Familie….

Tuin 9Ook al ga je scheiden van je man dan toch nog blijven familiebanden met “de andere kant” zal ik maar zeggen.
Misschien is het minder als je kort getrouwd bent geweest en er zullen ook best gevallen zijn waarbij je blij ben van je schoonfamilie af te zijn.
Maar als je zoals ik 35 jaar getrouwd bent geweest en daarvoor nog een jaar of 3 verkering/verloving is dat toch een groot deel van mijn leven dat ik gedeeld heb ook met mijn schoonfamilie. Vandaar dat ik nog steeds met een aantal van mijn schoonfamilie goede contacten heb. Sterker nog mijn ex schoonzusje (al zie ik haar nog steeds als gewoon mijn schoonzusje) komt volgend jaar weer een week of 3 over uit Australië en dan logeren ze weer bij mij.
Dat geldt ook voor mijn zwager, iemand die een moeilijk leven had met veel drank, drugs, ellende maar ook zo’n leuke vent eigenlijk was met humor en gekke streken. Tot aan zijn dood toe (heb er al eens een aantal blogs over geschreven) heb ik zijn Tuin 7administratie gedaan en alles voor hem geregeld toen hij het zelf niet meer kon.
Hij noemde me ook altijd zijn zusje bij gebrek aan zijn eigen zussen. De ene dus in Australië en de andere die nooit meer bij hem (heb ik ook geen contact meer mee) kwam en alleen toen hij zo ziek was nog wel bij hem kwam.
Mijn zwager heeft ook een zoon die door het leven van zijn vader en zijn blowende en drinkende moeder redelijk ontspoord door het leven ging en gaat. Uit huis geplaatst nog in jeugddetentie gezeten en als hij soms nergens plaats had logeerde hij bij ons. Net als mijn zwager altijd ook wel problemen, geldgebrek. Nooit nog gewerkt terwijl hij inmiddels ook al 30 jaar is. Nadat mijn zwager overleden was werd het contact minimaal. Via de sociale media volgde ik hem nog wel en we appten nog wel met elkaar. Hij weet dat hij hier altijd welkom is maar hij zoekt het zelf ook niet op en wil ook geen hulp accepteren. Heb hem voorgesteld om hem proberen financieel weer op de rails te krijgen zoals ik ooit bij zijn vader deed maar dan moet hij wel open kaart spelen en dat wil hij niet. Ook prima dat is zijn keuze.  Hij leeft in Rotterdam zijn eigen leven met vrienden en ook nog wat familie van zijn moeders kant. Zijn eigen moeder heeft hij ook weinig steun aan. Afijn eigenlijk is hij een soort kopie van zijn vader geworden en soms ben ik zelf wel eens verbaasd dat hij het eigenlijk nog steeds zo toch weer iedere keer redt.
Maar als het nodig is helpt hij me wel zoals nu met de tegels die allemaal verplaatst moesten worden. Peter heeft nog regelmatig contact met hem en als Peter wat bijklust in tuinen haalt hij zijn neef ook op om hem daarbij te helpen.
Nu dus ook afgelopen donderdag had hij hem opgehaald uit Rotterdam en heeft hij voor mij alle tegels verplaatst zodat komende week de werkmensen daar geen last meer van zullen hebben. Als hij klaar is met de klus komt ie nog even wat drinken en praten.
Tuin1We hebben het over zijn vader die al weer bijna 6 jaar geleden overleden is. Ik heb nog een map met spullen van hem, zeg ik tegen hem. Destijds na het overlijden wilde hij niets hebben en zei tegen me, gooi alles maar weg. Maar dat had ik niet gedaan en nu maar goed ook. Kaarten die hij zijn vader stuurde toen hij uit huis was geplaatst, rijbewijs van zijn vader en nog meer van die persoonlijke dingen, hij is er nu blij mee.
We kunnen altijd best goed praten met elkaar en hij was ook de inspiratie voor dit familieblogje. Ik zei op een gegeven moment tegen hem, eigenlijk zijn we helemaal geen familie meer van elkaar.  Waarom hij me een knuffel gaf en zei, je blijft altijd mijn tante en de moeder van mijn neef. En dat is ook zo. Blood is thicker than water…..  maar soms heb je geen bloedband nodig om toch iemand in je hart te sluiten en van te houden.

