Kale bassen…..

Hop (Klein)Je ziet ze bij ons in ieder geval in de buurt weer overal te koop staan van die bakken met allerlei soorten kale bassen noem ik ze altijd. Verschillende kleuren en vormen.
En dan heb ik eigenlijk al meteen al zoiets, dat hoeft voor mij niet als ik bij ieder huis (beetje gechargeerd) zo’n zelfde bakje met van die kalebassen zie staan.
Dat heb ik ook met die bolchrysanten. Vroeger kocht ik er nog wel eens een maar sinds je er ongeveer mee doodgegooid wordt hoef ik al niet meer.
Wat ik om deze tijd altijd wel leuk vind is kastanjes rapen. Misschien heel kinderlijk maar ik blijf ze altijd mooi vinden. Ruwe bolsters blanke pit (nou niet echt blank maar wel mooi en glad).
Hop 2 (Klein)Toen Peter klein was gingen we vaak op zondagochtend als er nog niemand geweest was naar een pleintje waar drie kastanjebomen stonden en daar raapten we dan de gevallen kastanjes op voordat andere ons voor waren geweest.
Thuis maakten we er met lucifertjes en frutsels beestjes van en een keer heb ik voor zijn verjaardag om te trakteren op school allemaal spinnenwebben van wol gemaakt (toen mocht snoep niet) met daarop een doosje rozijnen en daar weer op de spin gemaakt van kastanjes (Peter is begin oktober jarig)  Dat was nog best een klusje om te doen maar ook wel heel leuk natuurlijk en de kinderen vonden dat ook.
Maar goed thuis dacht ik, daar heb ik nou een zakje met kastanjes, wat doe ik er mee, had ook een aantal bolsters meegenomen die zijn ook mooi. Probeer ook altijd een of twee te vinden die nog niet helemaal open zijn. Ik vond er een en die mocht binnen liggen.
Opeens dacht ik hè mijn pompoen ligt daar nog maar te liggen dus ik schikte de kastanjes er naast. De klemgezeten en veel te rijp geworden komkommer aan de andere kant en tijdens mijn fietstocht een afgebroken takje hop meegenomen (Oké eerlijk zelf afgebroken sorry maar kon het niet laten) en mijn herfsttafel was compleet.
Niets gekost, vind het voor een niet creabea als ik ben best leuk geworden en het kostte ook nog niets.  Mooier kan je het toch niet hebben……..

Hersftstuk (Klein)

Kastanjes en hiep hiep

Als er iets is wat voor mikastanjej het begin van de herfst aankondigt zijn het wel kastanjes. Voor mijn gevoel zijn dat de eerste bomen die gaan verkleuren en de bladeren krijgen allemaal de prachtigste kleuren en de vorm van de bladeren is mooi.

Misschien komt het ook omdat ik aan het zoeken van kastanjes goede herinneringen bewaar.
Toen mijn zoon klein was gingen we ieder jaar samen kastanjes zoeken, die altijd net voor zijn verjaardag te vinden waren. Op zondagochtend gingen we vroeg op voordat andere kinderen er kwamen om de kastanjes te rapen en soms kwamen we met zakken vol kastanjes terug.

Daar werden dan meestal wat dieren van gemaakt met luciferhoutjes of voor een herfststuk. Eigenlijk was het zoeken en vinden van de kastanjes en de voorpret leuker dan het hebben er van.

Toch draag ik nog heel vaak een kastanje in mijn zakken, het zijn net stressballetjes, ze voelen zo lekker glad aan. Soms zitten er een paar de hele winter in mijn zak.
Een keer heb ik van kastanjes een traktatie gemaakt voor de verjaardag van mijn zoon. Van zwarte draden maakte ik een spinnenweb op een stuk karton en van de kastanjes hadden we samen spinnen gemaakt en die dan op doosjes rozijntjes geplakt. (In de tijd dat er geen snoep op school mocht worden getrakteerd). Veel werk maar het zag er hartstikke leuk uit eigenlijk. (helaas geen foto’s van bewaard)

Van de week heb ik nog wat kastanjes opgeraapt en vandaataartg is mijn zoon weer jarig, inmiddels al 27 geworden. Kastanjes rapen samen doen we niet meer en ik vraag me af of hij het nog weet dat we dat altijd gingen doen. Maar ik vind het nog steeds leuk en het staat gezellig zo’n bakjes met herfstdingen op tafel.