Ondanks of juist daarom ??

10409067_10152469550838008_8519951723546083157_nVandaag was weer zo’n dag, 14 november en 33 jaar geleden beviel ik van Hannah, ze leefde niet. De bevalling was een rampeplan, halverwege werd ik helemaal weggespoten en werd zij letterlijk “gehaald”.
Gisterenavond zat het helemaal in mijn systeem maar vanmorgen in eerste instantie dacht ik er helemaal niet aan.
Tot ik ging zwemmen met mijn vriendin die zei dat haar overleden zoon morgen jarig zou zijn geweest en hij zou 60 jaar geworden zijn, hij overleed vorig jaar december.
Pas toen kwam het weer in mijn gedachten. En dat heeft voor mij niets te maken met dat ik haar vergeten ben maar ik ervaar zelf wel dat data voor mij niet altijd matchen met het gevoel of de emoties als ik er aan terugdenk.
Sterker nog ik weet bijvoorbeeld heel weinig data van overlijden van mijn familieleden, geboorte data wel maar al die overlijdensdata zitten helemaal niet zo in mijn systeem. Natuurlijk wel van mijn eigen kinderen maar zelfs van mijn moeder, vader en broer zal ik diep na moeten denken of zelfs nakijken op welke datum ze overleden zijn.
Maar goed mijn vriendin was natuurlijk heel verdrietig daarover, had er nog zo’n moeite mee (logisch) en zij kwam met haar verhaal tijdens het zwemmen. Heel veel meer dan aanhoren kon ik op dat moment toch niet, een dikke knuffel geven helpt dan wel.
Vanmiddag opnieuw naar Krimpen gegaan en nu op de fiets om bij Chantal en Peter in de tuin bladeren op te gaan ruimen. 40c64122-7f59-4f14-b894-4599718bd084Het gaat nu heel hard met de bladeren en zij hebben veel bomen en de buren ook dus ook veel bladeren. Gisteren stuurde Peter een appje met een foto. Hij vroeg niks maar ik kan tussen de regels door lezen en begreep de hint.
Ik vind het heerlijk werk om te doen en ben graag in hun tuin bezig. En natuurlijk meteen Yenthe weer even zien.
Een volle container, lege grasvelden, straten en een goed gevoel.
Inmiddels is Yenthe ook opgekomen en als ik nog buiten bezig ben zit ze in haar kinderstoel bij het raam te kijken. Ze vindt het prachtig dat ik zwaai naar haar en me achter het muurtje verstopt, kiekeboe is van alle tijden. Ik zie haar helemaal schaterlachen..heerlijk hoor.
Als ik naar binnen ga staat er al een kopje thee voor me klaar. Yenthe heeft ook haar hapje op en Chantal geeft ze aan mij.
Maar ja, zij wil echt niet meer op schoot zitten hoor, ze wil bewegen, bezig zijn dus neem ik haar mee naar haar speelhoekje dat ze voor haar gemaakt hebben. We gaan boekjes lezen, vormpjes in een emmer doen en er ook weer uithalen. Echt zo leuk om met haar te spelen. Chantal ook blij, die heeft even haar handen vrij om de ovenschotel die op het menu staat voor ’s avonds klaar te maken verder.  En voor Yenthe ook leuk anders wordt ze even in de box geparkeerd, waar ze trouwens ook graag zelf zit te spelen.
Als Peter thuis komt is ze door het dolle heen, echt papa of mama zegt ze nog niet maar het komt er al dicht in de buurt. Kortom ik geniet zo enorm van die kleine uk. Ik vind ook dat Peter en Chantal het best goed doen. Naar het strenge toe maar ze ook een flink stuk vrijheid gevend. Denk wel zoals wij het zelf ook gedaan hebben. Ze gaat overal zelf al staan, stapjes langs de tafel,  ook zelf weer zitten en kruipt de hele kamer door, zo schattig. Oké genoeg er over. Paddoo mini nEn dat bedoelde ik dus met mijn titel van dit blogje. Ondanks dat het de geboorte/overlijdensdag van Hannah is toch een geweldige dag voor me. Of misschien juist daarom, zo’n cadeautje zo voelt het toch wel aan dat we toch gekregen hebben met deze kleindochter. Het maakt het leven zoveel mooier……  en dat voelt goed aan.  Deze foto van twee paddo’s maakte ik gisteren, vind het zo’n liefie… Alsof de ene de andere beschermt…..

