Samen delen oké ???

kersenAl een paar weken had ik het gezien, ik heb dit jaar een enorme oogst (als ik ze zou plukken) van kersen. Kan me niet herinneren een jaar dat er zoveel kersen in de boom hingen. Het is een soort rode kersen, niet heel zoet maar ze zijn best lekker en zo nu en dan pluk ik er wel een aantal om op te eten.
De laatste jaren gebeurde het meestal zo dat er opeens een zwerm vogels denk spreeuwen of zo kwam (niet dat ik ze ooit zag) maar opeens was dan echt heel mijn boom leeg.
Dit jaar was het nog niet gebeurd alleen Pa en Ma merel zie ik er met grote regelmaat uitkomen met een kers in hun bek.
Opeens begon het te kriebelen om er wat te plukken en iets mee te doen dus had ik bedacht om er jam van te maken. “Bij jou komt iets altijd op als kakken” zei mijn moeder altijd en zo is het wel.
Vanmorgen ging ik fietsen met mijn zus, lekker terrasje gepakt onderweg een paar keer en even bij de action langs om wat potjes te kopen. De eerste stap was gezet.
Thuis even hier en daar lezen hoe je jam moet maken en het leek niet zo moeilijk hoor dus bij de appie wat speciale suiker gekocht en vanmiddag na het bezoek aan de  “tietenbus” (bevolkingsonderzoek borstkanker) zoals ik het altijd noem begonnen met het plukken van de kersen.
Merel vrouw (Medium)Ma Merel zat op een paaltje dicht in de buurt te kijken wat ik daar nou aan het doen was en ik kon haar horen vloeken, daar gaan mijn kersen. Maar ze kan gerust zijn bij de bovenste kan ik sowieso niet komen of ik moet ergens een lange ladder versieren en boven de vijver plukt ook niet echt gemakkelijk. Binnen de kortste keren heb ik een bak vol met kersen geplukt.
Afspraak voor de krant om bij een pannenkoekenbuffet een foto te komen maken en meteen mee te eten.  Wat gezellig en wat hadden die mensen het naar hun zin zeg. De pannenkoeken smaakten heerlijk en hoefde niet te koken vanavond. Leuk was dat die organisatie ook nog korting kreeg omdat ze mij uitgenodigd hadden om er over te schrijven. (gratis reclame) dus die pannenkoeken die ik kreeg hadden ze snel terugverdiend.
Na het eten begonnen aan het pitten van de kersen, ergens op internet las ik dat het een ontspannend werkje was, pff nou ja ik vond het nog al een klusje hoor maar goed het kwam allemaal voor elkaar.  IMG_1685 (Medium)De pitten bewaard en te drogen gelegd in de tuin, kijken of ik er een pittenzak van kan maken.
Even bij de buurvrouw een weegschaal geleend want die had ik niet, had 1250 gram pitloze kersen over die ik samen met citroensap en een pak van die suiker ging koken.
De potjes moesten ook uitgekookt worden dus die weer in een andere pan gedaan.
Een déjà vu gevoel kreeg ik wel even bij het bessensap koken van mijn moeder of het inmaken van appelmoes. De potten uitkoken, grote pannen met dampend fruit. Ik had er vroeger zo’n hekel aan om dat allemaal te moeten doen. Appels en peren schillen, emmers vol en bessen plukken.
Wat een werk moet dat allemaal voor mijn moeder geweest zijn denk ik met terugwerkende kracht om dat allemaal te doen. IMG_1684 (Medium)Geen wonder wat we allemaal mee moesten helpen in die tijd, al las ik liever een boek.
Maar goed de kersen gekookt maar het bleef best nog wel aan de dunne kant, denk of te weinig van die geleisuiker of ik had het nog meer in moeten laten koken. Maar goed alle begin is moeilijk maar ik kreeg wel 5 potjes vol (had er ook precies 5 gekocht dat was wel grappig). Wordt het geen jam dan wordt het vast wel een lekkere saus om bijvoorbeeld warme kersen met ijs en slagroom te eten of zo.
Een paar tips van deze beginneling wat je niet moet doen:
-Een wit shirtje aantrekken als je kersen gaat plukken die al heel rijp zijn
-Oppassen als je de kers uit de pit haalt niet heel de tafel onder gespat wordt
-Een bak met kersen niet in de boom zetten en daarna aan de takken gaan trekken
-Ook  geen lichte broek aantrekken, hoop dat ik alles weer schoon krijg
-Zorgen dat je spullen in huis hebt voordat je begint. Las nog iets van een vultrechter, had wel handig geweest, een pollepel knoeit nogal namelijk
Nou ja weet niet of ik het nog een keer ga doen al hangt er zeker nog een kilo of 3 -4 kersen in de boom. Vond het toch wel een klusje en veel afwas achteraf. Die speciale suiker is ook niet goedkoop.
Resumerend. Het is goedkoper, minder werk en sneller om gewoon een potje kersenjam bij de IMG_1686 (Medium)Lidl te kopen haha……. Ben wel benieuwd hoe het gaat smaken. Misschien is het zo lekker dat het wel voor herhaling vatbaar is. Of kersensap er van maken, dan hoef ik al die pitten er niet uit te halen. Zal nog eens gaan googelen.
Pa en Ma Merel zag ik vanavond weer de boom ingaan, eerlijk samen gedeeld en hangt nog meer dan genoeg voor ze.

