Niet altijd makkelijk……….

2-04Tja vanavond hadden we de laatste vergadering van het Kinderwerk voordat het Huttendorp weer losbarst.
Een kleine groep was er gekomen naar de vergadering, een aantal van onze vrijwilligers was nog op vakantie.
De laatste weken kreeg ik regelmatig wel appjes over van alles maar op een of andere manier ben ik toch bezig om het los te laten en over te doen aan mijn opvolgers.
Maar soms is dat toch niet gemakkelijk.
Als ik dan hoor hoe ze omgaan met het maken van lijsten van deelnemende kinderen heb ik wel mijn bedenkingen die ik ook nog uitgesproken heb.
Niet dat ik niet met de tijd wil meegaan om dingen digitaal te doen, integendeel maar ik heb ze toch nog wel proberen te overtuigen dat ze bij de overnachting van de kinderen echt wel moeten beschikken over een lijst met namen van de kinderen die blijven slapen met adressen en telefoonnummers om te bellen als er wat aan de hand is.
Gelukkig is er nooit iets ernstiger gebeurd dan een spijker in de voet, heel veel wespensteken met altijd warm weer en zoete dingen in het koffiestandkraampje. Maar toch…….ik vind dat je daar gewoon niet te makkelijk mee om moet gaan.
En dat zie ik dus wel bij deze jongere groep mensen. We stoppen gewoon alle briefjes met inschrijvingen in een map zeiden ze.
Zelf maakte ik in excel ieder jaar een bestand van in welke hut welke kinderen zaten en wie er bleef slapen en wie niet.
Die lijsten konden ’s nachts ook gebruikt worden als er kinderen naar huis gebracht moeten worden. Lijsten op naam en op hutnummer met de namen van de kinderen er bij. Best wel een klusje om te doen maar met gebruik van lijsten van eerder jaren (vaak dezelfde kinderen) viel het best mee. De nieuwe toevoegen de rest was een kwestie van kopiëren en leeftijd veranderen. Er zijn altijd kinderen die als het echt donker en stil wordt bang worden en naar huis willen. Ieder jaar gebeurt dat weer.
En dan zie ik nog niet dat ze in zo’n mapje snel weer de kinderen die ingeschreven zijn terug kunnen vinden.
4-03Maar krijg ook wel het gevoel een beetje dat ze me soms een “oude zeur” gaan vinden dus daarom is het ook wel weer goed om het stokje over te geven.
Dat neemt mijn bezorgdheid en bedenkingen toch nog niet weg. De praktijk zal wel uitwijzen dat het allemaal wel mee zal vallen maar toch…….. je hebt wel de verantwoording die nacht voor zoveel kinderen op een donker terrein. Ieder jaar was ik ’s morgens altijd weer blij dat alles goed gegaan was. Het zal wel de leeftijd zijn.
En na 37 jaar Huttendorpen blijft het toch wel een beetje moeilijk voor me om het helemaal weer over te geven.

Surprise surprise…..