 

Takken werk…….

Vanmorgen eerst mijn to do lijstje eens afgewerkt. Terwijl ik best veel meer vrije tijd heb zijn er toch altijd van die dingen die ik ook dan nog uitstel.
-Dus begonnen met het maken van een afspraak met de tandarts. Gedaan
-Ziekenhuis bellen of ze al weten wanneer ik geopereerd ga worden, was al weer 5 of 6 weken geleden dat ik bij de anesthesist was geweest. Was eigenlijk nog niet aan de beurt werd er gezegd maar ze zette me vast op voor 30 april aanstaande. Een week ervoor word ik dan gebeld hoe laat. Dus over drie weken precies..  Gedaan 2.
-Afspraak maken voor een interview voor de seniorenmiddag die er aan gaat komen. Appje gestuurd of verzoek van degene die het interview gaat doen.  Gedaan 3.
– Bijna een maand geleden een compostvat besteld, betaald maar nog steeds niets ontvangen. Had al eerder gemaild en kreeg toen te horen dat hij twee weken geleden dus binnen zou komen. Nu gebeld, langer dan een kwartier in de wacht en te horen krijgen dat het een ander nummer is geworden. Dat gebeld bandje dat door de drukte de telefoon niet beantwoord kon worden. Stuur maar een mailtje.  Ik vertrouw het voor geen meter. Ik annuleer de bestelling per mail. Ben benieuwd, heb er geen goed gevoel over, het is geen kapitaal bedrag maar toch….. Even afwachten.  Gedaan 4.
Pakje wegbrengen bij de Albert Heyn. Gedaan 5.
-En als laatste stond op mijn lijstje nog wat dingen wegbrengen bij de Kringloop.
Als enige nog niet gedaan want ik had afgesproken vanmiddag bij Peter en Chantal in de tuin te gaan werken. En dan neem ik mijn eigen gereedschap altijd mee dus kunnen de spullen voor de kringloop er niet meer bij.
Wel vanavond vast in mijn fietstas gedaan om morgen mee te nemen. Mijn hele lijstje afgewerkt in een uurtje tijd. Was dat nou zo ingewikkeld denk ik dan achteraf.
Vanmiddag dus heerlijk in de tuin gaan werken bij Peter en Chantal. Er is nog zat te doen daar. Ze hebben het natuurlijk best druk. Peter werkt ook fulltime en is nog in zijn huis met dingen bezig. Dan natuurlijk Yenthe die ook aandacht vraagt en dat vindt hij dan ook heel leuk dus de tuin was er nog wel een beetje bij ingeschoten. Wel had hij aardig gesnoeid en een deel van de tuin lag vol met takken die nog kleiner gemaakt moesten maken. Eerst nog wat zomerbollen gepoot en een vlinderstruik die er nog stond, wat zakken grond op de tuin gegooid en daarna begonnen met het takkenwerk. Alles klein   maken, zoveel als mogelijk is al vast in de groene bak tot huh vol is.  De rest netjes opgestapeld op de kruiwagen. Het was best een hele klus maar ook wel leuk om te doen hoor.
Natuurlijk tussendoor nog even lekker met Yenthe  zitten knuffelen. Ze wordt zo leuk met die lachjes van haar die mijn hart rechtstreeks raken en ze begint te kletsen.
Kreeg nog een foto die Chantal afgedrukt had voor me terwijl ik bij haar bedje stond, zo leuk. Je ziet haar nu zo naar haar handjes kijken, nou ja zo kan ik nog wel even doorgaan. Zei wel tegen Chantal nu vinden we het zo leuk dat ze al zo lekker begint te kletsen en als ze het straks goed kan dan zeggen we hou je mond eens een keer. Chantal schiet in de lach en zegt, ja dat is eigenlijk wel waar.
Nou ja met zo’n knuffelsessie erbij en gezellig thee drinken met Chantal is zo’n middag in de tuin werken natuurlijk helemaal een feestje en de jongelui zijn er blij mee en ik vind het leuk om te doen.

Rondje Paleis…..

