Drie vrouwen bij de voetbal……

gelukkige-jongen-cartoon-voetballen_33070-1727Al weer jaren geleden ging ik zondags altijd kijken als mijn zoon ging voetballen bij de thuiswedstrijden in ieder geval. Maar meestal gingen we ook mee naar de uitwedstrijden. En met mij nog meer mensen natuurlijk.
De mannen gingen meestal langs de lijn staan maar wij zaten vaak als vrouwen met zijn drieën (of meer) op de tribune om te kijken.
Niet alleen om te kijken, in dit tijd was ik behoorlijk op de hoogte van de laatste nieuwtjes van het dorp. En we hadden ook best een hoop lol met elkaar.
Een van de drie vrouwen waar we mee zaten was echt een voetbal vrouw. Haar man voetbalde, haar zoon, dochter en zelf had ze ook jaren gevoetbald. Daarnaast deden deze man en vrouw beide veel vrijwilligerswerk bij de voetbal dat zo ongeveer hun tweede huis was.
De andere vrouw had samen met haar man een goed lopende slijterij. Zij was degene die altijd alles wist over de dorpsnieuwtjes. Relatieproblemen, overlijden, ziektes, geboortes nou ja alles wat er kan gebeuren in een gemeenschap en waarvan ik meestal het meeste miste omdat ik blijkbaar wat dat betreft niet in “de goede groep” mensen zat. Nog steeds niet trouwens en dat vind ik prima. Hoef alles ook niet te weten wat er gebeurt op het dorp. blabla
Samen met haar lag ik in het ziekenhuis toen ik ging bevallen van Angela. Ik was de eerste die op bezoek kwam toen haar zoon was geboren. Zij kwam later bij mij thuis toen Angela was geboren. We gingen ook vaak samen met dezelfde bus op controle naar het ziekenhuis.
We kenden elkaar dus best goed.
De bezoeken aan de voetbal werden minder, zeker toen ik fulltime werkte had ik echt niet meer de tijd er voor over om vaak te gaan. Zij verkochten hun winkel. Ik ging nog op visite in hun nieuwe appartement.
Altijd als ik haar ergens tegen kwam hadden we meteen weer een praatje.
Afgelopen week kwam ik haar tegen in het Huttendorp. Ze zat met haar man op een bankje te kijken naar haar kleinkind dat ook meedeed met het Huttendorp.
Ik ging naast haar zitten en zei “He Nel, hoe gaat het met jou”.  Ik verwachtte meteen een antwoord en een praatje want haar mond stond nooit gauw stil.
Maar ik kreeg een vreemd antwoord ” Heb je wel eens meer naast me gezeten” zei ze tegen me. Ik keek haar aan en zag een vreemde blik in haar ogen, ze wist echt niet meer wie ik was. Om haar niet verder in de war te brengen vroeg ik naar haar kleinkinderen die meededen. Even haspelde ze met de namen van haar dochter en kleinkind.  Ze was snel weer stil. Ik zag haar met haar tasje bezig. Even er in kijken, vastpakken, weer neerleggen.  Het kwam me zo bekend voor en ik dacht, zij is dementerend. Ik bleef een poosje bij haar zitten, gewoon wat kletsen over de kinderen en na een poosje zei ik weer verder te moeten. Ik was zo enorm geschrokken en het hield me nog heel de avond bezig. alzheimer
De volgende dag kwam ik haar dochter alleen tegen en vertelde haar zo geschrokken te zijn van haar moeder. Ze vertelde dat ze Alzheimer had en dat het heel snel achteruit ging met haar. Later sprak ik haar man ook nog die vertelde haar niet meer alleen te kunnen laten. Ze is pas 68 jaar oud…… pfff de angst van iedereen denk ik wel althans die van mij soms wel hoor. Niet dat ik er dagelijks mee bezig ben, gelukkig niet maar als ik dit dan weer zo hoor en pas al die man met zijn ook relatief jonge vrouw die Alzheimer heeft dan hoop je toch wel dat het je bespaard blijft.