SONY DSCHet Huttendorp begint weer in het zicht te komen, mijn laatste Huttendorp als bestuurslid want ik heb aangegeven dat dit mijn laatste jaar gaat worden als penningmeester en vrijwilliger.
Al eerder was ik een keer gestopt toen ik fulltime werkte, zelfs met een afscheidsinterview in de regionale krant onder de titel “De moeder van het Huttendorp stopt er mee”.  Na een reorganisatie raakte ik mijn werk kwijt en bij de Stichting die het Huttendorp organiseert rommelde het met de bestuursleden. Ik had de laatste jaren de financiën gedaan voordat ik stopte maar inmiddels klopte daar niet heel veel meer van. Of ik dan alles weer “even” op de rails wilde zetten en zeker naar de gemeente toe was het niet altijd goed gegaan.  Ik zei dat ik dat wel wilde doen maar niet meer vergaderen en heel de week daar “moeten” zijn en dat was prima.
Ach ja ik kende mezelf wel, de meeste vrijwilligers wonen nog bij hun ouders dus ze zochten altijd wel vergaderruimte en al heel snel waren de meeste vergaderingen hier en eigenlijk vond ik dat ook nog best leuk en gezellig weer. Had de tijd er ook weer voor, ieder jaar gingen we ook een keer BBQ-en in mijn tuin. Ging niet heel de week meer maar ben er toch de laatste jaren nog heel veel geweest al deed ik het meeste wel op de achtergrond. Financiën, contacten met gemeente, subsidies aanvragen, lijsten met kinderen bijhouden etc.
Team 3 (Middel)Voor mij voelde het Huttendorp toch wel een beetje als mijn kindje.
Toen mijn dochtertje Angela was overleden voelde ik me leeg, ontheemd en wilde weer wat anders gaan doen dan in de winkel werken en ook het liefst met kinderen.
Ik zag in de krant een kleine advertentie staan met een oproep voor vrijwilligers voor het jeugdwerk. Daar reageerde ik op en werd van harte welkom geheten.
En eigenlijk meteen gevraagd of ik secretaris wilde worden en zo is het begonnen. We gingen beginnen met het eerste Huttendorp onder de titel “de toekomst”
We werden gesteund door de Stichting Jeugdwerk Midden Holland en de Sportraad Zuid-Holland, op hun advies werd de Stichting Kinderwerk Lekkerkerk opgericht.
Over alle Huttendorpen kan ik boeken vol schrijven, echt een paar honderd vrijwilligers kwamen en gingen ook weer. Maar mijn besluit om te stoppen is goed. Er zitten nu mensen bij waar ik vertrouwen in heb dat ze het goed voort zullen zetten en dat heb ik heel lang niet gehad, vandaar dat ik misschien zolang ben blijven hangen. Al moet ik zeggen dat ik het ieder jaar gewoon ontzettend leuk gevonden heb.
Maar goed nu heb ik bedacht om de vrijwilligers een cadeau aan te bieden. Nu beschik ik niet over de middelen om dat cadeau zelf te betalen maar ik heb nog wel wat contacten hier en daar en een daarvan is met een Stichting Kruiswerk die het oude Groene Kruisgebouw dat niet meer in functie is verhuurt aan derden. Van die opbrengsten worden het onderhoud, belastingen en dat soort zaken betaald en de rest gaat naar goede doelen in ons dorp. Ik zou het heel leuk vinden als ik onze vrijwilligers allemaal in het nieuw kan steken. We hebben al eerder een keer poloshirts gesponsord gekregen maar dat is al jaren geleden en die hebben hun beste tijd wel gehad.
Vandaar dat ik vanavond een brief geschreven heb of deze Stichting dat voor ons zou willen vergoeden.. ben heel benieuwd of het gaat lukken en ik hoop het van wel zodat ik ze nog een mooi cadeautje als afscheid aan kan bieden.  Oeps bij het opzoeken van een paar foto’s……. ik ga het nu al missen haha…..

SONY DSC

Het zonnetje gaat weer een buitje halen….

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Het bovenstaande zinnetje zei mijn moeder vroeger altijd als het zulk weer was als vandaag waarbij je  echt tussen de buien door moest laveren. Toch wilde ik even wat boodschappen gaan doen met mijn zus samen hadden we afgesproken. Met even schuilen onderweg kwamen we nog redelijk droog aan in het winkelcentrum en terwijl ik koffie ging halen bij de Hema had zij Peter, Chantal en Yenthe gespot dus die deden ook meteen een bakje mee, zo gezellig al lag de kleine Yenthe lekker te slapen.
Het Huttendorp zit er weer op, wat een prachtige week was het, niet alleen qua weer maar ook qua sfeer heel de week, echt heel leuk. Donderdag kwam Yenthe ook nog even met Peter naar het Huttendorp die kleine uk keek haar ogen uit met al die kinderen en alles er omheen.
Vanavond was er hier op het dorp nog een feest er achteraan, de zomer voorbij geheten. Een feest in het café waar ik werk en ik ben er een poosje naar toe gegaan, meer om foto’s te maken dan echt om te gaan feesten.
Het wordt toch meer en meer een feest voor de jeugd en dan heb ik het wel gauw gezien, daar voel ik me dan toch te oud voor worden.
Ook vanavond nog een paar korte buitjes tussen de optredens door.
Nu waren de artiesten ook niet zo mijn ding, de Alpenzusjes en Trafassi maar goed, zeker in het begin toen het nog niet zo druk was wel wat staan praten met wat bekenden en dat was wel gezellig.
Na het maken van de foto’s lekker naar huis gegaan. De artiesten treden op boven op een container van waaruit de drankjes getapt en verkocht werden.
Met een ladden moeten ze dan het podium opklimmen en bij Trafassi vond ik het wel leuk om ook het podium op te klimmen dan kan je toch wel mooiere foto’s maken zo met zicht over de Lek.
Alleen op de terugweg verstapte ik me een trede wat me morgen vast een blauw scheenbeen op zal leveren maar gelukkig viel ik niet. Eigenlijk vond ik nog het mooiste van de avond de lucht boven de Lek met de maan die zo nu en dan tussen de wolken tevoorschijn piepte, echt prachtig.  Ook nog wel even met Trafassi op de foto gegaan, beetje om Wim te pesten want die vind daar echt helemaal niets aan. Lucht boven Lek (Klein)
Verheug me nu al om morgen geen wekker te zetten en misschien zelfs een pyjamadag te houden na zo’n drukke week.

