegels uit mijn voortuin kwijt ben. Wel weer even een flinke klus nog om te doen maar dan hoop ik er toch weer jaren verder te kunnen.

De nieuwe tijd net wat u zegt……

Wilgen3Vanmorgen bij mijn minibaantje gaan werken en daarna heerlijk gaan fietsen. Het was best nog wel fris en grijs maar had zo’n zin er in, heerlijk mijn camera meegenomen, dacht misschien kom ik nog wat tegen. Hoewel dit saaie en grijze weer me nog niet meteen uitnodigde om ergens te stoppen om foto’s te gaan maken.
Broodje gaan eten bij de Hema, bijna heel mijn crypto van afgelopen zaterdag uit het AD klaar, nog een paar woorden missen maar dat komt wel, merk dat ik er weer een beetje inkom zo.
Terug een lange route genomen door het Loetbos. Voor mij is fietsen gewoon zoveel fijner dan autorijden. Ik zie de vogels, hoor de vogels.  Alles lijkt nog winters rustig te zijn in vogelland.
Een paar honderd meter voordat ik thuis ben staat er een bord, werkzaamheden, wachttijd maximaal 10 minuten. IMG_2708Ze zijn bezig met het snoeien van de wilgen langs het fietspad.
Al wachtend denk ik terug aan hoe dat vroeger ging, meestal was het snoeien van de wilgen werk voor de boerenknechten als het winter was, de koeien op stal stonden en er dus minder werk was te doen op het land. Het liefst als er ijs in de sloten lag zodat de takken op het ijs vielen en makkelijk verwijderd konden worden.
Dan gaat het er nu heel anders aan toe. Een rijtje machines staan er die het werk vergemakkelijken (het aantal arbeidsplaatsen drastisch verminderen) .
Allereerst een hoogwerker met twee manWilgen9nen er op met grote kettingzagen, daarna volgt een auto met grijper die de takken van de weg en uit de sloot haalt en ze meteen in de volgende machine stopt die ze weer versnippert. Alles weer klaar en opgeruimd.
Ik maak wat foto’s. Ik ben gek op wilgenknotten en stronken, op een of andere manier boeien die mij altijd.
Op een gegeven moment mag ik langs de tractoren lopen met mijn fiets, een heel eind wegzakkend in de zachte berm, daar gaan mijn nieuwe laarzen weer, en mijn fiets over dikke stammen tillend.  Wilgenmiddelvinger
Ach het lukt allemaal wel weer. Als ik thuiskom lekker muziekje aan, meezingen, echte chocolademelk maken van cacaopoeder net als vroeger en niet met de kant en klare korrels en mijn foto’s bekijken.
Ik zie een wilg en meteen schiet in in de lach. Het lijkt wel of ie zijn middelvinger omhoog heft en protesteert tegen de huidige manier van snoeien.
Onzin natuurlijk, ik snap heus wel dat je de vooruitgang niet tegenhoudt, ik kook ook niet meer op een houtkachel.
Maar de nieuwe tijd, net wat u zegt……….. het maakt me soms melancholiek