En ik zei “ja”………

IMG_4382Vanmorgen werd ik pas half 11 wakker. De verjaardag gisterenavond waar ik om half 2 pas naar huis ging was daar grotendeels debet aan.  Bovendien had ik verder geen afspraken voor vandaag dus wie maakte me wat.
Een was in de machine gedaan en naar het zorgcentrum waar ik een stacaravan van gehuurd heb om de sleutel op te halen.
Mijn doemscenario dat ik die sleutels nog in Gouda of Capelle zou moeten halen werd gelukkig niet bewaarheid. Ik kon daar zo de sleutel meenemen.
En omdat ik toch al met sleutels bezig was meteen even de sleutel teruggebracht bij mijn exgenoot. Wel een beetje onhandig dat we samen een sleutel delen maar goed dat is even niet anders. Ze hebben geen extra sleutels meer en zo’n speciaal slot dat je die sleutels niet zomaar bij kan laten maken.
Zijn vriendin deed open en ik vroeg of ze het ook naar haar zin gehad had in Australië.
Kom ff binnen zei ze, moet je even een kopje thee en dat heb ik dus maar gedaan.
Ze zat vol met verhalen over de vakantie, liet me foto’s zien. Verhalen over de familie. Best naar hun zin gehad maar bij iemand 4 weken te gast zijn was best lang vonden ze, drie weken was lang genoeg geweest.
Maar ze hadden ontzettend veel gezien, ook bij de twee zonen van mijn schoonzusje waren ze heel gastvrij onthaald en vonden het leuk om ze van alles te laten zien in hun omgeving.
Afijn even gezellig wat zitten kletsen zo.
Nog even naar Peter geappt, die zijn gisterenavond laat weer thuis gekomen van hun vakantie en voor ik zelf op vakantie ging wilde ik eigenlijk nog wel even een omaknuffel halen en dat was prima natuurlijk. Ze moesten wel naar een buurtbbq maar ik hoefde ook geen uren.
Ik trof het, een paar druppels regen maar en zo heerlijk die kleine uk en natuurlijk ook Chantal en Peter even te zien. Wat is ze al weer gegroeid en haar woordenschat breidt ook steeds harder uit.
Even de foto’s en filmpjes van de vakantie zitten kijken. Een aantal hadden ze al opgestuurd. Zo leuk om te zien. Die kleine wurm komt gewoon al vooruit in het water met alleen haar vleugeltjes. Zo grappig om te zien.21245ce8015c9782f1678ab8a5da6cbd
Op een gegeven moment net voordat ik weer naar huis wilde gaan kreeg ik van Peter een envelop met een klein flesje champagne er bij. Ik dacht zeker een bedankje voor het schuren van hun garage. Ik opende de kaart en er stond op ” Ik wil je wat leuks vragen” met daaronder een verborgen tekst die ik weg moest schrappen. Ik snapte meteen wat hij wilde vragen en zenuwachtig kraste ik de tekst te voorschijn.
“Wil je mijn getuige zijn” ……. pfff kreeg het meteen te kwaad de tranen schoten in mijn ogen.
Ik denk dat het een “ja” is zei Peter. Natuurlijks is het een ja, zei ik. Ik ben hier zo ontzettend blij mee en ik gaf hem en Chantal een dikke knuffel. (en en passant Yenthe ook natuurlijk). Ik vind het zo’n eer dat hij me gevraagd heeft….. Stiekem had ik het wel al gehoopt maar toch.. ze maken hun eigen keuze.  Zoiets moois om naar uit te kijken………