Een meer dan geslaagde week

Dag 3 sport 12.jpgVandaag is alles weer afgebroken, opgeruimd, weer een groen grasveld afgeleverd. Wat was het een fantastische week en natuurlijk werkte het weer ook goed daar aan mee.
Ieder jaar bij het praatje na afloop en vast kijken naar de volgende dag hoor ik dan “donderdag” een is een rustige dag want dan is er Rommelmarkt ’s morgens, daar hoeven we weinig voorbereiding aan te doen. Of eigenlijk niets.
Onderhand moet iedereen inmiddels wel weten dat juist die donderdag de lastigste dag is en dat bleek gisteren ook al weer.
De Rommelmarkt liep wel maar dan moesten er ook slaaplijsten gemaakt worden, langs de “losse” verkopers om een kaartje af te rekenen.

Zorgen dat er cadeautjes zijn voor de bingo die er ’s middags was, het eten klaarmaken voor de BBQ met de kinderen, voorbereidingen voor de Playbackshow van ’s avonds.
Klaar zijn als de ouders komen, zorgen dat alle thermoskannen met verse koffie en theewater zijn gevuld. Eten voor het ontbijt gehaald…….. Kortom eigenlijk is donderdag een onwijs drukke dag.
Een paar extra handen waren dan ook wel van harte welkom en mijn plan om zoals ik meestal doe even een uurtje naar huis gaan kwam er gewoon niet van. Ach het was ook wel leuk om weer eens echt een dag in touw te zijn. Had achteraf wel het idee dat ik alleen maar bezig was geweest om op te ruimen en wat schoon te maken. Op een of andere manier schiet dat er meestal wel wat bij in. (zoals bij mij thuis deze week haha)
We hadden dit jaar 3 nieuwe medewerkers, twee jonge meisjes van 13 of 14 jaar nog maar en een oudere heel voortvarende dame wel maar die nog niet goed weet wat er allemaal gedaan moet worden. Maar wel alle drie met veel zin, die twee jonge meiden ook, wat hebben we daar een plezier van gehad. En zij hadden er ook heel veel lol in en beloofden al weer volgend jaar terug te komen. Vanmorgen hebben we ze de restanten van de chips en wat snoepjes (er was heel goed ingekocht dit jaar, weinig over) meegegeven naar huis.
Maar goed om een lang verhaal wat korter te houden het ging allemaal wel goed al liepen er wel een paar met flinke stress in hun lijf rond.
Wat twee oud gediende medewerkers voor de bingo wel goed deden, ze gingen bij de kringloop bij ons die gerund wordt door mensen met een beperking, cadeautjes kopen voor de bingo.


Echt gewoon nieuwe dingen. Ze kwamen met 2 tassen vol leuke cadeautjes terug voor 12,00.
Vanmorgen alle kinderen wel vermoeid maar gezond weer naar huis gegaan. De ergste verwonding deze week was een spijker in een voet van een jochie. En wat schaafwondjes hier en daar. Gelukkig maar.
Een mooie week om op terug te kijken. Een van de medewerkers wist zelfs mijn “verdwenen” foto’s die ik van mijn kaart had verwijderd weer terug te halen. Bijzonder hoor kan je nagaan als je zo’n kaart wegdoet en je denkt hem leeggemaakt te hebben staan er gewoon nog foto’s op.  Eenmaal thuis vandaag dit jaar voor ’t eerst niet belast met de rekeningen te moeten gaan betalen. De nieuwe penningmeester ging dat doen. Volgende week gaan we wel samen nog alles inboeken en even rondbreien. Het voelde ook wel dubbel aan maar ik mag volgend jaar nog komen als fotograaf haha….


Toch best lastig hoor om “mijn kindje”  over te dragen maar ik denk wel een goede beslissing en ach ja dat zag ik dit jaar weer zo nu en dan zijn een paar extra handen altijd wel nodig…….zonder vergaderen en verplichtingen. Zucht……..ff wennen hoor.