 

Amper tijd……

Dag 3 38 (Klein)

Heb amper tijd om even te bloggen nu ik toch weer regelmatig in het Huttendorp ben en al ben ik niet meer ingedeeld en ga ik ook gewoon zo nu en dan een paar uurtjes naar huis, ik ben er toch mee bezig.
Vindt het altijd zo leuk om daar foto’s te maken zeker bij de spellen zijn mooie foto’s te maken en soms heb je het geluk om echt een heel mooie actie foto te maken. Dag 3 21 (Klein)Deze vond ik dus de allermooiste die ik tot nu toe gemaakt heb.Maar ook vertederende of grappige foto’s zoals dat kleine jochie met al een telefoon in zijn handen, je kan er niet vroeg genoeg mee beginnen blijkbaar.
Vandaag hadden we een sport en spel dag en tja met dit weer en dan waterspellen dat is natuurlijk precies in de roos.

Dag 3 24 (Klein)

Of op de zeepbaan glijden, springen in het springkussen, in het zwembad elkaar proberen uit de band te krijgen, simpele dingen eigenlijk maar er wordt door iedereen meegedaan.

Bad 8 (Klein)

Van de overkoepelende jeugdorganisatie hebben we al twee jaar van die opblaasballen waar kinderen tegen elkaar kunnen botsen of tegen elkaar voetballen. Begeleiders van de Stichting komen mee en na afloop zeiden ze “volgend jaar komen we weer hoor”.

Zo leuk dat enthousiasme dus.
Gisterenavond hebben we met het team op het terrein zitten barbecueën, het was onwijs gezellig, we hebben zo gelachen, gek gedaan, te veel gedronken en als dan de brandweer het zwembad komt vullen dan gaan die meiden er natuurlijk meteen in.Dag 2 60 (Klein)
Mijn taak begint eigenlijk ’s avonds pas, de kassen opmaken, alles weer klaarmaken voor de volgende dag, foto’s bekijken en bewerken en plaatsen op onze FB site.
Nog een keer de shirtjes uitwassen (de dame die het de laatste jaren deed is hoogzwanger, vrijdag is ze uitgerekend dus die moet haar rust krijgen).
Kortom ik verveel me deze week totaal niet, de sfeer in het team is echt prima, dus hopelijk nog twee mooie dagen in Coconut Village zoals de kinderen een naam verzonnen hadden voor ons Hawaii Huttendorp.

Nieuwe tijden…

Vanmorgen is het Huttendorp weer begonnen, lekker weer niet te warm en droog dus niets te klagen wat dat betreft.
Dit jaar zijn er echt een aantal nieuwe dingen ingevoerd door de jeugd en ik vind dat alleen maar leuk dat ze dat initiatief nemen.
Alles hoeft echt niet zo te blijven gaan zoals het jaren geleden gebeurde.
Zo kregen de kinderen ieder jaar een paspoort als ze heel de week meededen, het werkte wel goed alleen moest je iedere dag de kinderen een stempel geven om een beetje controle te hebben wie wel en wie niet betaald had bijvoorbeeld bij het uitdelen van limonade, snoepje of ijsje.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.


