Het vierde huttendorp Stripland

Bij de herinneringen aan de Huttendorpen heb ik twee pijlers waarmee de herinneringen weer terug komen. En dat zijn mijn privé foto’s en mijn dagboek. En als ik het dan zie komen de herinneringen vanzelf terug.
Mijn privé foto’s zijn ook de enige foto’s die bewaard gebleven zijn van het Huttendorp.
Heel lang hebben de albums nog bij mij gestaan tot ze naar een opslagruimte gingen bij een van de andere Huttendorp vrijwilligers. Helaas vorig jaar met de grote brand in zijn bedrijf zijn al die boeken en het hele verdere archief tot de digitale fotografie/verslaggeving zijn intrede deed. Alleen bedenk ik me nu dat ik toch wel de meeste foto’s heb gemaakt en de negatieven staan nog wel allemaal bij mij. Maar of ik zin zou hebben om die allemaal te gaan scannen dat denk ik niet. Ben bang dat ik de enige ben die waarde aan die dingen hecht. Maar je weet het nooit natuurlijk. Goed, 1986 ik was weer zwanger, nu van mijn zoon, zes maanden zwanger en ik hield me gedeisd deze week. We hadden weer hout om echt te kunnen timmeren en dat is natuurlijk veel leuker dan tenten. Er werd altijd 1 1/2 dag getimmerd maar sommige kinderen bleven heel de week bezig om van hun hut een echt huisje te maken. Bankjes er in, allerlei versieringen, het werden prachtige woninkjes. Op de donderdag dat ze mochten blijven slapen in hun hut werd er door de leiding spijker controle gedaan zodat er geen uitstekende spijkers waren waaraan ze zich ’s nachts konden bezeren. Het thema van dit jaar was Stripland en het werd geopend door de nieuwe burgemeester die zijn vrouw en dochtertje meegenomen had. Alleen de officiële opening op dinsdagavond die niemand van de vrijwilligers voor hun rekening wilde nemen, praten voor een microfoon vonden ze eng, heb ik altijd gedaan vanaf het eerste Huttendorp.

Had weinig of geen moeite met praten in het openbaar ook zonder toespraak of iets op papier te zetten kwam er altijd wel iets zinnigs uit mijn mond. (althans daar ga ik maar van uit dan haha want ze wilden dat ik het bleef doen). Jarenlang maakte ik ook een lied dat we ’s middags gingen oefenen met de kinderen en ’s avonds zongen .Door het kraken van de door ons gemaakte kluis werd het dorp geopend door de burgemeester. Afijn het was voor mij een rustig maar ook wel leuk Huttendorp. We hadden een “echte” Micky Mouse, het was een thema om iets mee te doen, er waren voldoende vrijwilligers om te helpen en mooi weer. Kortom dit vierde Huttendorp was weer goed geslaagd.

Huttendorp 3 Oef City…..

Het kan niet altijd meezitten, het derde jaar Huttendorp was dat ook het geval.
We hadden geen hout, althans geen hout genoeg om een Huttendorp te bouwen. Als thema hadden we gekozen voor Cowboy’s en Indianen. Een thema dat kinderen altijd leuk vinden om te doen hoewel al die pijlen en bogen waren niet altijd handig.
Maar goed. We moesten dus een alternatief verzinnen en dat werden een Tentendorp.
Iets dat wel weer past bij Indianen eigenlijk.
Tussen grote palen hadden we lijnen gespannen waarover de kinderen met kleden en zeilen hun eigen tentje maakte. We hadden dat jaar al 180 kinderen.
Van ongebleekte katoen hadden we als leiding Indianenjurken zitten maken, met textielverf hadden we ze beklad en natuurlijk hadden we verspreid in het Huttendorp ook Totempalen gemaakt van schoenendozen, papier en kartonnen kokers van vloerbedekking.