Dippie dag……

Vandaag had iedereen een soort dippie dag…. best drukke twee dagen met heel hot weer, super gezellig maar wel vermoeiend. Gisterenavond samen geBBQd niks mis mee juist heel leuk.
En dan vandaag stroomden ook een paar nieuwe vrijwilligers in, de druk was er even een soort van af lijkt het dan terwijl er toch nog wel veel gedaan moest worden en iedereen zat er een beetje doorheen. Allemaal te laat naar bed, warm en slecht slapen dat eist zijn tol dan wel.
Het was vandaag een beetje minder warm maar er viel een klein buitje en het was van dat drukkende weer dat dan wel alle energie uit je lijkt te trekken.
Ach we hebben ons weer herpakt en er tegenaan gegaan. Natuurlijk. Vandaag sport- en speldag. Twee zwembaden waar de kinderen in mochten spelen. Altijd de topper gewoon een zeil met groene zeep, water en laten glijen die gasten. Een buikschuiverbaan dus.
Een groot opblaasparcours en nog wat spellen zoals touwtrekken e.d.
We hadden alles naar achter op het veld gesleept en hele groepen ouders hadden zich daar ook geïnstalleerd om met elkaar te kletsen en naar de kinderen te kijken.
Deze dag heb ik ook mijn steentje bijgedragen en van alles even schoon lopen maken. Dat soort dingen komen er meestal niet van. Tafels soppen, de koffiezetapparaten eens goed schoonmaken, vind dat nooit verkeerd werk om te doen en het knapt er weer van op.
Met zijn allen alles weer naar voren gesjouwd nadat de kinderen naar huis waren, daarna de restanten van de BBQ van gisteren nog op zitten eten weer met elkaar. Alles afgesloten en zo waren we allemaal weer op tijd thuis.
Weer een leuke dag….we hadden zelfs vandaag 50 kinderen meer die een dagkaart hadden gekocht. Dat is echt een record voor dagkaarten. Misschien doordat er gisteren zoveel kinderen waren die het leuk vonden…. je weet het soms nooit hoe die dingen doorwerken.


Helaas heb ik mijn foto’s van vanmorgen per ongeluk verwijderd, dat is me eigenlijk nog nooit overkomen maar zo zie je dat kan ook een keer gebeuren.
Ach morgen wel vragen of er iemand nog wat foto’s gemaakt heeft meestal is dat wel het geval al ben ik min of meer wel de fotograaf van het Huttendorp haha…..

Fun voor jong en oud..

Groepsfoto (Middel)Tja wat zal ik eens zeggen over deze dag, kan er geen ander woord voor bedenken dan fantastisch en zelfs nog een goede daad verricht. :).
Vanmorgen moest ik gewoon werken, tropenrooster noem ik het altijd dus om half 8 al begonnen, lekker alles tegen elkaar open gezet en het was nog te doen.
Rondje gaan fietsen, heerlijk was het na het werken langs de Lek, windje er bij.
In Krimpen aan de Lek word ik staande gehouden door een Surinaamse man die mij de weg vraagt naar een bedrijf  in die plaats. Ik kende het bedrijf en zei dat het een eindje verder lopen (de man was lopend) was. Hij bedankte me en ik fietste verder. En opeens bedacht ik nou ja een stukje lopen volgens mij is het  zeker wel een km of 3 lopen. Voor alle zekerheid nog even aan een mevrouw die daar woonde gevraagd of ik het wel juist had en zij vertelde dat het klopte. Ben weer omgedraaid en even terug gefietst naar de man om hem dat even te vertellen dat het wel een flinke tippel was. Hij vertelde dat hij het al gezien had op zijn telefoon dat het nog een eind lopen was maar hij ging het toch doen.


