Lege nestsyndroom…..

29511458_10155421591303008_3521043983448932352_nVandaag een rustig dagje, geen afspraken verder behalve met de kapster die langs zou komen.
Bij de markt kon ik vandaag twee gratis zakken compost ophalen, dat doen ze ieder jaar. Het is niet zo ver bij me vandaan dus gewoon op de fiets en lopend naar huis. Mijn vriendin haar man haalde er ook nog twee op (zij hebben alleen een balkon) en bracht die ook bij mij. Mooi gratis goede tuingrond er bij.
Tussen de buien door even een rondje gaan fietsen, ik had gewoon mazzel. Precies toen er een flinke regen/hagelbui viel was ik net ergens binnen en terug was ik net thuis toen het ook weer begon te regenen. Tussendoor flinke opklaringen en zon.
Heb wat zitten breien vandaag, vond vorige week mijn babypop weer op de zolder en daar ben ik eerst een setje ondergoed gaan breien en nu wil ik nog een jurkje gaan breien en sokjes. Zo leuk om te doen, paar bollen wol gekocht voor een habbekrats bij de kringloop eb gewoon op de bonnefooi wat proberen. Vond het nog best leuk geworden ook.

Tegen de avond nog een extra rondje gaan fietsen, even de polder in. Er wordt volop gebroed door de watervogels. Veel zwanen zie ik weer. Eerst een die naast zijn nest stond met drie eieren er in. (Ik zal nooit de nesten verstoren, deze zwaan stond er zelf al naast toen ik langsfietste). Ze trekken zich niet zoveel aan hoor van de mensen, dat zijn ze wel gewend. Een zwaan stond naar haar (nog lege)  nest te kijken met zo’n blik van wat moet ik hier nou weer mee. Nu al een lege nestsyndroom ??.
Over kinderen en opvoeden gesproken. Vanmiddag stond ik op het punt om een paar dames met kinderen even een voertje te geven. Had me echt al heel de tijd mateloos zitten ergeren tijdens het drinken van mijn kopje koffie. Twee moeders van een jaar of 30 met vier kinderen.

De moeders lekker met de telefoon in de weer en de kinderen echt rennen en vliegen met laarzen aan over de banken, klimmen op de rekken. Echt zo asociaal zeg. De dame achter de koffiebar kwam er net voor mij aanlopen en dat was misschien maar goed ook want zij zei het heel netjes en ben bang dat ik gewoon echt ruzie met die vrouwen zou hebben gekregen maar had het wel gezegd. Ga naar de speeltuin daar kunnen ze IMG_3932 (2)klimmen en rennen. Misschien ben ik wat dat betreft ouderwets en ik kan echt heel veel van kinderen hebben hoor. Maar dit gaat me echt veel te ver en niet de kinderen zijn hier de schuldigen maar de ouders die er gewoon niets van zeggen.
Mijn kapster kwam mijn haren weer fatsoeneren, een thuiskapster, de dochter van een vriendin van me. Altijd even gezellig kletsen met elkaar. Heb makkelijk haar, het krult van zichzelf alleen als het weer te lang wordt gaat het dan een beetje “hangen” en moet het weer in laagjes geknipt worden.
Heerlijk zo’n rustig dagje tussendoor…..

Mannen op zolder…

Vanmiddag ben ik een paar uurtjes bij mijn moeder in de tuin wezen werken, het was hard nodig om hier en daar weer eens wat onkruid te verwijderen.
Gisteren had ze een moeilijke dag omdat haar ritme verstoord was en daar kan ze de laatste tijd heel slecht tegen.
De kapster zou komen om haar haar te doen om half 11 maar om half 12 was ze er nog niet en had ze mijn schoonzusje gebeld. Die had weer de kapster gebeld en wat bleek, zij had wel de afspraak bij mijn moeder in de agenda gezet maar niet bij haar zelf.  Dus kon ze pas over een week komen.
En dat zijn dingen waar mijn moeder dan helemaal van slag van raakt en ook niet over uitgepraat raakt. Het mag als je zo oud bent.
De laatste maanden zegt ze ook steeds dat de mannen op zolder hoort ’s nachts. Om een uur of half 7 gaan ze meestal weer weg zegt ze.
Mijn hoofd gaat steeds verder achteruit zegt ze tegen me want hoe kan ik dat nou horen als ik alleen in huis ben.
Ik probeer haar uit te leggen dat ze misschien in haar dromen of slaap een soort teruggaat naar het verleden en dan denkt dat mijn pa of broer er nog zijn of nog verder terug haar broers en zussen in huis.
Zou het zegt ze en accepteert op dat moment dat het misschien een goede verklaring is er voor. Maar een paar dagen later begint ze er weer over en is ze weer vergeten wat ik gezegd heb.
Misschien zijn ze er wel om mij in de gaten te houden ’s nachts zegt ze dan. Is hier de wens de vader van de gedachte. Ik weet het niet, ik vind het ook moeilijk.  Naast het feit dat ze sommige verhalen wel 10 keer vertelt is ze eigenlijk niet echt in de war of zo. Ze weet nog precies wat ze moet betalen voor de kapper, de boodschappen en dat soort dingen.
Ze vergist zich nooit in wie we zijn. Op welke dagen wie komt om wat te doen zoals wassen, de huishoudelijke hulp, het eten gebracht wordt en dat ze op zondag geen warm eten krijgt en dergelijke dus ik denk niet dat ze al echt dementerend of zo is.
Ik vraag of ze er bang voor is dat ze dat hoort. Nee hoor antwoordt ze, ik ben er helemaal niet bang voor. Daar ben ik dan weer blij om want dat lijkt me wel erg voor haar.
Toen ik er die nacht sliep pas een keer merkte ik ook wel dat ze ’s nacht soms al haar bed uitging en dat vertelde ze vanmiddag ook. Soms kleed ik met om half 4 of zo al aan zegt ze en dan zie ik pas dat het nog lang geen tijd is en ga ik maar weer terug naar bed.
Soms zou ik ze zo beet willen pakken en mee willen nemen met me, maar goed dat is ook geen optie natuurlijk. Een verzorgingstehuis, ik ben bang als we haar nu daar naar toe overplaatsen dat ze wel helemaal de weg kwijt raakt.
We hebben het er best wel eens over gehad maar dan zegt ze toch wel meestal weer gauw maar dan kan ik niets meer doen. Nu rommelt ze nog een beetje met wat dingetjes zoals bloesjes wassen, plantjes water geven, wat stoffen, afwassen, zelf nog koffie zetten, allemaal van die dingen die haar toch nog bezig houden en in beweging.
Oud worden is mooi en eigenlijk is ze verder best nog goed maar deze dingen vind ik toch best wel lastig om mee om te gaan. Wanneer wordt het een te groot probleem voor haar en moeten we een andere beslissing nemen. Ik weet het echt niet ?