Paniekvogel…

PaniekMisschien is paniekvogel niet het goede woord om mezelf zo nu en dan te beschrijven, misschien in hypochondrie een betere term voor mezelf.
Op een of andere manier komen dingen die mij overkomen zijn vaak later opeens weer terug zoals mijn operaties van vorig jaar.
Nu ongeveer een jaar geleden moet ik er best wel vaak aan denken. Ook het feit dat ik soms best nog flinke darmkrampen heb dat ik dan denk, misschien was die afgeknelde darm toch een beetje beschadigd want voor die tijd had ik daar eigenlijk nooit last van.
Die dingen gaan dan bij mij zo nu en dan een eigen leven leiden… of eigenlijk meer lijden…..
Gisteren had ik ook weer zoiets. Een perfecte dag, gewoon 35 km gefietst, onderweg een uurtje in het zonnetje gezeten. Leuk dingen gezien, gesprekken en genoten van het prachtige weer.
Thuis nog even in de tuin bezig geweest en ik zie in de vijver zoveel waterjuffers, een prachtig gezicht. En dan kan ik het niet laten ik pak mijn camera. En om ze op “ooghoogte”  te krijgen ga ik op een kussen op mijn vlonder liggen. Denk dat ik zo wel een uur gelegen heb. Ik denk nog “jeetje dat ik dat weer kan zeg, dat is toch super nu ik die bult kwijt ben, dat kon ik nooit”.
Maar als ik opsta voel ik me opeens duizelig en een gevoel van paniek overvalt me, nee he, toch niet weer die duizelingen terug. Ik wil nooit meteen iemand bellen maar ga naar binnen op de bank liggen, nog een beetje dizzy. Ik kan dan niet denken, niet zo gek hoor dat je een beetje dizzy ben als je een uur op je buik door de lens ligt te kijken en opeens weer opstaat. Het wordt dan bij mij echt een ding…… Na een half uur probeer ik op te staan en er is gewoon niets meer aan de hand.  Toch blijft het nog steeds doorsudderen bij mij dan.  Hoe lastig is dat soms toch die dingen.  576c9bc55f9c7_dwinggedachtAltijd meteen het ergste denken.
Zoals ik pas een conference van Youp van ’t Hek hoorde waarin hij zei dat hij last van zijn hart kreeg en de verschijnselen daarvan waren tintelende handen en voeten.
Nu heb ik ook, vooral als ik fiets, regelmatig last van tintelende handen en nadat ik dat gehoord had moet ik daar altijd aan denken. Dat heb ik echt al zoveel jaren, mijn zus heeft het ook altijd. Verstandelijk denkend weet ik dat het onzin is wat ik denk maar mijn hoofd maakt zo nu en dan overuren. Ook al denk ik vorig jaar met die operaties ben je helemaal door de medische molen gehaald en kwam er niets onrustbarends uit maak je toch niet zo druk. Maar ja…. dat hoofd. En zeker als ik alleen ben zoals die weekend.
Heerlijk maar toch als ik samen met Wim ben of iets met mijn zus ga doen denk ik nergens aan. Ik weet dus ook wel dat het echt in mijn eigen hoofd zit maar ja hoe zet ik die denkmachine stil. Ik vind het soms best moeilijk.
Het gekke is als er echt een panieksituatie is dat ik altijd heel adequaat reageer. Zoals ooit een kind in de winkel dat dreigde te stikken in een dropje. De moeder helemaal in paniek en ik pakte het kind op, gaf het een klap tussen de schouderbladen en het dropje schoot er uit.
Of de keer dat mijn ex een hartinfarct kreeg, ik zorgde dat de ambulance er op tijd was.
Wat minder bijzonder maar gisterenmiddag viel mijn telefoon in de vijver en als een reiger die duikt naar een vette vis dook ik met mijn arm meteen de vijver in en nog voordat hij “echt” nat was lag ie al weer op het droge. (gelukkig viel ie niet in het diepe gedeelte) . 0d2369e3434bdb1bf652565c31326b9d
Maar die gedachtes, altijd het meest erge denken, heb regelmatig buiten gelopen omdat ik dacht iets heel erg te hebben en het idee “ze komen anders niet binnen” dan maar beter op straat vallen dan vinden ze me tenminste. Gelukkig is het niet altijd maar soms heb ik er best veel last van……… ik zal er mee moeten leren leven maar het is niet altijd gemakkelijk.

