Kerstspirit…….

Het is inmiddels al weer tweede kerstdag en heb ik mijn verjaardag al weer achter de rug, het was een heerlijke en warme verjaardag en dan bedoel ik niet het weer maar gewoon de mensen die kwamen om bij me te eten.

Het begon eigenlijk al de 24e toen ik ’s middags werd gebeld door mijn oudste zus, die is het laatste jaar nogal wispelturig en eigenlijk naar geen een verjaardag geweest  maar ik had haar gebeld en ze had gezegd dat ze wilde komen eten.
Toen ze dan belde dacht ik toch, ze heeft zich zeker bedacht en blijft liever thuis maar het tegendeel was het geval, ze vroeg of ik ’s avonds bij haar met haar gezin wilde komen eten en dat voelde gewoon zo heerlijk aan. En hoewel ik eigenlijk andere plannen had, de laatste voorbereidingen wilde doen voor mijn verjaardag zei ik meteen ja graag, wat lief dat je het vraagt.
En het was heel gezellig, met haar kinderen en kleinkinderen gegeten, heel leuk en haar kleindochter van 12 vroeg of ze op mijn verjaardag wat eerder mocht komen om me te helpen met de voorbereidingen, nou dat was niet verkeerd en ook heel gezellig. Om 10 uur ben ik naar een zangdienst in de kerk gegaan.

Toen ik de 24e ’s middags thuis kwam, kwam de buurman naar me toe en gaf me een groot kerstboeket dat ze daar afgegeven hadden voor me. Op het kaartje stond dat het van mijn schoonzusje uit Australië was, echt zo lief.
Van mijn andere buurvrouw hoorde ik dat ze me opgegeven had voor een kerstpakket van RTL Boulevard, ik zie dat nooit dus wist niet was het was, maar wel lief dat ze aan me gedacht had en me opgegeven had.

En dan op mijn verjaardag zelf, zoveel sms’jes, kaartjes, telefoontjes, berichtjes op Facebook en mijn weblog, echt super leuk om te lezen en te zien.
Met zijn 12en hebben we vandaag gegeten, vanmiddag met mijn nichtje alles klaargezet en alles klopte eigenlijk. Er was genoeg eten, iedereen vond het lekker en ik werd aardig verwend door iedereen.
Mijn zoon had mijn moeder opgehaald en ook zijn neef, de zoon van mijn overleden zwager, was blij dat hij ook gekomen was en niet alleen thuis bleef zitten.
Kortom, het was een superleuke, warme eerste kerstdag en verjaardag en dank aan iedereen die daar aan meegewerkt heeft.

Winterwarmte

Het woord van deze maand van de WE300 is Winterwarmte
Een fictief verhaal moest het worden maar helaas daar ben ik niet zo goed in, dat kon Charles Dickens en kunnen veel andere bloggers een stuk beter.
En dit verhaal is voor mij precies datgene wat Winterwarmte inhoudt en ook een ode aan mijn overleden broer die dit inderdaad allemaal voor me geregeld had inclusief een cd met een brandende openhaard die afgespeeld werd op de televisie. 🙂

Winterwarmte

Noelle ging scheiden, het was een moeilijke beslissing geweest maar het kon niet anders, in januari zou het definitief zijn.

In de winkels ziet ze mensen boodschappen doen, winkelwagens worden volgeladen en ze weet dat een leuke Kerstmis er voor haar dit jaar niet in zit.

Voor de eerste keer in haar leven geen kerstboom en ook geen verjaardag vieren op eerste kerstdag,  iets wat ze haar leven lang al zo bijzonder gevonden had, een kerstkind zijn.

De Kerstmis zou dit jaar bestaan uit spullen uitzoeken, verdelen, inpakken, geen leuk vooruitzicht.
De kerstversierselen zouden niet van de zolder komen, geen boom, geen kaarsjes, een heel koude kerst.
Troosteloos en verdrietig liep ze naar huis langs alle gezellig verlichte huizen en ze voelde zich heel erg alleen.

Kerstmorgen brak aan, ze werd gefeliciteerd maar het deed haar dit keer niet veel, ze trok oude kleding aan en ging weer spullen inpakken in dozen.

’s Middags werd er opeens aangebeld, haar zus stond voor de deur, kleed je om zei ze en ga met me mee.
Helemaal verbaasd ging ze heel snel naar boven, stapte snel onder de douche en trok wat leuks aan.
Wat gaan we doen vroeg ze, verrassing zei haar zus en ze stapte bij haar in de auto.
Ze gingen richting het huis van haar moeder en daar stopte haar zus.

Het huis was gezellig versierd en toen ze binnenkwam  zagt ze haar broer staan en de tafel stond helemaal vol met lekker eten.
Wat dacht je,  zei hij, dat we jouw verjaardag en Kerstmis dit jaar overslaan, dat kan toch niet.
Met een brok in haar keel en tranen in haar ogen stapte ze naar binnen en daar was de rest van haar familie ook aanwezig.

Het werd een Kerstmis om nooit te vergeten in vele opzichten.

Meer verhalen op :
http://platoonline.wordpress.com/2012/12/07/de-we-voor-de-maand-december/