Toch een leuk jaar al zat het wel wat tegen zo nu en dan. Slapen in zo’n tentje was natuurlijk sowieso al lastig. Maar toen op donderdagavond er ook nog een flinke onweersbui kwam was het gauw bekeken met de pret. Binnen een half uur waren alle tenten die we nog bedekt hadden met landbouwplastic de lucht in.
Op donderdag was er destijds altijd B en W vergadering en na afloop kwamen de burgemeester en de wethouders kijken hoe het ging met de kinderen. Dat zal je nu niet meer meemaken, zoveel betrokkenheid van de gemeente.
Mochten de kinderen dan niet slapen? Jawel hoor alleen we gingen met zijn allen met slaapzakken in de grote tent slapen die we er altijd bij hadden. Zelf was ik ongeveer een half jaar zwanger dus voor mij geen zware klussen maar meer het administratieve werk.
Dat moest ook gedaan worden.

Zelf vind je regen niet zo fijn maar de kinderen gingen lekker spetteren in de plassen, trokken laarzen aan en een regenjas. En in de grote tent konden we toch nog veel activiteiten houden. Gelukkig was het niet heel de week regen en hadden we ook mooie dagen er bij.
Best een goed jaar maar we hoopten toch wel dat we het volgende jaar weer hout zouden hebben. Het dorp kreeg het jaar Oef City. En inderdaad ook toepasselijk want Oef het was toch wel een van de mindere jaren.

Huttendorp 2 Piraten

Ja ons tweede Huttendorp, we hadden dingen geleerd van het eerste jaar, het concept en de indeling van de week stond eigenlijk best goed vast zo.
We gingen nog steeds spijkers trekken op vrijdagmiddag, die voorwaarde had de gemeente nog niet los gelaten, maar het was leuk om te doen.
Het thema werd Piraten, een onderwerp waar veel mee te doen is. Varen, leuke kleding, nou ja kortom wat je allemaal kon bedenken bij Piraten.
Ook sommige hutten werden in de vorm van een boot gebouwd.
Wij hadden van een bedrijf een grote stapel met plafondplaatjes gekregen. Van de gemeente kregen we een enorme mast en zo konden we als decor een prachtig schip bouwen midden op het park waar het Huttendorp werd gehouden.
Twee matrozen kwamen de kinderen vermaken, er kwamen twee zeemeerminnen en natuurlijk was ook Neptunes aanwezig.
Het was ook het jaar waar ik wel eens over geschreven heb dat ze me in een emmer zou water zetten op zijn kop, iets waar ik helemaal van streek van was.
Maar goed buiten dat kleine incident voor mij dan was het een prachtig jaar. Mooi weer en de burgemeester kwam het dorp weer openen met de wethouders.
We hadden bedacht dat ze door het dopen van het door ons gebouwde schip het dorp officieel zou openen.
Nou ik kan je vertellen dat het niet makkelijk is om een fles bubbels kapot te krijgen door hem tegen zachtboard op te gooien. Het was hilarisch. Na een aantal keren dat het niet lukte bracht een tegel uitkomst, daar was de fles niet tegen bestand.
Het schip werd de Lekschuimer genoemd en het kind dat de naam verzonnen had (soms ook wel ingegeven door ouders dat was duidelijk hier en daar te merken) mocht de burgemeester helpen bij het dopen.
Een prachtig jaar was het, de gemeente hielp ons aan alle kanten met materialen en ook mankracht op maandag bij het hout brengen en bij het opruimen op vrijdag. Een ongekende luxe die eerste jaren. We hadden een fotograaf ingehuurd die twee groepsfoto’s kwam maken voor het schip van alle kinderen want op een foto pasten ze allemaal niet. Het bleek opnieuw een groot succes te zijn dit tweede Huttendorp.

Het eerste jaar…….. Dorp van de Toekomst

Ja in mijn Wim Weekenden maak ik meestal blogjes vooruit, heb er al een aantal gemaakt over mijn herinneringskastjes en mijn mini boekjes maar na een paar reacties van Rob dacht ik, blogjes maken over mijn huttendorpen dat lijkt me ook wel leuk om te doen. En dit is dus mijn eerste het eerste jaar.

