Tien jaar later…..

naamloos - kopieWat gaat de tijd toch hard zeg, al weer tien jaar geleden dat ik gescheiden ben en wat is er enorm veel gebeurd in die jaren zeg. Echt een feestje heb ik niet gegeven maar toch voelt het wel heel goed aan nog steeds als een gevoel van bevrijding.
Het was een beslissing waarvan ik nog geen seconde spijt van heb gehad.  Het enige waar ik best wel moeite mee had destijds was dat Peter er voor koos bij zijn vader te gaan wonen omdat hij vond dat hij hem harder nodig had. Dus ik was niet opeens mijn man maar ook mijn kind dagelijks kwijt.  Als ik dan nu na tien jaar tijd kijk hoe mijn verstandhouding met mijn exgenoot is dan zie ik dat die nu beter is dan toen we nog wel samen waren.
Dat hij het goed heeft met zijn nieuwe vriendin waar ie mee samenwoont en waar ik ook goed mee door een deur kan.  En dat ik ook heel gelukkig met Wim ben momenteel, wat kan je dan nog meer wensen eigenlijk.
Heb in die tien jaar verschillende keren gedatet en blijkbaar vielen de Willem’s wel goed in de smaak want de drie Willems waar ik mee gedatet heb (waarvan er een helemaal geen Willem heette maar dit was zijn naam op die datingsite 😉 ) heb ik het ook het langst mee volgehouden.
Willem I  was niets mis mee, een leuke man, humor, maar kwam te vroeg in mijn leven, twee maanden nadat ik alleen was, hij zocht echt een vaste relatie en ik was blij dat ik daar net uit was en zocht dat helemaal nog niet. Wel een paar leuke weekenden samen gehad.
Willem II te gecompliceerd, wel ruim een jaar mee omgegaan en hoewel hij niet zover weg woonde zagen we elkaar niet zoveel, voor mij te weinig al wilde ik nog steeds niet samenwonen, ook toen niet en nu nog niet.  We zijn al die jaren wel digitale vrienden gebleven. Hij heeft inmiddels sinds kort ook een leuke vriendin en daardoor is het contact wel wat minder geworden maar dat is ook prima al was het wel jarenlang mijn praatmaatje.
Willem III die ik nu al weer twee jaar ken inmiddels vanaf de eerste ontmoeting was er naamloos 111een klik en die is gebleven. Vanaf het begin nooit het gevoel gehad dat ik me anders voor moest dan dat ik ben. En hij ook, altijd open over alles en gewoon zichzelf zijn. Met hem wil ik eveneens niet samenwonen, met niemand meer trouwens. We hebben het zo goed samen als we bij elkaar zijn en hij heeft veel moois toegevoegd aan mijn leven.
Nou ja daarnaast en tussendoor nog wat keren gedatet maar bij die wist ik al na een keer dat die het niet was. Ach denk ik dan maar, het heeft zo moeten zijn en ik ben er van overtuigd dat je zeker na zo lang getrouwd te zijn geweest zoals ik 35 jaar, dat je ook eerst jezelf moet terugvinden voordat je weer met iemand anders verder kan gaan.
Maar goed best veel gebeurd ook in die 10 jaar tijd zoals bij ieder mens natuurlijk van alles gebeurt. Mijn broer overleden, twee zwagers en mijn moeder. Mijn nichtje en neef gescheiden, het contact met mijn zus verbroken.
Voor het eerst gevlogen, leuke vakanties gehad, veel met mijn jongste zus opgetrokken, getuigen geweest bij haar huwelijk weer. Relaties van Peter twee keer over en weer de nieuwe liefde in zijn leven, een nieuw huis voor hun en nu straks een eerste kleinkind.
Nou ja zo kan iedereen in 10 jaar tijd wel een lijstje invullen dus en ik ook. ddd - kopie
Even terugkijken mag en gewoon weer lekker verder gaan en genieten van de mooie dingen die ook het leven te bieden heeft.
Mijn vriendin zegt wel eens tegen me als jij iets kwijtraakt komt er altijd meteen weer iets nieuws op je weg en eigenlijk is dat ook wel zo gegaan altijd.
Zoals ze altijd zeggen als de ene deur sluit gaat de andere wel weer open en wat mij betreft klopt dat ook wel……. omhels de toekomst en kijk wat ie nog in petto heeft……. ik ga er voor.

Die pet (hoed) past iedereen….

