Het geheim van de barbecue

bbc1Jarenlang heb ik eigenlijk zelden of nooit gebarbecued behalve een keer per jaar met Paulien, mijn oud collega en medeblogger. (heel gezellig en tot nu toe altijd mooi weer gehad)
Dit jaar is het al de vierde keer vandaag dat ik in de tuin heb zitten barbecueën. De eerste keer met een heel groep van het Jeugdwerk, vorige week zondag met Paulien en maandag daarna onverwacht en spontaan bij het maken van mijn nieuwe dak.
Vandaag had ik mijn zus en a.s. man en haar kleinkinderen die bij haar logeren uitgenodigd om te komen eten.
Al een paar keer was ik als de kleinkinderen daar te logeren zijn bij hen wezen eten of samen uit eten geweest en nu ze mooi weer opgaven had ik gevraagd of ze zin hadden om hier te komen en dat hadden ze dus wel.
De kleinkinderen van mijn zus ken ik heel goed omdat ik natuurlijk jaren altijd mijn zus gereden heb en meeging naar verjaardagen en als de kinderen daar logeerden gingen we altijd ergens met zijn allen naar toe.
Nu zij een vriend heeft, waar de kleinkinderen ook heel goed mee op kunnen schieten gelukkig, is dat wat minder geworden. Maar het is niet uit het oog uit het hart want ik ga ook nog altijd naar de verjaardagen en als ze daar zijn wip ik altijd wel even aan.
Vooral Mark, de kleinzoon, en ik zijn vanaf het begin al dikke maatjes. Vanavond ook weer gekke dingen doen, daar is ie altijd wel voor in,  zoals mijn zwager laten schrikken met mijn heks die gaat bewegen en gekke geluiden maken als ik in mijn handen klap. Ooit gekocht op vakantie in Praag op de markt.
Toen we bijna klaar waren met eten, prachtig weer trouwens, was heel gezellig, lag er nog een stukje stokbrood.
Heel serieus zei ik, kennen jullie eigenlijk wel het geheim van mijn barbecues. Nee dat kenden ze niet. Wie het laatste stukje stokbrood opeet vertel ik het zei ik. Er werd geaarzeld maar ze waren toch wel nieuwsgierig naar mijn geheim. Nou delen jullie het dan zei ik tegen de kleinkinderen en dat deden ze.  Geheim bbqNu vertellen dan……
Nou zei ik, mijn geheim is altijd dat diegene die het laatste stukje brood opeet de afwas mag doen.  Hahaha, ze keken me aan alsof ik gek geworden was.
Nee hoor zei ik, laat maar lekker staan, zoveel is het niet wat borden en schalen, viel best mee.
Maar terwijl we alles naar binnen brachten was mijn zwager al begonnen met de afwas geholpen door de kleinkinderen die af gingen drogen en waren we allemaal tegelijk klaar en konden we nog even gezellig met elkaar in de tuin wat samen drinken.