Santa Claus is coming to town….

Vorige week was ik gevraagd of ik foto’s wilde maken van de bewoners van een zorgcentrum, personeel en bezoekers op de kerstmarkt die daar gehouden werd samen met de Kerstman konden ze dan op de foto.
Ik vond het wel leuk om te doen dus daar een paar uurtjes naar toe gegaan en een kleine 100 foto’s gemaakt.
Veel mensen vonden het zo ontzettend leuk ook omdat we langsgingen in de huiskamers bij mensen die niet naar de kerstmarkt zelf toe konden, wilden of gingen.
Sommige mensen wilden ook niet op de foto en ik vind dat ik het niemand op mag dringen.
Had zelf nog een aantal vouchers van de Hema en een daarvan was het afdrukken van 100 foto’s voor 5,00.
Dus had ik tegen de organisator gezegd, joh laten we er 100 afdrukken voor 5,00 dat is toch geen geld en hij vond het een goed idee. Dus ik kon tegen iedereen zeggen, volgende week kan je ze ophalen.
In het sneeuwweekend kon ik de foto’s mooi bewerken en opsturen naar de Hema.
Afgelopen vrijdag ging ik ze wegbrengen, kon niet eerder dan een uur of 10 en toen waren er al heel wat mensen wezen vragen aan de balie of de foto’s er al waren.
Terwijl ik ze inleverde kwamen er al aardig wat mensen er op af, alsof ze het roken dat ze klaar waren.
Kwam bij het maken van de foto’s ook nog bekenden tegen die daar nu wonen. Een man maakte ik nog een praatje mee, hij woonde altijd dicht bij mij in de buurt en kwam altijd langslopen met zijn hond. Toen ik hem daarover aansprak begon de man te huilen. Vond het zo zielig en dacht had ik maar niets gezegd. Aan de andere kant mag ie natuurlijk gewoon verdriet hebben dat hij daar niet meer kan wonen.
Nou ja vanmorgen kreeg ik al weer een appje dan de redactie van de krant van de zorginstelling die 4x per jaar verschijnt of ik voortaan de interviews voor die krant wilden gaan doen. De tamtam had blijkbaar zijn werk gedaan. Heb geantwoord dat ik even tot januari nog niets ga beslissen maar op zich lijkt het me wel leuk om te doen.
Het is ook dichtbij. Ik zal het nog wel zien.
Eerst me maar eens gaan storten op de kerstmis, boodschappen gaan doen, kijken wat we gaan eten…..  Het ijs en de stoofperen zijn al binnen nu de rest nog…..

 

Boompje in huis

VogeltjekerstVandaag weer een mooi kerstboompje uit wezen zoeken. Ik neem altijd een echte, wel in een pot en er is altijd wel een boompje dat als ik het zie me als het ware roept, koop mij, koop mij en ik moet zeggen, vaak zijn dat niet de mooiste en strakste boompjes, meestal zit er wel een scheve tak aan of zoiets. Maar op een of andere manier hoort dat wel bij mij.
Ga het weekend eens kijken naar mijn kerstspullen. Moet zeggen dat het bijna ieder jaar minder wordt en meer op de zolder blijft.
De tijden dat ik helemaal “los” ging zijn wel een beetje voorbij. Vind het al gauw goed, heb wat vaste dingen en heb ook al iets nieuws gekocht, iets kleins, op een of andere manier doe ik dat dan toch weer terwijl ik zat van die rommel heb.
Zoals die gekke kerstman met die lange uitschuifbare  benen die me altijd aan iemand doet denken, geen Kerstmis zonder dat hij een plekkie in Kerstman
mijn kamer krijgt. En die gekke hond die ik een keer kocht en “Merry Christmas” zingt terwijl zijn oren op en neer bewegen. Hij maakt me altijd vrolijk en aan het lachen. Het kleine glazen kerststalletje en zo nog wat dingetjes die ieder jaar wel van de zolder komen.
Vorig jaar heb ik voor buiten geïnvesteerd (!!) in lampjes voor in mijn buxussen en boompjes buiten die automatisch aan en uitgaan. Geen gezeur meer met snoeren door het raam, ideaal.
Vind het altijd wel gezellig die lichtjes in huis en buiten als het al zo vroeg donker wordt dus ga dit weekend maar eens kijken of ik hem neer kan zetten. Ook wel weer leuk om te doen.
Volgende week gaan we bij mijn moeder de kerstboom zetten, vorig jaar hebben we hem met ballen en al opgetuigd zo op de zolder onder een kleed gezet dus dat is makkelijk.
Ze vindt het altijd zo gezellig zo’n kerstboompje met lichtjes.Kerstbal Ook voor haar dit jaar lampjes genomen die automatisch aan en uit gaan, at vond ze vorig jaar al moeilijk om zelf te doen.
Meestal zetten we dan wat oude kerstliedjes op als we haar huis wat gaan versieren, vorig jaar begon ze opeens met haar krakerige stem mee te zingen, zo ontroerend eigenlijk.
Denk dat ze dit jaar niet meer zal komen en het de eerste Kerstmis voor me wordt dat ze er niet meer bij zal zijn maar je weet het nooit, misschien komt ze toch nog wel even gewoon voor een kopje koffie misschien is dat nog wel mogelijk, ik hoop het.