SMama pappa trouwen Jannieoms kom je bij iemand zijn blog opeens op inspiratie voor een blogje in dit geval bij Riet over de hoed die ze gemaakt had zelf, zo leuk gedaan.
Hoeden dus, Hoed 1 (Small)ja ik vind hoeden gewoon leuk en eigenlijk staan ze ook wel leuk vind ik al draag ik ze normaliter nooit en is het altijd gebleven bij feesten en partijen.
Vroeger droeg mijn moeder altijd een hoed naar de kerk, later verdween die gewoonte een beetje alleen in de “zware” kerken bleef dat nog wel maar daar gingen wij niet naar toe.
Toch vond ik het als mijn moeder een hoed droeg altijd wel leuk en ik weet nog toen mijn oudste zus trouwde, de eerste die het nest uitging had mijn moeder een heel leuk pakje aan en een hoed op. IHoed 5 (Small)k vond dat zo chique vond haar op dat moment zo mooi eigenlijk en nog steeds als ik die foto’s zie vind ik dat. Mijn moeder droeg nooit een lange broek trouwens, altijd een rok of jurk.
Toen ik 25 jaar bij het Kinderwerk was samen met nog een vrijwilliger hadden ze voor ons een soort pipowagen geregeld waarmee we door het dorp gereden werden met daarachter alle kinderen en ouders.
We stonden samen achter op dat balkon, Bert, de andere vrijwilliger die gelijk me mij begonnen was had nog een Hoed 4 (Small)piratenpak aan uit de verkleedkist en om toch ook maar een beetje verkleed te zijn viste ik een rode hoed uit onze verkleedkisten.
En geloof me we stonden achter op dat balkon te zwaaien aan iedereen en we voelden ons net een koningspaar, het was zo grappig eigenlijk.
In de loop der jaren ben ik ook enkele keren circus directeur geweest met daarbij natuurlijk een hoge zijden hoed op. Of als Neptunes met een kroon, een Chinees met een daarbij horend hoedje. (Als ik zo al die foto’s van het kinderwerk terug kijk kan ik nog steeds boos worden omdat ze het toen allemaal zomaar weggegooid hebben de klojo’s, we hadden echt in de loop der jaren zo’n mooie verzameling verkleedklediHoed 2 (Small)ng opgebouwd) 
Hoed 3 (Small)Als ik met mijn zus ga winkelen in de stad gaan we steevast altijd even hoeden passen.
Ook mannen met hoeden op vind ik eigenlijk wel wat hebben meestal al zijn er ook wel juist van die macho’s bij waar ik dan weer niet zoveel mee heb.
Mijn vader droeg vroeger naar zijn werk altijd een alpino pet en naar de kerk of in de zomer droeg hij dan een hoedje.
Hoeden, ik vind het wel wat hebben.  Ik heb me voorgenomen als Peter ooit gaat trouwen dat ik dan een hoed op doe, of ik het durf tegen die tijd weet ik niet……………

Daar komt de bruid……….

Ja IMG_8901eindelijk is het er van gekomen, vandaag is mijn neef getrouwd, de zoon van mijn zus.
Hij woonde inmiddels zeven jaar samen met zijn vriendin en al vorig jaar kregen we een kaartje om deze datum vrij te houden, je kan er maar vroeg bij zijn. Maar wel leuk natuurlijk. Hij heeft goed geluisterd naar het lied van het Lowland Trio “Trouw niet voor je 40 bent” want hij is net 41 geworden.
Het spande er nog even in of het allemaal door zou gaan want zijn vriendin is het afgelopen jaar al 4x geopereerd aan haar hoofd.
Zij had een interne drain in haar hoofd die een paar keer verstopt was geraakt. Dus nog een kort koppie met haar en aardig aangekomen vanwege al de medicijnen die ze geslikt had/heeft.
Maar ondanks dat had ze een prachtige jurk gevonden en mijn neef was ook in een mooi pak met gilet in dezelfde roomkleur als haar jurk.
Dus werd het geen heel groot feest maar wel een gezellig familiefeest met niet heel veel gasten.
Vond het wel eens een keer heerlijk om zonder camera op pad te gaan, kon meerijden dus had ik me voorgenomen om in mijn  nieuwe jurkje te gaan met hakken.
Wij waren uitgenodigd voor het bijwonen van de huwelijksvoltrekking en de receptie daarna dus alleen voor de middag. Allebei vond op dezelfde locatie plaats, ook door de nog zwakke gezondheid van de bruid.
Maar gisterenavond werd ik opgebeld door mijn neef.  Een vriend van hem zou ’s avonds bij het eten foto’s maken maar zijn kind was opgenomen in het ziekenhuis dus hij moest het afzeggen. Het verzoek kwam of ik ’s avonds wat foto’s wilde maken voor hem tijdens het eten.
Dus werd ik ook meteen uitgenodigd om mee te eten, gisterenavond gauw mijn camera nog even in orde gemaakt en vanmiddag toch maar weer meegenomen. Mijn jurk maar weer thuisgelaten en wat anders aangetrokken dat makkelijker is om in te fotograferen.
Hoefde niet heel veel foto’s te nemen en het was een leuke bruiloft met een heel gelukkig en stralend echtpaar. En heerlijk gegeten met elkaar.