Heeft u wel wat te drinken bij u vroeg ik de man, dat had hij niet. Wilt u misschien mijn flesje water (Lekker koud had in de vriezer gelegen) en dat wilde hij wel. Ik was toch zo in Krimpen met de fiets dus dacht dan kan ik altijd nog wel een flesje kopen al drink ik zelden iets onderweg. Vond eigenlijk wel dat deze man hem harder nodig had zo bijna op het heetst van de dag in de volle zon. En hij was er blij mee. Goed gevoel, goede daad verricht haha.
Nou ja natuurlijk even gegeten bij de Hema even wat boodschappen gedaan, vanmorgen had ik de laatste korstjes uit de vriezer gevist om op te eten.
Thuis even omgekleed en weer naar het Huttendorp gegaan. We hadden dit keer iemand uitgenodigd die de kinderen een schilderles ging geven. Best veel kinderen waren naar het zwembad/strandje gegaan maar toch waren er nog wel gelukkig 70 kinderen die met heel veel plezier allemaal een mooi schilderij maakten. De mevrouw die deze les gaf ken ik vrij goed. Ze heeft een schilderatelier, heb er zelfs wel eens zelf daar een schilderij besteld. Zij geeft op scholen ook lessen schilderen maar ook kunstgeschiedenis gaat met groepen naar musea. Naast schilderen doet ze ook projecten met kleien en andere technieken.  En voor de krant heb ik haar regelmatig bezocht en geïnterviewd.
Eind van de middag opening door de wethouder. Nog nooit zo’n korte en saaie opening gezien maar goed……. de avond maakte alles weer goed.
Het was groot feest…… de oproep op FB van dit onverwachte waterfestijn was goed gelezen en de opkomst dus groot. Het was echt zo ontzettend leuk, natuurlijk nog steeds heel warm. Ook de mannen/vrouwen van de brandweer hadden er zoveel lol in en niet alleen de kinderen maar zelfs ouders liepen met waterpistolen mee te doen.
De uitdaging was om allemaal een waterpistool mee te nemen en een gevecht te houden tegen de brandweer.

Super leuk was het en we kregen alleen maar positieve reacties. Alle kinderen uit het dorp mochten deze avond meedoen.
Zelfs het brandweerkorps uit het naburige dorp kwam ook nog langs om mee te doen en na afloop hebben we met de hele groep nog gezellig zitten napraten en wat drinken met elkaar. Ik heb geloof ik nog nooit op een avond zoveel lachende gezichten gezien. Natuurlijk kan dat alleen met dit weer en precies op dinsdag de avond dat de brandweer altijd bij ons het zwembad komt vullen op hun oefenavond. Wat een mooie dag……..

De hutten staan er weer…….

Anneke Huttendorp 1 (Middel)Het blijft gewoon ieder jaar een feestje weer als je al die kinderen ziet komen en natuurlijk heel veel ouders of opa’s en oma’s.  Gewapend met hamers gereedschap en veel zin om een mooie hut neer te zetten.
Zo ongeveer 25 jaar kregen we altijd mooie houten platen van een groothandel die ze ook nog eens brachten bij ons in het Huttendorp. Helaas is die groothandel verdwenen maar de vrijwilligers hadden toch genoeg hout weer bij elkaar weten te sprokkelen zodat zo’n kleine 150 kinderen er mee aan de slag konden.
Het blijft altijd een fascinerend gezicht dat het ene moment het nog een mooi groen veld is en een half uur later het vol ligt met pallets, hout, kleden en nog meer goedbedoelde rotzooi zal ik maar zeggen.
Dit keer zagen we zelfs iemand met een glijbaan langskomen. Nou ja als ze alles vrijdag maar weer mee terug nemen vinden wij het prima hoor. Laat die kinderen zich maar vermaken daar doen we het toch voor.
Zelf heb ik me dit keer niet heel druk gemaakt. Onze nieuwe penningmeester heeft het gedeeltelijk al overgenomen en we hadden via oproepen weer een aantal nieuwe mensen gekregen die kwamen helpen. Handen genoeg dus.

