Gewoon ff lachen…..

Van de televisie wordt je ook niet vrolijk momenteel, wat een ellende overal, vandaag weer in Frankrijk zo extreem allemaal echt vreselijk. De corona berichten.
En soms dan wil ik het niet meer horen of zien, gewoon ff weg daarvan, geen corona, geen aanslagen, geen verkiezingen in Amerika helemaal niks daarvan.
Dan zet ik een filmpje op, heb nog steeds Netflix van mijn zusje gekregen en ga op zoek naar films met humor.
Zo ging ik op zoek en kwam ik van de week de film Police Academy tegen. Ooit ging ik een weekje met mijn zusje, broer en schoonzusje op wintersport voor het eerst met een bus naar Oostenrijk. Van de mensen uit die bus troffen we een leuke groep waar we mee optrokken. Bij die groep was er ook onder andere een tweeling waar we zo’n lol mee hebben gehad. En toen we weer naar huis gingen met de bus kon je kiezen waar je wilde zitten, voor in de bus waar geen film werd gedraaid of achterin waar wel een film werd gedraaid en wij gingen met het groepje achterin zitten. Daar draaide ze deze film, kan je nagaan hoe oud die film al is want ik heb het over zo’n 35 jaar geleden. Wat hebben we zitten lachen met elkaar, gewoon pure lol. En ook van de week toen ik deze film weer keek kwam dat vrolijke gevoel terug en begon ik weer te lachen hoe flauw het ook eigenlijk is.
En gisteren koos ik een film van mr. Bean, die kon ik niet in een keer afkijken want halverwege had ik het wel even gehad (te veel van het goede zal ik maar zeggen) maar vanmiddag de rest gekeken. Zo grappig die man.
Samen met Peter keken we vroeger ook van die korte sketches van mr. Bean. Er was er een bij waarbij hij probeerde langs een oude dame de trap af te komen. Hij kwam er niet voorbij. Hilarisch en een paar dagen later toen Peter en ik ergens gingen winkelen moesten ook een trap aflopen waar een ouder iemand liep. We keken elkaar aan en zonder iets te zeggen schoten we onbedaarlijk in de lach omdat we precies aan hetzelfde dachten.
We hebben ook een periode gehad dat we ’s avonds vaak naar een Chinees gingen, daar kwamen we dan samen met een grote groep jongeren want het was niet echt een restaurant maar ook meteen een snackbar en daar verzamelden we ons dan. In die tijd werden er iedere keer allemaal uitzendingen van André van Duin uitgezonden. Wat hebben we daar ook een lol gehad met elkaar.

Ik weet nog dat mijn vader helemaal op kon gaan in de films van Laurel en Hardy. Dan hoorde hij niks meer zag niks meer (behalve de tv dan) en zat hij alleen maar te lachen en helemaal met zijn gezicht mee te doen. Zo’n mooi gezicht, zie het nog voor me als ik er aan terug denk. Misschien heb ik van hem mijn voorkeur op zijn tijd voor die flauwe humor wel geërfd bedenk ik me nu al schrijvend.
Momenteel is het leven een beetje saai toch wel natuurlijk en dan is voor mij zo’n zonder na te denken, eigenlijk heel flauwe humor film maar toch zo leuk (vind ik hoor) zo heerlijk om even weg te zijn om alles wat er nu speelt te vergeten.