Ik heb het over 1982 een jaar nadat mijn dochtertje overleden was, ik lees in de krant een klein berichtje, een oproep voor vrijwilligers bij het organiseren van een Huttendorp in 1983. Ik vond/vind vooral kinderen altijd boeiend. Natuurlijk miste ik ook mijn kind en wilde naast alleen de winkel die we destijds hadden ook wel wat anders doen. Ik meldde me aan en kwam terecht in een leuke groep mensen die ook allemaal voor het eerst er mee begonnen. We werden begeleidt door de Stichting Jeugd en Jongerenwerk Midden Holland en de Sportraad Zuid- Holland. We kregen ook alle medewerking van de gemeente.
We gingen er mee aan de slag, gingen al vast hout verzamelen dat we op mochten slaan bij een boer, de gemeente had als voorwaarde gesteld dat het spijkervrij hout moest zijn. Vandaar dat wij iedere vrijdagmiddag met een groep gingen spijkertrekken bij die boer, beregezellig en daarna gingen we nog in het café dat op onze route lag wat drinken,
Wel heel grappig was natuurlijk dat de spijkervrije planken toen de kinderen begonnen met bouwen binnen een kwartier vol spijker weer zaten. 😂😂😂
Afijn de voorbereidingen begonnen, ik werd meteen gebombardeerd tot secretaris, we kregen statuten en werden een Stichting Kinderwerk. De voorbereidingen verliepen goed, omdat wij een winkel hadden die altijd open was konden de kinderen zich daar in laten schrijven.
De eerste editie konden we er voordat we begonnen al zo’n 100 inschrijven. Veel meer dan we gehoopt/verwacht hadden. We kozen als eerste thema Het dorp van de Toekomst. Een thema waar we leuke dingen mee konden doen. En voor het openingsfeest waarbij de burgemeester kwam hadden alle kinderen zich verkleed met plastic vuilniszakken en aluminiumfolie als ruimtekinderen. Het dorp kreeg de naam Galektika. Er kwam een mooi decor. Ik schreef mijn eerste Huttendorp lied dat we vooraf geoefend hadden en zongen voor de burgemeester.
Ouders waren op de eerste bouwdag niet welkom de kinderen moesten/mochten zelf bouwen aan hun droomhut, we bouwden twee dagen lang en sommige kinderen bleven heel de week timmeren,
Verder hadden we een spellen dag, een knutseldag, barbecueën, zelf broodjes bakken, een artiest, playbacken en natuurlijk slapen in eigen hut of in de grote tent. De school in de buurt mochten we gebruiken voor toiletten en bewaren van materialen en voorraad. We hadden dan ook plasrondes, riepen om als er iemand naar de toiletten gingen en opeens moesten dan heel veel kinderen ook plassen. Dat was altijd wel grappig.
De mooiste bouwwerken werden gebouwd, de kinderen hadden het naar hun zin en wij ook, het was een leuke grote groep met mensen van heel verschillende pluimages en leeftijden. Bijgestaan door twee vertegenwoordigers van bovengenoemde instellingen die ook met alle activiteiten mee deden.
Gemeentewerken kwam nog om alles weer af te voeren, we kregen containers voor het hout af te voeren. Er was een oude legertent waar we ook activiteiten konden doen als het regende. Maar we troffen het dit eerste jaar het was prachtig weer. Na afloop mocht al het hout onder toezicht van de brandweer ’s avonds verbrand worden op een nabijgelegen grasveld. Een brandweerman gaf niet echt het goede voorbeeld door spiritus op eht vuur te gooien om het beter te laten branden. Hij moest zelf met brandwonden afgevoerd worden maar gelukkig viel het allemaal wel mee met hem. De ouders en kinderen waren heel enthousiast na afloop en voor ons een opsteker natuurlijk om er mee door te gaan. Een nieuwe traditie in ons dorp was geboren en achteraf gezien bleek het eerste thema wel een vooruitziende blik want het had toekomst.

Dan maar thuis een Huttendorp…..