Body and mind

4 (Medium)Als geen ander weet ik dat de geest en wat je denkt zo’n invloed heeft op wat iemand voelt dat het “kwaaltjes” enorm kan versterken.
Ik had de laatste weken al van voor de vakantie last van een droge mond, de ene keer had ik er meer last van dan de andere keer. Honderd redenen had ik al verzonnen waardoor dat zou kunnen komen. Te veel thee drinken, misschien kan ik niet tegen kersensap en zo kwamen er nog wel wat dingen langs waarmee ik het zou kunnen verklaren.
Maar mijn gedachten gingen er mee aan de loop zodat ik er zo vaak aan liep te denken dat het steeds erger werd en ik weet van mezelf dat het bij mij in ieder geval zo werkt. Hypochondrie is mij niet vreemd hoor.
Kreeg last met slikken en soms bleef mijn eten in mijn keel steken en kon ik het zonder er bij te drinken niet doorslikken. Heel vervelend. En in plaats dat ik dan gewoon even een afspraak met de dokter maak blijf ik maar doorlopen,  tobben en denken wat het zou kunnen zijn en dat zijn dan meestal niet de leukste dingen die ik denk. Alle doemscenario’s kwamen dus wel langs.
Donderdag toch maar een afspraak gemaakt bij de huisarts en die zag inderdaad dat mijn slijmvliezen in mijn keel/mond heel droog waren. Ze dacht in eerste instantie aan mijn schildklier ook omdat ik soms last van slikken had.3 (Medium) Nu heb ik een jaar of 8 geleden daar als eens een paar keer een scan van gehad en daar was toen in ieder geval niets mis mee. (Ik had een vervangend huisarts dus die wist dat niet natuurlijk). Of aan suikerziekte of zo.  Ga maar bloedprikken en wat wil je zei ze, meteen een afspraak voor een scan maken of eerst de uitslag van het bloedonderzoek afwachten. Ik koos voor het laatste.  Kon meteen door om bloed te gaan prikken dus dat was snel geregeld allemaal.
En tegen een droge mond en keel adviseerde ze wat zure dingen te eten en wat vettige dingen, dat schijnt te helpen.
En hoe stom het ook klinkt, was meteen al opgelucht en niet dat het over was maar voelde me wel een stuk beter. Hoe krom kan mijn geest ook denken.
Gisteren aan het einde van de dag kon ik bellen en alles was gewoon in orde, niets aan de hand, ze adviseerde me het een paar weken aan te kijken en als het bleef nog een keer een afspraak te maken.
Donderdag na het bezoek van de dokter ging ik weer naar het Huttendorp, het was baggerweer overdag en toch moest er van alles gedaan worden. Vet en zuur kwam mooi uit. Zure matten gegeten die vind ik normaal echt smerig maar inderdaad ik voelde gewoon als ik een hap nam het speeksel in mijn mond lopen. Vet eten was deze week ook wel doen aan. Barbecueën, snacken en een keer normaal gegeten en dat kon ik allemaal nu voor mezelf goedpraten omdat het doktersadvies was. 😉 .
2 (Medium)Alsof er een waas van me afgevallen was ging ik weer lekker aan de slag met van alles. Donderdagavond was het gelukkig droog geworden en was het een superdrukke avond met een mooie playbackshow waar veel kinderen aan meededen. Had zelf nog twee interviews voor de krant en werd zelf ook geïnterviewd voor een andere krant, hadden die gasten ook weer geregeld.
Alles uitwerken, kassen in orde maken en vrijdag afronden, niet bij het afbreken geweest alleen ’s avonds wel geholpen met de grote tent afbreken en daarna weer naar een verjaardag waar ik om half 11 ongeveer in slaap viel en maar naar huis ben gegaan.
Vandaag weer eens lekker gaan fietsen en wat tomaten geplukt. Had inmiddels zo’n twee kilo en daar moest ik wel wat mee dus heb er heerlijke saus van gemaakt met verse basilicum die ik ook in overvloed heb, knoflook en uien. Echt smakelijk geworden, gehakt er door gedaan voor bij de pasta of ergens anders door.
Uit het huttendorp had ik nog twee emmers appels gekregen, de optimisten dachten als je 170 kinderen hebt dat je dan ook zoveel appels moet kopen om uit te delen. En ik weet hoe ze zijn dus ik had wel gezegd, die appels die over zijn mogen jullie niet weggooien dan maak ik er wel appelmoes van en dat heb ik vanavond gedaan. Heb 19 zakjes met appelcompote echt heel erg lekker. 1 (Medium)Wel een flinke schilklus maar goed dat had ik er wel voor over.
Vanavond lekker lang zitten leuteren met een vriendin, met Wim dat doet ook wel weer goed. Had het zo druk gehad deze week dat die dingen er niet van gekomen waren.
Body en mind, onlosmakelijk met elkaar verbonden maar soms wel lastig voor mij om dingen los te koppelen……..