Wat denken zij van ons……

Vandaag weer een actieve vakantie dag en naar de diergaarde Blijdorp, die gelukkig steeds nog zo heet en die ze nog geen nieuwe naam gegeven hebben zoals Rotterdam Zoo….. dat zou je toch niet willen. Althans ik niet maar dat heeft te maken met jeugdsentiment.
Onze vakantie vroeger bestond namelijk uit het jaarlijkse uitje naar de diergaarde Blijdorp.Met vader en moeder en de kinderen met de bus die toen nog gewoon rechtstreeks naar centraal station ging en daarna met de tram naar de diergaarde.
Vandaag met de fiets naar de Capelse brug gegaan en daar de metro genomen, natuurlijk te lang blijven zitten dus even een halte weer terug om over te stappen maar toen was ik er toch nog vrij snel.
Altijd eerst even naar de flamingo’s bij de oude ingang die ik dan neem als ik met de metro kom. Natuurlijk is de dierentuin helemaal gemoderniseerd en dat is alleen maar prima, de tijd van dieren in een hokjes stoppen is gelukkig lang voorbij. Maar ik vind het altijd wel leuk om nog oude elementen te zien zoals de Rivièrahal die nu een speeltuin voor de kinderen is. Jeugdsentiment dat we met een zakje pinda’s naar Blijdorp gingen. Waarmee je de apen en olifanten gewoon nog mocht voeren. En de ara’s die aan het begin van de dierentuin op palen zaten. Wat konden die beesten gillen zeg.
Wikipedia Op 7 juli 1940 werd het noordelijk gedeelte geopend en op 7 december 1940 was de nieuwe diergaarde geheel open. Van Ravesteyn had de dierentuin zo ontworpen dat er een symmetrieas door het park liep, waarop de betonnen gebouwen lagen: deRivièrahal, de 47 meter hoge uitkijktoren, het roofdiergebouw, de grote vijver en het theehuis. Aan weerszijden van deze as lagen grote weiden voor hoefdieren als bizons en zebra’s.
Vandaag wilde ik sowieso naar de vlindertuin en toen ik bij de flamingo’s vandaan kwam hoorde ik een man zeggen, zullen we eerst bij Bokito gaan kijken. Hij wordt dit jaar 20, een hele leeftijd voor deze beroemde/beruchte Gorilla. Ik dacht, dat kan ik ook wel even doen, de vorige keer dat ik hier was kon ik er amper bijkomen zo druk was het en vandaag viel het aan het begin van de dag nog wel mee, later werd het wel heel druk. Ik kreeg al snel een mooi plekkie en ben er gewoon a-s0ciaal lang blijven staan om foto’s te maken. Bokita heel erg imponerend. Zoals die keek dacht ik wel, wat zou hij denken. Wat een mafkezen die daar allemaal achter dat glas staan.
En dan dat die kleine Gorilla, echt was een geweldig leuk beest was dat. Hij vermaakte ons met zijn capriolen. Het is dat hij nog net zijn middelvinger niet opstak want je zag hem soms kijken of ie zeggen wilde, ik doe mijn showtje wel voor jullie. Handenklappen, gekke koprollen maken. Geweldig om te zien en daarna lekker tegen moeder aan uitrusten. Zijn moeder keek het allemaal met zo’n blik aan die ik ook van mensenmoeders wel ken.  Mijn dag was al goed eigenlijk hiermee……. (wordt vervolgd)