Het is natuurlijk onzin wat ik nu ga verkondigen, alsof ik er ook maar iets van invloed op heb, gelukkig niet, maar dit jaar is het voor het eerst sinds 38 jaar geen Huttendorp in ons dorp.
En ja je raadt het al, dit is het eerste jaar dat ik helemaal niet meer mee zou doen. Zelfs besloten had niet meer te gaan fotograferen en dan is het er gewoon niet meer.
Heb alle papieren over gedaan (ze moeten alleen nog officieel bij de KvK dingen veranderen zodat ik wettelijk gezien nu nog steeds penningmeester ben en de bankpas op mijn naam staat) .
In Corona tijd heb ik met de nieuwe penningmeester via whatsapp samen de subsidieaanvraag gedaan een keer. Ze kwam er nog niet helemaal uit. En de V en W rekening en planning gemaakt samen. Was ook wel leuk om te doen zo. Maar Corona heeft ook wat betreft het Huttendorp flink roet in het eten gegooid en evenementen waar een vergunning voor nodig is mogen gewoon nog niet.
Ook wel terecht want op de drukke dagen lopen er toch zo’n 2 of 3 honderd kinderen met hun ouders.
Voor heel veel kinderen best een teleurstelling vooral voor diegene die dit jaar voor het laatst mee mochten doen. Juist dat laatste jaar vinden ze altijd zo leuk.
Misschien dat er een mouw aan gepast kan worden maar de ervaring leert dat als kinderen eenmaal op de middelbare school zitten ze het helemaal niet meer willen, zich daar te groot voor voelen. Hoewel er nog zat zijn die meekomen om zogenaamd een jonger broertje of zusje het helpen maar ondertussen nog lekker bezig zijn.
Ook niet erg, het is toch een familiegebeuren zo’n Huttendorp.
Maar dit jaar voor het eerst dus niet. Wel hebben ze nog wat andere dingen georganiseerd zoals de afgelopen weken een springkussen in de vorm van een stormbaan en nog wat andere kleinschalige evenementen. Wat dat betreft doen ze het echt goed hoor. Er komt nog een kinderrommelmarkt en misschien nog een verrassing waarvan ik denk dat het weer de brandweer zal zijn misschien die net als vorig jaar een watergevecht houdt met de kinderen.


Ik zag op FB een paar ouders waarvan de kinderen het zo jammer vonden dat er geen huttendorp was samen met een groepje kinderen in hun tuin een grote hut getimmerd hadden. Ook helemaal in de stijl van het Huttendorp versierd en de afgelopen donderdag mochten ze er zelfs ook in slapen zoals bij ons ook altijd gebruikelijk was. Wat een super leuk idee toch,  je zag het plezier dat de kinderen er aan beleefden. En hij mocht nog de verdere vakantie blijven staan zodat ze er nog in kunnen spelen.
Ik hoop niet dat dit afgelasten dit jaar en het alternatieve programma ook het einde van het Huttendorp zal zijn en er volgend jaar wel weer een zal komen. Zou het toch wel erg jammer vinden als het definitief zou stoppen.

