Hiep hiep hoera 1 jaar

yentje taart 1 jaarAlsof ik gisteren nog in het ziekenhuis zat te wachten tot mijn kleindochter geboren zou worden samen met de andere opa’s en oma’s en nu is ze al weer één jaar oud.
En wat een mooi meisje is het geworden. Bijna loslopend al weer, de eerste woordjes beginnen te komen, mama en die zijn al aardig duidelijk. Aanstaande zaterdag geeft ze een feestje haha maar Chantal en Peter hadden allebei vrij en opa’s en oma’s mochten natuurlijk wel even komen om haar te feliciteren.
Weer zon vandaag en begaanbare wegen dus niets hield me tegen om er naar toe te gaan vanmiddag.
Onderweg nog onwijs genoten van de sneeuw wat een prachtig gezicht overal, ben een uur wezen wandelen en natuurlijk een eind fietsen. Echt puur genieten met als kers op de taart naar mijn kleindochter Yenthe. Als de deur open gaat zie ik meteen een stralende lach op haar gezicht als ze me ziet… om op te vreten. Ja hoor op haar verjaardag mag ik een keer lekker los gaan toch.
Had ze met Sinterklaas nog niet zo het besef dat cadeautjes zijn om uit te pakken. Vandaag wel hoor haha nadat de kaart uitgepakt was en haar cadeautje zat ze steeds nog naar mijn tas te kijken en te wijzen en “die” zeggen. Zo grappig zeg.
Had haar een klein cadeautje gegeven. Voor de Kerstmis en haar verjaardag heb ik een fotoshoot gegeven. Heb zelf met Peter ook altijd ieder jaar een fotoserie laten maken bij een professionele fotograaf, vind dat gewoon leuk en ze krijgt toch wel cadeautjes genoeg van iedereen.
Chantal en Peter waren er ook heel er ook heel blij mee. Helaas nog steeds de fotostilte dus geen foto’s bij mijn blog van haar.
De andere oma en Chantal haar zusje kwam ook nog even een bakje doen dus was het toch nog gezellig zo met elkaar. Anders is het ook zo kaal als er niemand komt op zo’n dag.
Chantal had een mooi klein taartje gebakken met roosjes (ze heet niet voor niets Roos natuurlijk) knap hoor, ik doe het haar niet na en hij smaakte heerlijk.
Kortom een prachtige dag vandaag… en nu zaterdag het feestje nog.

Ik ben vandaag zo vrolijk, zo vrolijk

Peter 1 (Medium)Vanmorgen werd ik heel vrolijk wakker en ik moest even goed wakker worden om te bedenken waarom ik zo vrolijk was……. a ja natuurlijk vandaag is Peter jarig, 31 jaar al weer geworden.
Meteen even snel appen,  krijg nog geen antwoord, ze zijn lekker twee daagjes weggegaan samen, was ook wel nodig om even wat rust te krijgen en ze sliepen natuurlijk lekker uit vandaag. Gelijk hebben ze. Zaterdag viert hij zijn verjaardag dus dan zie ik hem wel weer.
Lekker gewerkt vandaag en vanmiddag mijn straatje voor weer eens het onkruid verwijderd, hoop de laatste keer van dit jaar. Als ze echt van dat mooie weer opgeven als ze beloven misschien nog een keer de hogedrukreiniger er over dan is het helemaal winterklaar.
Paddenstoelen 4 (Small)Vanmiddag nog een mooi rondje wezen fietsen en ik wilde even kijken of ik de zalmzwammen kon vinden, die vind ik zo prachtig en vorig jaar wist ik een plekkie waar ze groeien. Een paar kleintjes stonden er wel. Nog niet de mooie zalmkleuren zoals ik ze vorig jaar zag maar goed, misschien is dit het begin en komen er nog meer.
De twee stonden wel zo tegen elkaar aan gegroeid alsof ze elkaar nooit meer los wilden laten. Zo schattig.
Nou ja een kort blij blogje zal ik maar zeggen. Vanavond nog naar een modeshow, lijkt me ook wel weer leuk…….. dus een vrolijk blogje op een blije dag………..