Wim 2 (Small)Nou een weekendje Apeldoorn doet wonderen hoor voor mijn rust. Heerlijk was het, kwam best na zo’n weekje met een behoorlijk adrenaline gehalte aan maar het leek wel of er even een last van me afviel toen ik daar was.
Lekker mijn verhaal kunnen doen,  een eindje wandelen, ergens onderweg een bakje gedaan, even niets hoeven, nergens over na hoeven te denken qua eten en drinken. En gewoon samen zijn.
Een beter recept kon ik me niet wensen.
Wim woont ongeveer zo’n 800 meter bij Paleis het Loo vandaan en gisteren zijn we eerst in het bos op zoek geweest naar grafheuvels en hebben we er drie gevonden.

Die stammen nog uit de bronstijd en zijn al die jaren bewaard gebleven en nu zijn het ook echt rijksmonumenten en in kaart gebracht. Er zijn er nog heel veel op de Veluwe die niet in kaart zijn gebracht. Maar het is wel bijzonder dat eigenlijk zo midden in een stad in een stuk bos er zo vier bewaard zijn gebleven. (een konden we zo gauw niet vinden).
Daarna naar Het Loo gaan lopen, langs de Punt, het monument waar in 2009 een aanslag plaatsvond op de koninklijke familie. We konden eigenlijk vond ik verrassend dichtbij de gebouwen komen gewoon langs de slagboom, alles werd wel gefilmd hoor dat zagen we wel maar er liepen en fietsten nog veel meer mensen daar. En we zagen geen bewakers eigenlijk. Ze waren al aardig bezig er stonden al veel bouwmaterialen, wel leuk om zo even rond te kijken. Voor het echte paleis hadden ze wel hekken geplaatst natuurlijk, maar de bijgebouwen konden we zo bij komen. En Wim wilde natuurlijk wel even in een wachthokje staan.
Ik geloof dat het wel drie jaar moet gaan duren dus dan kunnen ze nog even vooruit zo.
Vanmiddag weer thuis gekomen, een straffe westenwind tegen toen ik naar huis kwam fietsen.

Precies waar mijn fiets stond hadden ze een ruit van het fietsenhok kapot gemaakt maar ik had gelukkig geen schade, wel goed opgepast met mijn fiets weghalen want ik had geen zin in lekke banden dus.
Morgen ga ik weer naar Yenthe, in het weekend kreeg ik iedere keer foto’s toegestuurd, de eerste visites buiten de familie zijn geweest, dat had ik ook wel verwacht dit weekend. Een appje met foto “welterusten van Yenthe” nou geloof me dan slaap ik prima hoor haha. Zo lief toch… Nou ja morgen kijken of ze al wat veranderd is dat gaat meestal zo hard…heb er helemaal zin in…..

Een heel nieuw jaar…..

IMG_2327Allereerst natuurlijk allemaal de beste wensen, gezondheid, geluk en alles wat wenselijk is voor 2018.

Zo alle feesten weer achter de rug, vanmiddag weer thuisgekomen uit Apeldoorn waar ik een mooie jaarwisseling had met Wim. Niet helemaal zoals we het gepland hadden maar daar was het weer debet aan. Maar toch op Oudejaarsdag naar zijn stamkroeg gegaan waar tot een uur of 8 een leuke band speelde, daarna helemaal kleddernat geregend en toen hadden we geen zin meer om 11 uur terug te gaan lopen naar de stad waar een programma was met muziek en er afgeteld werd tot 1 januari. Dus zijn we lekker thuis gebleven, niks verkeerds mee en om 12 uur even buiten een rondje gaan lopen om het vuurwerk te bekijken. Mooi siervuurwerk was er wel.
Nieuwjaarsdag lekker een paar uur gaan wandelen in park Berg en Bosch en omgeving, het is mooi daar en heerlijk hoor om een poosje buiten te zijn, vandaag weer naar huis.
December zijn we veel vaker bij elkaar geweest dan de normale weekenden, mooie dagen gehad ook maar ben ook wel weer blij lekker thuis te zijn, even weer op mezelf, dat heb ik gewoon nodig zo nu en dan.
En nu maar aftellen naar de geboorte van de kleine, het blijft enorm spannend, vorige week gingen ze nog een extra controle doen in het ziekenhuis en donderdag krijgen ze in het Erasmus nog een extra echo voor controle. Alles ziet er goed uit maar toch…..pfff had het wel voorspeld die laatste weken kan je me een beetje opvegen.
Nou ja volgende week ga ik nog een paar keer wat helpen daar of met de tuin of klusjes in huis die ze nog graag voor de bevalling gedaan willen hebben en Chantal niet meer zo goed kan en Peter niet aan toekomt met al zijn werk ook nog. Dat is ook wel leuk om te doen. Ben begonnen om een kraammand, waarschijnlijk helemaal antiek maar wel leuk om te doen te maken, voor iedere dag een klein cadeautje. Ben vanavond begonnen een dekentje er voor te haken. Heb er ooit voor iemand eerder een gemaakt en daar heb ik nog de gedichtjes van die ik er toen bijmaakte. Volgens mij is daar nog niet veel aan veranderd aan die kraamtijd. Heb al een mooie mand gekocht nu de rest nog zoeken en inpakken. kraammand
Kortom een nieuwjaar met allemaal lege bladzijden die weer ingevuld gaan worden.
De laatste nootjes eten, vanavond het ijs en de slagroom opgemaakt, het laatste staartje wijn uit een fles nog even opdrinken en dan weer “back to normal” …….. Ook wel lekker hoor.