Drie vrouwen bij de voetbal……

gelukkige-jongen-cartoon-voetballen_33070-1727Al weer jaren geleden ging ik zondags altijd kijken als mijn zoon ging voetballen bij de thuiswedstrijden in ieder geval. Maar meestal gingen we ook mee naar de uitwedstrijden. En met mij nog meer mensen natuurlijk.
De mannen gingen meestal langs de lijn staan maar wij zaten vaak als vrouwen met zijn drieën (of meer) op de tribune om te kijken.
Niet alleen om te kijken, in dit tijd was ik behoorlijk op de hoogte van de laatste nieuwtjes van het dorp. En we hadden ook best een hoop lol met elkaar.
Een van de drie vrouwen waar we mee zaten was echt een voetbal vrouw. Haar man voetbalde, haar zoon, dochter en zelf had ze ook jaren gevoetbald. Daarnaast deden deze man en vrouw beide veel vrijwilligerswerk bij de voetbal dat zo ongeveer hun tweede huis was.
De andere vrouw had samen met haar man een goed lopende slijterij. Zij was degene die altijd alles wist over de dorpsnieuwtjes. Relatieproblemen, overlijden, ziektes, geboortes nou ja alles wat er kan gebeuren in een gemeenschap en waarvan ik meestal het meeste miste omdat ik blijkbaar wat dat betreft niet in “de goede groep” mensen zat. Nog steeds niet trouwens en dat vind ik prima. Hoef alles ook niet te weten wat er gebeurt op het dorp. blabla
Samen met haar lag ik in het ziekenhuis toen ik ging bevallen van Angela. Ik was de eerste die op bezoek kwam toen haar zoon was geboren. Zij kwam later bij mij thuis toen Angela was geboren. We gingen ook vaak samen met dezelfde bus op controle naar het ziekenhuis.
We kenden elkaar dus best goed.
De bezoeken aan de voetbal werden minder, zeker toen ik fulltime werkte had ik echt niet meer de tijd er voor over om vaak te gaan. Zij verkochten hun winkel. Ik ging nog op visite in hun nieuwe appartement.
Altijd als ik haar ergens tegen kwam hadden we meteen weer een praatje.
Afgelopen week kwam ik haar tegen in het Huttendorp. Ze zat met haar man op een bankje te kijken naar haar kleinkind dat ook meedeed met het Huttendorp.
Ik ging naast haar zitten en zei “He Nel, hoe gaat het met jou”.  Ik verwachtte meteen een antwoord en een praatje want haar mond stond nooit gauw stil.
Maar ik kreeg een vreemd antwoord ” Heb je wel eens meer naast me gezeten” zei ze tegen me. Ik keek haar aan en zag een vreemde blik in haar ogen, ze wist echt niet meer wie ik was. Om haar niet verder in de war te brengen vroeg ik naar haar kleinkinderen die meededen. Even haspelde ze met de namen van haar dochter en kleinkind.  Ze was snel weer stil. Ik zag haar met haar tasje bezig. Even er in kijken, vastpakken, weer neerleggen.  Het kwam me zo bekend voor en ik dacht, zij is dementerend. Ik bleef een poosje bij haar zitten, gewoon wat kletsen over de kinderen en na een poosje zei ik weer verder te moeten. Ik was zo enorm geschrokken en het hield me nog heel de avond bezig. alzheimer
De volgende dag kwam ik haar dochter alleen tegen en vertelde haar zo geschrokken te zijn van haar moeder. Ze vertelde dat ze Alzheimer had en dat het heel snel achteruit ging met haar. Later sprak ik haar man ook nog die vertelde haar niet meer alleen te kunnen laten. Ze is pas 68 jaar oud…… pfff de angst van iedereen denk ik wel althans die van mij soms wel hoor. Niet dat ik er dagelijks mee bezig ben, gelukkig niet maar als ik dit dan weer zo hoor en pas al die man met zijn ook relatief jonge vrouw die Alzheimer heeft dan hoop je toch wel dat het je bespaard blijft.

Een meer dan geslaagde week

Dag 3 sport 12.jpgVandaag is alles weer afgebroken, opgeruimd, weer een groen grasveld afgeleverd. Wat was het een fantastische week en natuurlijk werkte het weer ook goed daar aan mee.
Ieder jaar bij het praatje na afloop en vast kijken naar de volgende dag hoor ik dan “donderdag” een is een rustige dag want dan is er Rommelmarkt ’s morgens, daar hoeven we weinig voorbereiding aan te doen. Of eigenlijk niets.
Onderhand moet iedereen inmiddels wel weten dat juist die donderdag de lastigste dag is en dat bleek gisteren ook al weer.
De Rommelmarkt liep wel maar dan moesten er ook slaaplijsten gemaakt worden, langs de “losse” verkopers om een kaartje af te rekenen.

