Ieder huisje…….

Ik kijk bijna altijd naar programma’s als “Het mooiste meisje van de klas” , “de Reünie”  “Hello Goodbye” en dat soort tranentrekkende programma’s en dat was ook vanavond het geval bij de Reünie.

Twee mannen die hun verhaal vertelden, allebei kregen ze een kindje met het syndroom van Down, beide ook geboren met een hartafwijking wat dus gewoon veel voor komt bij deze kindjes, mijn dochter had dat ook namelijk.

Beide kindjes werden geopereerd en de een overleed en de ander overleefde. Voor beide mannen emotionele verhalen en zelf had ik het er ook weer niet al te breed mee. Kon me zo voorstellen hoe die mannen zich voelden.

Een andere man verloor op zijn zus na, in een klap zijn hele familie tijdens een ramp op een camping, vader moeder en zussen en broer.
Wat een vreselijke dingen kunnen mensen toch overkomen eigenlijk en als je eens achter alle deurtjes kan kijken, krijgt iedereen zijn of haar eigen portie mee. De een wat meer dan de ander misschien.

Verdriet is niet te meten of te vergelijken natuurlijk en je kan ook niet alle leed van de wereld op je schouders meedragen maar als je deze verhalen dan weer zo hoort dan klopt het spreekwoord “Ieder huisje heeft zijn kruisje” precies.