Dit jaar voor ’t eerst…

De afgelopen Kerst was het wel een mijlpaal in mijn leven eigenlijk, voor de eerste keer, ik denk sinds de laatste 30 of misschien wel zelfs 40 jaar heb ik een keer geen kaars, waxinelichtje of kerstversiering gekregen voor mijn verjaardag.
Blijkbaar was dat altijd wel het aangewezen cadeau voor iemand die met Kerstmis jarig is, nu wil ik niet ondankbaar zijn want er waren ook hele leuke bij die ik nog steeds heb, gebruik en koester.
Ik had echt geweldige kerstdagen, zoals ik ze echt jaren niet gehad heb, denk zelfs de mooiste sinds ik gescheiden ben. Een niet zo drukke maar heel gezellige en liefdevolle verjaardagfeest op eerste kerstdag.
Mijn lief had goed opgelet en wist mijn theevoorkeuren en liefde voor de natuur. Ik kreeg een prachtige grote mok met ijsvogel, deksel en zeefje om verse thee te zetten. Echt zo mooi was er heel erg blij mee. Daarbij vier verschillende soorten groene thee.
Van zoon en schoondochter een uitje voor 2 en nog cadeaubonnen, heel veel lieve kaarten, mailtjes, telefoontjes, apps en reacties op FB. Een mailtje van mijn oude collega waar ik jaren mee werkte op de salarisafdeling. Een cadeautje.  Ik voelde me echt een bevoorrecht mens. Gezellig gegeten de mannen de afwas gedaan al mopperend dat ze vroeger ooit de baas in huis waren (of dachten het te zijn en dat ze nu moesten afwassen haha wat een lol hadden ze).
Tweede kerstdag was voor ons samen, heerlijk rustig aan gedaan, ’s middags een flinke wandeling wezen maken. Restjes opgemaakt, filmpje gekeken.
Vanmiddag ging Wim weer naar huis en ben ik even een stuk gaan fietsen, het was heerlijk zonnig en onderweg veel wandelaars die van dit weer profiteerden.
Vanavond nog even geprobeerd mijn oude computer op te starten en zowaar dat lukte me ook nog weer een keer en kon ik nog even in photoshop werken, dat heb ik nog steeds niet op mijn nieuwe computer. Nog iets te wensen dus. Komt vast wel een keer hoor.
Maar wel leuk, even de foto’s van de gele kwikstaart die ik vorige week opeens in mijn tuin had bewerkt en dan krijg je heel andere foto’s dus.


Deze week een lekker rustig weekje, wat in huis rommelen en bezig zijn, als het mooi weer is een stukje fietsen. Misschien eens wat fotograferen, is al weer even geleden en ben er wel weer aan toe op naar het nieuwe jaar.
 

Goede berichten

dokterweetnietVandaag moest ik weer terug komen in het ziekenhuis. Moest er kwart voor 2 zijn en stond tien over half 2 weer buiten, dat is nog eens een snelle afhandeling.
Het was namelijk zo dat wij best vroeg waren al voor half 2, tenslotte wil je niet te laat komen en de assistente vertelde dat de dokter zo vroeg was en meestal zijn er wel patiënten zoals wij die te vroeg zijn maar vandaag precies niet. Dus liepen we binnen en was ik meteen aan de beurt.
Een aardige en heel eerlijk gezegd ook wel een heel leuke (veel te jong maar het oog wil ook wat toch) dokter die aan de hand van de foto’s liet zien waar het scheurtje zat en voor de rest vertelde dat ik zonder verband mocht proberen om te kijken of ik mijn arm weer recht kan krijgen. Mag in feite alles doen en pijn is de indicatie om te stoppen dus.
Mag ik fietsen vroeg ik. Medisch gezien mag het wel zei hij. En mijn zus die er bij was zei meteen als je tegen die ja zegt zit ze straks al op haar fiets hoor. Maar zo dom ben ik echt niet. Deze week nog niet, volgende week maar weer eens zachtjes gaan proberen of het gaat.
Eigenlijk doet mijn arm nu nog zeerder dan met het verband en de mitella ox1f4aa-png-pagespeed-ic-qzg9dbxhxkmdat ie zo naar beneden hangt en nog niet recht kan of draaien. En zo wordt ook niet voorkomen dat ik een verkeerde draai maak. Zo nodig zo nu en dan nog even rust geven in een mitella. Over drie weken nog een keer terugkomen om te kijken of er fysiotherapie nodig is. Mooie berichten dus. Het voelt best raar aan en het gekke is dat die arm bruiner lijkt dan mijn andere arm. Kan natuurlijk zijn doordat ie een week niet gewassen in. De douche zal het leren. Wel lekker zonder plastic zak over mijn arm.
Gisteren was ik het ook al helemaal zat dat binnen zitten, beetje tv kijken, beetje achter de computer… en dan zulk mooi weer dus was ik voorzichtig wat in de tuin gaan werken met mijn rechter hand en dat ging ook goed. Had een krukje naast me waarmee ik me op kan drukken met mijn goede arm. Die krijgt zo flinke spierballen dat kan niet anders.
Nou ja langzaam aan dus maar proberen zonder te forceren wat ik weer kan doen en het even de tijd geven om beter te worden. Was er best blij mee natuurlijk.
Vanmiddag zijn we meteen bij mijn broer en schoonzusje geweest, mijn broer werd vandaag 70 jaar. Met hen gaat het ook weer beter. Mijn broer die nog nooit van zijn leven een aardappel 790heeft gekookt maakt zelfs warm eten klaar haha. Als het maar moet dan kunnen ze het ook wel hoor. Nou ja was ook wel blij dat ik even bij hun kon zijn daar, had ze tenslotte nog niet gezien nadat ze uit het ziekenhuis was gekomen.
Goeie berichten dus en zo als het er nu naar uit ziet valt het dan toch nog eigenlijk wel weer mee als het tenminste zo doorgaat. Nu maar rustig aan weer opbouwen en proberen die arm weer sterker te maken……