Zorgen dat er cadeautjes zijn voor de bingo die er ’s middags was, het eten klaarmaken voor de BBQ met de kinderen, voorbereidingen voor de Playbackshow van ’s avonds.
Klaar zijn als de ouders komen, zorgen dat alle thermoskannen met verse koffie en theewater zijn gevuld. Eten voor het ontbijt gehaald…….. Kortom eigenlijk is donderdag een onwijs drukke dag.
Een paar extra handen waren dan ook wel van harte welkom en mijn plan om zoals ik meestal doe even een uurtje naar huis gaan kwam er gewoon niet van. Ach het was ook wel leuk om weer eens echt een dag in touw te zijn. Had achteraf wel het idee dat ik alleen maar bezig was geweest om op te ruimen en wat schoon te maken. Op een of andere manier schiet dat er meestal wel wat bij in. (zoals bij mij thuis deze week haha)
We hadden dit jaar 3 nieuwe medewerkers, twee jonge meisjes van 13 of 14 jaar nog maar en een oudere heel voortvarende dame wel maar die nog niet goed weet wat er allemaal gedaan moet worden. Maar wel alle drie met veel zin, die twee jonge meiden ook, wat hebben we daar een plezier van gehad. En zij hadden er ook heel veel lol in en beloofden al weer volgend jaar terug te komen. Vanmorgen hebben we ze de restanten van de chips en wat snoepjes (er was heel goed ingekocht dit jaar, weinig over) meegegeven naar huis.
Maar goed om een lang verhaal wat korter te houden het ging allemaal wel goed al liepen er wel een paar met flinke stress in hun lijf rond.
Wat twee oud gediende medewerkers voor de bingo wel goed deden, ze gingen bij de kringloop bij ons die gerund wordt door mensen met een beperking, cadeautjes kopen voor de bingo.


Echt gewoon nieuwe dingen. Ze kwamen met 2 tassen vol leuke cadeautjes terug voor 12,00.
Vanmorgen alle kinderen wel vermoeid maar gezond weer naar huis gegaan. De ergste verwonding deze week was een spijker in een voet van een jochie. En wat schaafwondjes hier en daar. Gelukkig maar.
Een mooie week om op terug te kijken. Een van de medewerkers wist zelfs mijn “verdwenen” foto’s die ik van mijn kaart had verwijderd weer terug te halen. Bijzonder hoor kan je nagaan als je zo’n kaart wegdoet en je denkt hem leeggemaakt te hebben staan er gewoon nog foto’s op.  Eenmaal thuis vandaag dit jaar voor ’t eerst niet belast met de rekeningen te moeten gaan betalen. De nieuwe penningmeester ging dat doen. Volgende week gaan we wel samen nog alles inboeken en even rondbreien. Het voelde ook wel dubbel aan maar ik mag volgend jaar nog komen als fotograaf haha….


Toch best lastig hoor om “mijn kindje”  over te dragen maar ik denk wel een goede beslissing en ach ja dat zag ik dit jaar weer zo nu en dan zijn een paar extra handen altijd wel nodig…….zonder vergaderen en verplichtingen. Zucht……..ff wennen hoor.

Dippie dag……

Vandaag had iedereen een soort dippie dag…. best drukke twee dagen met heel hot weer, super gezellig maar wel vermoeiend. Gisterenavond samen geBBQd niks mis mee juist heel leuk.
En dan vandaag stroomden ook een paar nieuwe vrijwilligers in, de druk was er even een soort van af lijkt het dan terwijl er toch nog wel veel gedaan moest worden en iedereen zat er een beetje doorheen. Allemaal te laat naar bed, warm en slecht slapen dat eist zijn tol dan wel.
Het was vandaag een beetje minder warm maar er viel een klein buitje en het was van dat drukkende weer dat dan wel alle energie uit je lijkt te trekken.
Ach we hebben ons weer herpakt en er tegenaan gegaan. Natuurlijk. Vandaag sport- en speldag. Twee zwembaden waar de kinderen in mochten spelen. Altijd de topper gewoon een zeil met groene zeep, water en laten glijen die gasten. Een buikschuiverbaan dus.
Een groot opblaasparcours en nog wat spellen zoals touwtrekken e.d.
We hadden alles naar achter op het veld gesleept en hele groepen ouders hadden zich daar ook geïnstalleerd om met elkaar te kletsen en naar de kinderen te kijken.
Deze dag heb ik ook mijn steentje bijgedragen en van alles even schoon lopen maken. Dat soort dingen komen er meestal niet van. Tafels soppen, de koffiezetapparaten eens goed schoonmaken, vind dat nooit verkeerd werk om te doen en het knapt er weer van op.
Met zijn allen alles weer naar voren gesjouwd nadat de kinderen naar huis waren, daarna de restanten van de BBQ van gisteren nog op zitten eten weer met elkaar. Alles afgesloten en zo waren we allemaal weer op tijd thuis.
Weer een leuke dag….we hadden zelfs vandaag 50 kinderen meer die een dagkaart hadden gekocht. Dat is echt een record voor dagkaarten. Misschien doordat er gisteren zoveel kinderen waren die het leuk vonden…. je weet het soms nooit hoe die dingen doorwerken.