Plaatje www…..

Surprise surprise

IMG_2144 (Small)Vanavond was ik uitgenodigd door mijn schoondochter samen met haar moeder en zus voor een surprise avond.
Alle drie wisten we niet wat ons te wachten stond en natuurlijk hadden we ook allerdrie wel zitten speculeren.
We bleken er allerdrie wel vanuit te gaan dat het iets te maken zou hebben met de aanstaande baby maar hoe of wat geen idee.
Mogen we het kamertje zien, zouden we een oppasschema gaan maken, ik wist het echt niet was natuurlijk best wel nieuwsgierig.
Om half zeven moesten we er al zijn, dus vanavond maar gemakkelijk even een boterhammetje gegeten en op de fiets gestapt.
We kwamen zo’n beetje allerdrie tegelijk binnen en amper onze jas uit konden we hem weer aantrekken want we gingen op pad richting Rotterdam.
Door de stad kwamen we in Katendrecht terecht, niet echt een buurt waar ik in mijn uppie zou gaan wandelen. We zaten lekker met zijn drieën te gissen wat we zouden gaan doen. We reden langs Tattoo Bob en ik zei, we krijgen allemaal de naam van de kleine getatoeëerd. Lachen natuurlijk want we zijn allemaal niet van de tattoos. Even later langs een soort circusschool, o jee gaan we goochelen leren?naamloos
Daar in de buurt stopten we en kwamen we in een oud fabrieksgebouw denk ik waar allerlei bedrijfjes gevestigd waren. Veel dingen ook op het gebied van dans en kunst, we zagen allerlei studio’s. Via een grote ijzeren trap kwamen we boven en daar stond het met grote letter 4 D Echo… we mochten allemaal mee om ons toekomstige kleinkind en nichtje te zien via een echo op een groot scherm. Zo ontzettend leuk en bijzonder was dat zeg en wat lief dat ze ons daar voor uitgenodigd had. Een mooiere verrassing had ik me niet kunnen bedenken.  Een kleine 3/4 uur konden we de kleine meid zien bewegen, tong uitsteken, wenkbrauwen fronzen, met handje of voetje in haar mond, geeuwen, slikken, oogjes open, eten maar vooral heel veel bewegen. Echt een fantastisch gezicht of je ze zo vast zou kunnen pakken al.  Na afloop kregen Peter en Chantal een aantal foto’s en een filmpje van de echo mee naar huis.
Bij hun thuis nog wat na zitten praten, een drankje er op genomen en het kamertje bekeken, wat is het prachtig geworden zeg. Nog een paar maandjes wachten en dan is het al zover weer. Uit deze en ook voorafgaande echo’s bleek wel dat de uitgerekende datum nu op 12 januari staat, het is natuurlijke maar een datum, ieder kind kiest zijn of haar eigen tijd om geboren te worden. IMG_2140 (Small)Laat haar nog maar lekker even zitten daar bij haar mama tenslotte is dat nu nog het beste plekkie om te zijn.
Een bijzondere avond en zo ontzettend leuk om een keer mee te maken en dat vonden de andere aanstaande oma en tante ook. Laatste foto uitzicht bij Chantal en Peter in de buurt op de Algerabrug, blauw verlicht ’s avonds.

Goed gesprek met een ooievaar….