Naast wat foto’s maken en hier en daar de sociale contacten onderhouden, vertaal dit met overal een praatje maken, deed ik niet veel. Ook belangrijk toch haha.
Helemaal prima hoor al kriebelt het wel een beetje dat ik weet dat het mijn laatste jaar is maar foto’s komen maken mag ik vast wel blijven doen.
Op dinsdagavond komt de brandweer altijd het zwembad vullen voor de spellendag op woensdag en door het warme weer kregen we opeens het plan om te vragen om de kinderen te laten komen ’s avonds om er een waterspektakel van te maken. De brandweer is er al voor dus nog even de puntjes op de i zetten morgenochtend maar het lijkt me superleuk natuurlijk. Diverse brandweerkorpsen in de omgeving hebben dit ook al gedaan.  Tuin 4 (Middel)Nou ja dag 1 zit er al weer op mooie hutten zijn er verschenen en zo te zien hebben de kinderen het al geweldig naar hun zin dus houden maar zo de rest van deze week.
P.s. We hebben dit jaar bij de inschrijvingen ouders in laten vullen of ze er mee akkoord gingen dat er foto’s gemaakt werden.
Ik lees hier en daar nog wel wat maar het komt er ff niet van om te reageren. Huttendorp, mijn tuin, ’s avonds als het afkoelt een uurtje fietsen, morgen weer werken…..kom tijd te kort.

Niet altijd makkelijk……….

2-04Tja vanavond hadden we de laatste vergadering van het Kinderwerk voordat het Huttendorp weer losbarst.
Een kleine groep was er gekomen naar de vergadering, een aantal van onze vrijwilligers was nog op vakantie.
De laatste weken kreeg ik regelmatig wel appjes over van alles maar op een of andere manier ben ik toch bezig om het los te laten en over te doen aan mijn opvolgers.
Maar soms is dat toch niet gemakkelijk.
Als ik dan hoor hoe ze omgaan met het maken van lijsten van deelnemende kinderen heb ik wel mijn bedenkingen die ik ook nog uitgesproken heb.
Niet dat ik niet met de tijd wil meegaan om dingen digitaal te doen, integendeel maar ik heb ze toch nog wel proberen te overtuigen dat ze bij de overnachting van de kinderen echt wel moeten beschikken over een lijst met namen van de kinderen die blijven slapen met adressen en telefoonnummers om te bellen als er wat aan de hand is.
Gelukkig is er nooit iets ernstiger gebeurd dan een spijker in de voet, heel veel wespensteken met altijd warm weer en zoete dingen in het koffiestandkraampje. Maar toch…….ik vind dat je daar gewoon niet te makkelijk mee om moet gaan.
En dat zie ik dus wel bij deze jongere groep mensen. We stoppen gewoon alle briefjes met inschrijvingen in een map zeiden ze.
Zelf maakte ik in excel ieder jaar een bestand van in welke hut welke kinderen zaten en wie er bleef slapen en wie niet.
Die lijsten konden ’s nachts ook gebruikt worden als er kinderen naar huis gebracht moeten worden. Lijsten op naam en op hutnummer met de namen van de kinderen er bij. Best wel een klusje om te doen maar met gebruik van lijsten van eerder jaren (vaak dezelfde kinderen) viel het best mee. De nieuwe toevoegen de rest was een kwestie van kopiëren en leeftijd veranderen. Er zijn altijd kinderen die als het echt donker en stil wordt bang worden en naar huis willen. Ieder jaar gebeurt dat weer.
En dan zie ik nog niet dat ze in zo’n mapje snel weer de kinderen die ingeschreven zijn terug kunnen vinden.
4-03Maar krijg ook wel het gevoel een beetje dat ze me soms een “oude zeur” gaan vinden dus daarom is het ook wel weer goed om het stokje over te geven.
Dat neemt mijn bezorgdheid en bedenkingen toch nog niet weg. De praktijk zal wel uitwijzen dat het allemaal wel mee zal vallen maar toch…….. je hebt wel de verantwoording die nacht voor zoveel kinderen op een donker terrein. Ieder jaar was ik ’s morgens altijd weer blij dat alles goed gegaan was. Het zal wel de leeftijd zijn.
En na 37 jaar Huttendorpen blijft het toch wel een beetje moeilijk voor me om het helemaal weer over te geven.