Helaas heb ik mijn foto’s van vanmorgen per ongeluk verwijderd, dat is me eigenlijk nog nooit overkomen maar zo zie je dat kan ook een keer gebeuren.
Ach morgen wel vragen of er iemand nog wat foto’s gemaakt heeft meestal is dat wel het geval al ben ik min of meer wel de fotograaf van het Huttendorp haha…..

Fun voor jong en oud..

Groepsfoto (Middel)Tja wat zal ik eens zeggen over deze dag, kan er geen ander woord voor bedenken dan fantastisch en zelfs nog een goede daad verricht. :).
Vanmorgen moest ik gewoon werken, tropenrooster noem ik het altijd dus om half 8 al begonnen, lekker alles tegen elkaar open gezet en het was nog te doen.
Rondje gaan fietsen, heerlijk was het na het werken langs de Lek, windje er bij.
In Krimpen aan de Lek word ik staande gehouden door een Surinaamse man die mij de weg vraagt naar een bedrijf  in die plaats. Ik kende het bedrijf en zei dat het een eindje verder lopen (de man was lopend) was. Hij bedankte me en ik fietste verder. En opeens bedacht ik nou ja een stukje lopen volgens mij is het  zeker wel een km of 3 lopen. Voor alle zekerheid nog even aan een mevrouw die daar woonde gevraagd of ik het wel juist had en zij vertelde dat het klopte. Ben weer omgedraaid en even terug gefietst naar de man om hem dat even te vertellen dat het wel een flinke tippel was. Hij vertelde dat hij het al gezien had op zijn telefoon dat het nog een eind lopen was maar hij ging het toch doen.


Heeft u wel wat te drinken bij u vroeg ik de man, dat had hij niet. Wilt u misschien mijn flesje water (Lekker koud had in de vriezer gelegen) en dat wilde hij wel. Ik was toch zo in Krimpen met de fiets dus dacht dan kan ik altijd nog wel een flesje kopen al drink ik zelden iets onderweg. Vond eigenlijk wel dat deze man hem harder nodig had zo bijna op het heetst van de dag in de volle zon. En hij was er blij mee. Goed gevoel, goede daad verricht haha.
Nou ja natuurlijk even gegeten bij de Hema even wat boodschappen gedaan, vanmorgen had ik de laatste korstjes uit de vriezer gevist om op te eten.
Thuis even omgekleed en weer naar het Huttendorp gegaan. We hadden dit keer iemand uitgenodigd die de kinderen een schilderles ging geven. Best veel kinderen waren naar het zwembad/strandje gegaan maar toch waren er nog wel gelukkig 70 kinderen die met heel veel plezier allemaal een mooi schilderij maakten. De mevrouw die deze les gaf ken ik vrij goed. Ze heeft een schilderatelier, heb er zelfs wel eens zelf daar een schilderij besteld. Zij geeft op scholen ook lessen schilderen maar ook kunstgeschiedenis gaat met groepen naar musea. Naast schilderen doet ze ook projecten met kleien en andere technieken.  En voor de krant heb ik haar regelmatig bezocht en geïnterviewd.
Eind van de middag opening door de wethouder. Nog nooit zo’n korte en saaie opening gezien maar goed……. de avond maakte alles weer goed.
Het was groot feest…… de oproep op FB van dit onverwachte waterfestijn was goed gelezen en de opkomst dus groot. Het was echt zo ontzettend leuk, natuurlijk nog steeds heel warm. Ook de mannen/vrouwen van de brandweer hadden er zoveel lol in en niet alleen de kinderen maar zelfs ouders liepen met waterpistolen mee te doen.
De uitdaging was om allemaal een waterpistool mee te nemen en een gevecht te houden tegen de brandweer.

