De man op het terras…..

IMG_9982 (2) (Medium)Vorige week op vakantie waren we ’s morgens naar IMG_9978 (2) (Medium)Zwolle gaan fietsen, ze hadden eigenlijk de dag ervoor slecht weer opgegeven maar het zonnetje scheen dus wij toch maar op de fiets gestapt. Overgevaren in de buurt van Hattem en daarna waren we al snel in Zwolle eigenlijk.
Toen we ’s middags weer terug gingen begon het wel te regenen, dus capes om en fietsen verder. In Hattem aangekomen even op een terras wat gaan drinken. Overdekt met grote parasols. Toen we daar zo zaten kwam er een man aanrijden in een rolstoel en vroeg of hij onder de parasol bij ons mocht zitten en natuurlijk zeiden we ja.
Zijn spraak was blijkbaar aangetast en hij had last van spasmen. IMG_1811Hij vroeg of wij wat van hem wilden drinken maar we hadden allebei net iets genomen ook, bestelde zelf een cappuccino en begon een praatje met ons. Het bleek dat hij MS had al een aantal jaren en daardoor steeds minder zelf kon. Hij was blijkbaar een bekende op het terras want hij kreeg zijn cappuccino met een rietje en vroeg of we hem wilden helpen met drinken. Inmiddels was het opgehouden gewoon te regenen en leek er wel een wolkbreuk losgebarsten te zijn boven Hattem.
Ik voelde me weer even terug in de tijd toen mijn zwager (die een hoge dwarslaesie had en vanaf zijn nek verlamd was) ook zelf niets meer kon en hem daarbij hielp. En ik vertelde deze man, die vertelde Bauke te heten, hierover.  Opeens hadden we best een serieus gesprek kwaliteit van leven, euthanasie. Hij vroeg of ik uit zijn tas een boekje wilde pakken en dat deed ik, het bleek een gedichtenbundel te zijn die hij geschreven had en ik las er een aantal. Best heftige gedichten soms die zijn onmacht, strijd om het te accepteren en alles weergaven. Ik heb een positieve eigenwijsheid zei Bauke. Hij had inmiddels drie gedichtenbundels gemaakt. Het werd voor hem steeds moeilijker vanwege zijn coördinatie om op de computer te schrijven. Dus ik vertelde hem over de spraakcomputer waar mijn zwager destijds mee bezig was.
IMG_9971 (Medium)Mijn zwager was destijds opgenomen in Zandvoort een kliniek die gespecialiseerd was in MS patiënten en als ik daar wel eens op hem moest wachten als ik op bezoek was vanwege een behandeling sprak ik regelmatig met andere bewoners daar waarvan de meeste de hevigste vorm van MS hadden.  Ik weet nu nog dat als ik toen naar buiten na een bezoek ik altijd dacht, je mag nooit meer ergens over zeuren Anneke, er is maar een ding belangrijk gezondheid.  Het kan soms geen kwaad om daar weer eens bewust van te worden. Maar goed ik vertelde dat deze instelling midden in de duinen lag, mijn zwager zag de reeën vaak voor zijn ramen staan en kon zo gaan rijden daar.  Ik zou ook nog graag een keer naar zee willen zei Bauke. Ik zocht even op internet het adres voor hem op en schreef het in zijn agenda op. Ik wist ook niet of het mogelijk was om daar tijdelijk bijvoorbeeld een paar weken te zijn, bij sommige instellingen kan dat wel dus daar zou hij zelf naar moeten informeren. Het is in ieder geval een instelling die bekend is met zijn ziekte, hoop voor hem dat het kan en gelukt is. Hij vertelde wel dat hij met de Zonnebloem mee uit geweest was. En over de eerste keren dat hij ging zwemmen en zelfs duiken, hoe hij zich opeens in het water weer zo vrij voelde en minder gevangen in zijn lichaam. Een heel indrukwekkend gesprek vond ik het wel. IMG_9967 (Medium)Inmiddels was het regenen wat minder geworden en wilden we weer verder gaan fietsen. Nadat ik nog even het taxibedrijf gebeld had of ze hem eerder op konden halen namen we afscheid. Ik wenste hem veel sterkte voor zijn verdere leven en beslissingen die hij zou nemen.
En voor degene die iets meer over hem willen weten:
http://www.makaske.nl/weblog/index.php/index.php?itemid=1933 
Een mooi mens…..
 

 

Gered door de telefoonbel ……….

Manatelmeeuwen5Vanmorgen schrok ik zo negen uur wakker van mijn telefoon en ik was daar heel blij mee. Ik zat in een soort nachtmerrie waar ik gewoon niet uit kon komen blijkbaar, want zelfs twee keer tussendoor naar het toilet zorgde er niet voor dat mijn droom verdween, hij bleef gewoon doorgaan. Ik moest euthanasie doen zelf omdat ik zo ziek was, hoe kan een mens het dromen, en iedereen die ik tegenkwam vroeg heb je het nou nog niet gedaan. Ouderkerk dorp vanaf overkantZo raar. En het gekke was dat ik een tasje met de pillen er voor bij me had en daarvan moest ik eerst een pil innemen om in slaap te vallen en daarna de andere. Daarom zijn dromen ook niet echt want hoe zou ik ooit slapend die andere pillen in kunnen nemen. Maar toch had die droom me zo in zijn greep dat toen ik een uur later voor een artikel in de krant een trap op moest klimmen naar een dak en ik dacht, zou ik die trap wel op kunnen komen.Veerbootje IJssel Zo had het verhaal zich in mijn hoofd genesteld. Nou ja dromen zijn meestal ook wel te verklaren en ook deze wel natuurlijk, mijn broer is gisteren weer uit het ziekenhuis thuisgekomen, mijn buurvrouw zit ook helemaal in de lappenmand en ik had met iemand over mijn zwager zitten praten die euthanasie heeft gehad. Tel alles bij elkaar op, hussel het door elkaar en je krijgt zo’n nachtmerrie.Manelmeeuwe met jong De auto van mijn zus vanmorgen weer weggebracht en daarna was mijn agenda dus leeg voor vandaag en ben ik heerlijk gaan fietsen, even letterlijk uitwaaien en proberen die droom uit mijn hoofd te krijgen. Maar het lukte niet helemaal, ik bleef er gewoon aan denken, echt vervelend. Nou ja hoop dat ik vannacht eens een keer droomloos slaap en na 50 km fietsen vandaag zal dat toch wel moeten lukken.
Vandaag eens gekozen om te fietsen aan de andere kant van de IJssel met zicht op de kant waar ik normaliter fiets. Ook leuk weer voor een keer.