Ooievaar 2 (Small)Begin ik als aanstaande oma nu al te praten over mijn kleindochter, ja hoor eventjes maar hoor ga echt niet iedere week een update doen maar soms is het gewoon zo leuk om er wat over te vertellen dus.
Vanavond kwamen Peter en Chantal hier eten, had vanmiddag lekker draadjesvlees gemaakt ouderwets op mijn petroleumstel. Twee pannen vol want ik weet dat Wim er ook gek op is dus die valt dit weekend ook met zijn neus in de boter.
Maar goed Chantal was er wat eerder dan Peter dus konden we even lekker praten over hoe het ging met de baby en gelukkig gaat het goed. Ze had wel een suikertest gedaan omdat ze dachten dat de baby iets groter was dan het volgens de lijntjes moet zijn. Maar het was allemaal goed. Mooi hoor dat ze alles zo op kunnen meten momenteel bij de echo’s maar goed geen kind is ook hetzelfde. Ook goed natuurlijk dat ze het in de gaten houden dat wel.
Nu weet ik nog wel toen ik zwanger was van Angela en ik op een zaaltje met allemaal aanstaande moeders in het ziekenhuis lag de laatste weken voor de bevalling dat de verloskundigen en dokters ook vaak een schatting deden van gewicht en heel vaak zaten ze er ook helemaal naast.
Van Peter zeiden ze het eerste jaar ook op het bureau dat hij zeker 2.00 meter zou worden, die liep ook niet tussen de lijntjes. Ik heb me er nooit zo druk over gemaakt en hij is blijven steken op zo’n 1.85 schat ik een beetje, een prima lengte toch. Ooievaar 5 (Small)
De babykamer begint aardig op te schieten, afgelopen week appte Peter om behangtips, ze willen het graag zelf doen zodat de kamer nog een verrassing is anders weet iedereen alles al en is alleen de naam nog maar een verrassing, zeiden ze.
Maar als het niet lukt mam, zei hij maken we een uitzondering hoor, dan mag jij het komen doen. Laat ze maar lekker rommelen hoor die twee. Zo te merken hebben ze het goed samen. Chantal heeft nog geen noemenswaardige klachten, soms wat moe na het werk. Ze vertelden heel erg benieuwd te zijn hoe ze er uit gaat zien, ik ook hoor, of er herkenbare dingen zijn.
Nou ja lekker zitten kletsen over van alles en na het eten zaten we even “uit te buiken” op de bank en zei Chantal, wil je haar even voelen bewegen.  Zo bijzonder om dat kleine ukkie te voelen bewegen en wat lief dat ze het vroeg.
Inmiddels gaat het al weer naar de zesde maand toe, het gaat best snel allemaal.
Aanstaande vrijdag komen de meubeltjes en de kinderwagen binnen en dan begint het er allemaal al een beetje op te lijken natuurlijk.  Vind het ook nog steeds wel spannend maar merk ook dat het leuke steeds meer gaat overheersen.
Ook de herinneringen aan eigen zwangerschappen komen weer terug, toen Peter een baby was en dat had Chantal haar moeder ook vertelde ze.
Over een paar weken zijn haar moeder, haar zus en ik uitgenodigd voor een surprise avond, geen idee wat ze uitgevogeld hebben maar ze zaten wel te giechelen iedere keer die twee. Ooievaar 4 (Small)Uit de uitnodiging had ik niet begrepen dat het alleen de dames waren die uitgenodigd waren dus maar goed dat ik het even vroeg of Wim ook mee kon komen want Wim is dat weekend bij mij dus dat moeten we even regelen. Even wat schuiven met het weekend want natuurlijk wil ik dat zeker niet missen.
Vorige week kwam ik een ooievaar tegen tijdens mijn fietstochtje, daar heb ik even een gesprekje mee gehad om wel op tijd een lief en gezond meisje te brengen in Krimpen. Hij haalde meteen uit zijn veren zijn I-phone en tikte met zijn snavel het adres en datum in, zodat hij het niet zou vergeten dus dat moet wel goed gaan komen zo.

