De koeienfluisteraar……

Kooiene (Middel)Je ziet ze momenteel weer volop in de weilanden, koeien. Een aantal jaren kwam ik nog wel eens een koe in de sloot tegen maar dit jaar nog niet gezien. (gelukkig maar natuurlijk).
Vorige week ging ik met Wim op stap. Een route door de polder en op een gegeven moment kwamen we bij een weiland waar een aantal jonge koeien, zeg maar pinken liepen. Best een hele groep pinken eigenlijk.  En Wim kan zo precies koeien nadoen en dat ging hij daar ook staan doen. Zo grappig en echt alle pinken kwamen naar de rand van de sloot en gingen hem daar aan staan kijken. Je lijkt wel een koeienfluisteraar zei ik tegen hem.
Hij vertelde me (voor de tweede keer ) het verhaal dat hij ooit bij een archeologische opgraving bezig was. De volgende dag toen ze daar kwamen waren er een stel koeien die in de put waren gekomen van de opgraving.  Die moesten ze er weer uit zien te krijgen en ook daar kwam zijn gave als koeienfluisteraar mooi van pas.  (misschien een beetje mooier gemaakt dat verhaal hoor, dat kan ie ook goed maar dat maakt ook niet uit het blijft een mooi verhaal).
Afgelopen week fietste ik ergens voorbij, een van de weilanden waar ook altijd veel weidevogels zitten vooral veel tureluurs maar daar ging het nu niet om.
Die weilanden zijn niet van commerciële boeren maar daar lopen dan een aantal koeien waarvan de kalfjes gewoon bij de moeder blijven. Ook worden de horens van de koeien niet meer afgebrand. (weet niet of dat tegenwoordig nog gedaan wordt maar vroeger wel zodat de koeien elkaar niet beschadigden in de stal).

Koe en kalf 1 (Middel)

Ik vond het zo’n mooi gezicht dat die kalfjes bij hun moeder staan en als er dan een lekker staat te drinken, dan smelt je toch. Zo zou het eigenlijk altijd wel moeten zijn al besef ik dat het niet kan als koeien als melkkoeien gebruikt worden. Ja ik lus ook graag een stukje kaas of vlees….  Een altijd durend dilemma.
Maar zo een aantal van die koeien met kalfjes ik vind het een prachtig gezicht ook zonder mijn koeienfluisteraar er bij

Moederliefde….

Of het nu dieren of mensen zijn, moederliefde kom je overal tegen en daar kreeg ik de afgelopen week een mooi voorbeeld van te zien.
Vorige week vrijdagochtend fietste ik door de polder op weg naar Apeldoorn ga ik altijd de eerste 10 km met de fiets, daarna bus en trein en weer fiets.
Het was heel rustig en ik was mooi op tijd dus fietste op mijn gemakkie toen ik twee koeien zag staan met twee kalfjes.
Dat vond ik op zich al bijzonder eigenlijk, zo vaak zie je niet dat kalfjes bij de koeien mogen blijven, hoewel er wel een bepaalde tendens is volgens mij om het wel te doen. Want ik zie het wel vaker. Ook koeien waarvan de horens niet afgezaagd zijn. Alle kalfjes worden niet meer in het voorjaar geboren al verwacht je dat eigenlijk wel.
Maar goed, ik fietste daar en was er net voorbij toen ik een plons hoorde, eerst drong het nog niet helemaal tot mij door maar ik stopte, zette mijn fiets aan de kant en liep terug naar de twee koeien toe.
Ik zag dat een van de kalfjes in de sloot zat, pakte mijn camera om er een foto van te maken toen ik tot mijn grote verbazing en verwondering moederkoe het kalf in zijn nek (het was een stiertje zag ik later) pakte en op de kant trok.
Helaas was ik te laat om mijn camera klaar te hebben zo snel ging het. De koe begon meteen het natte kalfje droog te likken en ook de andere koe en het kalfje kwamen even kijken of het allemaal goed ging. Het was echt zo’n magisch moment en het voelde een beetje aan alsof zoiets gewoon niet kon. Maar het was echt zo.
Maakte nog een paar foto’s maar mijn camera was niet goed ingesteld dus er was er maar een gelukt. Ik vond het gewoon ontroerend zo mooi. Toen ik zondagavond weer terug kwam zag ik ze alle vier vrolijk weer in het weiland staan dus hij had er geen nadeel aan overgehouden. Koeien met jongen (Small)