Flirten bij de Hema

35413_flirten-magNou ja ik gooi er nog maar even een Hema verhaaltje achteraan. Hoewel sommige dingen die je ziet of hoort soms moeilijk in woorden te vertalen zijn. Of lang zo leuk in woorden niet zijn als dat ze in het echt wel waren. Maar ik ga een poging doen.
Zal even de situatie schetsen. Ik zit in een hoekje te puzzelen met een kop koffie. Op de banken naast met zitten twee dames. Een schat ik zo eind 30 en een mevrouw van half 70. Ik dacht in eerste instantie moeder en dochter maar ze stonden voor me bij het koffie bestellen en daaruit maakte ik op dat ze dat in ieder geval niet zijn.
Naast die twee setjes met banken staat een grote soort leestafel voor waar drie heren plaats nemen. Een van de heren is denk ik bedrijfsleider bij de Hema en de twee anders heren plaatste ik als ex werknemers die zo nu en dan nog een keer Hema zaken bezochten om een kijkje te nemen en een praatje te maken. Althans zoiets maakte ik een beetje op uit de gesprekken.
De twee mannen zo in de 60 denk ik waren samen op stap in ieder geval. Ze zaten allerlei verhalen te vertellen, niet rustig dus iedereen kon er van meegenieten.
Op een gegeven moment staan de dames op, klaar met hun koffie en de oudere dame zegt iets tegen een van de heren (waarvan ik al uit de gesprekken opmaakte dat hij single was) en jongere mevrouw hoor ik zeggen “ben je nou aan het flirten met die mijnheer”.
Opeens begint er een gesprek tussen de single mijnheer en de dame. Een gevatte dame die ik tegen hem hoor zeggen “ik ben al over de houdbaarheidsdatum heen” waarop de man heel charmant antwoord “wat zegt leeftijd nu” . En zo gaat het nog even door tussen die twee. De jongere dame, ik en de andere heren horen het lachend aan allemaal.
De dames vertrekken.  Even later zegt de single heer, ik ga even nog rondkijken en vertrekt. De andere praten zo nog even met elkaar verder.
De reisgenoot van de single heer vertelt dat ze samen net een komisch duo zijn, waarvan een de aangever is en de ander daar op reageert en daar had ie wel een beetje gelijk in eigenlijk. Ze gingen hierna nog naar de Euromast om daar een bezoekje te brengen en zo kabbelde het gesprek wat voort. Er werden herinneringen opgehaald waaronder een waarbij de man vertelde dat hij eens gebeld had wel te willen komen naar de Hema maar net een nieuwe auto had en die alleen op een lege parkeerplaats wilde parkeren. (zei dat iets over flirtenzijn rijkwaliteiten of was het een grapje?? )
Op een gegeven moment komt de single mijnheer weer terug en meteen vraagt zijn reisgenoot “En, ben je haar nog even achterna gelopen” . Hilariteit genoeg aan die tafel meteen weer bij die mannen.
Conclusie: Een beetje humor, relativeren, gewoon lol hebben al is het met stikvreemde mensen maakt een gewone dag tot opeens een dag met een dikke smiley.

 

Hemaboekjes

CarmiggeltJa mijn Hemabakje gaat de laatste tijd vergezeld van even lezen. Iets waar ik thuis nog steeds niet aan toe lijk te komen lukt we wel bij de Hema, niet dat ze me wegkijken maar soms gebeurt het wel eens dat mijn koffie al lang op is en ik nog zit te lezen. En dan neem ik  nog altijd een extra large cappuccino. Nu neem ik bijna altijd mijn fototas mee waar niet veel ruimte is  en een flink boek  kan in dus niet meenemen. Daarom neem ik naar de Hema altijd kleine boekjes mee en het liefst met korte verhalen.
En daar is de kringloop voor mij de aangewezen winkel om deze Hemaboekjes zoals ik ze noem te kopen.
Vorig jaar kocht ik al 5 boekjes met kronkels van Carmiggelt, columns van Kluun, Remco Campert, Kees van Kooten, Tim Krabbé en nog meer kleine boekjes met korte verhalen van schrijvers.
Vorige week zag ik bij de kringloop een boekje van Godfried Bomans liggen met korte verhalen en ik kocht het. Maat was goed, het paste in mijn fototas ;).
En maandag begon in er in te lezen en was ik helemaal verrast door zijn manier van schrijven en verhalen.
Ik had wel eens wat van hem gelezen maar dat was echt lang geleden.
En na Carmiggelt een paar weken gelezen te hebben, die heel beeldend dingen beschrijft, met prachtige zinnen en omschrijvingen maar soms wel een beetje gedateerd natuurlijk met wat oude woorden die nu eigenlijk niet zo vaak meer gebruikt worden.
En hoewel ze beide uit het zelfde bouwjaar 1913 kwamen (wat grappig genoeg ook het geboortejaar van mijn vader is, ze waren dus in goed gezelschap 😉 ) heeft Bomans voor mijn gevoel een veel modernere manier van schrijven maar het kan zijn dat dit ook wel later werk van hem is.
Nou ja hoe het ook is, ik was er aangenaam door verrast en zeker gisteren toen ik het verhaal las dat hij een interview had met SGodfried Bomansinterklaas.
Wat een schitterend verhaal zeg, ik vond het echt een cadeautje om het te lezen en ik kan het echt iedereen aanraden om dat eens te doen.
Ik keek voor in het boekje en zag dat ik er 20 eurocent voor betaald had en ook de andere boekjes kostten niet meer dan 0.50 cent weet ik nog en dat zijn toch wel koopjes voor zoveel leesplezier.
P.s. Het leuke van die tweedehandsboekjes vind ik ook dat er soms namen en dingen instaan zoals Beterschap, of gefeliciteerd met namen en data er bij en dat maakt me dan weer zo nieuwsgierig naar wie die mensen zijn die dat geschreven hebben of ontvangen.