 

Als een ouwe knuffelbeer…..

beer58789798Ik heb geen oude knuffelberen van vroeger, sterker nog kan me ook niet herinneren dat ik ooit een knuffelbeer heb gehad vroeger. Wel friemelde ik altijd aan gladde lakens of kussenslopen. (Nog steeds )  Wel poppen waarvan ik nog een exemplaar op de zolder heb staan, zou haar eigenlijk eens fatsoenlijk aan moeten kleden en een mooie plekje beneden moeten geven.
Maar ik hoor wel van mensen die een knuffelbeer van vroeger hebben, soms helemaal versleten maar dit nog steeds als een waardevol bezit zien.
Zelf heb ik ook wel een paar beren op mijn bank staan maar die worden door mij niet als knuffelberen maar meer als decoratie gebruikt en het zijn ook geen heel oude exemplaren.
Mijn knuffelbeer is eigenlijk mijn Hittepit die ik 7 jaar geleden kocht op de 50 plusbeurs.
Een kussen gevuld met kersenpitten in de vorm van een kraag die ik ook lekker opgewarmd om mijn nek kan doen.
Vanaf het begin was ik heel blij met mijn hittepit en het moest wel bijzonder warm zijn zomers als ik hem niet warm mee naar bed nam. Sowieso gaat ie altijd mee naar bed, kan het me niet voorstellen dat ik hem niet bij me heb en als ik hem een enkele keer wel eens vergeet uit de magnetron te halen ga ik er zeker nog voor naar beneden.
hittepitHet is een heel ritueel, tijdens het tandenpoetsen en wassen ligt ie al op de plaats van mijn voeten in bed daarna doe ik hem een poosje om mijn nek en later mag ie in mijn armen liggen als ik in slaap val.  Inmiddels heeft ie ook zijn of mijn eigen vertrouwde geur gekregen.
Ik ben er om uitgelachen, ze steken de gek met me als ik het vertel, krijg allerlei opmerkingen maar het maakt me echt niet uit hoor, mijn hittepit is mij heilig.
Ik neem hem mee op reis, als ik op vakantie ga en heb zelfs een keer geprobeerd om hem in een pan op te warmen bij gebrek aan magnetron. Dat was geen succes en leverde hem wel een enigszins verbrand huidje op en hij vloog bijna in de fik.
Na zeven jaar is ie eigenlijk helemaal versleten en ziet er uit als een oude teddybeer. Al verschillende keren lekten de pitten er uit en ging ik weer met draad en naald aan de slag om de schade te herstellen.
Gisteren ook weer en toen zag ik wel dat zijn eindje er aan zit te komen, de stof is inmiddels na 7 jaar helemaal verteerd en kreeg hem nog met moeite weer dicht. De vorm is er al helemaal uit, het is echt een wanstaltig ding geworden.
Maar zoals met veel wanstaltige of oude
dingen zijn die vaak het meest dierbaar.
Ik weet dat ik aan een nieuwe toe ben, in het dorp Hittepitwaar ik vaak ben komt binnenkort een De Tuinen, de winkel waar ik ook mijn eerste hittepit kocht.
Als ie open gaat zal ik er wel aan moeten om nog voor de winter een nieuwe te kopen en met weemoed zal ik afscheid gaan nemen van mijn hittepit die me getroost heeft, verwarmd heeft en er altijd voor me is en dat kan ik van veel mensen niet zeggen.