Surprise surprise…..

SONY DSCHet Huttendorp begint weer in het zicht te komen, mijn laatste Huttendorp als bestuurslid want ik heb aangegeven dat dit mijn laatste jaar gaat worden als penningmeester en vrijwilliger.
Al eerder was ik een keer gestopt toen ik fulltime werkte, zelfs met een afscheidsinterview in de regionale krant onder de titel “De moeder van het Huttendorp stopt er mee”.  Na een reorganisatie raakte ik mijn werk kwijt en bij de Stichting die het Huttendorp organiseert rommelde het met de bestuursleden. Ik had de laatste jaren de financiën gedaan voordat ik stopte maar inmiddels klopte daar niet heel veel meer van. Of ik dan alles weer “even” op de rails wilde zetten en zeker naar de gemeente toe was het niet altijd goed gegaan.  Ik zei dat ik dat wel wilde doen maar niet meer vergaderen en heel de week daar “moeten” zijn en dat was prima.
Ach ja ik kende mezelf wel, de meeste vrijwilligers wonen nog bij hun ouders dus ze zochten altijd wel vergaderruimte en al heel snel waren de meeste vergaderingen hier en eigenlijk vond ik dat ook nog best leuk en gezellig weer. Had de tijd er ook weer voor, ieder jaar gingen we ook een keer BBQ-en in mijn tuin. Ging niet heel de week meer maar ben er toch de laatste jaren nog heel veel geweest al deed ik het meeste wel op de achtergrond. Financiën, contacten met gemeente, subsidies aanvragen, lijsten met kinderen bijhouden etc.
Team 3 (Middel)Voor mij voelde het Huttendorp toch wel een beetje als mijn kindje.
Toen mijn dochtertje Angela was overleden voelde ik me leeg, ontheemd en wilde weer wat anders gaan doen dan in de winkel werken en ook het liefst met kinderen.
Ik zag in de krant een kleine advertentie staan met een oproep voor vrijwilligers voor het jeugdwerk. Daar reageerde ik op en werd van harte welkom geheten.
En eigenlijk meteen gevraagd of ik secretaris wilde worden en zo is het begonnen. We gingen beginnen met het eerste Huttendorp onder de titel “de toekomst”
We werden gesteund door de Stichting Jeugdwerk Midden Holland en de Sportraad Zuid-Holland, op hun advies werd de Stichting Kinderwerk Lekkerkerk opgericht.
Over alle Huttendorpen kan ik boeken vol schrijven, echt een paar honderd vrijwilligers kwamen en gingen ook weer. Maar mijn besluit om te stoppen is goed. Er zitten nu mensen bij waar ik vertrouwen in heb dat ze het goed voort zullen zetten en dat heb ik heel lang niet gehad, vandaar dat ik misschien zolang ben blijven hangen. Al moet ik zeggen dat ik het ieder jaar gewoon ontzettend leuk gevonden heb.
Maar goed nu heb ik bedacht om de vrijwilligers een cadeau aan te bieden. Nu beschik ik niet over de middelen om dat cadeau zelf te betalen maar ik heb nog wel wat contacten hier en daar en een daarvan is met een Stichting Kruiswerk die het oude Groene Kruisgebouw dat niet meer in functie is verhuurt aan derden. Van die opbrengsten worden het onderhoud, belastingen en dat soort zaken betaald en de rest gaat naar goede doelen in ons dorp. Ik zou het heel leuk vinden als ik onze vrijwilligers allemaal in het nieuw kan steken. We hebben al eerder een keer poloshirts gesponsord gekregen maar dat is al jaren geleden en die hebben hun beste tijd wel gehad.
Vandaar dat ik vanavond een brief geschreven heb of deze Stichting dat voor ons zou willen vergoeden.. ben heel benieuwd of het gaat lukken en ik hoop het van wel zodat ik ze nog een mooi cadeautje als afscheid aan kan bieden.  Oeps bij het opzoeken van een paar foto’s……. ik ga het nu al missen haha…..

SONY DSC