Super leuk was het en we kregen alleen maar positieve reacties. Alle kinderen uit het dorp mochten deze avond meedoen.
Zelfs het brandweerkorps uit het naburige dorp kwam ook nog langs om mee te doen en na afloop hebben we met de hele groep nog gezellig zitten napraten en wat drinken met elkaar. Ik heb geloof ik nog nooit op een avond zoveel lachende gezichten gezien. Natuurlijk kan dat alleen met dit weer en precies op dinsdag de avond dat de brandweer altijd bij ons het zwembad komt vullen op hun oefenavond. Wat een mooie dag……..

De hutten staan er weer…….

Anneke Huttendorp 1 (Middel)Het blijft gewoon ieder jaar een feestje weer als je al die kinderen ziet komen en natuurlijk heel veel ouders of opa’s en oma’s.  Gewapend met hamers gereedschap en veel zin om een mooie hut neer te zetten.
Zo ongeveer 25 jaar kregen we altijd mooie houten platen van een groothandel die ze ook nog eens brachten bij ons in het Huttendorp. Helaas is die groothandel verdwenen maar de vrijwilligers hadden toch genoeg hout weer bij elkaar weten te sprokkelen zodat zo’n kleine 150 kinderen er mee aan de slag konden.
Het blijft altijd een fascinerend gezicht dat het ene moment het nog een mooi groen veld is en een half uur later het vol ligt met pallets, hout, kleden en nog meer goedbedoelde rotzooi zal ik maar zeggen.
Dit keer zagen we zelfs iemand met een glijbaan langskomen. Nou ja als ze alles vrijdag maar weer mee terug nemen vinden wij het prima hoor. Laat die kinderen zich maar vermaken daar doen we het toch voor.
Zelf heb ik me dit keer niet heel druk gemaakt. Onze nieuwe penningmeester heeft het gedeeltelijk al overgenomen en we hadden via oproepen weer een aantal nieuwe mensen gekregen die kwamen helpen. Handen genoeg dus.

Naast wat foto’s maken en hier en daar de sociale contacten onderhouden, vertaal dit met overal een praatje maken, deed ik niet veel. Ook belangrijk toch haha.
Helemaal prima hoor al kriebelt het wel een beetje dat ik weet dat het mijn laatste jaar is maar foto’s komen maken mag ik vast wel blijven doen.
Op dinsdagavond komt de brandweer altijd het zwembad vullen voor de spellendag op woensdag en door het warme weer kregen we opeens het plan om te vragen om de kinderen te laten komen ’s avonds om er een waterspektakel van te maken. De brandweer is er al voor dus nog even de puntjes op de i zetten morgenochtend maar het lijkt me superleuk natuurlijk. Diverse brandweerkorpsen in de omgeving hebben dit ook al gedaan.  Tuin 4 (Middel)Nou ja dag 1 zit er al weer op mooie hutten zijn er verschenen en zo te zien hebben de kinderen het al geweldig naar hun zin dus houden maar zo de rest van deze week.
P.s. We hebben dit jaar bij de inschrijvingen ouders in laten vullen of ze er mee akkoord gingen dat er foto’s gemaakt werden.
Ik lees hier en daar nog wel wat maar het komt er ff niet van om te reageren. Huttendorp, mijn tuin, ’s avonds als het afkoelt een uurtje fietsen, morgen weer werken…..kom tijd te kort.