Die paspoorten werden vaak vergeten en sommige kinderen zagen meteen al kans om hem kwijt te raken.
Dit jaar stelde een van de jeugdige voor om polsbandjes voor de kinderen te bestellen en dat hebben we gedaan.De ouders vonden het een prima oplossing en wij ook best wel.
We hoefden geen paspoorten meer te maken (al vond ik dat altijd wel leuk werk om te doen) en de controle is veel gemakkelijker geworden.
Wat ook nieuw is dit jaar dat alles via FB is gegaan. Andere jaren mochten we op de scholen briefjes uitdelen aan de kinderen en dat werkte wel goed hoor. Maar dit werkt ook goed want we hadden vandaag toch weer ruim 150 kinderen en dat loopt in de loop van de week toch meestal wel op naar zo’n 175 dus wat we andere jaren ook hadden.
Morgen gaan we een speurtocht doen en ook deze gaat niet meer met kaarten en briefjes maar helemaal via de app. Wel een beetje spannend hoe dat zal gaan maar de meiden die dit onderdeel voor hun rekening hebben genomen hebben het uitgeprobeerd en het werkte goed.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.


Wat nog wel gebleven is vandaag is het timmeren van een eigen hut door de kinderen (en heel veel ouders) en heel de dag waren ze in de weer om de mooiste hutten te laten verschijnen om ze daarna te gaan versieren en het thema van dit jaar leende zich ook wel goed hiervoor namelijk Hawaii……..
Een antwoord nog op de vraag over de foto’s die ik maak. We hebben als Stichting nog nooit iemand gehad die bezwaar maakte tegen het plaatsen van foto’s op onze Facebook site.  Integendeel eigenlijk ouders reageren (tot nu toe) altijd heel positief op de foto’s en als ik langskom met mijn fototoestel krijg ik ook nooit iets negatiefs te horen. En zou iemand wel bezwaar maken hebben we afgesproken dan halen we die foto weg.

 

Een gemeenschappelijke vijand…….

Maan14Aanstaande maandag begint bij ons weer het Huttendorp voor de kinderen. Een week timmeren, spelen, knutselen, muziek en niet te vergeten een nachtje slapen in je eigen gebouwde hut. Kortom een mooie week voor veel kinderen.
Afgelopen maandag hadden we de laatste vergadering en daar vlogen de vonken hier en daar wel van af. Dingen die nog gebeurd moesten worden, verwijten van mensen die nooit de vergaderingen bezochten gingen over en weer. Ook wel eens goed om het uit te spreken maar ik vreesde toch wel het ergste voor de komende week wat betreft de sfeer dan want er was dit keer best veel gezeur naar elkaar toe.
Maar daar opeens kwam mevrouw V zal ik haar maar noemen. In de buurt van waar wij het Huttendorp organiseren, een voormalige ijsbaan, zijn appartementen en sinds kort ook woningen gebouwd die inmiddels wel klaar zijn maar nog niet allemaal opgeleverd.
Dus dat was van te voren door ons, de gemeente, bouwers en aannemers flink overleggen hoe alles in goede banen geleid kon worden. En daarop werd aan ons de vergunning verleend.Maan04
Nu mogen wij een aantal parkeerplaatsen voor onszelf afbakenen (je moet altijd auto’s beschikbaar hebben voor spullen ophalen maar zeker ook voor calamiteiten) en mevrouw V ergerde zich daar vorig jaar al aan en ging in het complex de boel een beetje op lopen stoken en de gemeente benaderen omdat ze een paar dagen hun auto een paar honderd meter verder moesten parkeren (De invalide parkeerplaatsen natuurlijk vrij gelaten).
En dit jaar begon ze weer, voordat er nog maar een pallet op het terrein lag had ze al de gemeente gebeld en ons een heel vervelende mail gestuurd en was ze weer bezig in het appartementencomplex om medestanders te vinden maar die hoeven haar inmiddels ook al niet meer want wij zijn niet de enige waar ze wat op tegen heeft.Barbecue 9 Sommige mensen maken er hun beroep van om andere lastig te vallen. De gemeente belde onze contactpersoon en hadden die mevrouw daarna ook gemaild dat alles in goed overleg is gegaan.
Maar goed opeens had onze groep medewerkers een gemeenschappelijk vijand en dat was dus die mevrouw V. Vanmorgen zijn we begonnen met de voorbereidingen en iedereen was heel eensgezind en er viel geen onvertogen woord meer. Allemaal hadden ze de laatste dagen de dingen nog gedaan die gedaan moesten worden en de sfeer was meer dan goed te noemen. En van veel mensen uit het appartementencomplex (waar voornamelijk senioren wonen) kregen we ook veel steunbetuigingen en ze wensten ons succes met de komende week. Zo zorgde die vervelende mevrouw V er wel voor dat bij ons alle neuzen opeens dezelfde kant opstonden, en zo werkt het bij mensen. Onderling soms wel wat strubbelingen maar kom je aan de club dan zijn ze opeens weer eensgezind. Maan01Er werd flink geklust met zijn allen bij het tenten opbouwen en klaar zetten van alle spullen. We konden vanmorgen al 112 kinderen inschrijven dat zijn er voor de voorinschrijving best veel dus iedereen heeft er wel weer zin in om er dit jaar een mooi feestje van te maken met zijn allen.  En wij hebben mevrouw V uitgenodigd om eens te komen kijken hoe alles in zijn werk gaat en hoe leuk die kinderen het vinden in het Huttendorp maar of ze dat zal doen…… ik denk het niet.