De bruiloft vervolg ….

anenrayHet was toch wel heel bijzonder om het van zo dichtbij mee te maken. Wat een prachtig stel is het ook om te zien. Maar goed na het aankleden, beetje ook traditionele foto’s van de aankomst van de bruid en het boeket natuurlijk. Daarna met de twee ceremoniemeesters naar Rotterdam gereden waar zij werkt bij het havenbedrijf en daar foto’s gaan maken. Een mooi uitzicht op het water en de Euromast en met een boot die water begon te spuiten toen ze er aankwamen. Alle tijd om op mijn gemak mooie foto’s te maken. Het was echt een goeie locatie. Beetje bewolkt weer maar om foto’s te maken is dat eigenlijk ook veel prettiger.
Daarvandaan naar Delft gereden waar ze gingen trouwen, een mooi stadhuis hoor dat wel maar wel lopende band werk. We moesten nog een kwartier wachten omdat de vorige nog niet klaar waren.
Een krappe zaal vond ik met amper ruimte om wat leuke foto’s te maken maar goed het lukte toch wel. Meteen naar een ander zaaltje doorgeschoven voor de felicitaties omdat de volgende trouwpartij weer stond te wachten.
Dat ben ik bij ons op het dorp wel anders gewend. Maar goed richting feestzaal gegaan waar we met zijn allen een heel leuke barbecue hadden. Het was prachtig weer heel de dag, niet te warm, maar zo aangenaam dat je buiten kon zitten zonder jas. Ideaal weer eigenlijk.
’s Avonds werden er wat dingen gedaan van verhaaltjes, zingen tot aan een flashmob, dat was trouwens wel heel erg leuk om te zien hoor. En gewoon daarna een lekker dansfeest. Een tafel waar iedereen zijn cadeaus neer kon zetten met naam er op. En een bruidspaar dat pas weer binnenkwam toen praktisch iedereen er al was.
Dus niet de standaard in de rij met de hele familie. Ik vond het wel heel leuk eigenlijk hoor niet zo stijf en een beetje eigentijds.
Eigenlijk pas ’s avonds dat mijn werk er een beetje op zat, heb nog wel wat foto’s van de avondgasten genomen maar daarna kon ik ook nog wel een beetje meefeesten.
Ik had gezegd dat ik er niets voor wilde hebben voor het maken van de foto’s (behalve dan het fotoboek dat ze wel zelf moeten betalen) en het mijn cadeau voor hun bruiloft was.
Maar aan het einde van de avond kreeg ik toch een weekendje weg voor twee personen, nou ja dat is toch wel superleuk eigenlijk.(helaas werd de tweede persoon er niet bijgeleverd haha) 🙂
Was ook heel trots op mijn zoon die getuige was, helemaal netjes in pak (dat ik deze week nog met veel zuchten en kreunen korter had zitten maken) en schoondochter die er ook schattig uitzag.
Om 1 uur was ik weer thuis en natuurlijk wilde ik weten of alle foto’s goed waren. Nou ja alle foto’s, had er 1100 gemaakt dus niet alle foto’s zijn bruikbaar natuurlijk.
Maar ik zag meteen al dat er heel veel mooie foto’s bijzitten dus mijn missie is geslaagd. Ze meteen dubbel gesaved en nu nog de klus om er een album van te maken. Leuk om te doen maar ik weet dat het veel werk is.
Peetenchan9Het stel is 3 weken naar Bali dus ik hoop dat het tegen die tijd klaar is,ze hebben me vrije hand gegeven.
Heb ze een paar foto’s al toegestuurd en ze waren er heel blij mee.
Het was een leuke ervaring maar ook wel heel enerverend en druk om te doen, had het niet willen missen maar denk ook niet dat ik het wekelijks zou willen doen. Het is gewoon hard werken.
En dat heb je momenteel ook nog wel, als je wat publieksfoto’s wil maken zit iedereen met een I-phone voor zijn gezicht om zelf foto’s te maken. Maar goed om een mooie herinneringsboek te maken heb ik foto’s genoeg.