Van de hak op de tak…

Fiets..........Vandaag weer gewoon werken, ook wel lekker hoor om te doen, lekker een eind fietsen langs de Lek tegen de wind in, het was heerlijk zonnetje erbij. Even gekeken of de Hema me nog gemist had haha en daarna snel weer naar huis want ik had onwijs zin om in de tuin te gaan werken.
Het was er prima weer voor, hier tenminste wel, zonnetje erbij, bammetjes buiten gegeten, kopje thee wat wil een mens nog meer.
Het was ook wel nodig om wat te gaan doen want onkruid groeit gewoon door ook al ga je op vakantie, lastig genoeg, zou even moeten stoppen tot ik weer terug was. Ik heb nog wat nieuwe dingen gezaaid zoals sla, snijbiet en andijvie en die plantjes waren ook wel mooi gegroeid. Op een kaal stukje tuin stond aardig wat onkruid maar bij het beter bekijken lijkt het wel of de rucola sla die daar gestaan heeft en ook doorgeschoten was dus zaad had gevormd daar weer opkomt dus heb ik het nog maar even laten staan. Nou ja de bonen wilde ik Groente tuin (Medium)weghalen dacht dat er nog wel een paar aanzaten maar toen ik ze begon te verwijderen kwam ik toch nog wel tot een ons of vier dus nog lekker een maaltje. En dat gold ook voor de snijbonen. Eigenlijk begint alles wat te minderen en dat is logisch natuurlijk maar toch had ik vandaag nog een mooie oogst.  Paprika’s, snijbonen, sperziebonen, peertomaatjes, paarse tomaten en zo leuk veel physalis bessen of te wel ananaskers wel genoemd. Een paar jaar niet gelukt maar dit jaar een mooie oogst en ik vind ze zo lekker.
Maar mijn echte trots zijn de appels. Mijn broer had een klein boompje in een pot staan waar wel eens een paar kleine appeltjes aankwamen. Na zijn overlijden bleef dat boompje altijd in de pot staan, hij ging niet dood Komkommers in kas (Medium)maar gaf ook amper meer appels of hele kleine appeltjes. Toen mijn moeder vorig jaar overleed had ik het boompje meegenomen naar huis en dit voorjaar in de volle grond gepoot en hij stond prachtig in bloei meteen en nu het resultaat 5 grote appels, had er al een afgehaald en er hangen er nog drie aan die nog even verder mogen groeien. En heb er net een opgegeten, ze zijn echt heerlijk. In mijn kasje groeien nog steeds komkommers ze doen het dit jaar zo goed en groeien zelfs bij de bovenkant het raam uit. Er hangen er nog een aantal aan of ze nog allemaal groot zullen worden weet ik niet maar ik zie het wel. Ze hangen mij niet in de weg.
TSaladeot een uur of half 6 in de tuin blijven werken en daarna geen zin om uitgebreid te gaan koken dus maar een broodje heel erg gezond gemaakt, had nog een restje rucola sla van gisteren, tomaten, komkommers, ui, paprika, smaakte heerlijk, zo klaar en volgens mij zeker zo gezond als een warm prakkie.
Maar wat een klein beetje op de achtergrond gekomen was door mijn vakantie (maar nooit uit mijn gedachten) was iets dat ik nog wel wilde vertellen natuurlijk namelijk dat de baby Roos te be  een meisje is.
Dus als alles goed mag gaan word ik in januari oma van een kleindochter. Zelf was ik er van overtuigd dat het een jongen zou zijn. Het was best grappig, op de avond dat ze het bekend maakten hadden we allemaal een briefje ingevuld met wat we dachten dat het zou worden. Alle “echte” familieleden en dan bedoel ik die waarbij echt hetzelfde bloed door de aderen vloeit dus Chantal haar ouders, Peter zijn ouders allemaal ingevuld hadden dat ze dachten dat het een zoon zou worden.  De aangewaaide opa en oma, dus Wim en de vriendin van Hans, mijn ex dus, 21369409_1556907654332499_1162066020448887943_nErica hadden allebei een meisje ingevuld en hadden het dus goed.
Maar nou ja mij maakte het niet uit wat het wordt al had ik het wel altijd over een hij maar een meisje is natuurlijk ook hartstikke leuk. Misschien dat ik het onbewust hoopte dat het een jongen was omdat het bij mij alle keren dat het niet goed ging dochters waren.
De twintig weken echo was helemaal goed en de rest ook dus helemaal geen reden om me ergens zorgen om te maken. Al weer over de helft dus, het gaat best snel eigenlijk en Chantal krijgt ook al een buikje, zo leuk om te zien toch zo’n nieuw leven en hoe die twee het beleven en er zo van genieten en daar ben ik alleen maar heel blij mee.