 

 

Een dag vol verrassingen…

29103239_963688633780159_3978749869270499328_n[1]Weer een mooi weekend achter de rug, heerlijk gewandeld en gefietst. Vanmiddag vertrok Wim weer naar huis met eerst een tussenstop naar zijn moeder en een uur later werd ik weer opgehaald om met de vrijwilligers van het jeugdwerk naar het jaarlijkse uitje te gaan.
Dit keer was er gekozen om twee uur te gaan bowlen en daarna onbeperkt eten in een restaurant in Gouda.
De sfeer zat er meteen al goed in en we gingen naar Gouda naar een bowlingcentrum.
Meteen werd er besloten dat de vrouwen op een baan gingen en de mannen op de andere baan. Het maakte mij niet uit, ben niet zo’n ster in bowlen en helemaal ook niet fanatiek meer, doe het echt voor de lol.
Best wel leuk weer de club bij elkaar en natuurlijk kwamen er ook mooie verhalen van de collecte actie die we gedaan hebben. Ieder had wel leuke 29100998_2354120767947093_7126019599678915088_nen ook gekke dingen meegemaakt.
Tijdens het bowlen was op een groot scherm de voetbalwedstrijd van Ajax te zien tegen Heereveen. Ik had het slecht met volgens mij allemaal Feyenoorders en ik alleen Ajaxiet. En hoewel ik tegenwoordig zelden of nooit meer kijk en het al helemaal niet mee volg vond ik het toch wel leuk om te zien dat ze met 4-1 wonnen. En de Feyenoorders zuur reageerden. Nu hoeft voor mij als ik een middagje ga bowlen niet echt op van die grote schermen voetbal te zien zijn maar goed, neem aan dat het publiek scheelt als ze het wel doen.
Maar goed het bowlen ging boven verwachting goed, gooide zelfs 4 strikes en werd twee keer eerste…. nog nooit eerder gebeurd.
Na afloop gingen we eten in zo’n “eetschuur” noem ik het maar. Voor 27,00 onbeperkt eten en drinken en wat een buffetten stonden daar zeg, ongelooflijk. Uit allerlei culturen, sushi, Chinees, Italiaans, patat, schaaldieren, vissoorten, kortom je kon uit zoveel soorten kiezen en zo vaak opscheppen als je wilde. Nu heb ik me wel beperkt maar ze hadden ook van die heerlijke salades en daar ben ik wel gek op.
IMG_2625Halverwege het eten kreeg in een appje van iemand met de tekst “het zal nu helemaal wel feest worden in Lekkerkerk”.  Ik snapte het niet helemaal, hij is weliswaar wel voor Feyenoord maar heel Lekkerkerk zal geen feest vieren als Ajax wint natuurlijk.
Dus ik appte terug “hoezo”  en hoorde daarna dat Patrick Roest Wereldkampioen geworden was en dat is wel super leuk natuurlijk hoewel het wel jammer is voor die Noor die viel maar goed dat is nu eenmaal sport. En voor Patrick kan dit seizoen natuurlijk niet meer kapot zo. Aanstaande vrijdag wordt hij gehuldigd en ik denk dat het best een feestje zal worden. Kreeg nog wel een uitnodiging via de krant en zit nog te dubben of ik doe alsof ik gek ben want daar bij de gemeente weten ze echt niet dat ik niet meer werk voor die krant. Het wordt nu zelfs een dubbel feest natuurlijk maar hoe het loopt, ik ga zeker even kijken. Wat super leuk voor hem.