Zoals het leven in elkaar zit………

Allereerst iedereen bedankt voor de lieve reacties op het blogje over mijn dochtertje.
Heel de week gaat alles anders dan gepland en voor bloggen even weinig tijd ook.
Een gekke week altijd deze week in oktober want vandaag is het cadeautje dat we nog kregen, mijn zoon al weer 29 jaar geworden. Hiep hiep hoera voor deze kanjer en vanavond is het dus feest.
Zo is het leven het ene moment sky high, het andere moment deep down……

 

 

Peter

Peter Roos hartjes

Nostalgie

Vorige week ging ik voor de krant naar een echtpaar dat 60 jaar getrouwd was en dan heb je zo altijd een praatje om een verhaaltje bij de foto te hebben.

Meestal heb ik wat standaard vragen voorhanden maar dat was bij deze man van dit stel niet nodig. Hij begon te vertellen over zijn leven, zijn werk als wethouder, zijn hobby om allerlei evenementen in het dorp te filmen, nu maar ook al jaren geleden. Hij was niet te stoppen en zijn vrouw kwam amper aan het woord. Ik zag aan haar blik dat ze deze verhalen al heel wat keren aan had gehoord en geaccepteerd had dat hij zo is, anders hou je dat natuurlijk ook geen 60 jaar vol. 😉

Ik heb jou ook nog op de film staan zei hij, bij het jeugdwerk, uit 1994. O leuk zei ik, die wil ik nog wel eens een keer zien, ik bel nog wel een keer, wel wetend dat zulke dingen bij mij er altijd bij in schieten.
Vanmorgen werd er gebeld en stond die man voor de deur met een DVD in zijn handen, hier zegt ie de film over het huttendorp en nog bedankt voor het verhaal. We kregen van allerlei mensen nog kaarten toegestuurd nadat ze het gelezen hadden.
Dat maakt dit werk ook zo leuk vind ik die interactie op zo’n verhaal, niet dat iedereen zo reageert maar soms krijg ik mailtjes of spreken ze me er op aan.  (Ook als ik iets niet goed er in gezet heb, of een naam verkeerd geschreven, dat gebeurt ook wel eens hoor, maar gelukkig veel minder )

Ik stop hem meteensneeuwpop in de computer om te kijken en ga even lekker zitten genieten. Ja inderdaad ik sta er zelf ook nog een paar keer op, zelfs zingend in een sneeuwpoppenpak, moet er wel heel erg om lachen het is niet om aan te horen.

Het thema was dat jaar IJSPRET omdat we dat jaar voor het eerst op de ijsbaan (een landijsbaan)  een huttendorp hadden, terwijl het heel de week zo rond de 30 graden was.
Peter 7 jaarDe erwtensoep die we gekookt hadden stond al bijna spontaan te gisten voordat we kans hadden het allemaal op te eten. Maar leuk was het zoals ieder jaar weer een eigen verhaal heeft.

Ook Peter komt als 7 jarig jongetje nog regelmatig in beeld, heel grappig. Wat gaat de tijd toch onwijs hard als je dat ziet.

Lekker even zitten zwijmelen en toen ik de foto’s opzocht opnieuw, eigenlijk bekijk ik die oude foto’s zelden of nooit maar zo bij deze gelegenheid was het toch wel leuk om te doen.